Szpital.

[norbertszczecin]

Leżałem ostatnio 3 tygodnie u czubków
no i powiem Wam, że nic się nie zmieniło
główne cele lekarzy to napchać pacjenta lekami i
i codziennie udawać na wizycie, że ich to interesuje jak się czuje.
Na moim oddziale nie było nawet psychologa bo brakuje kasy.
Takie leżenie strasznie męczące jest było kiedyś tak, że
wypadały ze 4 dni wolnego...a wtedy nie chodzi się na spacery
i musieliśmy tam gnić tą czterodniówkę. Ale co zauważyłem i to nie od dzisiaj
że ludzie z problemami psychicznymi są bardzo serdeczni, mili, uczynni...nie
wszyscy oczywiście...po wyjściu ze szpitala obserwuję na ulicach jak ludzie
zabiegani codziennością wogóle siebie nie zauważają...np.: w sklepie
interesuje ich tylko to co na półkach...wiele kobiet, dziewczyn przyjeło poze
takich zimnych modelek idą do przodu twarz jak z kamienia modne ciuchy i
udaje że nikogo nie zauważa. Do czego ten Świat zmierza ? Jeszcze trochę i
zaczniemy się wszyscy zachowywać jak roboty. Czy jeszcze komuś to przeszkadza
poza mną ???????????????????

[romy_sznajder]

jak to się nie zmieniło? chyba nie mówisz o sobie?
jakbym czytała kogoś innego. aż miło.

[martwoj]

hm..sama czuję,ze czasami przybieram taką pozę....ukrywajac w ten spsób pustkę
w sobie ..tudziez wewnetzrny niepokój.

[neospasmina]

a z jaką diagnozą tam trafiłeś (jeśli można spytać)?;
bo nie wiem, jakie zaburzenia kwalifikują człowieka na leczenie szpitalne

[norbertszczecin]

neospasmina napisała:

> a z jaką diagnozą tam trafiłeś (jeśli można spytać)?;
> bo nie wiem, jakie zaburzenia kwalifikują człowieka na leczenie szpitalne

Jeśli nie wyrabiasz i czujesz, że np. się zabijesz to Cię przyjmą bez problemu
ale więkrzość ludzi tam będących z zewnątrz nie wygląda na chorych
i tu powstaje problem bo lekarze oceniają często ludzi po opakowaniu.

[neospasmina]

dzięki;
wobec tego od 10 lat powinnam tam być...

[marzenia11]

Oczywiście w szpitalu powinien byc psycholog. natomiast patrząc z perspektywy
szpitala samego w sobie to jest to placówka medyczna w ktorej ludzi leczą
lekarze, w tym przypadku psychiatrzy. I taka jest różnica w oddziaływaniach
psychiatry i psychologa. Psychiatra zajmuje się objawami, tzn. żeby ich nie
było - bo taka jest idea medycyny zachodniej, że usuwa objawy, a psycholog
dociera do przyczyn, źródeł objawów. Dlatego najlepiej jest łączyć terapię
farmakologiczną z psychoterapią. Daje to najlepsze efekty. Choć nie w każdym
przypadku leki są potrzebne. Patrząc z perspektywy współczesnego człowieka
oczekuje on szybkiego i krótkiego leczenia. Ludzie często szukają tabletki na
szczęście (patrz: prozac). Nie chcą podjąć trudu pracy własnej, wymagającej
dłuższego czasu i większego wysiłku. Chcą żeby było krótko i skutecznie i są
niezadowoleni. Bo krótko i skutecznie to psychiatra i leki, ale to nie daje
pożądanego efektu, bo czlowiek czuje że nie jest do końca tak jakby chciał. A
psycholog? Nawet jak pójdą to często raz, lub dwa i są niezadowoleni, że nie ma
szybkiego efektu. Kochani ludzie - coś za coś i w imię oczekiwanych celów i
przyszlości. zastanówcie się czego bardzo chcecie i ile jesteście w stanie
zainwestować siebie, żeby to osiągnąć. I że nie zawsze szybko i krotko jest
możliwe, aby osiągnąć pożądany cel. pozdrawiam

odpowieć dla neospasminy:

[cadiz]

norbertowatość szczecińska

można złapać
po paprykarzu szczecińskim

[cadiz]

odpowiedź

jak lżyć norbusia
to tylko ortograficznie