punkt

wyszłam z bulimii ok 3 lata temu. teraz ten cały okres wydaje mi sie absurdem- tkwiłam w nim 4 lata. bo absurdem było w ogóle "wpadnięcie" w ten bajzel. w skrócie na początek- da się wyjść, mi to przyszło lekko. ale dopiero wtedy przyszło lekko jak przestałam się cackać ze sobą, zapragnęłam naprawde przestać żyć w iluzji i wziąc się za bary z życiem. wcześniej były nieudane próby- bo tak naprawdę w głebi duszy wcale mi nie zależało tak bardzo na wyjściu z bulimii. chorobę traktuję ja...

Witam... Mam do Was prośbę... Piszę właśnie artykuł o dziewczynie chorującej na anoreksję...Jest to studium przypadku, staram się pokazać kwestię z punktu widzenia OSOBY a nie teoretycznych mądrości... Zdaję sobie sprawę, że część z Was jest świadoma tego, że to choroba i - jak w tytule postu - cierpi... zaś część z Was wręcz przeciwnie... Ja żadnej z Was nie oceniam, nie o to tu chodzi... Proszę jedynie żebyście mi pomogły. Czy możecie napisać mi z czym kojarzy się Wam słowo OPÓR...