Drogie Mamy, zakładam wątek, bo być może uda się w ten sposób pomóc niektórym cierpiącym maluchom.
Mój synek od 6-tego tyg. życia miał te problemy okazało się, że powodem jest NIETOLERANCJA LAKTOZY, niestety zanim udało mi się uzyskać informacje na ten temat bardzo się nacierpiał
Objawy:
- bóle brzuszka, ból przy robieniu kupki (grymasy, czerwienie buźki, popłakiwanie przy karmieniu)
- męczące gazy, które trudno było 'usunąć' pomimo nieustannych masaży i leżenia na brzuszku
- wodniste, spienione kupki,
- popuszczanie w pampersa b. często
- odparzona pupa
Nasz mały nie mógł przez to spać, wybudzał się , stękał od 3.00, 4.00 nad ranem, płakał z bólu i niewyspania, a pupa była tak odparzona, że aż porobiły sie ranki, popuszczał w każdą pieluchę. Bardzo cierpieliśmy oboje, a pediatra w przychodni kazała tylko robić masaże i przeczekać.
Na szczęście uzyskałam poradę od innego lekarza - dziecku można ulżyć! W pierwszym mleku (mowa o karmieniu piersią)znajduje się najwięcej cukru (właśnie laktozy), która jest przyczyną problemów. Trzeba odciągnąć około 30% mleka i dopiero przystawić dziecko (najpierw trzeba odciągnąc na ile to możliwe całe mleko z jednej piersi i obliczyć ile to będzie to 30%) - ja odciągnęłam 100ml, więc potem przed KAŻDYM KARMIENIEM - w nocy też - odciągałam ok. 30 ml i dopiero karmiłam.Problem minął po jednym dniu!!!
Gdy zapytałam o to położną, to stwierdziła, że to bzdury, a okazało się, że moje dziecko czuło się świetnie już na drugi dzień 'kuracji', niepotrzebnie przeżywało tortury przez ponad miesiąc, bo uwierzyłam pediatrze i położnej, że to normalne i że nic nie mogę zrobić!
Nawet jeśli nie jesteście pewne czy to nietolerancja laktozy, spróbujcie, dziecku nie zaszkodzi, a jeśli po 1-2 dniach nie będzie poprawy, to znaczy, że to innego rodzaju problem. Pozdrawiam mamy wszystkich 'kolkowych' dzidziusiów
