leplkość uczuć

[aidka]

ja wiem, że to złe dla mnie.
ale i tak...
tyle lat po
śmierci Taty, nie mogę dać sobie rady.

[micaela]

a mi sie nic nie klei

[aidka]

polecam klej własnej roboty.
z mąki i wody.
taką glajdą tapety przylepiam i trzyma.

[micaela]

uwazaj aidka bo przyschnie ci kitka

[aidka]

już chyba przyschła nieco.
mam jechać do tego Kazimierza z jakimś facetem, i, zamiast się
cieszyć, że fajnie, Kazimierz cudny jest, to się denerwuję i
rozmyślam czemu facet mi mówi, bym miniówę zabrała i buty na
obcasie..

[micaela]

no coz recesja sie zbliza, ubrania roboczego pracodawca juz nie daje

[aidka]

no widzisz. łajdak po prostu. czemu sam miniówy w szafie nie
poszuka? a ja myślłam, że o literaturze będziemy gadać...

[abasia471]

Lepkość uczuć pojawia się wtedy, gdy wybieramy źle, to co
wybieramy. Powyższe było wg metodologii Maska, ale coś w tym jest.
Kiedy staramy się odsuwać od siebie przykre dla nas uczucia zwykle
lepiej na tym wychodzimy. Niestety nie zawsze potrafimy to robić,
bo organiczne uszkodzenia mózgu bardzo nam te właściwe wybory
utrudniają. Wydaje mi się, ze jedyne co można zrobić, to nie
zawieszać na przykrym uczuciu, nie międlić go całymi godzinami, ale
starać się oderwać mysli i skierować je na co innego. Aidka,
zastanawianie się nad długością spódnicy, intencjami pana, itp,
jest dobrym posunięciem - przecież nie można jednocześnie myśleć o
dwóch rożnych rzeczach, więc powinno trochę pomóc. Cholera, gdyby
tak do człowieka przyczepiały się fajne, przyjemne uczucia, to
chętnie byłabym lepka uczuciowo, ale zwykle przyczepiają się te
paskudne. Ja niestety też doświadczam tego przykrego stanu, kiedy
nie mogę odrewać myśli od przykrych uczuć. Nauczyłam się radzić
sobie z tym problemem narzucając sobie skupianie się na innych
problemach, robieniu tego co przyjemne (np. projektowaniu dekorów,
oglądanie zdjęć, rozmowy z ludźmi). Ponieważ ćwiczenie czyni
mistrza, idzie mi to coraz lepiej. Najważniejsze, żeby nie
zawieszać się na takim namolnie prześladującym nas uczuciu. Ręcyma,
nagami, myślami i wszystkim czym się da walimy wredne uczucie w
zadek i żyjemy dalej. Niestety zdarzają się takie dni, gdy nie daję
rady, wtedy biorę tabsa i idę spać, zakładając że jutro będzie
lepiej.

metoda leniwego depresanta

[lucyna_n]

czasami lepiej, prościej, szybciej i skuteczniej się poddać uczuciom , ze
spokojem poczekać aż one przepłyną przez czlowieka,
nie umiem tego fachowo opisać, ale takie cięgłe bronienie się i walczenie daje
odwrotny rezultat ciąglej motywacji nerwow do dzialania,jak kaftan
bezpieczenstwa, im bardziej się szarpiesz tym bardziej się zaciska, a jak się
odpuści i pozwoli przepłynąć swobodnie to mija bez szkody, bez walki, bez strat.
Tak sobie radzę ze złymi wspomnieniami, z wszystkim co sprawiło jakąś
trudność,przykrość, wstyd, poczucie winy, co uparcie przychodzi do głowy i nie
pozwala uspokoić się myślom,
kładę się i pozwalam żeby wszysto przepłynęło jak strumyk, od stóp przez czubek
głowy.
Można tak bezpiecznie wywlec każde uczucie , każdą najglupszą sytuację do której
człowiekowi trudno przed samym sobą się przyznać ...i nie ma, zasypiam
spokojnie, nic się w środku nie kumuluje, niczego nie trzeba zwalczać, dusić,
nie potrzeba z niczym się szarpać.

[aidka]

wiesz, tyko takie myślenie -trudno jest...przełączyć się - klik, na
inne myślenie. czy wiesz, że mówiąc o tym, mówisz to samo, co Mskaiq
że można ....
mnie to dołuje - mogę, a nie chcę...
ja nie wiem...kiedyś powiedziałaś, że stara jestem, logcznie
powinnam mysleć. a chyba myślę /nieco/ ja wiem, że powinno być :
czas leczy rany. i staram się mysleć, jak Msikaiq, mówi, o wesołych,
miłych sprawach. a i tak, nie umiem przestać Go/ mego Taty/
pamiętać, jako osoby, ktora patrzyła w pustą przesteń a ja nic nie
rozumiałam. Niczego nie zrobiłam. A terz wiem - on w ewidentnej
depresji był. a ja nic. jak głupia ci...

[lucyna_n]

nie zrozumialaś mnei, właśnie że chodzi o myślenie i świadome pozwolenie sobie
na wszystkie emocje, a nie o niemyślenie, tylko .., no nie nie umiem Ci
wytłumaczyć.

[lucyna_n]

nigdzie nie napisalam, żeby się zmuszać do myślenia o milych sprawach, naprawdę
nie zrozumialaś mnie

[aidka]

ja pisałam do Abasi /Abasji?/ , że trudno się zmuszać.
że to, o czym mówi Mskaiq, jest niemożliwe.
że wiem o tym, że to złe dla mnie, ale czuję, żal, ból.
że nie mogę przestać myśleć, że Tacie wtedy nie pomogłam.

[lucyna_n]

z drzewka wynikało że do mnie.

[nienill]

ja tak wlasnie funkcjonuje juz od pewnego czasu.
czesto jednak wiaze sie z tym kilka godzin czarnej rozpaczy,
hektolitry łez, opuchnieta twarz... i przechodzi.
potem jest niby ok, ale i tak czuje sie podle.
jak smiec zwykly.
gdzies w srodku nie daje sobie prawa do takiego reagowania.
to chroni przed obzeraniem sie, lękami pojawiajacymi sie przed
zasnieciem i tuz po obudzeniu, paraliżem i ogolnym spieciem wszedzie
poza domem... ale cholernie burzy zaufanie do samej siebie i niszczy
szacunek do wszystkich innych, fajnych rzeczy, ktore staram sie robic

[nienill]

ja tak wlasnie funkcjonuje juz od pewnego czasu.
czesto jednak wiaze sie z tym kilka godzin czarnej rozpaczy,
hektolitry łez, opuchnieta twarz... i przechodzi.
potem jest niby ok, ale i tak czuje sie podle.
jak smiec zwykly.
gdzies w srodku nie daje sobie prawa do takiego reagowania.
to chroni przed obzeraniem sie, lękami pojawiajacymi sie przed
zasnieciem i tuz po obudzeniu, paraliżem i ogolnym spieciem wszedzie
poza domem... ale cholernie burzy zaufanie do samej siebie i niszczy
szacunek do wszystkich innych, dobrych rzeczy, ktore robię

[lucyna_n]

niszczy szacunek?
oj chyba nie umiem się wypowiedzieć o co mi chodzi, bo to chyba zbyt prosta
metoda jest jak na wymagania forumowiczów.
W mojej "metodzie" nie ma miejsca na żadną wielką głębię, na łzy na nic, nie
mówię tu o żadnych godzinach rozmyślan, raczej o minutach i wcale nie rozmyślań
tylko takiego biernego przyzwolenia na przepływ emocji fizycznie przez ciało.
Dobra, więcej nie piszę bo idiotkę z siebie robię.

[nienill]

lucyna_n napisała:

> W mojej "metodzie" nie ma miejsca na żadną wielką głębię, na łzy
na nic, nie
> mówię tu o żadnych godzinach rozmyślan, raczej o minutach i wcale
nie rozmyślań
> tylko takiego biernego przyzwolenia na przepływ emocji fizycznie
przez ciało.
u mnie czesto to "bierne przyzwolenie" konczy sie wlasnie tak jak
opisalam
i dlatego niszczy szacunek

[lucyna_n]

bo z tego co piszesz Ty zaczynasz rozpamiętywać i emocje przypływają i są a nie
przepływają. Najwyraźniej każdy musi znaleźć swoją metode na samego siebie.

[nienill]

a czym sie rozni rozpamietywanie od przeplywania?

[4stodoly]

leponex lepiej dziala ino ludzie sie potruli bo nie badali co miesiac krwi i
dostali agranulocytozy
nowe czasy,
nowe modele
leponex - stara poniemiecka wlasnosc

/prosze o najwyzszy wymiar kary

[4stodoly]

[aidka]

Lucyno - nie pisałam do Ciebie. Sorry - drzewka nie uwzględniłam.
never mind. chodzi mi o to, że, przez ostatnie tygodnie się
wstrzymywałam. nic nie mówiłam, co czuję, myślę. fajnie, bo, po
czasie, okazuje się, że uznano mnie za super babkę, spokojną,
zrównoważoną etc. czyli dostałam nagrodę za to, że było mi tak
ciężko, a ja nic. ale teraz...no...to zalega. i juz.

[4stodoly]

a ze t5am jedno drzewko wycięli,
zero różnicy to żdna różnica,

zresztą,zawsze,psychiatra obroni drzewko
magia medycyny