Przyczyna mojej depresji

[mysterious]

Juz wiem dlaczego ją mam: otóz to wszystko przez to ze odkąd pamiętam byłam
nadwrazliwa zawsze przejmowałam sie kazdym słowem wypowiedzianym przez
siebei ,kazdym czynem ,podczas gdy normalny człowiek wogóle by sie nie
przejął dla mnie to byl już powód zeby nie móc zasnąć i gnębić sie
psychicznie a to doprowadziło mnie w końcu do nienawiści do samej siebie -ja
po prostu katowałam i dalej katuje sama siebie ,obwiniam sie za wszystko a
jak już sie zakocham i to nieszczęśliwie to wolałabym zwijac sie z
najgroszego bólu fizycznego zamiast żyć z tym co czuje .Zawsze
wrązliwa ,naiwna i wierząca i dobroć tego świata .Czy ktoś miedzy innymi tez
ma problem z tą nadwrażliwościa która zniszczyła mu życie ???????

[donjuan]

Z nadwrazliwoscia juz sie przychodzi na swiat i nic na to
nie poradzimy . Rozejrzyj sie wsrod swoich najblizszych ,
czy ktos z nich ma takze problemy zblizone do tych z
ktorymi sama sie borykasz . Psychologowie zalecaja dla
takich nadwrazliwych osob trening odpornosci i zachowan
asertywnych . Pociesze Cie , ze z tych klopotow ze swoja
osobowoscia stopniowo sie , na szczescie wyrasta niczym
z ubranek dzieciecych , ale potrzeba na to nieco czasu i
wyrobienia w sobie pewnego dystansu do ludzi i spraw
zycia codziennego . Zalecam poszukanie takich "pokrewnych
dusz " ; jest ich sporo , trzeba tylko cierpliwie
rozejrzec sie dokola . Pozdrawiam.

[Gość: ApokaLisA]

upierdliwie zgłaszam się jako jedna z pokrewnych dusz..[kojarzy mi się to z
Anią z zielonego wzgórza...]
ale nie wierzę że z tego się wyrasta..
trening osobowośći też nic nie daje..no tyle że zaczynam być wściekła na siebie
że nie potrafię nad sobą zapanować..

[Gość: sensitive]

witam w klubie nadwrazliwych

Chcialabym w to wierzyc, ze wyrasta sie z tej meczacej 'cecy charakteru', ale
niestety mam raczej wrazenie, ze to postepuje.

Zaluje, ze nie jestem zimna jak glaz....

[Gość: kiddie]

Pozwolcie ze i ja wstapie do klubu... Zawsze rozpamietuje jak sie zachowalem,
co i komu powiedzialem i dlaczego powinienem to zrobic lepiej, czasami wracam
do przeszlosci, ktora ginie gdzies w mroku, nie wiem sam po co. Czasami mam
kogos ochote przeprosic za jakis drobiazg, ktorego on juz w ogole nie
pamieta... Coz - to czastka choroby.

[mysterious]

Ale w tym wszystkim mamy jeden powód do zadowolenia,bo podobno na depresje
cierpią tylko ludzie dobrzy

[nuera]

mysterious to juz drugi twoj post pod ktorym moglbym sie osobiscie podpisac... Tez jestem wrazliwym czlowiekiem, czesto analizuje jakies drobne sytuacje zarzucam sobie ze zrobilem cos zle...

[mysterious]

nuera napisał:

> mysterious to juz drugi twoj post pod ktorym moglbym sie osobiscie
podpisac...
> Tez jestem wrazliwym czlowiekiem, czesto analizuje jakies drobne sytuacje
zarzu
> cam sobie ze zrobilem cos zle...

Tak , to Ty rzuciłes szkole miesiac przed maturą......Niestety dziwne troche że
nie spotkałam nikogo silnego bezdusznego kto by chorował na depresje .No bo
zawsze jak cos sie stanie to człwoiek na pytanie dlaczego to sie stało ma trzy
odpowiedzi do wyboru:
1 to była czyjas wina
2 to była moja wina
3 to sie stał oprzez przypadek
i chyba my wybieramy tą drugą i w tym tkwi bład .
Wogóle za duzo myslec to niezdrowo i przekonałam sie o tym

[mika_1]

To fakt, chyba jesteśmy nadwrażliwi. zastanawiamy się nad rzeczami, których inni nie zauważają, obwiniamy się o nie wiadomo co (chociaż problem przez innych zapmomniamy) itp. Ale to fakt - nie zauważyłam wśród tych, którzy prą po trupach do celu, ludzi ciepriących na depresję. Jesteśmy chyba zbyt wrażliwi, zbyt dobrzy... ;)

[mysterious]

No to mamy jeden powód do dumy:)

[aiszka4]

mysterious napisała:

> No to mamy jeden powód do dumy:)

Ale ten powód nie jest wystarczający, żeby zacząć o sobie dobrze myśleć, żeby
przespać całą noc pierwszy raz od niepamiętam, kiedy. A kiedy znienawidzę
siebie do ostateczności, to nawet zabić się nie będę mogła, bo nie mam prawa
swoimi problemami obciążać innych.

[tonik2]

znam tez to. rozpamietywanie niektorych szcegolow, ktore kiedy tam w zyciu sie
pojawily - np jak 8 lat temu mnie kobuch w tramwaju lapnal itp dziwne i drobne
rzeczy. Powoli sie z tego wydobywam, duzo dala kuracja farmakologiczna.

[zaba76]

ja zawsze piec tysiecy razy myslalm o tym, co zrobilam, co ktos mi
powiedzial... wystarczylo jedno slowo, ktore wprawialo mnie w dol, i wystarczyl
jeden gest, ktory mnie z niego natychmiast wyciagal... tak, to jest rodzinne,
choc nie wszyscy w rodzinie to maja... ale niektorzy tak. ZAwsze podchodzilam
emocjonalnie do zycia, mam wrazenie, ze prze to bardzo duzo cierpialam, ale tez
uwazam, ze odczuwajac tak wiele, moglam przezyc wiele rzeczy znacznie bardziej
intensywnie i wartosciowo, niz inni.

[marekwarzywoda]

zabawne, ale wiem co czujesz - podobne urojenia przesladuja mnie od
dziecinstwa. Nieustanne przezywanie wypowiedzianych slow, niechec do samego
siebie, niepowodzenia w szkole, milosci i w pracy. Ale przeciez zycie zna
recepty takze dla depresyjnych nieudacznikow.
Od roku moje zycie zmienilo sie na lepsze, odnalazlem swoja pasje, zyskalem
pewnosc siebie. Zaczalem hodowac rybke, niepozorna, trzy centymetrowa amurke
zlocista. Male wymagania a spora satysfakcja. Wiem, ze brzmi to troche glupio,
ale ja naprawde odnajduje siebie. Nie przykladam juz wagi do wypowiadanych
slow, coraz czesciej odnajduje usmiech na swojej twarzy. Rybka moze byc tylko
pretekstem ale chodzi przede wszystkim o wlasna pasje i samorealizacje. Tak
bardzo chcialbym Tobie pomoc ...

[donjuan]

Wysoki poziom samoswiadomosci niewatpliwie jest
skorelowany z waszymi cierpieniami i wiaze sie z
doskonaleniem osobowosci poprzez dezintegracje pozytywna
. Osobnik wysoko wartosciowy biologicznie i z dobrze
zintegrowana osobowoscia moze byc umyslowo bardzo sprawny
, dobrze spac , trawic i kopulowac . Tyle tylko , ze
czesto jest to integracja na poziomie pawiana czy
jakiegos innego zwierzecia kierujacego sie w zyciu
gotowymi programami zachowan umiejscowionymi w
miedzymozgowiu . Dlatego wszyscy cierpiacy i znerwicowani
pocieszcie sie , gdyz nalezycie do pewnego rodzaju elity
, awangardy przemian , przyszlosci gatunku ludzkiego . Im
wiekszy jest wplyw kory mozgowej na zachowanie tym
organizm potrafi sie bardziej elastycznie dostosowywac
do zmieniajacych sie warunkow i uczyc . A postep
ludzkosc zawdziecza wlasnie jednostkom tworczym czegos
poszukujacym , niezadowolonym z terazniejszosci .

[mika_1]

I tu się zgadzam - pasja potrafi człowieka "podleczyć". Trzeba mieć pasję, wypełnić nią każdą wolną chwilę - wtedy jest lepiej, znacznie lepiej. Nie mówię, że wtedy nie czuje się smutku, ale ten smutek, żal, rozpacz przychodzą zdecydowanie rzadziej.... :)
Pozdrawiam, Mika:)