powrot do swiata

[tamizpowrotem]

moim problemem nie jest juz depresja ale spustoszenia jakie zostawila w moim
zyciu .... przez to pare lat wszystko zawalilem. trzeba zaczynac od pocztku,
znowu zaczac poznaweac ludzi , nauczycx sie cieszyc , zbudowac to wszytko na
nowo. to chyba gorzsze niz smama choroba jak sobie z tym radzicie?

[pstyczek]

ja sobie nie radze, od depresji wywolanej fobia przeszedlem do depresji ziazanej
z tym co mowisz:-) przydalby mi sie jakis oboz kondycyjny. jakis sierzant nad
glowa, ktory wbijalby mi do glowy jak mam zyc.

[illiterate]

Depresyjna tesknota za 'kims, kto wie lepiej' i jeszcze zeby gdzies bylo
napisane jak zyc.

No wlasnie to jest najfajniejsze w takim zanurzeniu sie w zdrowie, ze ta
tesknota z czasem blednie i niespodzianki ciesza, nawet jak bola.

[pstyczek]

takiej tesknoty nie mam, chodzilo mi o kondycje. jak sie rozleguruje zwiazek
miedzy potrzebami a swiatem, to na nowo trzeba sie wychowac. latwiejsze od tego
wydaje sie wojsko :-)

[illiterate]

Z czasow 'przed' zostaly mi dwie przyjaciolki i niecala rodzina. Zawalilam tez
jedna szkole i dobrych pare lat. Taki czy podobny bilans nie jest mily ani
wesoly specjalnie, ale jak mowily madre stare Chinki 'kazdy koniec to
poczatek'. Choroba nie tylko duzo zabiera, ale i cos tam zostawia - bo ja wiem,
wiecej empatii, wrazliwosci, umiejetnosci skupienia na tym, co naprawde wazne.
Jest na czym budowac i nowe bliskosci, i taka czy smaka droge zawodowa, i
codziennosc.

Nie spinaj sie i nie boj, tylko pozwol sie toczyc rzeczom, radosc sama
przyjdzie.

[pstyczek]

Choroba nie tylko duzo zabiera, ale i cos tam zostawia - bo ja wiem,
>
> wiecej empatii,

podzielam zdanie dobranocki, mam wieksze zrozumienie dla wszystkich psychopatow,
degeneratow i innych natural born killers.

[illiterate]

Popatrz - a ja takze do wszystkich normalsow - oswiecony, przepojony
wyrozumiala miloscia szacunek dla innosci.

Ok ok, zartowalam

[emony]

no to nieźle oboje oberwaliście

[illiterate]

o przeciwnie wrecz - ja duzo dostalam.

[emony]

parę kilogramów psychotropów do żołądka?

[illiterate]

Duzo cierpienia i nowa perspektywe.
Stoje teraz na tym calym bolu i wiem, ze malo jest rzeczy, ktore moga mnie
zdmuchnac. Trudno mi by bylo podziekowac za to, co sie dzialo, fakt. Ale jakos
tam wiem, ze to bylo po cos.

[emony]

ja bym na bólu tak odważnie nie stawała, nawet jeśli widoki są piękne
to jednak miałkie podłoże, a zginąć w osuwisku żaden zaszczyt

[illiterate]

Jasne, ze po koncu - na poczatku - czlowiek jest nadal oglupialy z bolu.
Jasne, ze ilosc pracy do wykonania jest gigantyczna, ze choroba sie odbija itd.
Nie ma co sie wbijac w pyche i ogladac z satysfakcja sznyty i blizny, tym
bardziej podrywac na nie opatrznosci. Ale i tak to jest, jak sie juz ulezy i
jak sie juz troche nowego zbuduje, dobry kapital. No - w kazdym razie mi tak
wyszlo i niektorym.

[pstyczek]

ja mysle ze wtedy bedzie mi dobrze jak uznam ze depresja mnie niczego nie
nauczyla. chyba wybrac lepiej odciecie, bo jak bede to traktoawal jako element
zycia to nadal bede w jej mackach.

[emony]

zawsze to jakieś macanki

[illiterate]

Pewnie sam wiesz, co jest dla Ciebie najlepsze.
Ja wole nic nie wycinac i o niczym nie zapominac. Gdyby nie bylo choroby, nie
byloby zdrowia, gdyby nie bylo smierci i prob samobojczych nie byloby zycia i
jego radosci, itd w stylu starych madrych Chinek

[emony]

illiterate napisała:

> Gdyby nie bylo choroby, nie
> byloby zdrowia, gdyby nie bylo smierci i prob samobojczych nie byloby zycia i
> jego radosci...


... gdyby nie było diabła - brak by było boga
a to by popsuło atmosferę świąteczną

[illiterate]

e, czemu nie - oplatek dla wszystkich