"Baczynski"

[kaczorek_dwa]

Kordian Piwowarski pokusił się o bardzo ambitny debiut. W nieco ponad godzinę opowiedział historię Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w trzech różnych planach – wspomnieniowym, dokumentalnym i fabularnym. Tylko, że nie wykorzystał jej potencjału.

[kaczorek_dwa]

Największym mankamentem „Baczyńskiego” jest brak reżyserskiego zdecydowania. Z wielu wątków z obfitej choć krótkiej biografii poety, które mogłoby stać się motywem przewodnim scenariusza – reżyser nie wybrał żadnego. Chęć opowiedzenia o wszystkim w 67 minut sprawia, że widz ma przed sobą luźno powiązane sceny, pozbawione fabularnego kręgosłupa, które nie opowiadają żadnej historii.

[kaczorek_dwa]

Krótkie inscenizacje aktorskie przeplatają się z wypowiedziami ostatnich żyjących świadków życia i śmierci poety, a podniosły nastrój podbijają wiersze deklamowane (z różnym skutkiem zresztą) z offu, podczas współczesnego slamu poetyckiego. W dodatku obraz zestawiany jest ze słowem na zasadzie tautologicznej ilustracji, która paradoksalnie osłabia wymowę twórczości poety, odbierając jej metaforyczną moc.

[kaczorek_dwa]

Efekt? Choć plakat filmu głosi, że będziemy mieli do czynienia z biografią poetycką, to cała „poetyckość” filmu ogranicza się do ambicji bezpośredniego przełożenia słowa na obraz kinowy. Piękne zdjęcia, nieostre kadry, kamera z ręki, nostalgiczna muzyka – świetnie sprawdziłyby się jako środek wyrazu planu fabularnego, ale jako dominanta tak krótkiego filmu stają się męczące i wydumane. Szczególnie, że mocno rzuca się w oczy sąsiadowanie ze sobą wielu scen niemal identycznych – Baczyński zapatrzony w niebo, szerokie kadry ze zbożem poruszanym wiatrem albo przyspieszonymi chmurami, wyciszanie warstwy dźwiękowej po wybuchu, rozświetlone zbliżenia etc.

Bohaterowie albo milczą albo deklamują poezję, jakby obecność dialogów miała zniszczyć podniosły nastrój, ich brak niszczy natomiast jakąkolwiek psychologię postaci. Ponadto głosy autentycznych uczestników powstania nałożone zostały na obraz w taki sposób, że wydaje się, jakby reżyser potrafił jedynie ilustrować wypowiedzi a nie opowiadać obrazem. Kondensacja tak dosadnych środków wyrazu powoduje nieznośny wzrost patosu, a zarazem gdyby została używana oszczędniej i z większym wyczuciem stanowiłaby najmocniejszą warstwę filmu, ponieważ po pierwsze świetnie koresponduje z biografią poety, a po drugie silnie oddziałuje na emocje, a zdaje się, że właśnie przemówienie do emocji widza było głównym celem Piwowarskiego.

Przecież biografia Baczyńskiego to zarówno historia o tragicznym imperatywie walki i niedokończonym dojrzewaniu do ofiary, ale też opowieść o Powstaniu Warszawskim, które było wybuchem młodzieńczej nadziei i energii. Tych wszystkichelementów w „Baczyńskim” zabrakło.

[kristopherh]

Może następna artystyczna próba będzie lepsza?

[dunant]

Oby!

[jutta_t]

Oby!

[jutta_t]

… nie opowiadają żadnej historii.

[seremine]

Zobaczymy!

[seremine]

Szkoda...

[mala200333]

Uwielbiam jego wiersze I juz!

[seremine]

Dobrymi chęciami...

[nefretete993]

Dwie miłości

Więc pokochałeś kruche, ciepłe ciało,
które się w formach słowiczych ustało,
jak mleko płynie w szklanym smukłym dzbanie,
skrzypiec ma smutek i roślin śpiewanie.
Więc pokochałeś je. Jak ruczaj sobie
przed oczy stawiasz, aby twarze obie:
i ta odbita, i twoja prawdziwa,
były jak jeden ruch, co poukrywa
ziemię jak pożar i niebo jak jaśmin,
na które jedno serce jest małe i ciasne.
I pokochałeś jeszcze ziemię grozy
z ognistym śladem wielkich kroków bożych,
ziemię, gdzie bracia popieleją z tobą,
gdzie śmierć i wielkość jak dwa gromy obok
stoją u skroni i skrzydłami biją
tym, co umarli, i tym, którzy żyją.
Więc pokochałeś jej rzek bicz srebrzysty
i białe pióra mazowieckiej Wisły,
i góry ciężkie jak chmury na ziemi,
i ludzi skutych - i tak żyjesz niemi.
I kiedy z szablą rozpaloną stoisz
u huraganów ostatniego boju,
i kiedy broń jak życie w dłoni ważysz,
a nie masz łzy na sercu i na twarzy,
gdy rzucasz ciało jak puchy świetliste,
wiotkie jak śpiew, a z nim odbicie czyste,
by mieć twarz jedną nie odbitą w ciszy,
napiętnowaną śmierci czarnym krzyżem,
myślisz, że z Boga musi być ta miłość,
dla której młodość w grobie się prześniło.
22 V 43r.

[mala200333]

Piękny wiersz,...

[seremine]

Kocham ten wiersz

[jutta_t]

…. Więc pokochałeś jej rzek bicz srebrzysty
i białe pióra mazowieckiej Wisły,
i góry ciężkie jak chmury na ziemi,
i ludzi skutych - i tak żyjesz niemi.

[seremine]

A szkoda!

[jutta_t]

Ciekawa postac lecz film nie za bardzo dobry...

[jutta_t]

Czesto do jego wierszy powracam...

[jutta_t]

Piekne wiersze

[nefretete993]

Szkoda go. Wspaniały był.

[jerzy_55]

Cudowny poeta...

[jerzy_55]

Wiersze wspaniale!

[seremine]

Ciekawe...

[black_jotka]

Wspaniały poeta.

[jerzy_55]

Piekne wiersze pisywal...

[seremine]

Uwielbiam go

[jutta_t]

Ciekawe...

[jutta_t]

Wspanialy byl..

[seremine]

Jaka jest Wasza opinia?