Witam:)

[alcea_rose]

Witam wszystkich serdecznie:)Kilka lat temu zdiagnozowano u mnie fobię społeczną i nerwicę lękowo-depresyjną.Obecnie praktycznie nie mam objawów,które paraliżowałyby mnie i utrudniały mi życie.Ale mój największy problem polega na tym,że nie potrafię byc w grupie.W kontaktach indywidualnych nie mam większych trudnosci ale jakakolwiek aktywnosc w wiekszej zbiorowosci ludzkiej jest niemożliwa.Nie muszę chyba mówic,że w zwiazku z tym cieżko jest mi znaleźć znajomych,przyjaciół.Wydaje mi sie,że ludzie których spotykam na swojej drodze mają już grono znajomych i nie potrzebuja mojej osoby do szczęścia...Czy pogodzić się,ze moje życie zawsze bedzie takie ubogie towarzysko?Mam chłopaka który jest dla mnie największa ostoją ale czasem po prostu brakuje mi znajomych z którymi mogłabym wyskoczyc do kina,na spacer.Czy macie podobne przeżyciai jak sobie radzicie?Godzicie się z samotnościa spowodowaną zahamowaniami czy walczycie?
Jestem z Warszawy,jeśli ktos ma ochote pogadać piszcie na maila:)

[ry-bka]

Witaj w przytulisku!

Ja próbuję walczyć resztkami sił. Zdałam sobie sprawę, że może być gorzej, że to
jeszcze nie dno. Znajomych do których moge pójść, czy z nimi wyjść, to na trzech
palcach ręki mogę policzyć :)
A i tak coraz częściej mam 100 tys powodów żeby sie od wizyt wymigać. Do siebie
nikogo nie zapraszam - niby dlatego, że moje wynajmowane lokum jest beznadziejne.
NIe radze sobie z tym wszystkim.
MAm iśc jutro na pierwszą lekcję angielskiego - jestem przerażona. Boję się, że
wykonam stary numer z zaspaniem. Na wszelki wypadek naopowiadałam komu sie dało,
że idę - może to mnie jakoś zmobolizuje.

[pokii]

> MAm iśc jutro na pierwszą lekcję angielskiego - jestem przerażona. Boję się, ż
> e
> wykonam stary numer z zaspaniem. Na wszelki wypadek naopowiadałam komu sie dało
> ,
> że idę - może to mnie jakoś zmobolizuje.
>

oj, masz pojsc rybko!

... sprubój chociaż, w razie 'ataku'zawsze można wybiec w środku zajeć

[alcea_rose]

ry-bka napisała:

Na wszelki wypadek naopowiadałam komu sie dało
> ,
> że idę - może to mnie jakoś zmobolizuje.

Ry-bka daj znać jak Ci poszło.Powodzenia.
Ja już nie informuję ludzi o ważnych spotkaniach poniewaz później muszę się gęsto tłumaczyć dlaczego nie poszłam:)U mnie niestety ta metoda nie działa mobilizująco.Ale ponieważ mam problem z wczesnym wstawaniem-często wyłączam budzik i śpię dalej-gdy mam ważna sprawę do załatwienia wynoszę budzik do drugiego pokoju i tym sposobem MUSZĘ wstać żeby go wyłączyć:)

[ry-bka]

No i uciekałam, ale na końcu - żeby nie musiec gadać z ludźmi :D
Nawet fajnie było. Ludzie sympatyczni i nie najgorzej szło mi z udziałem w
zajęciach.
A ja przez prawie 5 lat (!) na samą myśl o kursie dostawałam bólu żołądka i
ataków paniki.... 5 zmarnowanych lat - mogłabym w tym czasie anglistyke skończyć!
Może następnym razem uda mi się nie uciec zbyt szybko i troszkę jednak pogadać?

ryb-ka

[sylwek07]

ry-bka a ile ja moglem zrobic ,,no ale bylo minelo teraz jest przyszlosc

[sylwek07]

witaj alcea_rose :)
super ze masz chlopaka i ze jest dla Ciebie ostoja.