warte przeczytania...

[ollaboga77]

napewno wiele osób zna, a jeśli nie zna to niech pozna...

"Potęga podświadomości" J.Murphy -doskoanała ksiązka by se uświadomić jak
działa człowiek i co robić by nie wpadać w tarapaty....

czytałam ta książke i rzeczywiście fajna, ale ma..

[depresyjka4]

jedna wadę. autor za duzo niepotrzebnie pisze o Bogu.

[sneeper]

pewnie to jaki symulant,
albo co gorsza sy mulator

[ollaboga77]

a ja uważam to za zalete, bo pokazuje, że Biblia swoimi twierdzeniami nie
kłamie i rzeczywiście ma to swój odpowiednik w realnym świecie w człowieku.

[sneeper]

tak jak kazda dobra bajka, mozna sie czegos nauczyc

[ollaboga77]

nie akurat to nie jest bajką... raczej kniżka mówi o wzięciu swojego życia w
swoje własne ręce... bo tak jest najbaezpieczniej powiem Wam.... no ale moze
niektorzy lbia jak inni nimi dyryguja... ja nie...

[sneeper]

to jest przeciez dyre mokracja,
czyli zly ustruj, ale lepszego (mostu) miedzy spoleczenstwem
a panstwem jeszcze nie wynaleziono
-chociaz moowia, ze monarchie mialy swoje zalety

[sneeper]

oczywiwisciee, jesli wladze obejmie caryca katarzyna,

[abasia471]

Jak dla mnie, to ta książka jest trochę za pozytywistyczna. Wielu osobom
napewno nie spodoba się z tego względu, że autor kładzie w niej duży nacisk na
odpowiedzialność człowieka za swoje życie, a więc i za to jak się zachowujemy
wobec choroby. Zauważyłam, że wiele osób z depresją przyjmuje postawę bardzo
bierną i babrze się w swoich negatywnych emocjach z masochistyczną
zawziętością. Na tych którzy mimo choroby próbują kierować swoim życiem patrzą
z pewną niechęcią, zakładając, że widocznie są mniej chorzy od nich. Depresja
nie rozgrzesza nikogo z odpowiedzialności za własne życie. Autor jednak moim
zdaniem poszedł trochę za daleko, zakładając, że w zasadzie wszystko zależy
wyłącznie od naszego wyboru. Moim zdaniem zależy bardzo wiele, ale jednak nie
wszystko. Ja założyłam, że robię wszystko na co w danej chwili mnie stać i nie
daję sobie taryfy ulgowej z powodu choroby. Nie można traktować choroby jako
alibi na spaprane życie.

[miriam11]

abasia471 napisała:

> Jak dla mnie, to ta książka jest trochę za pozytywistyczna. Wielu osobom
> napewno nie spodoba się z tego względu, że autor kładzie w niej duży nacisk na
> odpowiedzialność człowieka za swoje życie,

ooo, to fajne takie protestanckie podejście ;-)

> Autor jednak moim
> zdaniem poszedł trochę za daleko, zakładając, że w zasadzie wszystko zależy
> wyłącznie od naszego wyboru.

Czy ten Murphy to pseudonim literacki Maska?

[abasia471]

Murphy jest jednak trochę bardziej logiczny i mniej życzeniowy niż mask. Trzeba
jednak przyznać, że śpiewają na podobną nutę. Ta książka warta jest jednak
przeczytania. Szczególnie powinny moim zdaniem sięgnąć po nią osoby, które
chciałyby, żeby choroba sama im przeszła, bez żadnego wysiłku z ich strony. Tak
lekko nie ma, wyjście z depresji to ciężka praca. Wiem o tym bo sama tyram jak
dziki osioł a jedyne co mi się do tej pory udało, to utrzymać się na
powierzchni. Pocieszam się jednak, że to zawsze coś, dzięki moim staraniom
przynajmniej funkcjonuję w miarę normalnie i nie oczekuję, że wszyscy będą mnie
chołubić bo jestem chora.

[miriam11]

Ja tej książki nie znam, ale widziałam opis na Merlinie i chyba sobie z
ciekawości zamówię. Lubię czytać więc na pewno mi nie zaszkodzi. Oczywiście z
tym pseudonimem Maska to żartowałam :-) ale to wiesz na pewno.

[abasia471]

Polecam Ci ją, bo czytając można się przekonać jaki się ma stosunek do choroby
i wogóle do odpowiedzialności za swoje życie. Z tym protestanckim podejściem
bardzo trafiłaś, autor był jakoś związany z kościołem, ale niech Cię to nie
zniechęca. Mogę się założyć, że mask czytał ją wielokrotnie, ale jak wszystko,
robił to przez pryzmat swojego idealistycznego chciejstwa.

[miriam11]

abasia471 napisała:

> Polecam Ci ją, bo czytając można się przekonać jaki się ma stosunek do choroby
> i wogóle do odpowiedzialności za swoje życie. Z tym protestanckim podejściem
> bardzo trafiłaś, autor był jakoś związany z kościołem, ale niech Cię to nie
> zniechęca.

Abasiu, wręcz przeciwnie, to mnie tylko zachęca, bo tak się składa, że jestem
protestantką i to praktykującą :-) Muszę powiedzieć, że wiara i modlitwa wiele
razy w trudnych chwilach stawiała mnie do pionu.

[abasia471]

No, to masz bardzo solidne podstawy bo lepiej budować na skale. Ja jestem
praktykującą katoliczką, ale nie cierpię dewocji i właściwie nie lubię księży,
a przynajmniej wiekszości. Sposób praktykowania katolicyzmu w Polsce budzi we
mnie wstręt. To obnoszenie się z wartościami, wycieranie sobie gęby Bogiem, z
jednoczesnym zionięciem nienawiścią jest dla mnie nie do przyjęcia. Wiara jest
dla mnie ważna i pomaga mi zmagać się z życiem. Nie traktuję Boga jak
instytucji ubezpieczeniowej, czy złotej rybki, ale jak przyjaciela który mi
towarzyszy.

[miriam11]

abasia471 napisała:

> Nie traktuję Boga jak
> instytucji ubezpieczeniowej, czy złotej rybki, ale jak przyjaciela który mi
> towarzyszy.
Dokładnie tak. Pięknie napisałaś :-)