Do Feline - i lekarzy - terminologia

[ela.tu-i-tam]

Co to znaczy AZDH - zaburzenia ?
"choleryk z adhd"

Dzieki !

[felinecaline]

Choleryk z adhd + AZDH = mieszanka wysokowybuchowa - nawet bez
choleryka .....ça craint!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[zielka]

Tzn. nie wiem czy jest jasne, tak gwoli uzupelnienia, ze ADHD to
Attention-deficit hyperactivity disorder (zespol nadpobudliwosci psychoruchowej
z deficytem uwagi).

pl.wikipedia.org/wiki/ADHD

[felinecaline]

Tu jest wszystko jasne, ale AZDH to substancja, ktorej nie polecam
dawac do rak osobnikowi z ADHD:
www.cdc.gov/NIOSH/ipcsnfrn/nfrn1090.html2,2'-Azodiisobutyronitrile
2,2'-Diméthyl-2,2'azodipropionitrile
C8H12N4 / (CH3)2(CN)CN=NC(CN)(CH3)2
Masse moléculaire: 164.2

[zielka]

Acha, acha. No bo ja zrozumialam, teraz widze nieslusznie, ze AZDH jest une
faute de frappe par rapport à ADHD. Mea culpa. Ale musze dodac, ze pytanie
mogloby byc jasniej postawione

[ela.tu-i-tam]

Dzieki najmilsze panie.

Moje przeslyszenie/przejezycznie/typo - mialo byc ADHD, wiec
chodzilo mi o ten problem zdrowia. Feline znalazla jakas okropnosc,
ale to nie o to mi poszlo.

Teraz mam dalsze pytanie: poczytalam o ADHD (od zera, nie widzialam
nic), po polsku i po francusku. Odnosze wrazenie - a moge sie mylic
ze hoho - ze ADHD jest tematem bardzo mocno walkowanym w Polsce, w
kazdej szkole, w kazdej przychodni, dzieci, nastolatki, dorosli,
uszkodzony chromozom X, genetyka, cos z ciaza zie poszlo, wszystkie
hipotezy, pelno w kazda strone. Temat duzo bardziej dyskretny w
tekstach francuskich.

To jak to jest z tym ADHD ?

Problem mnie interesuje, bo okazuje sie ze 17-to letni chlopak w
polskiej czesci rodziny ma ADHD, przez pol roku chodzil na wagary,
dla niego nauczyciele glupole, spi do poludnia, nic nie robi, jego
pokoj to barlog.

[felinecaline]

To byla rzeczywiscie okropnosc ;-D... Zupelnie nie moglam wymyslico
co moglo chodzic.
A jesli chodzi o ADHD to trzeba byc mardzo ostroznym w roznicowaniu,
zeby rzeczywistej choroby nie utozsamiac z flejtuchostwem,
tumiwisizmem, agresjja itepe.
No i odwrotnie oczywiscie.
To troche jakby ostatnio ADHD zdetronowala modne do niedawna
dysleksje, dysgrafie czy inne "dys" i wysunela sie na czolo
peleton "modnych" tlumaczen uchybien zachowania .
Zadanie znacznie bardziej dla psychologa niz lekarza ale i my
powinnismy miec oczy otwarte.

[miss_coco]

Ela, czegos tu nie rozumiem: chlopak ma 17 lat i teraz
dopiero "zdiagnozowano" u niego ADHD ? i kto w ogole zdiagnozowal ?
We Francji kilka lat temu tez bylo bardzo glosno o adhd, moze przez
Polske to sie dopiero teraz zaczyna przetaczac ? A szczegolnie o
podawaniu lekow uspokajajacych dzieciom z adhd, pamietam taki jeden
ciekawy reportaz z envoyé spécial. Jesli masz dostep do jakiejs
biblioteki to polecam ci te ksiazke :
"Du calme! Comprendre et gérer l'enfant hyperactif " -
T.Compernolle, T.Doreleijers. Swojego czasu pomogla mi zrozumiec co
to za schorzenie i ze moj syn na pewno nie ma adhd, ktore
podejrzewano u niego w szkole (albo raczej o ktore "oskarzano" go).
Bo tak to najczesciej bywa, i nie jeden rodzic mi o tym opowiadal:
dzieciak stwarza problemy a to pewnie ma adhd. A tak poza tym, jesli
masz dzieci to jest tam rowniez sporo u wychowaniu, a to moze sie
przydac wszystkim rodzicom. Goraco polecam.

[ela.tu-i-tam]

Dzieki Feline po raz drugi.

Wyjasnienie do Miss_Coco: to ja sobie uswiadomilam ze ten nastolatek
ma cos nie tak, powiedziano mi ADHD, jego rodzice dowiedzili sie o
tym bardzo dawno, jak mial jakies 5 lat. Gwoli scislosci ja mam
troje doroslych juz dzieci, urodzonych i wychowanych we Francji.

Moja obserwacja jest nastepujaca (mozecie na mnie nakrzyczec jesli
glupoty plote): otoz kazde male dzieci potrzebuja ustalonego trybu
zycia, monotonnej i stabilnej codziennosci. Ktora to potrafily robic
nasze babcie (mowie o pokoleniu urodzonym w latach 1880-1890 !),
ktore byly w domu, nosily wode ze studni, skrobaly jarzyny i
gotowaly rosol od swieta, i robily skarpetki na drutach. Moze
potrafilo troche pokolenie nastepne.
Moim dzieciom monotonna codziennosc dawal zlobek i przedszkole.
Takze przyzwyczajenia o zwyczajnych gestach, daj talerz, poloz
misia, idziemy spac na lezakowanie.
Wydaje mi sie, ze polski system gdzie mamy siedza z dzieckiem w domu
to nie zawsze sie uda. Moze sie udac, jesli matka jest "jak z
dawnych czasow", dziecko bez problemow. Jesli jedno albo drugie nie
tak, to matka bedzie umeczona, a dziecko bez zasad i porzadku
codziennoscki. Wtedy szuka sie jakiej deski ratunku, i zrozumiec co
sie dzieje. Stad wszystkie "dys", stad ADHD, stad inne.
A to co naprawde potrzebne maluchowi to potrafiec zyc w grupie
maluchow, i nauczyc sie zorganizowac. Innymi slowy zlobek i
przedszkole.