Ciastko mojego dzieciństwa

[vengooo]

Kiedy miałem cztery lata, matka wracając z targu zawsze przynosiła mi
ciastko. Wychodziłem wtedy na podwórko przed domem i spokojnie brałem się do
jedzenia. Czasem schodziło mi na tym pół godziny, czasem zjedzenie jednego
ciastka trwało trzy kwadranse. Nadgryzałem maleńki kąseczek i patrzyłem w
niebo. Potem dotykałem nogą psa i odgryzałem kolejny kawałek. Było mi
przyjemnie być, było ze mna niebo, była ziemia, były zarośla bambusa,
kot,pies, kwiaty... Nie miałem jeszcze wielu trosk, nie myślałem o
przyszłości, nie wspominałem przeszłości z żalem... Wraz z ciastkiem, kotem,
psem, zaroślami bambusa byłem całkowicie zatopiony w chwili obecnej...

W dalszym ciągu jest możliwe spożywanie naszych posiłków tak powoli i z taka
radością, z jaką ja jadłem ciasteczko w dzieciństwie. Choc może się wam
wydawać, że zgubiliście już ciasteczko waszego dzieciństwa - zapewniam was,
że istnieje ono nadal w głębi waszego serca. Pozostało tam na zawsze i jeśli
zapragniecie - na pewno uda się wam je odszukać. Uważne jedzenie jest
szalenie ważną praktyką medytacyjną. Możemy jeść w taki sposób, który odrodzi
ciastko naszego dzieciństwa. Chwila obecna jest wypełniona szczęściem i
radością... Jeśli bedziecie uważni na pewno uda się wam to dostrzec.


...
fragment książki "Każdy krok niesie pokój" Thich Nhat Hanh

[suchyxxx2]

ciastko jako dominanta kompozycyjna utworu o przeszłości i sielance;d

[lucyna_n]

znowu domokrążca nam się trafił

[paskudny_ryjek]

AMEN.

[marwolo]

...że to Twoje własne przemyślenia... ;)

[aurelia_aurita]

ale wiesz, depresyjnym raczej ciastka nie smakują. (a jak już smakują - to w nadmiarze).

a w ogóle z kim ja dyskutuję - z autorem postu, z autorem książki - czy z oboma??

[promocja_tys]

vengooo napisał:

> Uważne jedzenie jest
> szalenie ważną praktyką medytacyjną. Możemy jeść w taki sposób, który odrodzi
> ciastko naszego dzieciństwa. Chwila obecna jest wypełniona szczęściem i
> radością... Jeśli bedziecie uważni na pewno uda się wam to dostrzec.

Ja się zgadzam. I mi się tam podoba. Ale na tych twardych orzechach które jadam
ostatnio (wersja soft w batonie, co prawda)- zęby już zjadłam. Tak widocznie
musi byc kiedy ktos lubi orzechy.
>
>
> ...
> fragment książki "Każdy krok niesie pokój" Thich Nhat Hanh

Cała książka taka? :)

[promocja_tys]

No i dziękuję.

[dolor]

>"Czasem schodziło mi na tym pół godziny, czasem zjedzenie jednego
>ciastka trwało trzy kwadranse."

A to depresyjnych oskarża się o lenistwo.

[lucyna_n]

no i gdzie te bambusowe zarośla,
czy można to ewentualnie zastąpić betonową pustynią?
pytam w imieniu przeciętnego depresyjnego w polsce, bo ja już na szczęście mam na co popatrrzeć. Fakt,
bambusowych zarośli to nie mam, i psa też nie mam. Ale jak mam jadłowstręt to też jem kawalek czegoś
przez 3 kwadranse.