Nie może pomóc

[p.y.s.i.a.k]

Witam. Choruję na depresję od kilku lat. Dwa lata temu zgłosiłam się
do psychiatry. Został mi przepisany Rexetin. Po jakimś czasie, gdy
terapia nie przynosiła oczekiwanych efektów, lekarz zmienił lek na
Olzapin i dołożył Seronil. Gdy leczenie nadal nie skutkowało, doktor
powiedziała, że nie wie, co ze mną zrobić i wysłała na
psychoterapię. Poleciła odstawić tabletki i wybrać się do
specjalisty "na czysto". Po odstawieniu leków, jak i też w czasie
ich brania nie czułam prawie żadnych zmian w nastroju. Jedynie
Seronil lub Olzapin (nie pamiętam) działał na mnie silnie nasennie,
tak że dawka została zmniejszona o połowę, ponieważ nie mogłam się
utrzymać w pracy na nogach. Senność i niemożność skupienia uwagi
towarzyszyły mi przez cały okres stosowania leków. Czy decyzja pani
doktor oznacza, że moja choroba nie ma podłoża biologicznego, a jest
jedynie kwestią psychiki? Proszę o pomoc, nadal zmagam się z
depresją, ale zupełnie nie wiem, jak mam z nią walczyć. Moje
działania opierają się na domniemaniach. Żaden ze specjalistów nie
zdolał mi pomóc. Dzięki z góry.

[lucyna_n]

Wybierz się do innego lekarza, wypróbowanie dwóch leków z podobnej grupy to za
mało żeby stwierdzić z całą pewnością że żadne leki nie podziałają.

[awanturka]

Popieram Lucynę!

A pogląd, że psychoterapię należy przechodzić "na czysto" już dawno poszedł do lamusa....

[p.y.s.i.a.k]

A jest w ogóle możliwe, żeby zażywać leki, będąc jednocześnie osobą
uczącą się? Bardzo chcę o dnastępnego roku wrócić do szkoły w trybie
zaocznym, a po lekach nauka była do niczego. Depresja mnie
wykańczała, leki otępiały. Szkoła stała się pojęciem abstrakcyjnym.

[awanturka]

Jak najbardziej można się uczyć. ja na lekach skończyłam studia i obroniłam pracę magisterską. Ale leki muszą być dobrze dobrane, aby nie dawały efektu w postaci "przymulenia" (a niestety dobiera się leki metodą prób i błędów, bo ich działanie na różne osoby jest różne). No i lekom, nawet tym dobrze dobranym należy dać trochę czasu by organizm się do nich przyzwyczaił.

Z osobistego doświadczenia (i literatury) wiem, że u niektórych osób (w tym u mnie) niektóre antydepresanty wydatnie zwiększają możliwości intelektualne (na mnie tak działają leki z grupy SSRI).

A tak przy okazji. Z jakimi lekami masz takie złe doświadczenia? Co Cię tak przymulało?

[dala.tata]

to ja bardzo poprosze o dowody na to, ze ten poglad poszedl do lamusa.

[awanturka]

Powiedział mi tak lekarz, który mnie leczy (z tytułem profesorskim, członek kilku bardzo prestiżowych towarzystw naukowych).

W pewnym sensie masz rację - pogląd nie przeszedł do lamusa, jak widać na przykładzie założycielki tego wątku. Ja też się z nim spotkałam, jakaś terapeutka powiedziałam mi, że jak nie odstawię leków to nie będzie prowadzić psychoterapii (uznałam ją za osobę skrajnie nieodpowiedzialną - choruję na CHAD).

Uściślając moją wypowiedź - w środowiskach "psychiatryczno- psychologicznych", które JA uważam za poważne pogląd o którym piszemy dawno przeszedł do lamusa. Oczywiście można znaleść ludzi, którzy go uznają tak jak wśród dietetyków można znaleść zwolenników diety optymalnej (mam nadzieję, że wiesz o co chodzi)....

[dala.tata]

wiesz, ja tez mam tytul profesorski (nawet dwa, jestem tez profem w UK :-)),
wiec mamy pata - on mowi jedno, ja drugie. czlonksotwo moze miec kazdy jak
zaplaci skladke (wiem, to okorpne tak sobie pomyslec)

sprawy jak zwykle sa skomplikowane i ja sie nie chce wypowiadac na tematy
konkretnej osoby (ciebie).

co do srodowisk to o tyle nie masz racji, ze psychiatra nie ma innych srodkow
jak farmakologiczne, a zatem nie moze nic innego powiedziec. co do psychologa,
to nie rozumiem tego, bo psycholog nei ma sie nijak ani do psychooterapii, ani
farmakoterapii.

tak czy owak. sprawy sa nieco bardziej skomplikowane.

[p.y.s.i.a.k]

Źle się wyraziłam. U psychologa byłam na samym początku, zanim
trafiłam do psychiatry. Z usług psychologa zrezygnowałam sama, bo po
sesjach nic się nie wyjaśniało. Ja mówiłam nieskładanie, pani nic
nie rozumiała, i tak było wciąż.

[awanturka]

No to jak te skomplikowane sprawy według Ciebie się mają? Jestem bardzo ciekawa...

[dala.tata]

ale o czym mowisz? o w ogole, czy o konkretnym wypadku? o tym drugim pisac nie
bede. jesli w ogole, to coraz czesciej pojawiaja sie dowody na to, ze srodki
anty-depresejne nie dzialaja. czy to znaczy ze nalezy je wyrzucic, jesli sa
ludzie, ktorzy posieac sie dadza za nie. pewnie nie. ale nie wiem.

sa swietne dowody na to ze psychoterapia szczegolnie w depresji pomaga. tyle, ze
psychoterapia jest w Polsce droga, no to placimy wiecej podatkow na to, zeby
byla za darmo?

komplikowac mozemy dalej: co zrobic z ludzmi, ktorym psychoterapia nie pomaga, a
jest takich duzo. dawac im anty-depresanty? no tylko po co? to moze zmienic
system psychoterpeutyczny? a zmoze zmienic cale podejscie do leczenia. do tego
mozemy dodac problemy z kryteriami diagnostycznymi depresji, z tzw. depresja
lekoodporna (ktora jest wedle mnie wymyslem i nie ma na nia zadnych dowodow) i
paroma innymi rzeczami.

podsumowujac, twoje stweirdzneie ze do lamusa odeszlo stweirdzenie ze na
psychoterapie sie idzie czystym farmakologicznie jest 1. zle postawionym
problemem; 2. nie odnosi sie do sedna sprawy ani inicjatorki watku, ani kwestii
depresji w ogole; 3. samo w sobie nie jest wsparte zadnym naukowym dowodem. 4.
jesli w ogole mialoby zastosowanie, to tylko w konkretnym wypadku, konkretnej
osoby, pod konkretna opieka i z cala pewnoscia nie nalezy nim szafowac na forum
wobec kogos kto ma duzo problemow.

[awanturka]

Jestem ostatnią osobą, która odradzalaby komukolwiek psychoterapię.

[awanturka]

Co do depresji lekoopornej to jest taki termin medyczny i to jest wyłącznie kwestia umowy co jak nazywamy? Jakiego dowodu oczekujesz? Dowodu na to, że tak się ludzie umówili? No, skoro taki termin istnieje to znaczy, że ludzie właśnie się umówili coś to nazywać.

A co do do kwestii czy istnieją ludzie spełniający kryteria tej umowy odpowiadam: istnieje conajmniej jeden taki człowiek tzn. ja.
Spelniam kryteria depresji lekoopornej, co do tego ani lekarz ani ja nie mamy żadnych wątpliwości.

[dala.tata]

niespecjalnie wiem, co mam ci odpowiedziec. ze to klasyczna kategoria rezydualna?

jelsi jestes zadowolona ze etykiety depresji lekoodpornej, no to fajosko. masz
uzyteczna dla siebie diagnoze i juz. nie mam najmniejszego zamiaru sie z tym
klocic czy dyskutowac.

[awanturka]

A na wywołany przez Ciebie temat psychoterapii odpowiadam:

Oczywiście, że kwestia refundowania psychoterapii jest bardzo ważna (inna sprawa, że jest to dużo bardziej obciążające budżet NFZ niż refundacja leków). Ale wydaje mi się też, że problemem jest ogólnie niski poziom psychoterapeutów. Trudno trafić na kogoś naprawdę kompetentnego.

Przeszłam wiele cyklów psychoterapii (indywidualnej i grupowej) i tylko raz zdarzyło mi się uczestniczyć w psychoterapi, która dokonała iście kopernikańskiego przewrotu w moim sposobie myślenia i widzenia świata. W pozostałych przypadkach coś tam się we mnie zmieniała, ale nie wiele. Dwa razy trafiłam na, używając eufemizmu "kontrowersyjne" terapeutki - jedna miała swoją wizję świata (moim zdaniem zupełnie chorą) i nie tylko próbowała mnie do niej przkonać, ale i wymusić (szantażem!) ścisłe stosowanie się do jej wskazówek odnośnie mojego życia, druga stwierdziła, że jestem pod wpływem "złego" (nie wiem czy miała certyfikat psychoterapeuty, ale pracowała na klinice Akademii Medycznej.

Sytuacja ludzi, którzy potrzebują psychoterapii jest nie do pozazdroszczenia, trzeba na nią wywalić kupę kasy ponieważ jest nie refundowana zdecydować się przeznaczyć na nią niemało czasu i jeszcze trzeba mieć nie lada szczęście, aby trafić na kogoś, kto psychoterapię poprowadzi sensownie.

A psychoterapia może mieć znaczenie kluczowe w leczeniu depresji. Nawet tych tzw. endogennych. I jest poprostu nieludzkie, że tak wiele potrzebujących z niej nie korzysta, bo poprostu finansowo nie mogą sobie na nią pozwolić.

A tak na marginesie, można znaleść psychoterapię refundowaną przez NFZ, z tym, że jest to psychoterapia grupowa.

[dala.tata]

nie, to nie jest trudne, jesli sie korzysta z certyfikowanych psychoterpeutow.
co ciekawe takich w Polsce jest zdecydowana mneijszosc. niestety ludzie o tym
nie wiedza.

mozna na przyklad skorzystac z listy ponizej:

tinyurl.com/cumyw5
nie znaczy to oczywiscie ze zawsze bedziemy zadowoleni, jednak wybor tych
psychoterapetow daje duza szansee ze mamy do czynienia z kims komptenetnym,
przestrzegajacym zasad etyki zawodowej, a zatem przychodzacym regularne
superwizje na przyklad.

[awanturka]

No właśnie, problem w tym, że jest ich mało. No i trzeba uważać co to za certyfikat. Polskie Towarzystwo Ustawień Systemowych też wydaje certyfikaty psychoterapeuty a przaecież te ustwiania sysstemowe Berta Hellingera to zupełne szamaństwo. W zasadzie każda organizacja twierdząca, że ma coś wspólnego z psychologią i psychoterapią może wydawać swoje certyfikaty. Więc trzeba uważać. Ja osobiście wierzę w certyfikaty wyłącznie Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Do innych nie mam zaufania...

[dala.tata]

i bardzo slusznie. natomiast rzeczywisicie jest ich malo, ale to dlatego, ze
trzba sie na taki cerytfikat naprawcowac, a ludziom sie nie chce.

a hellinger to jest bzdura z turbodoladowaniem.

Nie może pomóc

[p.y.s.i.a.k]

A może pani psychiatra uznała, że jestem zdrowa, że leki nie są mi
potrzebne, a wysłała na psychoterapię tylko dlatego, żebym doszła do
tego, dlaczego wmawiam sobie chorobę. Mogło tak być? Dodam, że długo
miałam imputowane z najbliższego otoczenia(rodzice, niestety, choć
wiedzą, że popełnili błąd, najbliższa przyjaciółka), że wmawiam
sobie nieistniejące dolegliwości, użalam się nad sobą. To oczywiście
powodowało stopniowe odcinanie się od ludzi z jasnych powodów, a w
samotności czerni i szarości przybywało. Usłyszał ktoś z Was, że
jest zdrowy, tylko okłamuje sam siebie? Przyznam, że od 7-miu lat
jestem tak skołowana, że nie rozróżniam, czy moje uczucia są
prawdziwe, czy wyimaginowane. Czuł ktoś z Was coś podobnego?

[awanturka]

Raczej tak jak mówiła był to wyraz jej bezradności. Tylko dziwię się, że tak szybko skapitulowała, leków jest przecież mnóstwo, próbuje się do skutku... A na psychoterapię, swoją drogą warto się wybrać... Czy coś zamierzasz zrobić w tej kwestii?

[p.y.s.i.a.k]

Musiałabym się chyba tym razem przygotować i ułożyć w głowie, z czym
chcę iść. Znów mnie wyśmieje, bo nie umiem mówić. Pisać mi łatwiej.
Jak widzę przed sobą człowieka, naturalną moją reakcją jest uśmiech
i życzliwość. Nauczyłam się takiej reakcji i na wszystko
odpowiadania "dobrze". Musiałam się tego nauczyć.

[nienill]

p.y.s.i.a.k napisała:

> Nauczyłam się takiej reakcji i na wszystko
> odpowiadania "dobrze". Musiałam się tego nauczyć.
rodzice pewnie byli z Ciebie dumni, co?

[awanturka]

Z tym napisaniem to jest bardzo dobry pomysł. I nie idź do psychologa tylko do certyfikowanego terapeuty. Tylko taki ma prawo prowadzić psychoterapię, która daje szanse wyjścia z depresji. Zwykły psycholog może jedynie uprawiać "poradnictwo psychologiczne".

Mam problem

[p.y.s.i.a.k]

Awanturko, próbowałam zrobić sobie jakąś listę, ale moje myśli są
zbyt chaotyczne. Nie potrafię też zweryfikować, które problemy
wpędzają mnie w depresję (jeśli to w ogóle jest depresja- to
przecież tylko moja własna diagnoza, nie znam prawdziwej), a które w
zwykły zły nastrój, które są dla depresji istotne, a które nie. W
żadnen sposób nie mogę tego uporządkować. Czy mogłabyś mi podrzucić
jakiś zestaw pytan dotyczących depresji? Nie żartuję.

[elzbieta007]

A u psychoterapeuty się pojawiłaś? Podjęłaś psychoterapię?

Nie może pomóc

[p.y.s.i.a.k]

Kiedy brałam leki, nie mogłam zobaczyć, na co są, ponieważ brałam je
tylko pod kontrolą rodziców. Ostatnio po raz kolejny podjęłam walkę
z depresją i postanowiłam sprawdzić, na co właściwie chorowałam, bo
depresja jest jedynie moją diagnozą (po prostu spełniam kryteria,
które są szerokie jak morze). Lekarz nie chciał mi powiedzieć, na co
choruję. Rexetin i Seronil- ok, leczą objawy depresji, ale Olzapin
jest lekiem z zupełnie innej grupy. Leczy objawy schizofreni oraz
epizody manii średnio i mocno nasilonej. Nie rozumiem, dlaczego go
dostałam. W ogóle pani doktor nie tłumaczyła żadnych działań wokół
mnie, a jedynie powtarzała, że nie wie, co ze mną zrobić. Kiedy
poszłam do psychoterapeuty, nie wiedziałam, jak mam opowiedzieć o
swoim problemem. Byłam u psychologa, dwóch psychoterapeutów i
psychiatry. Nadal nie wiem, co mi jest. Rodzice tłumaczyli mi, że
specjaliści nie mówią pacjentom na co są chorzy, ponieważ pacjenci
często potem wmawiają sobie wszystkie objawy danej diagnozy. Czy o
to może chodzić? Dlatego pozostałam w ciemni? Terapię przerwałam,
ponieważ z psychologiem nie mogłam znaleźć kontaktu. On chciał,
żebym ja mówiła, a ja chciałam, żeby zadawał pytania, bo nie
potrafiłam wyrazić w prosty sposób, na czym polega mój problem; a
psychoterapeuta był sympatyczny, pokładałam w nim nadzieje,
złapaliśmy kontakt, zaczęłam się otwierać, jednak odniosłam
wrażenie, że go bawię. Sam powiedział, że lubi sesje ze mną, bo
jestem zabawna. Mimo to wydawał się myśleć logicznie, jednak moim
zdaniem prowadził terapię nie w tym kierunku. Wyciągał rzeczy z
przeszłości, które nie wydają mi się istotne, bo wogóle przez myśl
mi nie przechodzą, kiedy mam ataki. Czy mogę się mylić? Czy źle, że
zrezygnowałam? Co o tym myślicie?

[elzbieta007]

Zaraz, nic nie rozumiem. Ty jesteś pełnoletnia?

>Rodzice tłumaczyli mi, że
> specjaliści nie mówią pacjentom na co są chorzy, ponieważ pacjenci
> często potem wmawiają sobie wszystkie objawy danej diagnozy.
Co to za bzdura? Masz prawo znać diagnozę bez żadnego ściemniania.

>Wyciągał rzeczy z
> przeszłości, które nie wydają mi się istotne, bo wogóle przez myśl
> mi nie przechodzą, kiedy mam ataki.
Tego też nie rozumiem. Jakie ataki? Czego?

[nienill]

> Tego też nie rozumiem. Jakie ataki? Czego?

nie zdziwilabym sie, ze sama nie wie czego
skoro traktują ją jak uposledzoną umyslowo

[p.y.s.i.a.k]

Jestem pełnoletnia od około pół roku. Kiedy zachorowałam, byłam w
szóstej klasie podstawówki. A moi rodzice nie są konserwatywni,
tylko po bardzo nieudanej próbie samobójczej tabletkami w 1-ej
liceum, leki miałam dawkowane od nich. Tak zarządził psychiatra. Nie
dziwię się mu. Sama i tak nie miałam ochoty spoglądać na tabletki.
Nie miałam dostępu do żadnych i nie szukałam go. Ja nie chciałam się
zabić, tylko nie mogłam znaleźć sposobu, żeby wyzdrowieć lub nauczyć
się żyć z chorobą. Atakami nazywam coś w rodzaju kumulacji
negatywnych uczuć, które niewyrażone po prostu w pewnym momencie
pękają. Mam wtedy ochotę zrobić sobie krzywdę, czasem próbuję (teraz
mniej, bo mam narzeczonego i dziecko), mózg pęka od myśli, nie
kontroluję tego, co robię i mówię, nie mogę leżeć, siedzieć, stać,
muszę czymś ruszać, w coś uderzać, mieć całkowiecie napięte mięśnie.
Mój opis pewnie nie oddaje tego, czym jest atak, bo jest to trudne
do opisania. Jest to głębokie psychiczne przeżycie. Kiedy mija,
jestem pusta, zmęczona. Czasem już następnego wieczoru zachowuję się
normalnie, śmieję i nie rozumiem tego, co działo się poprzedniej
nocy.Każdy atak wygląda trochę inaczej, są w różnej częstotliwości.
Jak do tej pory nie spotkałam osoby, która zrozumiałaby, o co w tym
chodzi. W tej chwili nikt z rodziny, prócz narzeczonego, nie wie, że
nadal choruję.

[bertrada]

A miałaś robione badania w kierunku padaczki, np EEG? Objawy, o których piszesz
mogą być objawami padaczki. Dobrze by było jakbyś się skonsultowała z
neurologiem. W zasadzie przydałyby Ci się kompleksowe badania, żeby wykluczyć
pozapsychiatryczne przyczyny Twoich dolegliwości. Dobry lekarz ogólny powinien
sobie z tym poradzić.

[nienill]

lekarza zmien
pierwsze czytam, zeby ktos sie po drugim leku poddawał


do psychologa bym nie wracała
Sam powiedział, że lubi sesje ze mną, bo
> jestem zabawna.
nie mial prawa powiedziec czegos takiego

dowiedz sie jaką masz diagnoze, bo to rzeczywiscie chore zyc w takiej ciemni,
skoro Cie to dręczy i nie wiesz co sie z Toba dzieje
inna sprawa, ze nie powinnas traktowac jej zbyt powaznie

jeszcze bym sie zastanawiala nad zmianą tych "troskliwych" rodzicow, ale to juz
chyba wiekszy problem

[nienill]

> do psychologa bym nie wracała
do TEGO psychologa

bo jakis madry terapeuta by Ci sie przydał

to co opisujesz, zachowania ludzi, ktorzy Cie otaczają, to jakis dom wariatów

a Ty w samym srodku, pewnie mocno zagubiona


ktos rozsadny na pewno by Ci sie przydał do rozmowy

[nienill]

p.y.s.i.a.k napisała:

> nie mogłam zobaczyć, na co są, ponieważ brałam je
> tylko pod kontrolą rodziców.
<załamka>

[awanturka]

Co do Olzapiny tostosuje się oprócz schizofrenii (jako antypsychotyk)w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ma stabilizować nastrój oraz w depresji (działa uspakajająco i przeciwlękowo. Więc jak widzisz to , że Ci przepisano Olzapinę wcale nie musi oznaczać, że masz schizofrenię.

[p.y.s.i.a.k]

Wiem, wiem, zapewne miałabym już stwierdzone te choroby, dlatego
własnie nie rozumiałam, dlaczego brałam Olzapin. Myślałam, że
psychiatra coś przede mną ukrywała. Dzięki, Awanturko.

[bertrada]

Decyzja pani doktor oznaczała tylko tyle, że nie dość, że nie potrafiła Ci
pomóc, to jeszcze zabrakło jej przyzwoitości, żeby się do tego przyznać. Zmień
lekarza.

[mskaiq]

Dla mnie depresja nie ma podloza biologicznego. Zwykle o tym czy
mamy depresje decyduje brak kontroli nad emocjami, szczegolnie
strachem, zloscia, zalem, zawiscia, zazdroscia, nienawiscia, itp.
Depresje moga przynosic nie rozwiazane problemy, brak wiary w
siebie, w to ze poradzimy sobie w zyciu, problemy zwiazane z domem,
a takze zmiana wartosci z pozytywnych na negatywne, itp.
Mysle ze warto zrobic sobie liste problemow ktore wywoluja w Tobie
epizody depresyjne.
Sprobuj te problemy rozwiazywac sama albo z psychologiem. ja
Pozbylem sie depresji zmieniajac to co robilem zle, zmieniajac
negatywnosc podejscia do zycia na pozytywne.
Serdeczne pozdrowienia.

[dala.tata]

lista problemow.... ja mysle ze powienienes opatentowac taki notatniczek, na
ktorym napisane bedzie: z lista problemow wyzderowiejesz z depresji.....ze tez
nikt na to wczesniej nie wpadl.

[nuroip]

Tak, tym bardziej ze źródło niektórych problemów leży w blokadzie ego, superego
wywołane Rami spolecznymi, wychowaniu sprezentowanym przez nieodpowiedzialnych,
niekochających rodziców. Czesto rodza sie ślepe(nieprawdziwe, niewlasciwe)
założenia i ślepa wiara.

Rozwiązaniem takiego problemu jest wtedy modyfikacja osobowości a to jeśli
zostanie uświadomione przez jaźń może doprowadzić do pogłębienia depresji lub
zainicjowania schizofrenii.

tego to ja nie rozumiem n/t

[dala.tata]

[p.y.s.i.a.k]

Moi rodzice już nie raz udowodnili, że mnie kochają. Nie mam
wątpliwości, co do tego. To, że popełniali błędy, świadczy jedynie o
tym, że są ludźmi. Działali po omacku. Pochodzę z rodziny
nauczycielskiej, zanim zachorowałam, dobrze się uczyłam, szczególnie
z przedmiotów humanistycznych, nauczyciele lubili prowadzić ze mną
lekcje, bo lubiłam być na ich lekcjach, miałam bogate
zainteresowania, byłam uzdolniona muzycznie i aktorsko. Powoli
zaczełam stanowić swój własny kontrast. Nikt, łącznie ze mną nie
wiedział dlaczego. Choroba sporo we mnie zmieniła. Nie wszystko na
złe, ale to od tego jak będę z nią walczyć zależy, czy uda się
wyciągnąć to dobre. Coś przeoczyłam, nie wiem co. Lub po prostu
zachorowałam i tyle. Czy w Waszym życiu dużo się zmieniło od momentu
zachorowania? Miałam wczesnij styczność z tylko jedną osobą chorą,
przyjaźniłyśmy się. Niesety jedyne, co nas łączyło, to choroba, a
ona jest już zdrowa. Teraz trafiłam tu, i tu szukam.

[p.y.s.i.a.k]

nie wchodzi w grę, karmię piersią:-)

[awanturka]

No to wiele wyjaśnia. Pewnie psychiatra odstawił Ci leki ze względu na ciążę....

[nienill]

awanturka napisała:

> No to wiele wyjaśnia. Pewnie psychiatra odstawił Ci leki ze względu na ciążę...
> .
w tym oposie mozliwosci dla tekich "pewnie costam" sa setki

fajnie by bylo, gdyby Pysiak zebrala sie do kupy i napisala co jest grane,
łacznie z pewna chronologia wydarzen
bo ta dyskusja moze sie ciagnac dziesiatkami postow i wciaz g..uzik z niej
bedzie wiadomo, szczegolnie dla autorki watku

[awanturka]

Popieram! Te4go właśnie tutaj brakuje.

Nie może pomóc

[p.y.s.i.a.k]

Wiem, że brakuje. Spróbuję sobie uporządkować i napiszę.

Nie może pomóc

[p.y.s.i.a.k]

Nie ze względu na ciążę. Leki odstawiłam w grudniu, a w ciążę
zaszłam w marcu następnego roku.

[bertrada]

Jeżeli lekarz uzna, że leki, które musisz zażywać, przenikają do pokarmu i mogą
zaszkodzić dziecku, to przestaniesz karmić piersią. Dziecku bardziej przyda się
zdrowa matka niż naturalny pokarm. Poza tym ciąża nie jest wskazaniem do
odstawienia leków. Naprawdę zmień lekarza.

[amb25]

Wiesz, sa rozne teorie na temat przyczyn depresji i nikt nie wie na
pewno.
Najwaniejsze - czy wykluczono Ci inne schorzenia (infekcyjne,
autoimmunologiczne, narzadow wewnetrznych, hormonalne, neurologiczne
itp)? Bo objawy takie jakie daje depresja moga miec tez inne choroby
albo depresja moze byc objawem innej somatycznej, choroby.
Z tego co slyszalam, jesli pacjent jest w ciezkiej depresji (olzapin
stosuje sie w ciezkiej depresji) to przed psychoterapia wycisza sie
go lekami aby mial w ogole sile ja podjac i w tym okresie
psychoterapia to raczej informacja o tym jak sobie radzic z choroba.
Potem zaczyna sie wlasciwa.
Psychiatra powinien wspolpracowac z psychoterapeuta. Ostatnio, jak
kiedys tu pisalam, uslyszalam, ze obecnie sa trendy aby laczyc te
obydwa typy leczenia oraz, ze przy depresji psychoterapia nalezy
objac takze najblizsza rodzine.
Jesli lekarka nie jest Ci w stanie pomoc poszukaj innego psychiatry.
Podobno sa depresje lekoodporne ale nie sa czeste.
Masz pelne prawo do informacji o swoim stanie a nawet mozesz zadac
uzasadnienie kazdej decyzji czy osadu wydanego przez lekarza. Masz
prawo wiedziec dokladnie co Ci jest, dlaczego bierzesz takie a nie
inne leki itp. Niekiedy lekarze nie lubia mowic (tutaj w Finalndi
jesli lekarza nie zapytasz w prost to czesto nie powie co ci
dolega, bo uznaje ze cie to nie interesuje)ale gdy zapytasz maja
obowiazek wyczerpujaca odpowiedziec na pytania. No i nie daj sie
zbyc, jesli odpowiedzi nie uzyskasz.

Nie może pomóc

[p.y.s.i.a.k]

Miałam robione badania na tarczycę i badania poziomu żelaza we krwi.
Choroby tarczycy wykluczono, a żelaza miałam bardzo niski poziomm
(przez głodówki- podejrzewam). W ciąży jednak starałam się dobrze
odżywiać i miałam dobre wyniki badań krwi, lekarz mówił nawet, że
bardzo dobre.