pierwsza wizyta u psychiatry

[s-less]

Witam Was,
Wybaczcie glupie pytanie.
Zdecydowalem sie na wizyte u psychiatry. Nie bylem nigdy wczesniej u lekarza
tej specjalnosci wiec poradzcie prosze. W pierwszym odruchu chcialbym wylac
wszystko co we mnie siedzi ale to chyba nie material na wizyte u psychiatry
ale raczej dla psychologa? Czy mam sie skupic jedynie na moich dolegliwosciach
fizycznych zwiazanych z choroba ktora u siebie podejrzewam? Czy po prostu
powiedziec cos w stylu "posypalo mi sie w zyciu, nie spie, chodze z gluem,
czuje ze wariuje, niech pani powie czy to tak ma byc a jak nie to czy mozna
cos z tym zrobic?"

[olga_w_ogrodzie]

wywalaj wszystko, pytaj o to, co Cię dręczy.
psychiatra sam zdecyduje w czym może pomóc on, a w czym psycholog -
może trzeba będzie równolegle prowdzić farmakoterapię i
psychoterapię.

nie bój się, nie denerwuj - bądź sobą w miarę możliwości w czasie
tej wizyty.

[little_emma]

Psychiatra pomoże Ci zadając pytania i próbując jakoś to wszystko uporządkować. Dzięki temu będzie Ci trochę łatwiej to ogarnąć. Mów wszystko co Ci leży na sercu i o czym chciałbys powiedzieć, nie ma sensu nic ukrywać. Tak jak pisze olga, pełny obraz Twoich dolegliwości pomoże lekarzowi wybrać optymalny sposób Twojego leczenia. Czy leki a jeśli tak to jakie czy psychoterpia, czy może skierowanie do innego lekarza czy jeszcze coś innego. Im więcej powiesz tym bardziej lekarz będzie w stanie Ci pomóc.

[kara.mija]

Wszystko mów ... moja pierwsza wizyta jakiś dłuższy czas temu
polegała tylko na wygadaniu się bo leków nie dostałam ale nie
wygadałam się tak naprawdę i do końca .... może gdybym to zrobiła i
wcześniej zaczęła leczenie to nie doprowadziłabym się do obecnego
stanu ... może ... a może nie? W kązdym razie radzę jak inni - mów o
wszystkim jeśłi starczy Ci czasu ...

[lucyna_n]

Na wygadanie się lepiej chyba iść do psychoterapeuty lub psychologa, prywatnie
co prawda lekarz ma jakby więcej cierpliwościa ale i tak to co tam na recepcie
wypisze nie ma wiele wspólnego ze szczegółowymi wynurzeniami pacjenta, Psychię
interesują takeie punkty jak, zaburzenia snu, odżywiania, urojenia, omamy,
myśli samobójcze,fobie, a niuanse ludzkiej psychiki to już tam im mało ważne są.

[lucyna_n]

s-less napisał:

" nie spie, chodze z gluem "

no jak tak powiesz to ja nie wiem jak się lekarz zachowa

[s-less]

przepraszam, mialo byc "gulem" :)
"glue" w moim domu uzywany jedynie do klejenia modeli kartonowych :)

[s-less]

chyba sobie to wszystko pospisuje, czasem ciezko to wszystko ogarnac a ostatnio
z pamiecia i koncentracja u mnie nie jest dobrze :/

[bertrada]

Spisanie na kartce to dobry pomysł. A psychiatrze mów wszystko, nawet rzeczy,
które wydają Ci się nieistotne. Bo to, że Tobie coś wydaje się nieistotne nie
oznacza, że dla lekarza nie będzie jakąś wskazówką. I szczerze odpowiadaj na
zadane pytania.
Jedynym sposobem postawienia diagnozy jest wywiad z pacjentem, więc im będzie on
dokładniejszy tym lepiej.

[tlenoterapia]

Lekarz przeprowadza wywiad z pacjentem moze byc tak ze wyjmie
ankiete w ktorej sa pytania dotyczace pobytow w szpitalu
psychiatrycznym.chorob psych.rodzicow,urazow
glowy,wyksztalcnia,pracy,mieszkania,o posiadaniu dzieci
itp....mozliwe ze bedzie sie dopytywac o zycie osobiste, i
oczywiscie o to jakie zaburzenia psychiczne Ci przeszkadzaja.

Ale najprawdopodobnie na Twoj widok spyta w czym moge panu pomoc?
Odpowiadasz ze sie zle czujesz psychicznie i fizycznie ...
A ona na to jak pan sie czuje?Jakie pan ma objawy?Czyjuz wczesniej
tak sie pan czul? Czy wystapienie zlego samopoczucia wiaze pan z
jakims wydazeniem?....Moze tez pasc straszne pytanie czego pan
oczekuje po tej wizycie ?

Pierwsza rozmowa w ktorej lekarz musi sie zorientowac w stanie
zdrowia pacjenta i podjac decyzje o leczeniu trwa ok 20-30min.Na
nastepne wizyty,to przygotuj sie , ze beda trwac 5-15 minut.

Po zapisaniu Ci lekarstwa dopytaj o skutki uboczne i o to jak
sie z nia kontaktowac w razie gdy bedziesz sie zle czul po lekach
lub nie beda pomagac.

Wylewac wszystko z siebie psychiatrom? Ja tego za chiny nie robie!!

[bertrada]

> Wylewac wszystko z siebie psychiatrom? Ja tego za chiny nie robie!!

Dlaczego?? Przecież to jedyny sposób, żeby lekarz zorientował się w Twoim stanie
zdrowia. Jak nie powiesz mu wszystkiego, to jak ma postawić trafną diagnozę?

[lucyna_n]

zależy co to jest to wszystko, wiesz, niektórzy są skłonni opowiadać o sobie
przez kilkanaście godzin i nie wynika z tego nic więcej niż z pierwszych 15
minut rozmowy czyli recepta na losowo wybrany antydepresant.

[tlenoterapia]

AAA Bercia to dla tego mam tyle diagnoz:)

A myslisz ze psychiatra nie zdiagnozuje kogos kto sie w cale nie
odzywa?

[olga_w_ogrodzie]

wg berty nie zdiagnozuje i dlatego , np., tylu głuchoniemych, osób w
ciężkiej depresji, które się nie odzywają wcale, osób autystycznych
etc. żyje sobie, jakby nigdy nic, na tym świecie bożym bez diagnozy.

a jeśli do psychiatry przyjdzie symulant i powie, że jest
Napoleonem, to psychiatra zdiagnozuje psychozę.
no bo wszak będzie po rozmowie z pacjentem, a rozmowa, zdaniem
berty, to jedyny sposób, by zdiagnozować.

[bertrada]

A myślisz, że psychiatra prawidłowo zdiagnozuje kogoś, kto zataja przed nim
jakieś informacje? Np opowiada że ma napady lęku i doła psychicznego, natomiast
nie wspomina, że od roku jakiś haker przejął kontrolę nad jego komputerem i go
szpieguje, szef założył ukrytą kamerę i cały czas obserwuje go i czeka na
potknięcie, żeby go wywalić z pracy, sąsiedzi nagrywają sceny z jego sypialni i
umieszczają je w sieci itp.

[lucyna_n]

zapewniam Cię że osoba mająca poczucie bycia śledzoną zacznie właśnie od tego, a
o lęku uogólnionym to psychia sam się domyśli z tzw body language

[tlenoterapia]

Bercia uwazam,ze jednostki chorobowe w psychiatrii wymyslono po to
zeby bylo z czego studentow egzaminowac,a diagnozy sluza
stygmatyzacji i sa jak amunicja ktora ma zdyskredytowac czlowieka
nie niosac pomocy.
Przy tak malej ilosci lekow jakimi dysponuje psychiatria ,diagnozy
maja watpliwy sens ,tym bardziej, ze psychiatra ma obowiazek nie
sugerowac sie wczesniejszymi diagnozami ,tylko zwracac uwage na
objawy obecnie wystepujace i na te podawac lek.(z tad duza ilosc
diagnoz u pacjentow psych.)
Poglad ze na schizofrenie sa inne leki i na nerwice inne i na chad
inne w praktyce psychiatrycznej sie nie sprawdza.

[bertrada]

> Poglad ze na schizofrenie sa inne leki i na nerwice inne i na chad
> inne w praktyce psychiatrycznej sie nie sprawdza.

Generalnie schizofrenii nie wyleczy się antydepresantami. Podobnie jak leki na
schizofrenię nie pomogą osobie z depresją.
Ale w sumie masz rację. Zarówno diagnoza jak i leczenie są objawowe. Nie ma
żadnych specjalistycznych badań, które mogą jednoznacznie potwierdzić lub
wykluczyć chorobę. Dlatego tym bardziej istotna jest szczerość pacjenta i
niezatajanie żadnych informacji. Nawet takich, które pacjentowi wydają się
nieistotne. Jak się okaże, że coś jest nieistotne to lekarz sam przerwie i
zapyta o coś innego.

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że ludzie boją się tej stygmatyzacji. I jak
depresja została oswojona, podobnie jak nerwica, tak schizofrenia, czy
zaburzenia osobowości napawają lękiem. I większość osób wie jakie są objawy np
schizofrenii i doskonale zdaje sobie sprawę, że jak zaczną opowiadać
niestworzone historie to mogą trafić nawet do szpitala. I w związku z tym, nawet
jak mają wrażenie, że ktoś ich szpieguje i cierpią z tego powodu na różne lęki,
to w życiu nie przyznają się nawet przed sobą, że coś jest nie tak. Zwłaszcza,
że najczęściej chory nie ma poczucia choroby i jest przekonany, że naprawdę ktoś
go śledzi. Ale na tyle są przytomni, że zdają sobie sprawę, że jak będą o tym
komukolwiek opowiadać, to zostaną uznani za psychicznie chorych. Dlatego nawet
psychiatrze mogą nie przyznać się do wszystkiego.

Ale czym innym jest celowe zatajanie informacji a czym innym przypadkowe.
Dlatego ja jestem zdania, że czasem lepiej powiedzieć stertę niepotrzebnych
bzdur niż nie powiedzieć czegoś co może być istotną wskazówką dla lekarza. W
końcu od tego zależy nasze zdrowie.

[tlenoterapia]

> Generalnie schizofrenii nie wyleczy się antydepresantami.
Podobnie jak leki na
> schizofrenię nie pomogą osobie z depresją.


Owszem podaje sie leki antydepresyjne w schizofreni a i leki
neuroleptyczne w depresji ,chad,i nerwicy.

Jakos nie slyszalam zeby ktos sie wyleczyl lekami ze schizofrenii
to jakis margines ludzi i moze samo przeszlo.

Jak juz sie zjadlo wszystkie leki i dalej jest zle ,to jak dla
lekarza moze byc pomocne sluchanie jeczenia o zyciu?

Wiesz czasem i dobrze ludzie robia ,ze nie ida do psychiatry i sie
nie stygmatyzuja naprawde w naszym spoleczenstwie to tragedia
przyznac sie ,ze jest sie zaburzonym psych. to gozej niz byc
dzieckiem ku... i zlodzieja.
Jak ktos sobie daje rade w zyciu mimo "objawow" to niech sie trzyma
z dala od swirologow.

[bertrada]

> Owszem podaje sie leki antydepresyjne w schizofreni a i leki
> neuroleptyczne w depresji ,chad,i nerwicy.

No podaje się, ale tylko dlatego, że w psychiatrii w zasadzie nie ma czegoś
takiego jak jednoznaczna diagnoza. Leczenie jest objawowe. Stąd ta różnorodność
podawanych leków.
Poza tym, jak dawniej próbowano rozdzielać zaburzenia psychiczne na rożne
jednostki chorobowe, tak teraz jest trend, żeby je scalać z powrotem. Już nie ma
depresji ani nerwicy, są zaburzenia lękowo depresyjne. I w zależności jakie
objawy są dominujące, takie leki się podaje. I podobnie jest ze schizofrenią.
Jej objawy są różne i w różnym nasileniu. Poza tym często towarzyszą jej i
depresja i lęki. I w tym przypadku też leki dobiera się indywidualnie. Jak chory
ma objawy psychozy to dostaje neuroleptyki, jak depresji to antydepresanty.

> Jak juz sie zjadlo wszystkie leki i dalej jest zle ,to jak dla
> lekarza moze byc pomocne sluchanie jeczenia o zyciu?

Jęczenie o życiu ma sens tylko podczas pierwszej wizyty. Czyli wtedy, kiedy
lekarz musi się zorientować z czym ma do czynienia. Potem to już nie ma sensu.
Istotne jest czy pacjent czuje się lepiej czy nie.

A jak się zjadło wszystkie leki i nie ma poprawy, to zazwyczaj mówi się, że albo
pacjent cierpi na jakąś lekooporną postać choroby, albo że jest zdrowym
symulantem, albo że ma zaburzenia osobowości i musi się nauczyć z tym żyć.

> Jak ktos sobie daje rade w zyciu mimo "objawow" to niech sie trzyma
> z dala od swirologow.

W dzisiejszych czasach, gdzie jest bardzo dobrze rozwinięta zarówno gospodarka
jak i opieka socjalna, to trzeba być hipermocno zaburzonym żeby sobie nawet jako
tako nie dawać rady. Zawsze się znajdzie jakiś sponsor, jakaś pomocna dłoń,
cokolwiek. Ale to nie znaczy, że osoby chore żyją sobie długo i szczęśliwie.
Najczęściej zamieniają sobie i osobom z otoczenia, życie w piekło.
Nie wiem czy miałaś okazję znaleźć się po drugiej stronie. Tzn jako ktoś kto
musi znosić obecność osoby z zaburzeniami psychicznymi w swoim otoczeniu. Jako
domownik, współpracownik, sąsiad.

[dala.tata]

oj chrzanisz na calego bercia. twoja wiara w psychiatrie i w leki psychiatryczne
otwiera szczeke w zdziwieniu. ale jesli ci z tym dobrze, to najwazniejsze :-)

[tlenoterapia]

Dala.tata niech sobie beda pigulki i niedobijajmy sie dowodami czy
pomagaja w 10% czy 50% (troche mniej jest zamykanych dozywotnio
wariatow w szpitalach niz w 19 wieku)

Jesli nie stworzy sie programow pomocy
srodowiskowej,psychoterapeutycznej,finansowej ,inaczej szkolonego
personelu i innych ludzkich szpitali/osrodkow pomocy,to sadze ,ze
Berciu bedziesz myslec ,ze nic lepszego nie moze spotkac kogos kto
jest "zaburzony"(pojecie wzgledne) jak psychotropy i przymusowa
izolacja szpitalna.Jak na razie w zasadzie tylko to jest serwowane
jako "pomoc" w Polsce, ale nie na swiecie.

Pytanie co zrobic z osoba agresywna i mowiace od rzeczy,sugeruje ze
nagle ktos staje sie wariatem,tym czasem mase wydazen na to moze
sie zkladac ciagnacych sie od dziecinstwa. Moze idealistycznie ale
zakladam ,ze mozna bylo temu zapobiec,lub pomoc alternatywnymi
metodami.
Ale proza zycia i wiadomo jak jest...trzeba z kims kto
przeszkadza,jest trudny,dziwny (ma kuku na muniu) cos zrobic-
zamknac w wariatkowie.

Zastanawiam sie, nawiasem mowiac, o mozliwosci deklaracji
dotyczacej tego czy godzimy sie na przymusowa hospitalizacje, tak
samo jak deklarowac sie mozemy w kwesti zgody na pobranie organow
po smierci ,czy zaniechania uporczywego leczenia...

[dala.tata]

mysle ze jestes troche optymistyczna z tym jak jest na swiecie, jednak zgadam
sie z toba. gdy sluchalem kiedys lekarza krajowego psychiatrii, to wlasnciwie
mowil to, co ty napisalas, tyle ze nigdy to nie zostalo wcielone w zycie.
caloscowy program opieki psychiatrycznej propponowany przez psychiatrow byl
niezwykle radykalny w rozumieniu tego, czym jest terapia i jak postepowac z
chorymi.

i na dodatek: dzisiejsza psychiatria nie dziala. dane historyczne pokazuja, ze
leczymy coraz mniej ludzi, a nie coraz wiecej (dokladnie odwrotnie niz w innych
dzialach medycyny); badania miedzykulturowe pokazuja ze w krajach, gdzie
psychiatria jest 'nierozwinieta' pacjenci maja sie lepiej, a badania, w ktorych
pacjentow zostawiono bez opieki psychiatrycznej, wyleczeni zostali rownie
skutecznie.

potrzeba źródeł.

[neuroleptyk]

> i na dodatek: dzisiejsza psychiatria nie dziala. dane historyczne
pokazuja, ze
> leczymy coraz mniej ludzi, a nie coraz wiecej (dokladnie odwrotnie
niz w innych
> dzialach medycyny);

Gdzie te dane historyczne o maleniu liczby leczonych? Jestem
ciekaw tej kwestii.
To, że liczba leczonych maleje historycznie (mało precyzyjnie
określenie) wydaje się mało wiarygodne, chociażby biorąc pod uwagę,
że zużycie antydepresantów od lat 80 tych wzrosło znacznie.

Zacytuje tu tylko fragmenty.

Antidepressants and suicide risk in the United States, 1985-1999.

Grunebaum MF, Ellis SP, Li S, Oquendo MA, Mann JJ.

Department of Neuroscience, New York State Psychiatric Institute,
New York, NY 10032, USA. [e-mail]

J Clin Psychiatry. 2004 Nov;65(11):1456-62.

From 1985 to 1999, the suicide rate fell 13.5%, with a greater
decline among women, and antidepressant prescription rates
increased over 4-fold, with the increase mostly due to SSRIs.


--------

Association of suicide and antidepressant prescription rates in
Japan, 1999-2003.

Nakagawa A, Grunebaum MF, Ellis SP, Oquendo MA, Kashima H, Gibbons
RD, Mann JJ.

Department of Neuroscience, New York State Psychiatric Institute,
New York, NY 10032, USA.

J Clin Psychiatry. 2007 Jun;68(6):908-16.

From 1999 through 2003 in Japan, total antidepressant
prescriptions increased 57% among males and 50% among females.
Approximately 80% of this increase involved the selective serotonin
reuptake inhibitors (SSRIs).

Mam więc nie całkiem bezpodstawne jest przypuszczenie, że jest
odwrotnie, tzn., że rośnie liczba leczonych na zaburzenia psychiczne
ale też, że prawdopodobnie rośnie ich udział wśród leczonych w
ogóle.

>badania miedzykulturowe pokazuja ze w krajach, gdzie
> psychiatria jest 'nierozwinieta' pacjenci maja sie lepiej,

Czy wnioski z tego są takie, że to w wyniku mniej rozwiniętej
psychiatrii?? Że ich wcale nie leczą?? Hmmm.
Poza tym to o czym piszesz jak mniemam dotyczy głownie schizofreni i
jej spektrum, czyli obejmuje niewielką część wszystkich zaburzeń.
Opierasz się na IPSS 1973? Co z resztą zaburzeń psychicznych??


>a badania, w ktorych
> pacjentow zostawiono bez opieki psychiatrycznej, wyleczeni zostali
rownie
> skutecznie.

Jestem ciekaw jakie to badania.

[dala.tata]

prosze uprzejmie. przeglad tych badan dokonuje Richard Bentall w swej najnowszej
ksiazce: Doctoring the Mind. tych badan jest troche za duzo zeby przepisywac
tutaj, ale jak sie bardzo uprzesz, to kilka moge zacytowac. niespecjalnie tez
widze, co maja teksty, ktore cytujesz do tego, co mowie.

Bentall rzeczywiscie mowi glownie o spektrum psychoz, ale rowniez o CHAD i o
depresji.

mnie to nigdy specjalnie nie ciekawilo, wiec nie wiem, czy byly badania
dotyczace innych chorob.

potrzeba źródeł koniecznie

[neuroleptyk]

prosze uprzejmie. przeglad tych badan dokonuje Richard Bentall w
swej najnowsze
> j
> ksiazce: Doctoring the Mind. tych badan jest troche za duzo zeby
przepisywac
> tutaj, ale jak sie bardzo uprzesz, to kilka moge zacytowac.

Zacytuj może samego Bentalla i podaj do czego odwołuje się przypis w
danym cytacie.

>niespecjalnie tez
> widze, co maja teksty, ktore cytujesz do tego, co mowie.

Jak wg. ciebie można zwryfikować ilość leczonych??
Oczywiście ilośc recept nie przekłada się na ilość leczonych tak po
prostu i dokładnie, ale coś wykazuje. Jest mało prawdopodobne by
kilkakrotny wzrost wynikałby tylko z podniesienia dozy. Jeśli
Bentall sugeruje malenie liczby leczonych, to wydaje mi się to w
zasadzie jednoznaczne z sugestią jakiegoś ogromnego nadużywania
leków na granicy otrucia, ale tylko u pewnej grupy pacjentów a
jednoczenie pozostawenie wielu chorych bez leczenia w ogóle.
Zakładając nawet, że średni wzrost dozy był dwukrotny, to nadal za
mało by skompensować wzrost użycia tych leków już nie mówiąc o
pogodzeniu tego z malejącą/mniejszą liczbą leczonych.

Wzrost ilości przepisywanych antydepresantów jest ogromny od 20 lat
w USA, a poza depresją leczy się nimi też zaburzenia lękowe,
obsesyjne, odżywiania, a to razem daje zdecydowanie przeważającą
cześć pacjentów. Schizofrenia, zaburzenia dwubiegunowe to mała cześć
pacjentów. Jeśli chodzi o ADHD to nie wygląda na to żeby liczba
leczonych malała.

Uwaga zamieściłem tu wycięte fragmenty.

Br J Clin Pharmacol. 2009 Apr;67(4):466-8

Large increase of the use of psycho-stimulants among youth in the
Netherlands between 1996 and 2006.

Trip AM, Visser ST, Kalverdijk LJ, de Jong-van den Berg LT.

Department of Pharmacy, Groningen University, Groningen, the
Netherlands.

RESULTS: Psycho-stimulant use increased in boys (0-19) from 4.5
per thousand in 1996 to 31.1 per thousand in 2006 and for girls from
0.7 to 8.1 per thousand, respectively. The largest increase was
among boys aged 10-19 years. There is a trend towards prescribing
the sustained release preparation of methylphenidate (Concerta).

Clin Drug Investig. 2006;26(3):161-7.

Prevalence of methylphenidate use among Israeli children: 1998-2004.

Vinker S, Vinker R, Elhayany A.

Department of Family Medicine, Sackler Faculty of Medicine, Tel Aviv
University, Tel Aviv, Israel. [e-mail]

BACKGROUND: Use of methylphenidate for the treatment of attention-
deficit hyperactivity disorder (ADHD) has increased throughout the
world in the past decade. ......... MAIN OUTCOME MEASURES AND
RESULTS: The overall 1-year prevalence rate of methylphenidate
use in children aged 0-18 years increased from 0.7% in 1998 to 2.5%
in 2004, an increase by a factor of 3.54 (95% CI 3.31, 3.79).

Clin Pediatr (Phila). 1999 Apr;38(4):209-17

National trends in the prevalence of attention-deficit/hyperactivity
disorder and the prescribing of methylphenidate among school-age
children: 1990-1995.

Robison LM, Sclar DA, Skaer TL, Galin RS.

Pharmacoeconomics & Pharmacoepidemiology Research Unit, College of
Pharmacy, Washington State University, Pullman 99164-6510, USA.

We discerned a 2.3-fold increase (p < 0.05) in the population-
adjusted rate of office-based visits documenting a diagnosis of
ADHD; a 2.9-fold increase (p < 0.05) in the population-adjusted rate
of ADHD patients prescribed stimulant pharmacotherapy; and a 2.6-
fold increase (p < 0.05) in the population-adjusted rate of ADHD
patients prescribed methylphenidate.

Oczywiście ciężko z tego wyciągać pewne wnioski co do liczby
leczonych na zaburzenia psychiczne ogółem. Pozostają pytania gdzie
liczba leczonych maleje wg. ciebie czy może Bentalla. (czy w USA,
czy w Europie, czy może w ogóle na całym świecie oraz jaki okres
czasu obejmowały badania) Trudno te wyniki, które tu zamieściłem
ekstrapolować na cały świat, ale teza o malejącej liczbie leczonych
wydaje mi się mało prawdopodobna zakładajac, że chodzi o zachód, ale
może masz dużo badań pod ręką, które poruszaja precyzyjnie tą
kwestię i wskazują na to, że z punkt widzenia historycznego (nie
wiem jaki okres masz tu na myśli) liczba leczonych maleje, ja na
razie takich nie znalazłem.

> Bentall rzeczywiscie mowi glownie o spektrum psychoz, ale rowniez
o CHAD i o
> depresji.

Odnośnie malenia leczonych, czy kewsti katamenezy w krajach
rozwiniętych kontra rozwijających się?
Jeśli to pierwsze, to być może to prawda wyłączając z tej grupy MDD
(depresję). Ale jak można na tej podstawie pisać, że w ogóle liczba
leczonych na zaburzenia psychiczne maleje? Jeśli to wniosek nie
poparty braniem pod uwagę, jesli nie wszystkich, to chociaż tych
głównych zaburzeń, to jest to wprowadzaniem w błąd.

> mnie to nigdy specjalnie nie ciekawilo, wiec nie wiem, czy byly
badania
> dotyczace innych chorob.

No właśnie.
Jak to jeszcze jest z tymi nieleczonymi ??
I te same pytania tutaj. Czy chodzi tu o wszystkie zaburzenia, czy
tylko konkretne i gdzie?

[dala.tata]

szczerze powiedziawszy, zupelnie nie wiem, o co ci chodzi. ale to z cala
pewnoscia wynika z moich ograniczen, a ciebie powinno utwierdziec w tym, ze masz
racje.

[neuroleptyk]

>>>i na dodatek: dzisiejsza psychiatria nie dziala. dane historyczne
pokazuja, ze
leczymy coraz mniej ludzi, a nie coraz wiecej (dokladnie odwrotnie
niz w innych
dzialach medycyny)

Na początek o wyjaśnienie tego.
Czy po prostu maleje ilość osób leczonych na zaburzeniama na
psychiczne w ogóle w stosunku do jakiegś tam okresu w historii. I
gdzie to ma miejsce. Czy może maleje współczynnik.??
Może chodzi ci o to, że maleje udział lekarzy psychiatrów w leczeniu
zaburzeń psychicznych?
Przez użycie takich nieprecyzyjnych określeń nie wiadomo o co tobie
tak naprawdę chodzi.

> szczerze powiedziawszy, zupelnie nie wiem, o co ci chodzi.

Ja też dokładnie nie wiem.

ale to z cala
> pewnoscia wynika z moich ograniczen, a ciebie powinno utwierdziec
w tym, ze mas
> z
> racje.

Właśanie nie wiem czy masz rację. Może masz, jeśli tak to warto to
udowodnić podając konkretnie dane.

[dala.tata]

przeczytalem mojego posta i juz wiem skad nieporozumienie. to ja popelnilem
blad: leczymy coraz wiecej ludzi. co wiecej, coraz wiecej osob uznajemy za
niepelnosprawne z powodu chorob psyhicznych. bo ile to, ze wiecej osob leczymy
mozna tlumaczyc tym, ze lepiej diagnozujemy, to to ze coraz wiecej osob jest
niepelnosprawnych mozna tylko tlumaczyc tym, ze nie umiemy leczyc.

przepraszam za zamieszanie!

[dala.tata]

juz wiem, skad pomylka. ambiwalencja 'leczymy'. otoz leczymy w sensie poddajemy
terapii coraz wiecej osob, natomiast leczymy, w sensie udaje nam sie wyleczyc,
coraz mniej. teraz juz oddycham spokojnie: powiedzialem dokladnie to, co chce :-)

[tlenoterapia]

A czym jest ,ze sie wtrace "wyleczenie" i jakie kryteria musza byc
spelnione by tak uznac -rodzaje testow?I przez kogo-
pacjenta ,psychiatre?
Czy wyleczenie jest w tedy gdy nie stosuje sie terapii czy w jej
trakcie?
Czy uznanie inwalidztwa w psychiatrii jest wynikiem tylko choroby
i porazki w terapii?
Czy moze na ten stan skladaja sie inne czynniki-przepisy /ustawy
normujace niezdolnosc do pracy,(a praca to tylko jeden z wielu
aspektow w funkcjonowanie czlowieka )Czy wplyw kulturowo -
srodowizkowy jest bez znaczenia na pojawienie sie zaburzen?

Ps.
Nie tylko przez komunizm ruch anty psych. nie rozwina sie /nie
wplyna na ksztalt psychiatrii w Polsce.
Problemem jest brak funduszy-nikt bez pieniedzy nie stworzy
nowatorskiego osrodka pomocy.

Rowniez po milo zakonczonych kolacja konferencjach
psychiatrycznych, w wyzynach profesorskich dysput, panuje
oderwanie od rzeczywistosci ( zero korzyści dla pacjentow).

Ruchu oddolnego brak- jesli takowe powstaja to tylko dla tego ,ze
mozna zarobic na unijnych dotacjach przez napisanie programu.(np
szkolenie psychicznie chorych przez psychologa i urzednika z
urzedu pracy w szukaniu pracy ...i na tym koniec bo wariata nikt
nie przyjmie)

[dala.tata]

kryteria wyleczenia moga byc rozne, rzecz jasna. moze to byc ustapienie objawow,
moze to byc lepsze funkcjonowanie, moze to byc po prostu stweirdzenie czlwoieka:
lepiej mi. psychiatria przyjmuje to pierwsze najczesciej (najbanalniejsze i
najlatwiejsze do osiagniecia). i pomimo tego nie udaje sie psychiatrii leczyc
ludzi.

na pytanie o inwalidztwo nie potrafie odpowiedziec. podejrzewam ze przyczyny sa
rozne i jak i rozne kryteria. natomiast co do wplywu srdowosiska na dystres, to
mnie naprawde do tego nie trzeba przekonywac. mnie biologicznosc chorob
psychicznych nie przekonuje zupelnie.

ruch anty-psychiatryczny a osrodki pomocy to 2 rozne sprawy. i anty-psychiatria
raczej nie jest zwolennikiem takich osrdokow. skoro nie ma choroby psychicznej,
to po co osrdoek? kogo tam by leczyc?

co do profesorow to sa rozni, kwadratwoi i podluzni. i nie generalizowalbym. a
co do ruchow oddolnych, to one istnieja, choc chyba nie w Polsce. swietny
przyklad Hearing Voices Network.

[tlenoterapia]

Mowiac w prost to wlasnie o to mi chodzilo, ze nie mozna ustalic
kryteriow wyleczenia,ustalic norm zdrowego funkcjonowania... Wiec
jak mozna ustalic ,ze psychiatrii nie udaje sie leczyc ludzi? Co
oznacza leczyc?

Ciekawi mnie czy by sie w ten sposob nie dalo podwazyc wynikow
badan autorow na ktorych sie powolywales...

O inwalidztwie psychicznym wspomnialam by uwidocznic , ze jego
wyznacznikiem nie moze byc tylko niezdolnosc do pracy ,a tak jest,
(dziwnosc ustalania choroby w psychiatrii= dziwnosc wynikow badan
nad leczeniem)
Nie podwazała bym zaburzen biologicznych mozgu, jedynie
powatpiewala w ich pierwotnosc.

To prawda, ze ruch anty-psychiatryczny nie nawolywal do
budowania "osrodkow". Dal jedynie impuls do innego widzenia
zaburzonych psychicznie,widzac problem w psychiatrach, a nie w"
zaburzonych"..
Myslisz, ze nowatorskie pomysly leczenia ,inne traktowanie
problemow psychicznych, nie bylo pochodna krytycznego ruchu anty-
psychiatrycznego? Tak czy siak bez pieniedzy by nie powstaly.

A co do profesorow psychiatrii to jest jakis reformator w Polsce?
Bo profesor z AMG nie moze nawet w szpitalu ,w ktorym jest
kierownikiem drzwi do ubikacji wstawic,za to prelekcje i wyklady
swietnie mu ida.

Na zachodzie ludzie umieja sie jednoczyc i sobie pomagac .Czemu w
Polsce to sie nie udaje?
Hearing Voices Network niech dziala ,mnie bardziej zainteresowaly
wspolczesne poglady naukowcow w tym psychiatrow ,ze slyszenie
glosow nie jest osiowym objawem schizofrenii,jest zjawiskiem
czestrzym niz sie powszechnie uwaza.

[dala.tata]

tak, ale wtedy podwaza sie psychiatrie. to co jest ciekawe, to to, ze
psychiatria sama kreci sobie bicz na wlasna skore. nie trzeba krytykowac ich,
tylko stosowac wlasne kryteria psychiatrii, zeby pokazac, ze nie dziala.
gdybysmy zaczeli wychodzic dalej poza kryteria i rozwazac sprawy w ramach
czegos, co nazywamy 'recovery model', kleska psychiatrii bylaby jescze
widoczniejsza.

co do inwalidztwa mozna sobie podyskutowac na ten temat, jednak nie da sie tego
robic w oderwaniu o budzetu panstwa.

osobiscie znam kilku polskich profesorow psychiatrii, ktorych uznalbym za
radykalnych, ba, w porywach mowiacych rzeczy antypsychiatryczne. jednak co do
refromy, to jak juz zauwazaylas wczesniej, na reforme trzeba pieniedzy. w tym
wypadku pieniedzy poteznych. ich nie ma i nie bedzie.

jest troche badan na temat slyszenia glosow. zaleznie od badania, glosy slyszy
miedzy 5 a 35 (o ile dobrze pamietam) procent tzw. populacji normalnej. ale
stwierdzenie ze w schi nie musi wcale chodzic o usuniecie glosow, ale na
przyklad o to, by glosu nie sluchac czy tez nauczyc sie z nim zyc po prostu nie
jest az takie kontrowersyjne w literaturze (z wyjatkiem hard core'u
biologicznego, rzeczy jasna).

[tlenoterapia]

Czy to nie myslenie katatymiczne?
Psychiatria nie padnie bo jest dochodowa i wpasowala sie w potrzeby
ludzi ,ktorzy chca byc szczesliwi.Kiedys ludzie uśniezali swoje
nieprzyjemne stany psychiczne ziolami,
narkotykami ,alkoholem ,odkąd sa tabletki to beda je rowniez
zajadac -nie rozwazajac o slusznosci teorii psychiatrycznych i
konfliktach akademickich -tylko ( z sukcesem lub bez ) starajac
sobie pomoc.

Ciekawe jak by reforma w Plsce wygladala ? Zakladajac ze sa p
ieniadze i czy istnieje taka wizja,z ktora zgadzali by sie wszyscy ?
Moze 100 roznych szkol?100 roznych metod leczenia? I 100 roznych
utajonych afer?100roznych prywatnych klinik?!00 roznych sposobow na
zarobienie na nich ...

Czy w Polsce mowi sie publicznie , ze psychiatria wymaga reform?
Nie slychac rowniez zeby ujawniano naduzycia w psychiatrii.A jest
ich i bylo troche.
Czy mowi sie jak sa traktowani i czy pokazuje sie w jakich
warunkach przebywaja pacjenci psychiatryczni w zamknietych
osrodkach? Gdzie sa wywiady z odpowiedzialnymi za to
ludzmi /kierownikami klinik?

Dala tata. mimo teorii kognitywnych ,ze "mozna cos czego nie da
sie uniknac- polubic lub zignorowac",np. slyszenie
glosow,bezsennosci,fobii jest ona wynikiem porazki biologicznego
leczenia,a nie powazna metoda pomocy.Nikt nie chce
cierpienia ,ktore musial by udawac, ze ignoruje. (Chyba ,ze
slyszal by na zawolanie muzyke ktora lubi )

[a.a.bonus]

s-less... psychiatria jest dla Ciebie najgorszym rozwiązaiem, a antydepresanty, które zapewne dostaniesz, nieuchronnie Cię uzależnią i wpędzą na kolejne lata w stany, które zawsze będziesz odnosiła do jakiejś wmówionej Ci wcześniej choroby (ale wówionej też samej sobie). Najpotrzebniejsze są bowiem zmiany w Twoim środowisku, które doprowadziły do jakichś tam zachwiań twojego stanu duchowego... na to nie ma tabletki... to, ze jakakolwiek tabletka pomoże Ci w osiągnięciu tych sukcesów, których nieosiągnięciem się zawiodłaś (i podłamałaś) jest bzdurą, na której farmakologia/psychiatria robi świetny interes...

nie daj się tutaj namówić na pro-psychiatryczne serwowanie opcji: "idź do psychiatry i weź tabletkę"... odpowiedzi na pytanie, jak ma się "to wszystko" zmienić, szukaj w samej sobie dlatego, że Twoje środowisko jest odzwierciedleniem Twoich zachowań. Dlatego codziennie od rana trenuj uśmiech i każdy kolejny dzień staraj się zmieniać własnym zachowaniem. Pokaż całemu otoczeniu, jak powinien zachowywać się człowiek i jak sobie takiego człowieka wyobrażasz Bądź życzliwa, uśmiechaj się (bo nawet, jak nie mamy nic, to uśmiech zawsze można podarować) i chodź z wysoko pochyloną głową ;-)...i tak dzień po dniu... nie uda się dzisiaj, uda się jutro lub pojutrze... bo każdy dzień jest dla nas nową szansą na odnalezienie uśmiechu i szans takich masz tak wiele, ze nie martw się, bo któregoś dnia po prostu się uda... bez żadnej psychoaktywnej chemii, bo ta "usadzi" Cię jedynie w chemicznej klatce, abyś przestała dzielć się z innymi tą wrażliwością, która cenna jest dla wszystkich i tylko takie zadanie mają owe "leki"... a dobrze wiesz, że to, co Ci "wyrabia gula" wyrabia gula również innym... i o to włanie chodzi systemowej psychiatrii, żeby nam te "gule" ujarzmiać, żeby zrobić z nas niemyślące, posłuszne maszyny... Nie poddawaj się i przypomnij sobie, że drzemie w Tobie zdrowe i inteligentne jądro :-)...

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do antypsychiatrycznej "czytelni":
anty-psychiatria.info/index-Dateien/Page1256.htm
jak też do obejrzenia kilku zgromadzonych filmów, zanim odwiedzisz gabinet jakiegokolwiek absolwenta pseudonauki/psychiatrii...
anty-psychiatria.info/index-Dateien/Page973.htm
a.a.bonus
Kontakt:
www.anty-psychiatria.info

[lucyna_n]

a ty co, do sekty werbujesz??

[tlenoterapia]

Nie on werbuje do niebrania proszkow i nienawidzenia psychiatrow.
Inny do wstrzemiezliwwosci sexualnej,trzeci do jedzenia
marchewki,czwarty do mienia wszystkiego w nosie ,a piaty ,co
wszystkich do siebie zraza, podgryza teraz dala.tate.
Nieprzeszkadzac.
:))

[a.a.bonus]

lucyna ???
A po czym wnosisz? //mysli//nie rozumie :-))

[lucyna_n]

po całokształcie

[dala.tata]

polskiej psychiatrii bardzo by sie przydal porzadny atak anty-psychiatrii. taki,
jak w latach 60tych i 70 tych przezyla psychiatria zachodnia. dobrze jej to
wyszlo na zdrowie. niestety ze wzgledu na komunizm, poslka psychiatria uniknela
tego i ze szkoda dla niej. dzisiaj zreszta najbardziej humanistyczni polscy
psychiatrzy odkrywaja na nowo rzeczy, ktore na Zachodzie Europy, a w
szczegolnosci w UK, zostaly powiedziane wielokrotnie.i dzis juz na nie ziewamy.
ziewamy rowniez dlatego, ze antypsychiatria nie ma nic do zaoferowania. program
polegajacy jedynie na krytyce jest sila rzeczy malo ciekawy.

najciekawsze dzisiejsze haslo w swiatowej krytyce to postpsychiatria. 2
psychiatrow Thomas i Bracken wzielo antypsychiatrie i przerobilo ja pozytywny
program psychiatrii. ksiazka Postpsychiatry jest niezwykle ciekawa. polecam tez
ich teksty (i nie tylko) na stronie:

www.critpsynet.freeuk.com/
niestety tylko dla ludzi czytajacych po angielsku.

[s-less]

a.a.bonus, dziekuje za twoj post, ale sadze ze w moim przypadku wizyta u
psychiatry jest konieczna.
Sa sprawy ktorych nie rozwiaze w sposob ktory opisalas.
Szarpie sie z nimi cale moje zycie od wczesnego dziecinstwa poczawszy. Nie bede
tlumaczyl w szczegolach ale wielokrotnie juz probowalem radzic sobie z nimi sam,
z pomoca przyjaciol, ksiedza. Mialem tez kontakt z psychologiem w poprzednim
zakladzie pracy choc nie uczestniczylem w zadnych terapiach.
Niektore z problemow z ktorymi sie borykam mozna uznac za odziedziczone - moja
mama szarpie sie tak cale zycie, rodzenstwo nie lepiej.
Nie oczekuje ze tabletka rozwiaze moje wszystkie problemy, jestem wrecz swiadom
tego ze tak sie nie stanie. Potrzebuje doraznej pomocy zeby pozbyc sie
fizycznych dolegliwosci ktore tu i teraz odbijaja sie niekorzystnie na moim
zdrowiu i zyciu. Kiedy bede juz mogl spac i pracowac, niech lekarz radzi czy
mozna cos z tym zrobic dalej - przeciez jedna z terapii ktora psychiatra moze
zlecic jest psychoterapia!?

[matinoki]

chcialbym opisac moje odczucia zwiazane z pierwsza wizyta u psychiatry. Koles
opowiadal mi o buddach, jezdzie konno i kwiatkach, rzeczach z ktorymi nigdy nie
mialem do czynienia zbytnio, wiec odnoszenie ich do czegokolwiek jest bezsensu.
Caly czas zamykal oczy jak opowiadal. i jak gadal a mi cos wpadlo i chcialem cos
powidziec to chamsko mi nie pozwolil nic powiedziec tylko kontynuoowal swoj
wywod. I w ogole mialem wrazenie ze seryjnie sie ze mnie nabija, mial taki wyraz
twarzy, ze czulem sie glupio.

[a.a.bonus]

...ten typ tak ma... i o to właśnie chodzi, żeby "pacjent" czuł się głupio ;-)

[lucyna_n]

jeżeli to był psychiatra to musał być stuknięty:) tak to wygląda wizyta u
psychologa.
Nie wymyślasz ty czasem?

[matinoki]

tak siedze i wymyslam sobie, spekuluje sieje ferment by bylo ciekawiej na forum.
Opisuje swoje wrazenia po prostu. I koles caly czas sie tak glupkowato
usmiechal, ze mala bania. I jak tu zaufac lekarzowi, kiedy przy ciaglych
infekcjach, niskiej ilosci bialych krwinek lekarz daje lek, ktory moze przy
przewleklym stosowaniu dzialac immunosupresyjnie. eh. i jeszcze sam kazal mi
informacje o nim przeczytac.