Dramat

[idiodka]

"Co się stało z miom dzieciństwem? Czy nie okradziono mnie z niego?
Nie ma juz powrotu. Nigdy już tego nie nadrobię. Zawsze byłam tylko
małą dorosłą."

Moi rodzice mnie właśnie tak nazywali. Dokładnie w ten sposób.
Wprost mi o tym mówili odkąd pamiętam.
Zawsze mi przypominali, że od początku byłam nienormalna, że nigdy
nie byłam, nie potrafiłam i nie chciałam być dzieckiem. I że to
wszystko jest i zawsze była moja wina.
Bo oni są dostosowani, dopasowani, normalni i dobrze osadzeni w
relacjach,
a ja nie.


A to oni mnie tak wytresowali.
Może nawet to nie była tresura. Przy tresurze robi się co jakiś czas
kilka sztuczek, dostaje cukierka w nagrodę, a potem wraca się do
swoich spraw.

Zwyczajnie ulepili mnie,
dokładnie tak jak sobie to wymyślili.

[only_isabelle]

no i co teraz? trzeba odbudować poczucie włąsnej wartości,
pytanie jak...?
ściskam mocno

[bertrada]

A może taką masz osobowość. Powoduje ona, że nieco inaczej zachowujesz się w
porównaniu do innych osób. A to powoduje frustracje. Najpierw twoich rodziców,
potem pewnie rówieśników i nauczycieli a teraz twoją. Trudno w tym przypadku
mówić o winie. Twoi rodzice najwyraźniej nie dorośli do bycia odpowiedzialnymi i
dojrzałymi rodzicami, którzy byliby gotowi zaakceptować każde dziecko.
Zachowywali się pewnie nieco agresywnie i histerycznie co powodowało, że
dorastałaś w przewlekłym stresie. A to może zaburzać prawidłowy rozwój mózgu.
Zwłaszcza, że pewnie rówieśnicy też ci żyć nie dawali.

Tak czy owak myślę, że warto poddać się leczeniu. Leki np. antydepresyjne
powinny wyłagodzić twoje emocje. A potem nie pozostaje ci nic innego jak
spróbować polubić siebie taką jaka jesteś i nauczyć się czerpać korzyści z
posiadanych cech charakteru. Nie liczyłabym na to że się zmienisz. Osobowości
zmienić się nie da. Zawsze pewnie będziesz dorosła. Możesz tylko zmienić
nastawienie do tej dorosłości.

ps. Co dokładnie rozumiesz poprzez bycie dorosłą?

[micaela]

mistrzyni dopowiadania opowiesci

[only_isabelle]

hehe korepetycje u aurelii się przydały, berti zmienia front :=)

[micaela]

a belka zmienia emotikon

[idiodka]

Głodna jestem.
Jeść mi się chce.


Ale to byłaby moja kolejna porażka.

[idiodka]

Jak długo może trwać taki napad?
bólu, płaczu, samotności i beznadziei

Ja już nie chcę
Ja już chcę zasnąć
Już mam dosyć tego

[only_isabelle]

ty lepiej odpisz na produkcję pani b. dziewczyna się napracowała,
yu się rozwiązuje problemy, <nie becz>, daj się zterapeutyzować

[idiodka]

Ty wiesz, że jesteś p.o.p.i.e.r.d.o.l.o.n.a?

[bertrada]

Masz jakieś środki uspokajające pod ręką? (byle nie za dużo oczywiście)
Może zażyj sobie coś doraźnie i idź jak najszybciej do lekarza. Jak nie jesteś
nic w stanie sama zrobić to poproś kogoś, żeby zawiózł cię jak najszybciej do
lekarza. Albo na pogotowie albo gdzieś prywatnie. Niektórzy psychiatrzy
przyjmują całodobowo, wystarczy zadzwonić. Jak nie jesteś w stanie przedsięwziąć
żadnych kroków to dzwoń po pogotowie.

[idiodka]

bertrada napisała:

> Masz jakieś środki uspokajające pod ręką?
Nie chcę. Rzygam prochami.

(byle nie za dużo oczywiście)
> Może zażyj sobie coś doraźnie i idź jak najszybciej do lekarza.
Jak nie jesteś
> nic w stanie sama zrobić to poproś kogoś, żeby zawiózł cię jak
najszybciej do
> lekarza. Albo na pogotowie albo gdzieś prywatnie. Niektórzy
psychiatrzy
> przyjmują całodobowo, wystarczy zadzwonić. Jak nie jesteś w stanie
przedsięwzią
> ć
> żadnych kroków to dzwoń po pogotowie.
I co im powiem? że płączę? bo rodziców mam do bani?



Teraz już i tak wszystko potłuczone. Tylko pozamiatać mi pozostało.
Samej

[bertrada]

Powiesz im, że masz doła i masz już wszystkiego dość. Przyczyna twojego stanu
jest w tym momencie nieistotna. Najważniejsze to wyciągnąć cię z tego stanu
depresyjnego. Potem jak się trochę uspokoisz to zaczniesz terapię i dopiero
wtedy będziesz opowiadać o swoim życiu i rodzicach. W tej chwili potrzebujesz
jakiejś doraźnej pomocy, więc z niej skorzystaj. Masz do tego prawo.

[idiodka]

Już pozamiatałam i zebrałam wszystko na jedno miejsce.
Może trochę jeszcze za łóżkiem zostało. Sprawdzę zaraz.

Jutro wyrzucę.
A może wcale nie wyrzucę. Może warto zachować. Nie wiem jeszcze.

Zawsze mogę się jutro zastanowić.

[idiodka]

Pod łóżkiem był tylko jeden okruszek

[bertrada]

Znaczy, że już chociaż trochę lepiej się czujesz?
:))

[idiodka]

Zbieraliście kiedyś szkło rękami?
Te największe kawałki są zupełnie niegroźne.
To ten malutki pył wbija się najbardziej w ciało.


Okropne
Cały czas mnie piecze tak nieprzyjemnie.

Został ślad na podłodze.
Ale to już nie jest moja podłoga. Niech ktoś inny się o to martwi.

[idiodka]

Jeszcze dwa znalazłam.

[bertrada]

A jak twoje samopoczucie? I skąd się to szkło wzięło na podłodze?

[idiodka]

bertrada napisała:

> I skąd się to szkło wzięło na podłodze?
Rozbiłam je siłą mojego umysłu.

[bertrada]

I dlaczego sobie taki nick wybrałaś? Przecież on zupełnie do ciebie nie pasuje.
Założę się, że jesteś mądra i fajna. Inaczej nie przyszło by ci do głowy, żeby
szukać pomocy w internecie i nie trafiłabyś na to forum. Mam rację?

[andalou]

zróbmy zawody. depresja 2008.
kto najdalej wykopie mamusię.

czy mamusia doleci do linii końcowej?
czy tatusia da się przebić korkami?

jak jeszcze jedno zranione dziecko się odezwie
to wyślę mu piłkę wypełnioną rodzicielską miłością

[micaela]

o boze, jeszcze zyje

[ramblaraval]

mnie czasami tez oganial taki smutek ale uwazam ze nalezy z tym
walczyc i nie pozwolic sobie na slabosc...przeciez wszyscy jestesmy
silni tylko czasem o tym zapominamy

[mskaiq]

To co przezywasz to zal do Rodzicow, dziala dokladnie jak opisujesz.
Kiedy zniknie zal, wszystko powroci do normalnosci.
Unikaj zalu bo moze przyniesc Ci wiele bolu, placzu i beznadziejnych
dni.
Serdeczne pozdrowienia.

Odezwij się

[bertrada]

Żyjesz jeszcze? Czemu tak nagle zamilkłaś i znikłaś z pola widzenia?

[only_isabelle]

zatęskniłaś za trollem?

zatęskniłaś za trollem? n/t

[only_isabelle]