Psychiatryk

[tiktak100]

No i stało się, po zaledwie 3 miesiącach leczenia farmakologicznego
dostałem dziś skierowanie do szpitala psych. Czy ktoś z was był w
podobnej placówce i pobyt tam komuś pomógł?
Ja w sumie wcale sie nie boje tam iść, nie czuję się chory
psychicznie, nawet ostatnio (idzie wiosna) czuję zmniejszenie stanów
depresyjnych, ale żadne leki które do tje pory brałem kompletnie na
mnie nie działały i stąd chyba ta decyzja :(
Lekarz kazał mi iść jak najszybciej, ale poczekam do poniedziałku, w
weekend chcę się jeszcze porządnie rozerwać i spotkać ze znajomymi,
bo nie wiem, w jakim wrócę stanie. Wstydzę się tam jechać, ale w
sumie mam jakieś nadzieje, ze moze pobyt tam mi pomoże....
Co o tym sdzicie?

[nienill]

tiktak100 napisał:

> No i stało się, po zaledwie 3 miesiącach leczenia
farmakologicznego
> dostałem dziś skierowanie do szpitala psych.
po co?
narozrabiales jakos? chcesz sie zabic/zranic? nie radzisz sobie i
musisz byc pod stalą opieką? nie ma innej mozliwosci dostania sie na
terapie?
nie rozumiem.

to ma byc oddzial dzienny czy jaki?

[ciemno-wlosa]

Zgadzam sie z Nienill, szpital to ostatecznosc..Chodzisz do
psychoterpeuty???Czasem pobyt w oddziale zamknietym moze przyniesc wiecej szkody
niz pozytku, przynajmniej dla fobika..No chyba ze ktos ma bardzo nasilone mysli
samobojcze badz jest po jakiejs probie samobojczej,cierpi na psychozy i urojenia
czyli ewidentnie musi byc pod stala opieka....Moze warto skonsultowac sie z
innym psychiatra i zapisac sie dodatkowo na terpie jesli leczyles sie tylko
farmaceutykami...

[tiktak100]

Ja też jestem zdziwiony, że tak szybko i w sumie nie wiem za co? Za
to, ze dotychczasowe leki nie pomagały?
Na akrcie mam opisany wywiad ze mną (historia choroby, jakie leki
zażywałem z jakim skutkiem i generalnie co mi dolega/objawy); stan
fizyczny - wydolny; stan psychiczny - "afekt o upośledzonej
modulacji", nastrój sytuacyjnie obniżony, wydychany alko bez objawów
wytwórczych. Pisze, że nie zagrażam otoczeniu i nie musze być sam
dowożony, kropka.
Jak dla mnie to zbyt mało by już dostac takie skeirowanie, liczyłem
na inne leki, z terapi u psychologa zaś zrezygnowałem, bo... nie
wierzyłem, ze moze mi pomóc i nie chciąłem iśc na wątpliwie
skuteczną terapię grupową za kase.
Tragedia :( A moze potrzymają mnie dzień, dwa na obserwacji tylko....

[nienill]

tiktak100 napisał:

> Tragedia :( A moze potrzymają mnie dzień, dwa na obserwacji
tylko....
ekhmm.... po co?

[tiktak100]

Sam chciałbym wiedzieć... Niestety wszystkiego dowiem się dopiero na
miejscu... oby nie byl to stracony czas...

[nienill]

tiktak100 napisał:

> Sam chciałbym wiedzieć... Niestety wszystkiego dowiem się dopiero
na
> miejscu... oby nie byl to stracony czas...
wyglada na to, ze bedzie.

-leki mozesz sobie w takim stanie spokojnie brac w domu
-w terapie (jak to sie ladnie mowi) "nie wierzysz" i nie chcesz
wspolpracowac z psychologiem

...wiec nie wiem po co w ogole masz tam zawracac lekarzom dupe.


zawsze mi sie wydawalo, ze szpital to nie hotel.


pojde sobie.... posiedze.... porozgladam..... nudzi mi sie w
domu.....

[fobikspoleczny]

> zawsze mi sie wydawalo, ze szpital to nie hotel.

No zależy jeszcze jaki...
Bo w niektórych szpitalach psych. jest ładniej i lepiej niż w
niektórych hotelach.
A czasami to nawet lepiej niż w przedszkolu -... całymi dniami
malowanie, wycinanki, origami, gra na bembenkach, układanie
klocków... a potem obiadek i leżakowanie ( i mamusia nic nie musi
płacić, bo wszystko na koszt państwa ).

[nienill]

fobikspoleczny napisał:
( i mamusia nic nie musi
> płacić, bo wszystko na koszt państwa ).
uprzejmie informuje, ze w dniu dzisiejszym takie praktyki mnie
bulwersują

[fobikspoleczny]

Eeee tam!

Przecież gosciu idzie się tam leczyć...
Społeczeństwo musi do niego trochę dołożyć, aby mógł do niego
powrócić jako zdrowy, uśmiechnięty, wydajny i produktywny obywatel.
A więc koszty i tak zwrócą się społeczeństwu wielokrotnie.
To szansa dawana przez zdrowych i wydajnych - chorym i
bezproduktywnym - słowem inwestycja w człowieka.

Są oczywiście pasożyty "dojące" ten system, ale kolega jak pisał...
zamierza wybawić się za własne pieniądze.

[nienill]

fobikspoleczny napisał:
, ale kolega jak pisał...
> zamierza wybawić się za własne pieniądze.
gdzie on to napisal?

[fobikspoleczny]

Pisał, że w weekend zamierza się wybawić, a potem potulnie skierować
na... " kolonie "...

Ty... Tiktak - tylko nie jedź do tego szpitala na kacu, albo bani,
bo skierują Cię na oddział leczenia psychoz poalkoholowych, a tam
rzeczywiście jest tak, jak mówią kontrargumenci...

pl.youtube.com/watch?v=xxCSghm1aVk

No i co z tym szpitalem?

[vanilla.net]

Tiktak, no i jaka decyzja w sprawie szpitala, jedziesz czy nie? Tak
czy siak, trzymam kciuki zeby ci sie poprawilo choc troszke:-)

[tiktak100]

Oczywiście jadę tam, dostałem skierowanie i muszę zaufać lekarzowi.
Obaw w sumie nie mam juz żadnych, jutro psycholog i rozpoznanie co
ze mną robić dalej i to ode mnie zależy, czy zostanę "położony" a
jeśli nawet, to na jaki oddział i z kim, z rozmową z nim sobie
spokojnie poradzę, nie mniej dzięki vanilla ;)
I muszę zgodzić się z nienil, to jednak jest dla mnie jakaś nagroda.
Początkowo byłem pełen obaw, że jadę do świrów i że pobyt tam moze
mi zaszkodzić. Teraz jednak uważam tą sprawę jako kolejny etap w
leczeniu, jestem ciekaw co mnie czeka, liczę na fachową pomoc, chcę
się z tym zmierzyć i nie przebywać tam ani dnia dłuej niż bedzie to
konieczne.

[fobikspoleczny]

Po pierwsze...
Wszystkie badania na miejscu; najlepsza, najbardziej doświadczona
kadra, dostęp do wielu terapii, monitorowanie stanu przez 24 h,
pomoc i porady na zawołanie...
Po drugie...
Możliwość poznania wielu ludzi o podobnych problemach, zawiązania
przyjaźni, poznania lekarzy, łatwiejszego dostępu do późniejszych
terapii, sanatoriów na koszt NFZ... itp. itd.
Po trzecie...
Nie wiem na ile tam idziesz, ale znajomym powiedz, że jedziesz na
urlop, albo do cioci w odwiedziny... bo inaczej Cię "zjedzą", a
potem odrzuczą i będą mówili, że jesteś " wariat ", albo coś
gorszego i zamiast się leczyć - jeszcze bardziej popadniesz w
chorobę.
Po czwarte...
Nie jesteś ubezwłasnowolniony i jak Ci się nie będzie podobało, to
zawsze możesz się przecież wypisać.

> Ja też jestem zdziwiony, że tak szybko i w sumie nie wiem za co?
W nagrodę, a nie "za co".
>Tragedia:( A moze potrzymają mnie dzień, dwa na obserwacji tylko....
No rzeczywiście to byłaby tragedia - udawaj,że jesteś bardzo chory,
albo od razu daj ordynatorowi w łapę.

[nienill]

fobikspoleczny napisał:

> > Ja też jestem zdziwiony, że tak szybko i w sumie nie wiem za co?
> W nagrodę, a nie "za co".
jesli kolega tego nie rozumie, to ja serdecznie polecam poczekac z
tym pobytem. dostanie po tyleczku, zmarnuje kolejnych pare lat swego
marnego zywota, to nie bedzie mial dylematow "pojde w poniedzialek,
bo w niedziele kolezanka elki ma urodziny"

[tiktak100]

nienill napisała:

> fobikspoleczny napisał:
>
> > > Ja też jestem zdziwiony, że tak szybko i w sumie nie wiem za co?
> > W nagrodę, a nie "za co".
> jesli kolega tego nie rozumie, to ja serdecznie polecam poczekac z
> tym pobytem. dostanie po tyleczku, zmarnuje kolejnych pare lat swego
> marnego zywota, to nie bedzie mial dylematow "pojde w poniedzialek,
> bo w niedziele kolezanka elki ma urodziny"


I miałaś rację, zresztą nie pierwszy raz już tutaj na forum.


[ Ja (nie pamiętam czy wam pisałem czy nie) byłem w tym szpitalu góra godzinę i
się wróciłem do domu (bo po 2 piwach) zamiast przyjechać tam na drugi dzień jak
kazał ordynator, zapisałem się do niego na terapię indywidualną. (wcześniej
pisałem, że nie boję się tego szpitala, że mam chęć wypróbowania i tego, byle by
tylko sobie pomóc) ale oczywiście tak się nie stało, bo będąc już tam na miejscu
bałem się panicznie (stąd decyzja o terapii indywidualnej) ]


Od tej niewykorzystanej przeze mnie "szansy" mija niemal rok, rok siedzenia w
domu na dupie (no może nie zupełnie w domu) ale rok nie robienia niczego
konstruktywnego - bez szkoły, bez pracy, za to imprezy, %, masa nowych
znajomości (jak na fobika rzadko spotykane).
Potem znowu próby u innego lekarza, nowe leki, zero skutków, zniechęcenie....
Nienill - we wszystkim w czym mnie krytykowałaś i krytykujesz - masz rację.
Niestety posiadam takie wady jak cholerna niecierpliwość (nie potrafię czekać
rok na skutki leczenia, albo kilka miesięcy na jakiekolwiek działanie leków) do
tego moje popadanie w depresję, marazm, zniechęcenie...
Nie potrafię robić czegoś dla siebie, gdy nie mam na horyzoncie jasnego celu,
bez motywacji z zewnątrz od razu popadam w jakiś katastrofizm swojej jednostki,
najpierw użalanie się nad sobą, a potem jako odskocznia wypad ze znajomymi,
piwko, i inne cholernie bezproduktywne rzeczy.


Po co drugi raz podejmuję ten temat? Bo taka motywacja właśnie od kilku dni we
mnie rośnie i staje się coraz silniejsza. Z moją tendencją do huśtawek
emocjonalnych pewnie taki stan długo się nie utrzyma, ale puki znowu "chcę" i
zaczynam widzieć cel (nagrodę?)
muszę działać.
A wszystkiemu jest winna moja była dziewczyna, wielka miłość, która po roku
rozłąki chce do mnie wrócić. Gdybym wiedział wcześniej, że sprawy tak się
potoczą, z pewnością bardziej wziąłbym się w garść przez ten czas w. Ona kocha
mój charakter, osobowość, uważa mnie za wartościowego człowieka, ale niestety
nie wie i nigdy nie wiedziała o mojej fobii (udawało mi się to wcześniej
ukrywać). Teraz zanosi się na to, że był by to o wiele poważniejszy związek, a
więc zapijanie alkoholem swoich słabości kompletnie nie wchodzi w grę.
Aurorix, który teraz biorę pomaga mi tylko na depresję (nastrój mam naprawdę
dobry) ale nadal utrzymują się cholerne lęki. Jestem jednak na tyle
zdesperowany by stać się kimś lepszym, normalnym (dla niej) że na nowo myślę o
psychiatryku. Mając w zamyśle 3 miesięczny pobyt tam i chęć wyjścia przed
wakacjami musiałbym się tam wybrać najpóźniej na początku kwietnia. Pomyślałem
więc, że jeszcze u aktualnego lekarza psychiatry poproszę o polecany mi tutaj
wcześniej Anafranill SR 75 i czy mnie to podniesie na duchu czy też nie,
proszenie się o skierowanie na oddział nerwic. Ordynator jednak już mnie zna (z
terapii indw) i nie wiem, czy teraz przychodzenie do niego niejako w łaskę nie
jest szczytem bezczelności :(
Skoro jednak raz dostałem skierowania, a przez rok czasu nic się nie poprawiło
powinienem nadal kwalifikować się na ten oddział. Będę się więc niejako prosił o
to, z czego wcześniej zrezygnowałem. Teraz jednak w zaistniałej sytuacji nie
zamierzam się poddać, zwiać czy stawiać warunki.
Poza tym jeszcze jedna kwestia, ale dla mnie osobiście bardzo ważna: cały ten
pobyt tam (jeżeli by się udało) chcę, co wydaje się normalne zataić przed tą
dziewczyną. To rodzące się między nami na nowo dawne, jak widać mocne uczucie,
ale nie potrafię przewidzieć, jak zareagowała by na to, że jej chłopak trafia na
3 miesiące do SP. Zbyt bardzo boję się ją stracić.
Znam osobiście podobną historię mojej przyjaciółki, której chłopak był ćpunem.
Ona i ich rodzice jednak na tyle go kochali, że na siłę zamknęli go na 3
miesiące w jakiejś klinice na odwyk. Ona przez cały ten czas czekała na niego,
on gdy wrócił (na razie nie ćpa) dziękował jej za wszystko, mówiąc ze tylko
dzięki niej i ich miłości miał siłę do walki z chorobą. Utożsamiam się z tym
strasznie, by być może spotka mnie coś podobnego. Marzę, by z takim samym skutkiem.

[ania_k.23]

Ja byłam trzy i pół miesiąca w SP i nic mi nie pomogli :(

[malte1]

a program kulturalny byl bogaty? jakies sesje z ludzmi o tych samych problemach
jak twoje?

[vanilla.net]

No ja to jestem w szoku troche. Nie wiem jakie masz dokladnie
problemy tiktak ( depresja, leki, jeszczce cos?) ale jestem
zdziwiona ze cie wysylaja w takie miejsce, serio. Tylko dlatego, ze
leki ci nie pomogly? Sluchaj, ja nie jestem lekarzem, ale leki cie
nie wylecza z problemu jaki masz tylko stlumia lub zminimalizuja
twoje objawy. Czyli dzialasz na skutek a nie na przyczyne. Nasze
objawy sa efektem roznych zdarzen w zyciu, szczegolnie w
dziecinstwie i takie rzeczy mozna rozwiazywac tylko na terapii, a
farmakologia moze byc wsparciem do tego ale nie jedyna forma
leczenia. Ja mialam w grupie pare osob ktore byly w SP i mowili, ze
nic im to nie pomoglo, wrecz przeciwnie- zdolowalo ich to potwornie,
widok bardziej chorych itd itd. A sens jest zamykac chyba tylko
osoby ktore na prawde tego wymagaja typu schizofrenia, albo npo
ktos z zaburzeniami odzywiania.

[fobikspoleczny]

Przestańcie gadać głupoty zasłyszane gdzieś od plotkar w autobusie,
bazować na filmach dokumentalnych o SP. w byłym ZSRR, albo komediach
w stylu " Czy z nami leci pilot " itp; bo skutecznie zniechęcacie
kolegę do profesjonalnej terapii prowadzonej najcześciej w takich
szpitalach przez profesorów, docentów, konsultantów
krajowych/regionalnych w zakresie psychiatrii i psychologii.
Widać lekarz uznał, że taki pobyt Tiktakowi się przysłuży.
Z tego co napisał :

"afekt o upośledzonej
modulacji", nastrój sytuacyjnie obniżony, wydychany alko bez objawów
wytwórczych.

... być może cierpi na chorobę afektywną jednobiegunową - lekooporną
i niestey konieczne będą inhalacje z litu, somlec i inne bardziej
wyrafinowane terapie, których nie przeprowadza się w domu, tylko w
szpitalu pod kontrolą lekarza.
Ale to wie tylko lekarz kierujący, a reszta wyjdzie na miejscu po
dokładniejszym rozpoznaniu i być może wcale to wszystko nie będzie
mu potrzebne i zostanie wypisany do domu.
Zresztą jak mu się nie spodoba ( placówka, warunki, personel,
atmosfera, podejscie do pacjenta, inni pacjenci itp. itd. ), to w
każdej chwili może się przecież wypisać i przynajmniej mieć
satysfakcję, że spróbował, a nie od razu poddał się bez walki, bo
ktoś mu coś nagadał na forum.

> nic im to nie pomoglo, wrecz przeciwnie- zdolowalo ich to
potwornie,
> widok bardziej chorych itd itd

No trudno, szpitale są właśnie dla chorych - czasem bardziej, czasem
mniej. A i szpitale są różne... w jednym "średnio - chorzy" leżą na
korytarzu razem z krzyczącymi po nocach schizorenikami
paranoidalnymi i jedzą dziennie za 3,50 - w pełnej gotowości do
ewakuacji; a w innym mają często warunki lepsze nawet niż u mamusi w
domku- na niedzielnym obiadku po dwóch miesiącach nieobecności.
Wiadomo, że szpitale NFZ w Polsce do najlepszych na świecie nie
należą, ale być może uda mu się trafić akurat na placówkę, w której
będzie miał godną, zaangażowaną i profesjonalną opiekę.

[vanilla.net]

Fobik, ja sobie wypraszam "glupoty zaslyszane gdzies od plotkar w
autobusie" Nie mam zwyczaju zabierac glosu na tematy zupelnie mi nie
znane. Nie wiem jakie ty masz doswiadczenie z szpitalami ale ja o
tych w wojewodztwie mazowieckim troche wiem.
"być może uda mu się trafić akurat na placówkę, w której
> będzie miał godną, zaangażowaną i profesjonalną opiekę."
No wlasnie, byc moze tak, a byc moze nie. I do tego zmierzala moja
wypowiedz, ze szpitale sa rozne i roznie moze wygladac pobyt tiktaka
w takiej placowce. Ja bylam na oddziale dziennym 2 razy i polega to
na tym ze sie przychodzi rano dostaje sniadanie albo obiad i jest
terapia grupowa od 9 do 14 mniej wiecej i spadasz do domu dalej
zajmowac sie swoimi sprawami. I to ma sens, bo przychodzisz na
terapie a po niej wychodzisz. Natomiast nie wiem jaki jest sens
umieszczac czlowieka na oddziale zamknietym, skoro nie musi na nim
byc. Byc moze tiktak ma jescze jakies objawy, ktore sa powodem
takiej decyzji lekarza, a o ktorych nie chce pisac na forum. Ale z
tego co wyczytalam, sam napisal na poczatku, ze jest tym zdziwiony.
Jak jestes takim zwolennikiem SP Fobik, to ja ci proponuje przejdz
sie do takiego szpitala i bedziesz wiedzial o czym pisze. Ja bylam
pare miesiecy temu w Tworkach, zeby kogos odwiedzic. Miejsce zrobilo
na mnie takie wrazenie, ze do konca dnia sie nie odzywalam. I nikt
mnie nie przekona, ze przebywanie tam wplynie na lepsze
samopoczucie, tudziez wyleczenie! O ile nie trafisz na
specjalistyczny oddzial gdzie jest ulozony plan leczenia (np oddzial
zaburzen odzywiania na Sobieskiego) to wyglada to tak, ze nikt sie
tam toba nie zajmuje tylko dostajesz leki i koniec.

[fobikspoleczny]

Natomiast nie wiem jaki jest sens
> umieszczac czlowieka na oddziale zamknietym, skoro nie musi na nim
> byc.

???
Gdyby jego zdrowie wymagało przebywania na oddziale zamkniętym, to
już dawno zostałby tam dowieziony przez Pogotowie, albo Policję.

[marius_82]

Ja byłem 3 miesiące na oddziale dziennym i mogę z przekonaniem powiedzieć, że to
nic nie dało. Nie tędy droga. Skoro nie jesteś chory psychicznie, to żadne leki
ani przebywanie wśród chorych ludzi ci nie pomoże.

[pioter271]

tiktak jesli już masz isc do szpitala a nie jest z Toba tak zle to
spróbuj może do Kliniki Nerwic na sobieskiego. chodzisz tam w
ubraniu, a nie leżysz, nie ma osób bardzo chorych (tak jak napisala
vanillia są osoby z zaburzeniami np odzywiania, byłem kiedys tam u
lekarki czekałęm na nią i spedzilem tam kilka godzin to widzialem
ze ogolnie lajcik :-) z tego co wiem to poza pierwszymi 10 dniami
kiedy sa badania ( i nie mozna wychodzic) pozniej masz przepustki
weekendowe (caly turnus trwa 8 lub 10 tygodni), oprocz tego jakies
zajecia terapeuytyczne (ktore faktycznie byc moze Ci moga pomoc, do
tego w ciagu dnia mozna isc na "miasto", w ramach terapii sa wyjazdy
do kina, teatru, muzeum, generalnie caly ten pobyt nastawiony na
intensywna krótkotrwala terapie) a nie samo lezenie, gdzie
napatrzenie się faktycznie na pewne rzeczy moze przyniesc efekt
zupełnie odwrotny od zamierzonego. Jedynym minusem jest to,że jednak
czeka sie kilka miesiecy.
Nie mam prawa w nikac w kompetencje lekarza, czym sie kierowal
wypisujac Ci skierowanie ale jesli nie masz takiego "musu" to może
warto jednak sie zastanowic nad ta klinika.
pozdrawiam i 3maj sie

[ciemno-wlosa]

Tik Tak jezlei masz jakies wsparcie w rodzinie to moze lepiej by bylo, zeby ktos
najpierw pojechal do tego szpitala, wybadal jak to placowka..Ja osobiscie bylam
tylko raz w szpitalu psychiatrycznym , jakies 5 lat temu odwiedzic z mama
ciotke..powiem tak, do tej pory na sam dzwiek slowa "szpital psychiatryczny"
robi mi sie slabo...nie mam zamiaru Cie straszyc, boje sie tylko zeby pobyt w
takim szpitalu nie wyrzadzil Ci wiecej szkody niz pozytku..Jaka jest nasza
sluzba zdrowia to prawie kazdy wie:///Moim zdaniem kolega Fobik przedstawil
wizje szpitala troche bajkowo....niestety taki szpital jak w Lesnej Gorze to
tylko w telewizji:p Chcialabym wierzyc, ze takie placowki istnieja, aczkolwiek
osobiscie sie z nimi nie spotkalam, co wiecej nawet nie slysalam o takowym..Moze
warto by bylo skorzystac z takiej formy pomocy jaka opisywala Vanilla, tzn.
przychodzisz codziennie na terapie, wiec jestes pod stala kontrola, a nie musisz
tam niepotrzebnie lezec dzien i noc...

[nienill]

ciemno-wlosa napisała:
Moim zdaniem kolega Fobik przedstawil
> wizje szpitala troche bajkowo....
nie tylko pan fobik takie wizje przedstawia.
ja swego czasu tez bylam wysylana na taką szpitalną wyprawę i gdy
spytalam sie pewnej osoby co o tym sadzi, usyszalam cos w
stylu "jesli masz mozliwosc to jedź. to jak kolonie".

> Chcialabym wierzyc, ze takie placowki istnieja, aczkolwiek
najwidoczniej jednak istnieją

[tiktak100]

marius_82 napisał:
> Ja byłem 3 miesiące na oddziale dziennym i mogę z przekonaniem powiedzieć, że t
> o
> nic nie dało.



3 miesiące na oddziale dziennym, ale mam rozumieć zamkniętym?


marius_82 napisał:
Skoro nie jesteś chory psychicznie, to żadne leki
> ani przebywanie wśród chorych ludzi ci nie pomoże.

jeśli nie pomagają mi leki, nie pomaga siedzenie ze zdrowymi (oswajanie z
lękiem) ani chorymi (nie miałem okazji) to co może mi pomóc?