sama już na zawsze?

[lucrecjab]

Sytuacja mnie przerosła. Podobnbo zrobiłam się dziwna. Rozstałam się po 6
latatach z chłopakiem. chodzę i płaczę. Po 2 tygodniach od rozstania zaczął
spotykać się z kimś. Teraz widujemy się czasem, ja ciągle wierzę w to że
będziemy razem. Nie potrafię się opanować i płaczę, nawet bez powodu.
wystarczy cokolwiek, co by mi go przypomniało, a pzez 6 lat nazbierało się
trochę. więc ciągle płaczę. Nie mogę się opanować. Mam 24 lata i nie
wyobrażam sobie przyszłości. wszystko, co budowałam w co wierzyłam rozpadło
się. Czy to minie samo? Tylko proszę, nie mówcie, żebym się czymś zajęła.
Robię milion rzeczy i to nie pomaga. zataczam kółka. najgorszy jest wolny
dzień, ale przecież nie mogę pracować non stop.

[dreamo]

Ja też myślałam, że moje życie się skończyło. Było to ponad rok temu. Byłam w ciężkiej depresji a on tego nie wytrzymał i odszedł. I jak się PRADOKSALNIE okazało właśnie w ten sposób mi pomógł. Bo po 4 miesiącach od rozstania okazało się (w trakcie pracy z psychologiem), że moja depresja wiązała się właśnie z tym związkiem (brak bezpieczeństwa, przemoc psychiczna i brak ciepłych uczuć). W czasie naszego 7 - letniego związku utyłam ponad 12 kilogramów. Dowiedziałam się, że on czerpał siłę ze mnie nie dając nic w zamian.

Teraz jestem ZUPEŁNIE INNYM człowiekiem. Schudłam 15 kilogramów bez żadnych problemów. Zamknęłam tamten rozdział bezpowrotnie. Uświadomiłam sobie, że ponowny związek z tym człowiekiem byłby już niemożliwy. On już kogoś ma ale nie zrozumiał tego co ja zrozumiałam:"Jeśli nie pokochasz siebie samego to nikogo nie pokochasz". I dlatego uczę się ciągle "kochać siebie". Zaczęłam wierzyć, że zasługuję na miłość a nie na przemoc.

Jesteśmy w podobnym wieku. Liczę, że się jeszcze odezwiesz.

Pozdrawiam

Agnieszka

[dreamo]

Bardzo ważne jest też, abyś otoczyła się życzliwymi ludźmi. Abyś nie szukała
potwierdzenia swojej wartości w oczach innego mężczyzny. Musisz ją odnaleźć we własnych oczach a zobaczysz, że ludzie zaczną dostrzegać Twoje piękno. Ja jestem na to dowodem. Nie szukaj z nim kontaktu. Nie licz na żadną przyjaźń, bo jeśli nie było jej w związku to jak może zjawić sie po nim?

Agnieszka

[lucrecjab]

Dzięki, szczególnie ważne wydaje mi się to co napisałaś, "pokochaj siebie".
Dopóki będę myślała, że to wszystko przeze mnie, że mój związek rozpadł się z
mojego powodu, nie poradzę sobie z tym. Choć trudno mi przestać tak myśleć.
Wiem, że to nasza wspólna wina, ale ciągle mi chodzi po głowei, że mogłam
postępować inaczej... W każdym razie masz rację, muszę zacząć myślec najpierw
pozytywnie o sobie, potem jakoś wszystko się ułoży. Dzięki, pozdrawiam

[andrzej_gl]

> lucrecjab napisała:
>
> [...]. Czy to minie samo? [...]

Pewnie, że minie ;-). Niestety trochę to trwa - takie dziwne są nasze uczucia -
i niewiele można tutaj przyspieszyć ;-).

Pozdrawiam serdecznie, andrzej

www.glowacki.art.pl