Kisiel II

[blotniarka.stawowa]

Po odkryciu watku o Kisielu mam zamiar zamieszczac tutaj nie tyle mysli, (bo
wielkie ich bogactwo jest na watku Kisiel), ale nieco dluzsze wywody z jego
felietonow, wydanych w formie ksiazkowej w 1956 roku, po politycznej
'odwilzy', a pisanych w latach wczesniejszych, kiedy to autor nie mogl byc
publikowany.

Oto fragmenty jednego z nich:
"Czlowiek w istocie bardzo malo mysli o smierci. Czesto sie mowi, ze czlowiek
przez cale zycie boi sie smierci; to nieprawda. Czlowiek boi sie jedynie -
umierania, nie boi sie natomiast stanu smierci, stanu umarlosci ... nie boi
sie , bo sobie tego stanu nie wyobraza. W istocie trudno to sobie wyobrazic:
zycie trwa kilkadziesiat lat, smierc, to znaczy nieobecnosc tutaj, trwa cala
wiecznosc. Trudno to sobie wyobrazic, ale z drugiej strony dziwna jest rzecza,
ze czlowiek tak malo robi w tym kierunku wysilkow i tak malo sie tym
interesuje. Zyjemy przeciez ciagle otoczeni symbolami smierci, ciagle
korzystamy z dziel ludzi umarlych: mieszkamy w domach przez nich zbudowanych,
czytamy ksiazki przez nich napisane, korzystamy z wynalazkow przez nich
wymyslonych. Swiat ludzki sklada sie z olbrzymiej, niewiarygodnie olbrzymiej
liczby ludzi zmarlych i stosunkowo znikomej liczby ludzi zywych, z kolosalnej
liczby lat przezytych przez ludzi zmarlych i z malenkiej liczby lat naszego
zycia. Mimo to my, zyjac na gigantycznym cmentarzu, bardziej interesujemy sie
wysepka naszego zycia niz oceanem wiecznosci. Coz za nonsens, coz za
lekkomyslnosc!"

[januszx]

Śmerć, wielka niewiadoma, ma rację mistrz , który dostrzega wieczość śmierci i
nawet śmiesznym sie wydaje porównywanie z życiem krócitkim tak.
Czy rzeczywiście obawiamy się śmierci tej w znaczeniu umierania? , pozwolę
sobie jednak nie zgodzić z tym stwierdzeniem Pana Stefana. Wydaje mi się ,że od
samego umierania bardziej straszny jest n i e b y t (jesli można go tak
nazwać) i zastanawiam się w jakim stopniu uzależnione jest to uczucie od
naszej religi, wyznania? i czy ateistom jest trudniej??

i bardzo ciekawe wywody na temat życia na wielkim cmentarzysku...
czekam na inne fragmenty felietonów
J

Kisiel o artystach

[blotniarka.stawowa]

"... Nie zachwycam sie bowiem artystami, chocby dziela ich byly wspaniale.
Dzielo podziwiam - autora za to nie zawsze.

Rzadko ktory wielki artysta jest zarazem wielkim czlowiekiem: czasem wydaje
sie, ze zadanie, jakim tych ludzi obciazyla natura, zadanie posrednictwa
pomiedzy kraina piekna a czlowiekiem, jest ponad ludzkie sily, ze za prawo
uszczkniecia odrobiny 'boskiego ognia' i dostarczenia jej spragnionej ludzkosci,
wybrany posel traci wiele walorow, jakimi obdarzony jest normalny, przecietny
czlowiek. Artysta swymi uzdolnieniami czy geniuszem wyrasta ponad tlum, lecz
jednoczesnie przez swoje odosobnienie degeneruje sie, zas wyjatkowa misja, jaka
spelnia, kaze mu nierzadko mniemac, ze jest zwolniony z obowiazkow
moralno-intelektualnych, jakie przswiecaja innym ludziom...

Zyjemy bowiem w epoce omnibustostwa artystow. ... Pisarze, malarze, muzycy klada
swoj autorytet nabyty w dziedzinie spraw sztuki na szale w walce zupelnie tym
sprawom obcej. To, ze ktos pieknie spiewa, bynajmniej nie czyni go wyrocznia w
sprawach ekonomicznych, chyba ze naprawde postudiuje ekonomie. Jesli ktos
swietnie biega palcami po klawiszach, nie upowaznia go to wcale, aby przypisywal
sobie wieksze niz kazdy inny obywatel, prawo do wypowiadania apodyktycznych
twierdzen politycznych. Zreczny sztukmistrz powiesciowy, znawca stylu i malarz
psychologii wcale przez to nie nabywa kwalifikacji do ideologicznego 'rzadu
dusz'..."

"Zapomniano Mochnackiego, Wronskiego, Libelta czy Brzozowskiego, za to byle
autor psychologicznych romansidel rozprawia o sprawach spoleczno-politycznych,
jakby cos o tym wiedzial i podnieca sie wlasnych gadulstwem na swiecznkiku. A
sio! A kysz! Pouczyc sie, megalomanie, a potem pouczac innych."

----
Tyle Kisiel. Pisane to bylo 50 lat temu, ale ciagle aktualne. Wystarczy
popatrzec na zenujace popisy hollywodzkoch gwiazd, "ekspertow" od wojny w Iraku,
globalnej ekonomii, zwalczania analfabetyzmu w Trzecim Swiecie...itd.

[januszx]

i znowu trudno się nie zgodzić z mistrzem Kisielewskim , to był Geniusz
Intelektu czy sa jeszcze tacy?
Pozdrawiam
J

[blotniarka.stawowa]

januszx napisał:
> to był Geniusz Intelektu czy sa jeszcze tacy?

Zapewniam Cie, ze sa! Znam jednego - mieszka w Krakowie, jest geniuszem (bez
przesady ani patosu), jest bardzo skromny, a co wazniejsze - nigdy nikt przy nim
nie czuje sie "maly". A i wsrod forumowiczow jakby dobrze poszukac... :-)))

Jeszcze raz nasz Kisiel: "... nie ten czlowiek jest wielki, wobec ktorego inni
czuja sie mali, lecz ten, wobec ktorego inni czuja sie wielcy."

[wiloa]

poczytalam - bardzo madre teksty bedzie cos jeszcze?

[blotniarka.stawowa]

W tloku przed kinem czy sklepem kazdy czlowiek czuje sie samotny. Wie, ze nikt
mu nie pomoze, ze jest zdany na wlasne sily, ze dla kazdego jest rywalem,
konkurentem, przeciwnikiem i ze wszyscy sa jego rywalami. Wie wreszcie, ze malo
kto na niego patrzy, bo kazdy zajety jest soba. W tych warunkach czesto pekaja
wszelkie hamulce spolecznej moralnosci i dyscypliny, a otwieraja sie mozliwosci
dla najdzikszej, najbardziej bezwzglednej "wolnej konkurencji". ... Wytwarza sie
demoralizujaca psychoza tloku, tlok taki bowiem, choc jest zatomizowanym
zbiorowiskiem wzajemnie niesolidarnych jednostek, nie jest, podobnie jak i
panstwo, ich suma wylacznie arytmetyczna; jest pewna caloscia, ma swoja
psychologie i swoje prawa, a prawa te, jak latwo sie domyslec, nie maja nic
wspolnego z prawami moralnosci spolecznej.

W tloku, w tym anormalnym, mechanicznym zblizeniu ludzi do siebie, wytwarza sie
wlasnie falszywy indywidualizm, kiedy to ukryta w tlumie jednostka wierzac w
mozliwosc i powodzenie swojego "sobiepanstwa, w sile swoich slow i pazurow,
staje sie anarchicznych wrogiem wszelkich wiezow i praw spolecznych. Chcac
ludzi zorganizowac i zwiazac rzeczywiscie, nalezy ich rozsunac, rozluznic. ..."

Nie lubie tloku!

[blotniarka.stawowa]

Kisiel co prawda pisze o tloku w kontekscie "psychologii tlumu", a ja nie lubie
kolejek, tlumow, zatloczonych miejsc turystycznych, nawet - kin. Film moge
ogladac tylko wtedy, gdy juz jest dostepny na kasecie, na swojej wlasnej (czasem
nawet zatloczonej) kanapie...

Kisiel o ...rowerze

[blotniarka.stawowa]

Dla Wiloa i innych, ktorzy lubia Kisiela:

"Kazdy czlowiek, a wiec i ja rowniez, ma momenty, gdy chcialby wyskoczyc ze
skory, gdy wlasna skora go drazni, gdy mierzi go wlasny charakter, umysl,
usposobienie, gdy do szalenstwa denerwuje go fakt, ze jest soba i tylko
wylacznie soba, i niczym nigdy innym nie bedzie, a tymczasem chcialby byc
wlasnie czyms zgola innym - lowca wielorybow lub indyjskim maharadza, tureckim
swietym czy abisynskim negusem, polawiaczem perel albo handlarzem kosci
sloniowej, Casanowa, Toskaninim, Chaplinem, Nurmim, Einsteinem, Don Juanem,
Andre Gide'em, Bernardem Shawem albo kazdym z nich po trochu.
Tymczasem - coz: patrzy w lustro i widzi te sama swoja skore, ulozona w te
same, od lat znane faldy i wygiecia, te same baranie oczy, ten sam nosowy glos,
te same wypchniete na kolanach spodnie i wiele innych tych samych rzeczy.
Ogarnia wtedy czlowieka chandra i glatwa (termin Witkacego), jaskolczy niepokoj
(termin Slowackiego, bol istnienia (a la Przybyszewski), ogolna niemoznosc
(termin Gombrowicza), dreszcz metafizyczny (termin znowu Slowackiego) i w ogole
szal cial i rozpacz w kratke.
Chcialby wiec wyskoczyc ze skory, ale nie ma na to dosc sily, a po drugie - fi
donc! - coz to za przykry widok, wlasna skora zawieszona na poreczy krzesla -
nie to doprawdy byloby niesmaczne. A wiec coz robic?

Coz robic? Rower, rower, mily bracie, tu emocja czeka na cie!" ... "Po
dziesieciu minutach krecenia mozesz wprowadzic sie w trans, a w transie tym.. "

Koniec cytatu, bo ide na rower. Pa!

[januszx]

Kisiel to był niesamowity człowiek , czytając jego teksty niezmiennie popadam w
zachwyt! , czekam na kolejne ...
pozdrawiam
Ronnie R.:-)

Kisiel o odwadze

[blotniarka.stawowa]

"Coz to jest odwaga intelektualna? To odwaga niecofania sie przed wlasna mysla,
przed wysnuciem z niej najostatniejszych konsekwencji, chocby konsekwencje te
grozily nam okrutna i permanentna utrata spokoju wewnetrznego i zadowolenia z
siebie. Nieraz najwiekszy junak cofa sie przed nadaniem ostatecznego ksztaltu
wlasnej mysli, jesli mysl ta w swej konsekwentnie skrystalizowanej postaci
pozbawic go moze komfortu psychicznego, jaki daje mu odwaga, poczucie
spelnionego obowiazku i ... mgla duchowa.
Czlowiek kocha zludzenia, bo daja mu one spokoj: zdecydowac sie w imie prawdy i
rzetelnosci wobec samego siebie na pozbawienie sie spokoju, na rozterke
dotyczaca siebie, ktora to rozterka dostarcza cierpien srogich jak tortury,
najtrudniej bowiem zniesc zwatpienie o sobie - oto odwaga intelektualna.

Odwaga to w dodatku trudna, bo rozterke taka nie zawsze latwo obnazc, potrzeba
do tego wytrawnej znajomosci skomplikowanego mechanizmu zegarowego wlasnej
duszy, trzeba pracy i woli, wyniklych z przekonania o wartosci, ba, o
koniecznosci dotarcia do najistotniejszego, najwewnetrzniejszego jadra prawdy,
chocby obrzydlej czy bolesnej.
...
Taki ideal odwagi stawiam, a wobec niego wszelka odwaga fizyczna lub
psychofizyczna schodzi na plan drugi."

[januszx]

blotniarka.stawowa napisała:

> "Coz to jest odwaga intelektualna? To odwaga niecofania sie przed wlasna
mysla,
> przed wysnuciem z niej najostatniejszych konsekwencji, chocby konsekwencje te
> grozily nam okrutna i permanentna utrata spokoju wewnetrznego i zadowolenia z
> siebie. Nieraz najwiekszy junak cofa sie przed nadaniem ostatecznego ksztaltu
> wlasnej mysli, jesli mysl ta w swej konsekwentnie skrystalizowanej postaci
> pozbawic go moze komfortu psychicznego, jaki daje mu odwaga, poczucie
> spelnionego obowiazku i ... mgla duchowa.
> Czlowiek kocha zludzenia, bo daja mu one spokoj: zdecydowac sie w imie
prawdy
> i
> rzetelnosci wobec samego siebie na pozbawienie sie spokoju, na rozterke
> dotyczaca siebie, ktora to rozterka dostarcza cierpien srogich jak tortury,
> najtrudniej bowiem zniesc zwatpienie o sobie - oto odwaga intelektualna.
>
> Odwaga to w dodatku trudna, bo rozterke taka nie zawsze latwo obnazc, potrzeba
> do tego wytrawnej znajomosci skomplikowanego mechanizmu zegarowego wlasnej
> duszy, trzeba pracy i woli, wyniklych z przekonania o wartosci, ba, o
> koniecznosci dotarcia do najistotniejszego, najwewnetrzniejszego jadra prawdy,
> chocby obrzydlej czy bolesnej.

Tak, być odważnym wg definicji mistrza to cel, trudny czętso bolesny acz
możliwy , myślę ,że warto podejmować wysiłek !



Przepraszam Błotniarko za przegapienie tego wątku czekam na następne:-))
Pozdrawiam
J

Kisiel o humorze

[blotniarka.stawowa]

Pamietajmy, Kisiel pisal co nastepuje niedlugo po zakonczeniu wojny...
---
"...trescia zycia jednostki pozostanie w kazdych okolicznosciach jej wewnetrzny,
duchowy dramat. Zas przed inwazja natretnej zewnetrznosci broni sie ona roznymi
sposobami, tak jak slimak broni sie przed obcym cialem - slina. Jednym z
najskuteczniejszych sposobow obrony jest humor, humor stosowany zwlaszcza wobec
wydarzen tzw. historycznych, majacych nadmierna a beznadziejna ambicje
determinowania zycia wewnetrznego jednostki. Humor pomniejszajacy,
sprowadzajacy do wymiarow istotnych i "odbrazawiajacy" zewnetrzne, zbiorowe
kataklizmy, jest tu niejako narzedziem metafizycznym: obnaza nicosc, bezradnosc
materialnych inwazji wobec nienaruszalnoscie jednostkowego swiata psychicznego.

Tego rodzaju humor stosowalismy wszyscy na wielka skale podczas ostatniej wojny
i wobec tej broni smiertelnie powazny i zadufany w swe sily satrapa hitlerowski
okazywal sie bezsilny. Istotnie: mozna bylo sie bac hitlerowcow, bac sie
strachem fizycznym, wzbudzanym przez przemoc, mozna bylo z nimi walczyc, mozna
bylo przed nimi uciekac, ale jedno bylo niemozliwe: traktowac ich powaznie, brac
na serio ich umyslowosc, ich ideologie, ich zasady, ich polityke. ... Wyrazem
tego byly krazace w kraju w najtragiczniejszych, zewnetrznie rzecz biorac
momentach niezliczone zarty i kawaly na temat Niemcow: wprawialy one
hitlerowskiego tepaka w oslupienie a potem w humorystyczna wscieklosc,
pokazywaly mu bowiem, ze psychika tego narodu stawia mu opor nie do pokonania, ..."

"Wszak humor to jest niby psychiczna wodka, rozniaca sie jednak od wodki zwyklej
tym, ze miast szybko przemijajacych narkotycznych mirazy daje istotne glebokie
pokrzepienie psychiczne, daje nam prawdziwa wewnetrzna niezaleznosc od trosk,
klopotow, zlych mysli, pesymizmu. ... gwarantuje wewnetrzna swobode i preznosc.
Koncze wiec ten przydlugi elaborat gromkim wezwaniem: - smiejmy sie!"

[januszx]

Cudowny elaborat o humorze, o śmiechu , muszę powiedzieć ,że mniej lub bardziej
nieudolnie próbuje podobną zasadę zastosować w soim życiu , na wszelkie
przeciwności dobry jeś śmiech , humor. dzieję się nam źle... to nic śmiejmy
się , bawmy się , radujmy! . Z pewnośćią , gdy spotykają nas przeciwności
losu , gdy popadamy w niedolę ..doskonałym ratunkiem jest żart , pomocna dłoń
przniesć może nam ...tak ..poczucie humoru! , zwykły promienny uśmiech:-)
prawdziwy szczery śmiech jest w stanie rozładować najbardziej napiętą
atmosferę ..
i zakończę jak mistrz
Śmiejmy się:-))))))))
J

[blotniarka.stawowa]

Stara anegdota Kisiela (na dobry humor na dzisiejsze popoludnie):

- Powiedz mi, jak sie mowi: bez czy przez?
- Mozna i tak, i tak.
- Jak to?
- Ano tak: Mozna przeciez powiedziec: "Pan Antoni umiera przez kobiety", mozna
rowniez powiedziec: "Pan Antoni umiera bez kobiety".

[januszx]

Wolę wersję pierwszą;-))

Kisiel o masonach

[blotniarka.stawowa]

"Do Mnie Dzieci Wdowy!"

Pamietacie ten okrzyk z "Popiolow"? To haslo masonskie: wykrzykuje je ksiaze
Gintult w momencie rozpaczy, chcac przywolac na pomoc jakies brata wolnomularza.
Takowy, jak wiemy, znajduje sie natychmiast - jest nim Rafal Olbromski.

Z tymi masonami to w ogole dziwna historia. Moj ojciec, ktory wychowal sie na
lonie PPS, wysmiewal sie z masonskiej legendy, twierdzil, ze masoni to
nieszkodliwi dziwacy, ktorzy niewiele moga, najwyzej pomagaja sobie wzajemnie w
wyrabianiu posad. ... Natomiast moi znajomi endecy twierdzili z cala pewnoscia,
ze masoneria rzadzi swiatem, ze masoni znajduja sie wsrod wszystkich
zwalczajacych sie grup politycznych, spolecznych i narodowosciowych i ze
wszystko tak sie dzieje, jak oni sie umowia.
...
Postanowilem wiec zapisac sie do masonerii. Nic mi nie wychodzi, ministrem nie
zostalem, partii liberalnej nie zalozylem, nikt sobie ze mnie nic nie robi, po
prostu wbij zeby w sciane. A jak sie zapisze, od razu bede mial sprezyny w reku
i nareszcie da sie cos zdzialac. Niestety z tym zapisaniem sie nie idzie
latwo: bestie masony tak sie konspiruja, ze ani dudu.
Dawalem ogloszenie w pismach, latalem po ulicach z wapnem i kielnia, wreszcie,
zdenerwowany, jalem napastowac poszczegolnych, jak glosi fama, masonow....
Niemal juz zrezygnowalem, gdy oto zelektryzowala mnie wiadomosc o wroclawskim
Kongresie Intelektualistow. Bo zwazcie: zjezdza sie z calego swiata cala fura
ludzi nie byle jakich, nie obejdzie sie wiec bez tego, zeby nie przyjechal z
tuzin albo nawet mendel masonow. Sam na Kongres nie jade, ... Jedzie natomiast
jako obserwator redaktor J.T., zaproponowalem mu wiec, zeby ulowil mi jakiegos
masona. Najprosciej moglby to zrealizowac wchodzac na sale obrad w wiadrze
murarskim na glowie i wydajac okrzyk: "Do mnie, dzieci wdowy!". Niestety odmowil.
Wobec tego zmuszony jestem ta droga zwrocic sie do uczestnikow Kongresu. Wydaje
przy tym z siebie wszelkie znane mi okrzyki masonskie, w pierwszym rzedzie:
"Boicie sie czarnego luda?!", "Ele mele rabe, eczek peczek zabe!" i "Do mnie,
dzieci wdowy!"

[januszx]

blotniarka.stawowa napisała:

> "Do Mnie Dzieci Wdowy!"
>
> Pamietacie ten okrzyk z "Popiolow"? To haslo masonskie: wykrzykuje je ksiaze
> Gintult w momencie rozpaczy, chcac przywolac na pomoc jakies brata
wolnomularza
> .
> Takowy, jak wiemy, znajduje sie natychmiast - jest nim Rafal Olbromski.
>
> Z tymi masonami to w ogole dziwna historia. Moj ojciec, ktory wychowal sie na
> lonie PPS, wysmiewal sie z masonskiej legendy, twierdzil, ze masoni to
> nieszkodliwi dziwacy, ktorzy niewiele moga, najwyzej pomagaja sobie wzajemnie
w
> wyrabianiu posad. ... Natomiast moi znajomi endecy twierdzili z cala
pewnoscia,
> ze masoneria rzadzi swiatem, ze masoni znajduja sie wsrod wszystkich
> zwalczajacych sie grup politycznych, spolecznych i narodowosciowych i ze
> wszystko tak sie dzieje, jak oni sie umowia.
> ...
> Postanowilem wiec zapisac sie do masonerii. Nic mi nie wychodzi, ministrem nie
> zostalem, partii liberalnej nie zalozylem, nikt sobie ze mnie nic nie robi, po
> prostu wbij zeby w sciane. A jak sie zapisze, od razu bede mial sprezyny w
rek
> u
> i nareszcie da sie cos zdzialac. Niestety z tym zapisaniem sie nie idzie
> latwo: bestie masony tak sie konspiruja, ze ani dudu.
> Dawalem ogloszenie w pismach, latalem po ulicach z wapnem i kielnia, wreszcie,
> zdenerwowany, jalem napastowac poszczegolnych, jak glosi fama, masonow....
> Niemal juz zrezygnowalem, gdy oto zelektryzowala mnie wiadomosc o wroclawskim
> Kongresie Intelektualistow. Bo zwazcie: zjezdza sie z calego swiata cala fura
> ludzi nie byle jakich, nie obejdzie sie wiec bez tego, zeby nie przyjechal z
> tuzin albo nawet mendel masonow. Sam na Kongres nie jade, ... Jedzie natomiast
> jako obserwator redaktor J.T., zaproponowalem mu wiec, zeby ulowil mi jakiegos
> masona. Najprosciej moglby to zrealizowac wchodzac na sale obrad w wiadrze
> murarskim na glowie i wydajac okrzyk: "Do mnie, dzieci wdowy!". Niestety
odmowi
> l.
> Wobec tego zmuszony jestem ta droga zwrocic sie do uczestnikow Kongresu.
Wydaj
> e
> przy tym z siebie wszelkie znane mi okrzyki masonskie, w pierwszym rzedzie:
> "Boicie sie czarnego luda?!", "Ele mele rabe, eczek peczek zabe!" i "Do mnie,
> dzieci wdowy!"
bardzo tajemnicza organizacja i jak zwykle niezwykle ciekawy fragment Kisiela ,
cóż będzie teraz...
J

Wolnomularze w Polsce

[koziorozka]

Kisiel slusznie kpił z mitow krazacych o strasznych masonach, bo dzis legalnie
dzialaja i jakos nas nie pożarli. Na poparcie troche faktow: W Warszawie 12 II
1961 wznowiono dawną lożę Kopernik (tajną do 1991, kiedy to podzieliła się na 3
loże) i 27 XII 1991 utworzono Wielką Lożę Narodową Polski z 4 lożami. 18 X 1993
ukonstytuowała się Rada Najwyższa Polski. Odrębnie istnieją w Polsce loże
podległe Wielkiemu Wschodowi Francji — pierwsza załozona 26 IV 1991 w
Warszawie - ogółem 7 lóż w kilku miastach (dane z 1995).

[wiloa]

O masonach tez ciekawe teorie .Warto czasmai poczytac cos madrego i choc troche
zrozumiec:)

Kisiel o Pozytecznosci i Pieknie

[blotniarka.stawowa]

"Jedni twierdza, ze piekno wynika z pozytecznosci, inni, ze jest od niej
niezalezne. Przyklad podawany przez tych drugich: rzecz piekna, a nie
uzyteczna - gra w bridza; rzecz uzyteczna, ale nie piekna - klozet."

[januszx]

jak zwykle dobre , jakże celne;-))

Kisiel o Brzydocie i Pieknie

[blotniarka.stawowa]

"Recz brzydka, sugestywnie i z talentem namalowana przez malarza czy opisana
przez pisarza, staje sie piekna. Piekno zyskala dzieki temu, ze autor zajal sie
nia w sposob bezinteresowny, to znaczy nie od strony zwiazanych z nia przezyc
codziennych. Kazda rzecz moze stac sie piekna, zalezy to tylko od naszego
stosunku do niej. A wiec piekno i brzydota to po prostu formy relacji."

[januszx]

to był niesamowity Człowiek , światły! jasny, otwarty umysł

[januszx]

I tutaj kilka pięknych mysli z Kisiela
tymczasem

[januszx]

Wspomnijmy Kisielewskiego ...w ten dzień
coż za umysł!