Znowu

[edytunia86]

Po dziejszej sesji i rozmowie z rodzicami znowu rycze i nawet lek
uspakajający i mi nie pom aga. Z resztą te leki chyba tez nie. Chybą jak dla
mnie leki, które biorę chyba są za słabe. Zatanawiam się czy nie wyżucić
leków do kosza i nie nie spróbować radzic sobie bez nich. Tyle czekałąm na te
dwie sesje w tym tygodniu a teraz płacze. Ja już nie mam sił dłużej się
konfrontowac z tym co czuje. Porozmawiałabym z kimś kto. męczy mnie to
przeżywanie trudnych uczuć. Najbliższą wizyte u psychiatry mam dopiero 25
kwietnia, a wcześniej chyba wcześniej miaąłm w planach pojechacdo sióstr w
wekeend po świętach, ale chyba z tego zrezygnuje tym razem. mimo, że wiem, że
siostry prawdopodobnie na mnie czekają. Zastanawiam sie czy nie zawiesić
terapi na jakiś czas, albo czy nie zrezygnowac z terapii. Nie wiem czy ta
terapia ma jeszcze jakiś sens. nie wiem jak rozmawiac z rodzicami. Jak z tym
wszystkim żyć, jak to wszystko pomieścić. Wógle zastaaawiam sie pomaąłu nad
szpitalem. Chociaz nie wiem czy to co co kolweikby zmieniło i czy mam jakiś
powód , żeby sie nad tym zastanawiać.

[to_jaaa]

edytuniu, a powiedz prosze, czym jeszcze zajmujesz się oprócz płaczu i patrzenia
na świnkę morską?
Uczysz się, studiujesz, pracujesz?

[zombi19]

Właśnie Edyta jak tam trzyma się świnka już lepiej ?

[wrero]

napewno lepiej,jak by było inaczej dawno bysmy o tym wiedzieli! ;)

[edytunia86]

Świnka morską właśnie je siano. Wiec z nia chyba jest lepiej, ale chyba za to
ja mam jakiegoś doła.

[ogrom]

Edzia ... zrób misz masz i zamień się umysłem ze świnką ... ale kurde nie wiem
czy lubisz siano... ja nigdy nie jadłam....

[edytunia86]

Nigdy nie jadłam sina i raczej nie zamierzam.

[edytunia86]

Nic z tego. W zeszłym roku skończyłam liceum i mam przerwe w edukacji, ale nie
zdawałam matury w zeszłym roku, po tym jak oblaąłam próbną mature ze szystkich
przedmiotów, z któych ja pisałam. Dzisiaj np.: sprzątaąłm swój pokój i do tej
pory jeszcze nie skończyłam przeczytałam troche jakiejs książki, ale nie z
psychologii i pojechałąm na terapie. Zastanawiam się nad tym czy od przyszłego
tygodnia nie zacząć sie uczyc dojeżdżać do Poznania. Najwyżej sie zgubie. Nic
się nie stanie poza tym, że moge sie zdenerwować i niie trafic na terapie
jeżeli wógle uda mi sie umówic sie z terapeutka na dwie sesje w tygodniu,
ponieważ mam do niej jeszcze dzwonić wee wtorek w sprawie środy, ale wątpię,
żeby coś sie zmieniło do wtorku.

[to_jaaa]

to co wobec tego zamierzasz robić w życiu? bo niedokończone sprzątanie pokoju
faktycznie może wywolywać nieustanny płacz, natomiast jakieś stale zajęcie może
sprawić, że o yum płaczu czasem zapomnisz

[edytunia86]

Myślałam o jakiejś szkole policealnej , ale teraz to juz nie wiem czy to coś
zmieni. Z resztą nie bardzo weim czy to jakis sens. Przynajmniej na ten moment
myslenie o jakiejś szkole. Przede wszystkim czy tego che chyba powinnam
dokończyć sprzątanie pokoju.

[edytunia86]

Właśie zastanawiama czy nie spróbowac sie dodzwonić do terapeutki jescze przed
świętami i powiedzieć o tym dole.

[luba9]

dzielna jesteś dziewczyno, to niesprawiedliwe jak depresja dręczy dzieci w
liceum, to nie jest najlepszy moment na wybujałą postać tego choróbska niestety
nie możemy wybierać. Cierpliwości, minie, a matura nie zając, zdasz póżniej,
większość z nas musiała odłożyć pewne zadania na póżniej

[edytunia86]

Dzięki. Naszczęście nie zająć nie ucieknie. Tylko czy ja będe jeszcze kiedyś
potrawifła uwierzyć w siebie po oblanej próbnej maturze? Tego poprostu nie
wiem.

[edytunia86]

mam dosyć drażliwości rodziców, uzależnienaai od rodziców, tego co czuję.
Zwłaszcza drażliwości taty. Boję sie , że zrobię cos wbrew rodzicom i, że
dzisiaj spędze całą noc na sprzątani pokoju i , że jutro w zwiążku z tym będe
na wpół przytomna. Najchętniej bym się wyprowadziła z domu.

[uhu_an]

o takie rzeczy sie nie pyta. mozesz byc posadzony o atakowanie innych osob-to
tak ku przestrodze i na tym koncze.

[anatemka]

tak, powinna powstac lista: o co nie pytac edytunię.

[edytunia86]

Mam dosyć tego czuje, drażliwości rodzców. Zwłaszcza taty i oczywiście
uzależnien ai od rodziców. boję się , że zrobie coś wbrew rodzicom. Najchetniej
bym sie wyprowadziła z domu. G

[uhu_an]

a zgodza sie na wyprowadzke?

[edytunia86]

Jak znam rodziców to wątpie. Zresztą pewnie podobnie będzie jeżeli hodzi o moje
samodzielne dojazdy do Poznania , albo, żeby dojechała do Poznania z koleżanką.

[edytunia86]

Z resztą przez to, że myślę o tym , żeby nauczyc sie dojerzdża do Poznania bez
taty juzjest chyba jak jest. Zreszta rodzice traktują mnie jak dziecko, którym
już nie chce być.

[uhu_an]

Zreszta rodzice traktują mnie jak dziecko, którym
> już nie chce być.


otóż to! i jest to cholernie, cholernie frustrujące i.....dołujące.
Fajnie, ze chcesz sie wyrwac, ze wiesz, ze sama chcesz dojezdzac- nawet z
kolezanka- ale jednak bez nich.
ale to, ze traktuja cie jak dziecko moga probowac ci za wszelka cene to
uniemozliwic. Moga krzyczeć, ostrzegać i takie tam.
i tu w tej chwili jest twoje pole do popisu, na ile TY bedziesz w stanie
pozwolic im na taka ingerencje. jesli postawisz na swoim-choc jest to szalenie
trudne- zdecydowanie, osiagniesz cel. Jest to naprawde trudne, nielatwe, ale do
wykonania.

[edytunia86]

No właśnie jest stasznie trudne. tylko pozostaje pytanie czy mi sie kiedys uda
dojechac samej , ablo z koleżanką do Poznania.

[edytunia86]

, ale nie rozmawiałam z nimi o tym.

[edytunia86]

tzn o wyprowadzeniu się z domu.

[uhu_an]

a domyslasz sie jaka bylaby ich reakcja jakby to uslyszeli?

[edytunia86]

Domyślam sie , że będą na mnie krzyczeli. Z resztą juz dają m i do zrozumienia,
że to jest zły pomysł, żeby dojechała do Poznania z terapeutka i, że jak pojade
sama to się zgubie, że mnie ktos napadnie i tak dalej.

[szyderca_i_glupawiec]

Nie można traktowac tak rodziców. Co może jeszcz powinna ich szantażowac?
Pamiętaj Czcij Ojca swego i Matkę swoją!!!!

[edytunia86]

To co ja mam zrobić pozwolić rodzicom , żeby mną manipulowali. Decydowali za
mnie. Z reszta pamiętam czwarte z dziesięciu przykazań. Zresztą sama sie ich
kiedyś uczyłam.

[zombi19]

Jest dobrze edycia tylko nie płacz tyle a szyderca pewnie sobie żartował.

[edytunia86]

Ja nie bardzo wiem , kto tutaj żartuje , albo nie. Z resztą ja chyba nastroju
do żartów.

[edytunia86]

Ta moja wizyta u dentysty na , którą jestem umówiona na środe po świętach
troche mi pzeszkadza. Zreszta zastanawiam się czy nie przesunąć godzziny na
późniejszą godzinę.

[edytunia86]

Zresztą wczoraj m i terapeutka opowiadała o tym jak to było kiedy ona zaczęła
dojeżdąć na Ściegiennego Z reszta sama mi powiedziała , że tez się bała.

[edytunia86]

Ja chyba tez ide sie położyć do łóżka i spróbuje zasnąć. Zreszta nie dam rady
siedzieć az do rana. Dobranoc.

[mskaiq]

Kiedy zaczynasz byc zla na Rodzicow wtedy automatycznie Twoje samopoczucie
zmienia sie na negatywne. To dlatego placzesz ze jestes zla, ze czujesz sie
pokrzywdzona przez Rodzicow bo Cie ograniczaja.
Oni Cie ograniczaja bo Cie kochaja, boja sie o Ciebie ze nie dasz Sobie rady
Sama.
Mysle ze zamiast zloscic sie i czuc sie pokrzywdzona porozmawiaj spokojnie z
Rodzicami. Wiesz ze Cie kochaja, postaraj sie wytlumaczyc Im ze nie mozesz byc
wozona przez Nich bo nie moga cale zycie oslaniac Ciebie, ze musisz nauczyc sie
samodzielnosci ze potrzebujesz aby Ci pomogli byc samodzielna.
Mysle ze po paru rozmowach zrozumieja to i bedziesz coraz bardziej samodzielna.
Nigdy nie rob nic na sile bo zranisz Ich i zranisz Siebie jak zrobilas to
dzisiaj. Lepiej przekonac Ich i wtedy bedziesz zadowolony Ty i Oni.
Serdeczne pozdrowienia.

[edytunia86]

Jak ja mam sie nie irytować kiedy moi rodzice traktują mn ie jak dziecko. mimo,
że ja w październiku kończe 20 lat. Mam pozwolić,żeby rodzice mną
manipulowali , dcydowali za mnie i próbuwali mnie straszyć.
Jak ja teraz ustąpię rodzicom to mogę stracić jedna sesje w tygodniu m.in przez
prqace rodzicow, tzn przez zebranie z rodzicami , albo jakąś rade pedagogiczną.
Z resztą gdyby terapia nie była dla mnie ważna to chyba nie przeżywałabym tak
urlopu terapeutki.
Ja nie chce , że rodzice traktowali mnie jak dziecko, którym już nie jestem. Ja
mam poprostu tego dosyć. Jeżeli chodzi o wizyte u dentysty to chyba moge
spróbować przesunąć tą wizyte na późniejszą godzinę jeżeli to będzie możliwe.
Jedno mnie zastanawia czy jeżeli rodzice traktują mnie jak dziecko to czy oni
nie robią mi tym krzywdy , nie ranią mnie tym.
Ja też Ciebie pozdrawiam.

[anatemka]

edytunia, jestes niesamodzielna, nie potrafisz sama pojechać do Poznania, o
wszystko /nawet o wizyt u dentysty/ pytasz rodziców, sama nie podejmujesz
zadnych decyzji. Jak mają cie traktować rodzice?? Zachowujesz się jak dziecko i
tak jesteś traktowana. Pewnie, robią ci tym krzywdę. Boją się o ciebie, bo
widza jak sama sobie nie radzisz.

[edytunia86]

Myślę, że jeżeli nie miałąbym innego wyjśćia to jeżeli bym musiała to
przeszłabym się i tam gdzie chodze do dentysty i zapytałąbym sie czy nie dało
by się przesunąć wizyty na późniejszą godzinę i nawet nie pytajacac sie o
zgode rodzicow. Tylko, nie mam pewności czy moja kolezanka, która mieszka w
Poznaniu Bedzie chciala ze mna dojechac do Ściegiennego. Tym bardziej, że wiem,
że ma depresje.

[edytunia86]

Ostatecznie mogłabym spróbowa c dojechać do Poznania sama. Njwyżej sie zgubie i
nie trafie na miejsce i nic nie wyjdzie z tej sesji i bede miała kolejne nie
koniecznie mile doświadczenie za soba i najwyżej spanikuje.

[edytunia86]

Tylko, że jak się cos stanie rodzicom wtedy i wylądują przeze mnie w szpitalu
to wtedy to będzie moja wina. Nikogo innego.

[mskaiq]

Ja nie mam watpliwosci Edytunku ze samodzielnosc jest bardzo wazna dla Ciebie.
Jeszcze wazniejsze jest jak ja osiagniesz, lepiej kiedy osiagniesz ja z pomoca
i zgoda Rodzicow. Wtedy i Ty bedziesz zadowolona i Oni rowniez. Musisz nauczyc
sie rozmawiac z Rodzicami. Oni chca Twojego dobra, musisz Ich przekonac ze
jestes juz dorosla ze musisz zaczac Sama decydowac o Sobie.
Mysle ze zrozumieja to i pomoga Ci byc samodzielna.
Serdeczne pozdrowienia.

[uhu_an]

sorry, ale co ty gadasz? po co ona ma sie pytac rodziców, zeby znowu ja
zastraszyli?zeby z nowu sie zdolowala i plakala? przeciez ona kazda klotnie
rodzicow przezywa i obwinia sie. to jej jeszcze szkodzi.
z takimi rodzicami NIE DA sie gadac, bo oni swoje, a ona swoje. nie dojda do
porzumienia, a jesli juz to kodztem jeje, jej godnosci. zobacz co z nia robia,
jaka jest przestraszona. myslisz, ze ona taka sie urodzila, czy z nia ktos cos
zrobil. takich przypadkow jest tysiace.
jesli czuje zlosc na rodziców-to ok. jesli czuje jakis niedosyt, ktorego nie
dostala jako dziecko, ma prawo byc zla i czegos zadac. ubranie i pelna micha to
nie wszystko. mam wrazenie, ze czegos edycie brakuje. jak dla mnie to jest
MILOSC. jest wrecz spragniona jej. poswieca sie wszystkiemu, oddaje cala siebie
by uzyskac choc odrobine akceptacji, zrozumienia, ciepla.

[anatemka]

widzisz, normalnie w takiej sytuacji człowiek idzie do pracy i wyprowadza sie z
domu. Albo nie patrząc na rodziców robi swoje. Ale to, jak zaznaczyłam:
normalnie...
wiecej głosu juz w tym watku nie zabiorę. Tobie tez nie radzę:)

[edytunia86]

Nie wiem czy to dobrze, że sie złoszcze na rodziców. Niestety chyba musze się
zgodzić z uhu_an co do tego, że ubranie i jedzenie to jeszcze nie jest
wszystko. ja zreszta mam tyle ubrań w szafie , że jeszcze troche i ich nie
pomieszcze i czegos mi brakuje. chyba ,żeczywiście brakuje mi niestety miłości,
zrozumienia, poczucia bezpieczeństwa, wsparcia ze strony rodziców. Żeczywiście
z moimi rodzicami nie jest łatwo rozmawiać.

[edytunia86]

Ja już ne raz rozmawiałam o tym z rodzicami i za każdym razem byłam bardziej
albo mniej zła. Ja już nie wiem jak mam z nim rozmawiać , jak do nich
dotrzeć.

[uhu_an]

a moim zdaniem jest niesamodzielna, bo jej rodzice nie pozwalaja na jakokolwiek
samodzielnosc.oni nie traktuja jej jak dziecko , bo ONA zachowuje sie jak
bobas. ona jest bobasem, bo rodzice nie chca aby z stala sie dorosla. tak mi
sie wydaje. ja zreszta o tym juz pisalam, przez co byla ta forumowa
megaawantura.
wg mnie fajnie, ze edyta uswiadomila sobie manipulacje rodziców i jest na nich
zla(bo ma do tego prawo i chyba tez powody), bo niedawno stawiala ich na
piedestale.

[edytunia86]

Wydaje mi sie , że ja to już wiem , że moje relacje z moimi rodzicami nie są
takie bym chciaął , żeby one były.

[mirka68]

edyta bardzo sie ciesze ze zrozumiałas i uswiadomiłas sobie ze relacje z
rodzicami nie sa zbyt zdrowe dla Ciebie i trzeba to pomalutku zmieniac pod
opieka terapeutki

Duzo pisałam o tym w watku "POSTANOWIŁAM "

[edytunia86]

Zrozumiaąłm , ale to co teraz przeżywam to nie jest przyjemne , ani łatwe.
Chodze ciągła jak osa , wczoraj płakaałam, nie potrafie rozmawiać z rodzicami
na spokojnie.

[mirka68]

chodzisz jak osa bo jestes zła na swoich rodzicow
wiem nie jest to przyjemne

ale to co piszesz w tym watku powinnas przedstawic na najblizszej sesji u
terapeutki

edyta pomalutku bedziesz wchodziła w to dorosłe zycie

[edytunia86]

Właśnie zamierzam o tym powiedzieć terapeutce we wtorek i nawet nawet nie wiem
czy nie zrobie tego jak będe do niej dzwoniła we wtorek o godzinie 10 rano w
sprawie środy. Tak jak jestem umówina z terapeutka . Tylko , że ne wiem jak ja
do tego czasu wytrzymam.

[mirka68]

edyta spokojnie , pojawila sie nowa sprawa , sprawa relacji pomiedzy toba a
rodzicami . wyjasnisz ja na najblizszej sesji

[edytunia86]

Oby tak było. Żeby tylko wstarczyło mi sił, żeby wytrzymać do wtorku.

[edytunia86]

To niestety jak ktoś jest bardzo wrażliwy, o ile nie jeszcze bardziej wrażliwy
pottrafii nawet bardzo boleć. Boję sie jak czegos nie zrobię to jak tak dalej
pójdzie wyląduje w szpitalu. Chciaz wolałąbym, żeby tak sie nie stało i, żeby
udało mi sie dogadaćz rodzicami.

[mirka68]

edytunia musisz pomalutku robic to na co Ty masz ochote
relacja z rodzicami nie poprawi sie z dnia na dzien -

[edytunia86]

Chciałąbym , żeby tak się stało, że terapeutka i psychiatra nie pozwoliły ,
żebym wylądowała w szpitalu. tylko pozostaje pytanie czy mi wystarczy odwagi ,
żeby zrobić to ja chce.

[mirka68]

oj edyta zrobiłas juz duzo i mysle ze na dalsze zmiany wystarczy ci odwagi ,
nie jestes sama wszystko to co robisz , robisz pod opieka specjalisty
terapeutki
przeciez wiesz ze juz duzo zrobiłas zmian w swoim zyciu

[edytunia86]

Wiem, że jakieś zrobiłam i , że chce w końcu się usamodzielnić. Wiem, że kiedyś
będe musiała się usamodzielnić i, że im później się na to zdecyduje tym będzie
to trudniejsze.

[mskaiq]

Trzeba nauczyc sie rozmawiac z Rodzicami. Bardzo wazne umiec dzialac w taki
sposob aby wszyscy byli zadowoleni i Ty rowniez.
Piszesz ze brakuje Ci miłości, zrozumienia, poczucia bezpieczeństwa, wsparcia
ze strony rodziców. Mysle ze to wszystko masz, Twoja szafa jest pelna ubran
dlatego ze Twoi Rodzice dbaja o Ciebie, to jest swiadectwo Ich milosci.
Jesli chodzi o poczucie bezpieczenstwa to czy kiedykolwiek czulas sie zagrozona
z Ich powodu.
Problem polega na tym ze Oni ciagle uwazaja Cie za dziecko, mysle ze jest
rowniez wiele powodow do tego. Chcesz jechac do Poznania a nie bardzo wiesz
jak. Przygotuj sie, musisz dokladnie wiedziec jak dojechac do Poznania, a potem
jak znajdziesz droge w Poznaniu. Jak bedziesz wiedziala to idz do Rodzicow i
powiedz Im ze wiesz jak dojechac i przekonaj Ich ze nie zgubisz sie w Poznaniu.
Bez tego beda bali sie o Ciebie, wiesz dobrze jak bardzo Cie kochaja.
Serdeczne pozdrowienia.

[edytunia86]

Tylko, że pełna szafa ubrań nie z mienia tego, że czegoś mi brakuje. To jescze
nie jest wszystko. Ja juz wiem , że mogę dojechać na Ściegiennego autobusem i
pociągiem. Z reszta jak mam się czuć bezpiecznie jeżeli moi rodzice próbują
mnie straszyc . Zresztą już moja terapeutka zauwarzyła , że jak wchodze do jej
gabinetu jestem zdenerwowana. Mimo, że całą nie drże.
Pozdrawiam.

[mirka68]

edyta to swietnie ze juz wiesz jak dojechac do terapeutki
juz na powaznie myslisz o podrozy do poznania brawo !!!!!!!!!!!!!!!!
wiesz w tym poznaniu naprawde cie nikt nie napadnie tak jak twierdzi twoja
mama , nic ci sie nie stanie .

[edytunia86]

Myśle, ale nie wiem czy jestem na to gotowa w 100% , żeby w przyszłym tygodniu
dojechac do Poznania. Chociaż chciałąbym , żeby wystarczyło mi odwagi.

[mirka68]

edyta nie musisz przeciez jechac w ta srode
moze bedziesz gotowa pojechac za tydzien , za dwa tygodnie czy nawet za trzy
tygodnie

[edytunia86]

Tylko, że jak nie pojade dwa razy w tym tygodniu to mogę stracic jedną sesje i
będzie mi jej brakowało.

[edytunia86]

Jeszcze ta pogoda mnie dzisiaj denerwuje. W kostrzynie jest pochmurno i pada
przelotny deszcz i wieje wiatr. Nie jest to chyba wymarzona pogoda do spacerów,
a ja chciałabym, w końcu pójść na spacer. Moze to pomogłoby mi troche sie
uspokoić. Jak nic z tego nie wyjdzie to chyba będe musiałą pomyśleć o czymś
innym, żeby sie uspokić. Np o tym , żeby wziąść jakiś lek uspakajający, albo
pomyślec o jodze, albo jeszcze o czymś innym.

[mirka68]

edyta moze posprzataj taki wysiłek fizyczny troche cie rozładuje

powinnas byc bardzo zadowolona ze uswiadomilas sobie czego ci w zyciu brakuje

terapia pomoze ci wejsc w dorosłe zycie i pozwoli ci sie usamodzielnic

wszystko pomalutku , bo tak odrazu wszystkiego do gory nogami nie powywracasz

[edytunia86]

Zamierzam dokończyc sprzątanie pokoju. Zreszta zostałą mi chyba ostatnia szafa.
nie stety nie wszystko zmienie od razu.

[edytunia86]

Zresztą złość to chyba w moim przypadku chyba jest za mało powiedzianE. Boję
się, że jestem chyba traktowanie mnie przez rodziców jak dziecko chyba mnie
drażni. Może głaskanie świnki morskiej trochę mnie uspokmoi. Może spróbuję się
troche do niej przytulić. Biedulka musi wysłuchiwac tych krzyków, widzieć mnie
płacząca, zdarza sie , że żucającą czymś co mam podręką.

[edytunia86]

A moja świnka morska nie jest niczemu winna.

[mirka68]

ale to jest kochane zwierzatko , ktore cie wysłucha a nie skarci

[edytunia86]

Dokładnie. Właśnie chyba śpi.

[mirka68]

edyta ja tez biore sie za sprzatanie

głowa do gory , jestes swietna

pozdrawiam
mirka68

[edytunia86]

Ja właśnie w między czesie sprzątam.
pozdrawiam.

[edytunia86]

Po dziisiejszym spacerze, z którego przed chwilą wróciłam stwierdziłam , że
chyba reszte dnia spędze w domu. Z resztą chyba , żeczywiście dzisiej w
Kostrzynie lepiej nie wychodzić z domu jeżeli sie nie musi, poniewaz jeje zimny
wiatr i przez to jest chyba jeszcze bardziej nieprzyjemnie na dworze i do tego
znowu padałą deszcz.Zmarzłam mimo, że założyłam zimowy płaszcz zamiast swojego
wiosennego płaszczyka.

[gusia0408]

Edytko mysle ze powinnas sprubowac pojechac do terapeutki sama,to byl by dla
ciebie duzy krok do przodu, mogla bys ujzec nowe mozliwosci. Jesli bys miala
jakies klopoty to pomysl o tym ze wszyscy je maja i to jest normalne. Pomysl
jak fajnie by bylo poradzic sobie z jakims klopocikiem. Moglabys nam o tym
napisac.Trzymam kciuki.

[edytunia86]

Dzieki. Żeczywiście fajneby było jeżeli nauczyłabym się dojerzdżać sama na
terapie. Chociaż ja jak siebie znam potrafie być uparta. Zresztą gdyby nie to i
nie pomoc pedagoga szkolnego to nie wiem czy udałoby mi sie wyjść z grożących
mi zagrożeń w liceum. Przede wszystkim mogłabym wtedy dojerzdżać na terapie o
wcześniejszych godzinach jeżeli to byłoby możliwe i mo,że wtedy łatwej by mi
było uwierzyć w siebie. Jak na dzień dzisiejszy nie jest mi łatwo uwierzyc w
siebie po oblanej próbnej maturze.

[gusia0408]

Zycie nie zalezy tylko od matury ale od tego jakim sie jest czlowiekiem.Ja
jestem daleka od klasyfikacji ludzi wedlog wyksztalcenia.Osobiscie znam
fantastyczna dziewczyne po zawodowce, od ktorej wielu rzeczy sie nauczylam (np.
w sprawie dzieci) i mam bratowa studentke, ktora oprocz k...w i h.j nie ma nic
do powiedzenia.

[edytunia86]

Ja też jestem od tego daleka. Zresztą uwarzam, że matura nie jest
najważniejsza. Jak dla mnie ważniejsze jest zdrowie i m. in dlatego też
zrezygnowałam juz dwa razy ze zdawania matury. Pierwszy raz w trzeciej klasie
liceum, a drugi w tym roku.

[edytunia86]

Dzisiaj jak się zabrałąm za sprzątanie to udało mi się nareszcie posprzątać
swój pokój i trochę na półkach w szakach w kuchni i czas mi jakoś dzisiaj
szybko zleciał.

[carrie.m]

Czesc!

Niestety nie mieszkam w tej chwili w Poznaniu i nie moge zaoferowac Tobie
pomocy, jednak niedlugo wracam do tego miasta i jezeli nadal bedziesz miala
problemy z dojazdami, moge Cie zaprowadzic do terapeutki. Naprawde nie boj sie
Poznania, w tym miescie trudno sie zgubic, a nawet jak zabladzisz, to zawsze
znajdzie sie kolo Ciebie osoba, ktora Ci pomoze. I na pewno nie musisz sie
martwic o to, ze ktos Cie napadnie w bialy dzien.

Powodzenia!

[edytunia86]

Cześć!
Sprawdź poczte.