Mimika Twarzy

[1234b]

Mam do was pytanie czy jak idziecie ulica,jedziecie autobusem,jestescie w
sklepie to czy macie wystraszony,zdolowany wyraz twarzy?Tak jak byscie sie
czegos bali?Ja tak czesto mam i boje sie ze ludzie sobie o mnie wtedy cos mysla

[tomtom14]

Cześć
Jest na to sposób.Ty koncentrujesz się na sobie i na tym jak jesteś odbierany
(a) przez innych ludzi i zapewne też nie patrzysz się im w oczy.
Od tej pory rób tak : patrz się prosto w oczy wtedy ludzie najcześciej
odwracają wzrok więc poczujesz się pewniej i staraj się skoncentrować na
ludziach jak wyglądają itp a nie na sobie i ich reakcjach na ciebie(tak
naprawdę te reakcje innych ludzi to często twoja niewłaściwa interpretacja). To
wymaga treningu ale naprawdę działa!

[lamazz]

najgorsza jest ta niepewnosc ktora jest odczuwana w kontakcie z innymi.

[feeda]

To był przez lata całe jeden z najbardziej męczących mnie objawów. W sytuacjach
które wymieniłeś czułam duże napięcie mięśni mimicznych, czułam, że moja twarz
jest wykrzywioną, obcą maską której ja nienawidzę a inni przyglądają się ze
zdziwieniem. Czasami maska wyrażała lęk, czasami złość (głównie na siebie, ale
wściekałam się też na innych - dlaczego do cholery tak sie gapią!), a czasem po
prostu bezbrzeżny smutek. A im bardziej próbowałam przybrac "naturalną" (w moim
mniemaniu) minę, tym gorzej się czułam. Wiesz dlaczego, prawda?

To co maluje się w takich sytuacjach na naszych twarzach jest po prostu
uzewnętrznioną emocją, której w danym momencie nie potrafimy wyrazić w inny
sposób; napięte, sztywne mięsnie - to lęk, smutek, wstyd, poczucie winy i
przygnębienie które właśnie odczuwamy. Jako że nie akceptujemy w sobie tych
uczuć, próbujemy zaprzeczać ich istnieniu i TU właśnie leży pies pogrzebany.
Poszperaj sobie w archiwum, bo już kilkakrotnie temat ten był poruszany -
pierwszym krokiem do tego aby coś zmienić, jest AKCEPTACJA wszystkich emocji
których doświadczasz, a co za tym idzie AKCEPTACJA stanu w jakim aktualnie
jesteś. Bez względu na to, jak bardzo jest on nieprzyjemny, bolesny czy
męczący. Wracając do naszego przykładu z mimiką twarzy - jeżeli czujesz, że
mięśnie sztywnieją, pozwól im na to. Po prostu. Powiedz sobie że to jest OK, że
teraz jesteś na takim etapie radzenia sobie z problemem, że nie potrafisz
inaczej. Możesz przy tym zaczerpnąć kilka głębszych oddechów i spróbowac się
skupić na obserwacji tego co za oknem/na ulicy/przedmiotów, po które do tego
sklepu przyszedłeś.

Nie zamierzam Ci wmawiać, że to łatwe. Ja nad tym objawem pracuję od dłuższego
juz czasu (prawie rok) i dopiero teraz zaczynam zauważać pierwsze oznaki
poprawy. A tempo jest żółwie zapewne przez to, że jestem niekonsekwentna - zbyt
często zdarza mi się ulegać starym schematom i blokadom. W pracy nad sobą
potrzebna jest własnie konsekwencja oraz wielka czujność i uważność; jeżeli
przyłapiesz się na myśleniu "nie powinienem czegos takiego odczuwać",
natychmiast powiedz sobie STOP! Czuję to co czuję. I kropka.

Naprawde wierzę, że to jest sposób aby wyzdrowieć, staram sie też stosować tą
metodę w przypadku innych objawów, na razie jeszcze z niewielkim skutkiem (bo i
sytuacje trudniejsze). Ale poddawać się nie zamierzam. No. :)

[edarhil]

ja tez tak mam i nie potrafie sobie ztym poradzic , takie uczucie ,ze dziwnie
to wyglada jakbym sie krzywil albo cos..mam wrazenie ,ze to widac wtedy.staram
sie o tym nie myslec ale ciezko jest.

[mrs.steinunn]

A mnie oczy łzawią najczęściej:(
pzdr

[sajder86]

ja wyglądam jak debil

[edarhil]

ja mam takie odczucie ,ze to tak wyglada jak sie smieje np nie moge opanowac
czasem smiechu i mam uczucie ze to zalosnie wyglada jakies miny,spiecie..