późna diagnoza 13 mies-wrodz.zwich.stawu biodrow

[mijka]

Bardzo proszę o pomoc w poleceniu jakiegoś dobrego lekarza ortopedy
(też operujacego w szpitalu) z Łodzi lub z Warszawy.

Jestem załamana, w moim mieście jak córeczka była malutka ani
ortopeda (badał ją jak miała 3 tyg - wskazanie po porodzie CC,
ułożenie dziecka miednicowo-stópkowe) ani pediatra, który robił jej
w 4-5 tyg i w 11-12 mies życia usg (ortopeda nie miał) bioderek nie
poznali się, że Mała ma wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego.
Dopiero dziś lekarz z innego miasta to stwierdził i do tego, że 1
nóżka jest trochę krótsza od drugiej. To zresztą sami
podejrzewaliśmy, ale pediatrzy (w tym ten usg) uspokajali nas, że
wszystko jest OK. A córeczka sama nie staje, tylko podtrzymywana za
paszki i zawsze na paluszkach, trudno jej przestawiać stopki.

Według lekarza córeczka prawdopodobnie spędzi 4 tygodniu na wyciagu,
może gips, a ostateczność to operacja, ale o tym wszystkim ma
zdecydować już innym lekarz. Razem z mężem skłanialibyśmy się już
nawet ku operacji byleby jej tylko ograniczyć jak najmniej leżenia
na wyciągu. Nie wyobrażam sobie tego i jestem taka zła, rozżalona,
że nikt się wcześniej na tym nie poznał, gdyż możnaby jej pomóc, gdy
była tego nieświadoma.

Jak mamy wobec niej teraz postępować by nie zaszkodzić, a pomóc, by
nie opóźniała się w rozwoju wobec innych dzieci.

[pawel.zawitkowski]

Witam
Mamo droga, przede wszystkim pojechałbym do trzeciego ortopedy,
najlepiej do dużego ośrodka klinicznego, w którym nie pracuje żaden
z wymienionych specjalistów i poprosił o niezależne zbadanie dziecka.
Obydwie diagnozy tak skrajnie się od siebie różnią, że to prawie
niemożliwe, zatem bez niezależnej konsultacji nie podejmowałbym
żadnych istotnych kroków
Co na to pediatra?
Proszę nie decydować się na szybko na operacje.
Skąd Pani jest i skąd był ten ortopeda...?
W Warszawie polecam Dr Andrzeja Sionka
Pozdrawiam
Paweł Z.

[mijka]

W bardzo dużym skrócie..
Byliśmy dziś w Łodzi w Centrum Zdrowia Matki Polki u dr Lipczyka,
który zgodził się (słysząc z jaką sprawą zwracamy się do niego)
przyjąc nas zaraz na 2 dzień po moim telefonie. I niestety
potwierdził natychmiast ostatnią diagnozę, ale i też odwiódł nas od
operacji tłumacząc nam i rozrysowując na papierze dla lepszego
zobrazowania o co chodzi w chorobie naszej coreczki i jak będzie
wyglądał każdy etap jej leczenia. Mogliśmy córeczkę już dziś
zostawić na miejscu, ale jednak zdecydowaliśmy się spędzić z nią
jeszcze Święta. Jedziemy więc z powrotem we wtorek i zostaję z nią
(mąż będzie ze mną przez pierwsze dni, gdzie będzie najciężej) na 5-
6 tyg w szpitalu. W tym czasie będzie leżała na wyciagu (nie
ukrywam, że serce mi/nam się krajało słysząc to i wyobrażając ją
sobie na nim), a po nim będzie miała założone na 2 mies gipsowe
majtki i w nich wróci do domu. Po nich w uśpieniu bedzie miała
unieruchamiane w gipsie i ustawiane pod odpowiednim kątem nogi. I
dopiero gdyby to jej nie pomogło moglibysmy myśleć o operacji. To
wszystko nas dobiło, ale po rozmowie z doktorem jesteśmy mimo to
pełni nadziei. Naprawdę wzbudził nasze zaufanie i pocieszył, że gdy
już będzie "po wszystkim" córeczka w ciagu 5 mies powinna "nadgonić"
rówieśników, tak że nie będzie pomiędzy nimi żadnej różnicy.

Powodzenia

[joannapt]

Życzymy wytrwałości i dużo zdrowia... czekamy na relację z przebiegu leczenia.

[dorota_jb]

DR. Sionka bardzo polecam, profesjonalista w 100% przyjmuje tez w Babka medica
przy Arkadii w Warszawie

[mijka]

Bardzo dziękuję, na pewno jak wrócimy odezwę się :-)

Panie Pawle jak można "umilić" czas na wyciagu takiemu dziecku?.

[rulsanka]

Strasznie współczuję, życzę wam dużo siły i wiary, w to, że wszystko będzie
dobrze. A lekarza wydaje mi się, warto podać do sądu.

[modespia]

Bardzo współczuję... mój synek ma co prawda inną wadę wrodzoną, ale kilka razy
leżał już w szpitalu, przez kilka miesięcy miał gipsy, później nosił szynę.
Również byłam przerażona i załamana, domyślam się co teraz przeżywacie, ale
najważniejsze to nie tracić teraz sił i nadziei. Życzę wam wszystkiego dobrego i
trzymam kciuki :)

[epb3]

z doświadczenia w rodzinie wiem, ze w takim przypadkach dzieci są odporniejsze
od rodziców. dlatego musisz co chwila powtarzac sobie ze to dla jej dobra i
wykazac się optymizmem dziecka.
a maluchy bardzo szybko sie przystosowują do nowej sytuacji.

ja mysle że ksiązeczki, bajki, rysowanie, ciastolina, zabawy paluszkowe, rozmowy
z pacynką, wspólne spiewanie powinny jakoś umilić czas.

zycze zeby minąl jak najszybciej.
i wesolych swiat
E