Agni_bicz Boży

[cwi]

Właśnie przeczytałem podsumowanie Agni pewnej dyskusji z Forum, która to
dyskusja stanowiła reakcję na żal w pewnym sensie analogiczny do tego, jaki
wyraziła la_pampa.

Agni się nudzi na forum.

Nie stanowiłoby to problemu gdyby dotyczyło tylko li Agni. Jest rzeczą dam
nudzić się podczas przeciągłych dyskusji. PRawdą jest jednak, że owo foralne
znurzenie dotyka więcej z nas. Spójrzmy co stanowiło ostatnie podrygi
dyskusji nana Forach. Macochy rozebraliśmy do czynników pierwszych, co
stanowiło ciekawą do pewengo moementu ciekawą dosyć - przynajmniej dla mnie -
analizę ludzkiej egocentryki. Trochę pocieszyliśmu się tysięcznym numerem
Gregga, trochę rozradowała nas parodia forum o czacie Kamilki. Były też wątki
o zlocie krakowskim, uwagi głównie organizacyjne, nawet plotki post quem nie
były takie jak innymi czasy. Ostatnie jakiekolwiek twórcze wątki na miarę nas
samych to były upijsy - jak w przypadku dobrych filmów mówię o tych
pierwszych, nie o reaktywacjach, powrotach i zemstach.

I tu, w nędzy padole, gdy okazuje się, że nawet parodia macoch i hashów nas
przestaje interesować, okazuje się to, co było wiadome bądź przeczuwane od
dawna. Czat nie służy wyłącznie znudzonym i zapomnianym w głębi korytarza
urzędnikom państwowym i kadrze akademickiej, dla czasu zabicia i do 16stej
doczekania. Czat nie służy również osobom samotym, by spędzić wieczór
rozmowny bez zobowiązań. Czat może stać się wymianą myśli, a zatem zaczynem
wzajemnych relacji, a zetem konstruktywnym podłożem integrujących fenomenów
społecznych.

Integracja ta poszła nam dobrze, poznaliśmy się, powstały więzi solidarności,
współczucia, sympatii. Nastała wymiana opinii, wzajemne wzbogacanie,
współswiadomość. Nastapiło klasyczne dla takich form określanie minimalnych
atrybutów stada, czyli rozpoznawanie macoch, hashów i innych, jako obcych.

No i Agni, swym postem, zaznaczyła punkt następny, do którego dojść musiało,
gdyż tak własnie przebiegają modelowe procesy kształtowania się wspolnotowych
form społecznych. Punkt ten nazywa się potrzebą definicji przez cele.

Tez to zaczynam odczuwać. I faktycznie chyba czas się zastanowić. Bo czat się
trochę sypie. Zastanawia mnie liczba ludzi, którzy uczestniczą w Forum, a nie
zaglądają na czat. Czasem jest i na odwrót. Dla nas forum stanowi odskocznię
od czatru, wymianę myśłi ze światem bardziej zewnętrznym, archiwum - czyli
miejsce zamieszczania bardziej trwałych wypowiedzi. Coż na kształt czatu,
który się nie przewija. Czatu bez javy.

I pada pytanie, jak to wykorzystywać przy naszym używaniu czatu? Czy robimy
to w pełni dobrze? Czy mamy możliwosć wykorzystywać to lepiej? Czy chcemy coś
tym osiągnąć poza sama zabawą? Czy ma to czemuś słuzyć?

Ciekaw jestem waszych opinii. Nie tylko dlatego, że Agni się nudzi :-P

Cwi

[mr.jedi]

Na wstepie chce przeprosic za brak polskich znakow, ale znajduje sie wlasnie w
mojej szkole, w pracowni informatycznej, gdzie owych nie ma, gdyz OS-y
postawione sa po angielsku.

Przeczytalem powyzsza wypowiedz Cwi'ego (Cwi-ego.. hmm.. zastanawialiscie sie,
jak mozna jego nick odmienic..?).. i az mnie zatkalo.. Sposob przedstawiania
przez niego sytuacji, powala z nog.. jest to w sposob oczywisty, bardzo
ciekawie napisany.. uff.. podziwiam..

Ale do rzeczy.. owszem, i ja uwazam, ze czat zaczyna sie sypac.. porobily sie
kolka wzajemnej adoracji, tolerancji, na zasadzie: 'o, ten go nie lubi, to i ja
tez nie bede go lubila'.. o byle "niewlasciwie uzyte slowo" zaraz znajdzie sie
jeden z drugim - buc, za przeproszeniem - co zrobi zadyme na dwa czy trzy
pokoje.. a potem lazi i mowi: 'bo ten to powiedzial to, ten to samo, i z tym
opem trzyma sztame, i wszyscy po mnie jezdza.." ja bym ujal to jak
potwor: "hmmmmmmm...m" Proponuje, ze jezeli ktos kogos nie lubi, to niech
wpisze komende: '/ignored nick_osoby' i po sprawie.. potem sa narzekania, ze
nieprzyjemna atmosfera na czacie.. a przepraszam ze zapytam: a kto ja
wprowadza.. przeciez my sami.. wiec o co chodzi.. moze ja glupoty gadam, bo mam
teraz polski.. (a ze zajecia w sali od informatyki dzisiaj, to juz inna
historia :)).. ale ja tak to wlasnie widze..

Piszesz Cwi, ze rozlozyliscie na czynniki pierwsze macochy. No dobrze, przez
jakis czas zajecie bylo, ale co teraz..? gdy machochy rozlozone, to nie ma
drugiego takiego forum.. i trzeba znowu, ze tak powiem "kombinowac"..

Jednakze, recepty na nude pierwszej damy tego forum, agni_me znalezc nie
potrafie, gdyz nie wiem, co agni lubi, czego nie lubi.. co ja bawi a co nie..
moze ja i jestem wygadany i wiem co nieco (moja pani od polskiego..) ale jednak
roznica pokolen sie troche miedzy mna a Wami zaznacza.. i co innego bedzie
powodowalo, ze ja bede mial dobry humor, co innego bedzie tym czynnikiem u
Agni, co innego u Cwi, etc. etc. (wlasnie, po etc stawiamy kropke czy nie)
Moim zdaniem, Agni powinna sama wylapac, jak moze tej nudzie zapobiec. Nic
innego nie jestem w stanie wymyslic. To by bylo na tyle, koniec lekcji
nadchodzi, i Unreal Tournament czeka. A jest jeszcze druga godzina polskiego i
do domu :) Yuppi!

Z powazaniem
Michał, zwany dzedajem

[gregorij]

Ja się nie nudzę na czacie, może dlatego, że baaardzo rzadko go odwiedzam (z
braku czasu spowodowanego tzw robotą). Nie, nie uważam że się sypie - uważam,
że zmienia się tak jak zmieniają sie uczestniczy. Słowa typu "kiedyś, w
Rozmowach to było" nie mają sensu, a kiedyś mówiłem czy pisałem "taki mamy czat
jaki sami tworzymy" i tak jest. Agni ,jak się nudzisz kochanie, zapraszam do
mnie, coś wymyśle :-))

[pwrzes]

Ten tego nie lubie a tego lubi? Ja tam nikogo nie lubie, wiadomo. A bucow?
Buców sie ignoruje, ot co. Ja jeszcze rozkladam tebe'go na czynniki pierwsze
ale to proste zadanie :)

BTW, system angielski nie oznacza braku pliterek :P
BTW2 agni i cwi nie sa jeszcze takimi zgredami jak sadzisz - oni sa
tylko..duzi...znaczy sie mleko pili :)

Mors

[agniicha]

Jeśli wolno mi coś jeszcze wtrącić:

1.Zaniedbałam rożne fora z różnych powodów, czasowym także. Głównie to przez
swoją bezmyślność, stan u mnie trwający od wielu miesięcy, jakieś chyba
wyczerpanie zapasów nastąpiło. Nabawiłam się tak koszmarnego wstrętu do
pisania, że nawet kartki nie wyślę ni zetemesa. Nie wspomnę już o wstręcie do
czytania. Jak widzę nie wiem jak długi i rozlany wodą post to mnie skręca, z
drugiej strony wymianę zdaniowe jak na czacie tez dziwnie się czyta, jakby
podsłuchuje.

2.Wierze, że są tu ludzie, pomiędzy tymi co rwą, budują swoje ego popisami,
pragnący wymiany myśli. Wcale nie wybielam siebie, że taka jestem, dobrze wiem
jaka jestem i może właśnie ze zdawania sobie sprawy ze swoich własnych, czasem
bardzo instynktownych i trudnych do opanowania, pobudek bierze się mój
krytycyzm (nawet teraz śmieje się z siebie co pod wierszami komunikuje). Wierze
w nich, bo przecież sama ich tu poznałam.

3.Wymiana ciągle się zakłóca. Głupoty, osobiste niuanse, ple ple boczne. O ile
łatwiej wymienić myśli, gdy nie ma się najmniejszego stosunku emocjonalnego,
gdy wie się o kimś nic, bo wtedy przestaje się dbać o „a co on/ona o mnie
pomyśli”. Chyba jednak liczymy się ze zdaniem osób, które lubimy?

4.Piszesz Cwi o zawiązaniu się grupy. I tu zaczyna się wymiana myśli owszem ale
w określonych tematach „i jak zawsze gadamy o czacie”. Kto, z kim, przez co, o
czym, kto nie zapłacił, kto w czym był i to wszystko jest fajne tylko.. co
poza? Co łączy?

5.Swego czasu zaczęłam zauważać coś drażniącego. Wiele osób (ja też się do nich
niestety zaliczam) pisze ale nie lubi czytać. Nie ważne co mają do powiedzenia
inni, ważne co się powie innym, jak się ich olśni. Trudno z takimi dyskutować.
Z drugiej strony, gdy czytam fajną książkę nie mam ochoty napisać listu do
autora i wdawać się z nim w dyskusję, przyjmuje do wiadomości jego pogląd, coś
wezmę dla siebie, z czymś innym się nie zgodzę. Innym razem ja coś napiszę, z
czym nikt nie będzie chciał dyskutować.

Myślę sobie, że użytkownicy bardzo szastają słowami. Jest ich czasem tak dużo,
tak dużo jest zdań bez celu, takich do zapominania szybkiego. To jest taka woda
w której rozpuszcza się alkohol. Żeby się upić, trzeba wchłonąć dwa wiadra. A
kto ma tak pojemny żołądek? Znudziła mnie pusta zabawa, ale znudziła mnie aż do
obrzydzenia i zdegustowania. Trochę tak, jakbym spotykając Platona zobaczyła,
że on tylko siedzi gra w wojnę (karty) i już o niczym nie można z nim pogadać.
Wiem o sobie, że stałam się taka nie mająca nic do powiedzenia z lenistwa,
zwyczajnie nie chce mi się myśleć. Nie wiem, jak jest z wami aczkolwiek
pozdrawiam.

Ah jeszcze... że czat się sypie? Ludzie wszędzie się chyba sypią, co raz mniej
spotykam szczerych i prostych kontaktów, bez uprzejmości grzecznie fałszywych.
Gdy słucham wyśmiewania się z jakiejś osoby a potem widzę te uśmieszki i „no
spotkaj się z nami” to niedobrze mi się robi. Całkiem jakby Wojewódzki zaprosił
Wiśniewskiego do programu i traktowałby jak cenionego przez siebie artystę.
Pewnie widzę to przez mały pryzmat tego co właśnie dostrzegłam, tak tylko mi
się to rzuciło na uwagę. Pewnie mogłabym jeszcze napisać sporo, ale dość tego
wodolania :)))))))))))))))))))))

[agni_me]

Czytelnik. Jadłodajnia całkiem szczególna, naleśniki ze szpinakiem za złotych
osiem, drąca się do mikrofonu pani Krysia czy Jadzia, że pół pomidorowej z
makaronem raz i ... ludzie przy stolikach. W tym najdalszym pod kolumną
Konwicki i grupa wsparcia, bardzo centralnie usadzony Holoubek z żoną i Bardzo
Ważny Polityk, zaraz za nimi przeraźliwie mlaszczący pan w przybrudzonym
garniturze i jeszcze wielu innych „głodnych”. Po jakimś czasie pani Jadzia czy
Krysia zaczyna przynosić dania do stolika, pojawiają się kiwnięcia głową na
powitanie, a Holoubek rozmawia chętnie przy stole z książkami. Czytelnik jest
oswojony, tylko, że tak już nie mam ochoty na naleśniki ze szpinakiem. Głód
rozmów z ludźmi został.Czat i forum są Czytelnikiem pełnym „głodnych ludzi” i
z od lat takim samym „meni”. Z wszystkimi ograniczeniami jadłodajni. Zwłaszcza
z tym największym - to wciąż i tylko jedynie jadłodajnia.

Szczęśliwie się złożyło, że przy naszym stoliku siedzą ludzie, których
uwielbiam, tacy, których kocham, i tacy, którzy mnie interesują. Od dość dawna
czat traktuję jako miejsce, gdzie najłatwiej się spotkać i uśmiechać, albo
powiedzieć coś miło złośliwego, ale poznajemy się tak naprawdę całkiem gdzie
indziej, przyjaźń potrzebuje całkiem innych okoliczności przyrody.

Nudę forumową dość łatwo mi rozwiać, najłatwiej przez krzyżyk w prawym górnym
rogu. Bawią mnie opowieści o rozczarowaniu czatem, o tworzeniu iluzji, o tym,
że to czat to miejsce dla frustratów. Wiem, że tu dostaje się tyle, ile się
wkłada. Jeśli wchodzi ktoś tylko ze słowami, to nudzą słowa. Jeśli tworzy
pozory bliskości, to je dostaje, jeśli plotkuje, to i o nim plotkują. Jeśli
wpada po to, żeby się tylko uśmiechnąć i zapytać co słychać, dostanie tylko
uśmiech. Całkiem jak w życiu.

Bardzo sobie cenią własne Towarzystwo Wzajemnej Adoracji, nie ma w nim ani
jednej przypadkowej osoby. Nigdy też nie narzekam na niesympatyczną atmosferę,
bo wszak z niemałym trudem ją tworzę ;-) Nie narzekam tez na nudę, piszę tylko
o tym, że chwilowo stoliki tych, których lubiłam, a przestali wpadać na
naleśniki, zajmują mlaskacze i nie zawsze da się do nich odwrócić plecami.
Przecież na prawdziwą ucztę zapraszamy się całkiem gdzie indziej.

[ewka5]

o to to - ze pozycze od Kanarka ulubione ototanie (jakos sie nam przyjelo owo,
z przyjemnoscia sie przyjelo, nieprawdaz, Agni?)

[cwi]

Z jedną Agni - o wybacz - poprawką.
Pani w Czytelniku krzyczy:

"(Nazwa dania, np: Sadzone).. do odebraaaaaaaaaania!"

:-))))

[agni_me]

cwi :-)))))))
oczywiście, że tak krzyczy, ale najpierw zamawia je w kuchni, te sadzone, w
równie rozdarty sposób, bardzo to lubię i jeszcze te okulary spadające na
nos :-))

[nonstop]

Ech, 8 zł... drogie te naleśniki,
no, ale to w końcu "naleśniki ze szpinakiem i Holoubkiem"
:-)))

[ewka5]

nonstop napisał:

> Ech, 8 zł... drogie te naleśniki,
> no, ale to w końcu "naleśniki ze szpinakiem i Holoubkiem"
> :-)))

- no i wylazl z Nona poznaniak... hahaahahahahahahaahaa

Wspomnień Czar

[calindra]

Modemowy dostęp do netu tym różni się od innych, że jest kosztowny i
irytujący. Zwłaszcza, jeżeli trzeba za niego płacić z własnej kieszeni, zbyt
często pustej jak na dzisiejsze czasy i potrzeby (neo nie założę, bo wtedy
siedziałabym tylko na czacie i w końcu zabrakłoby na niego funduszy, tak ciężko
zarabianych własnym byznesem).

Kiedy rok temu żegnałam się z „uwielbianym” przez lata, ale mającym
przynajmniej gest przystojnym pracodawcą, rzecz, którą najbardziej opłakiwałam
w całym tym dramacie sytuacji to było stałe łącze i dostęp do Smokowego
serwera.
„ I jak tu teraz żyć?” – bilbordowe hasło nie dawało wieczorami zasnąć, okres
wypowiedzenia się kończył, zegar tykał bezlitośnie, kartki z kalendarza spadały
i nieuchronnie zbliżała się godzina ZERO. 1 marca 2003 obudziłam się z
poczuciem, że jestem... zadowolona. Spodziewałam się nudności, dreszczy i
nadmiernego pocenia, ale żaden kryzys nie nastąpił! A przecież
byłam „uzależniona”, rano w pracy komputer włączałam stojąc jeszcze w kurtce,
z zakupami na śniadanie w dłoni, a poranną kawę parzyłam dopiero po weryfikacji
i upewnieniu się, czy aby na pewno nikogo jeszcze nie ma i nic nie stracę.
Pierwsze dni bez netu obfitowały w ilość wolnego czasu zabijanego gotowaniem i
oglądaniem telewizji (ach, jakie ciekawe rzeczy można obejrzeć w tiwi w
godzinach pracy), potem przypomniałam sobie, że w czerwcu się przecież bronię,
więc wypadałoby zabrać się do nauki (yyyyyych); potem zrobiło się cudownie
ciepło i wiosennie i ślad po czacie zaginął...

Mój czatowy żywot przypomina karierę przedwojennej tancerki rewiowej (krótki
lecz intensywny); 10 miesięcy wypełnionych po brzegi rozmowami, wygłupami i
kłótniami :), wszelakich poważnych dyskusji i debat religijno – politycznych
unikałam jak ognia, bo tak jak i w realu, nudzą mnie i mi się nie chce J (czyt.
dyskutować, nie myśleć!). Być może pozwalało to niektórym na stwierdzenie, że
nie grzeszę elokwencją, ale nie w moim stylu jest udowadniać cokolwiek komuś,
kogo opinia o mnie tak niewielkie ma dla mnie znaczenie.
Każdy odbierał mnie na swój własny sposób, niektórych śmieszyłam, innych
drażniłam, parę razy nieświadomie wzbudziłam agresję J, obrażałam się, bywałam
oschła lub złośliwa, niektórzy ganili mnie za swoje cechy charakteru (np.
cwi). Z kilkoma osobami mimo wzajemnej i bezinteresownej sympatii nie zdążyłam
niestety poznać się bliżej ( i mam tu akurat na myśli kobiety, greg!), ale mimo
wszystko wiem, że warto było was poznać.

Ostatnie nasze spotkanie w JBP pozwoliło mi zrozumieć do końca coś, co
nastąpiło już dawno a czego nie chciałam do końca zaakceptować: zamknięty etap
mojego życia. Sporadyczne „wpady” do was nie są już tym samym, dają wrażenie,
że kiedyś byłam domownikiem, a teraz tylko przychodzę z gazowni „sprawdzić
licznik”. Wiem,że łatwo można by to zmienić, ale „okoliczności przyrody” są już
inne, więc nie da się.
Nię twierdzę, że źle się z wami bawiłam w knajpie, i że byliście NIEMILI J ale
wszechogarniające mnie poczucie alienacji rosło wraz z upływem czasu. Wiem,że
nie był to zlot miłośników sznurków do snopowiązałek (na którym niewątpliwe
brylowałby nonstop), ale mimo to przez większą część spotkania nie miałam
bladego pojęcia, o czym rozmawiacie.

Najlepsze w tym wszystkim jest to, że ja nigdy nie odczułam, że sypie nam się
gadka, towarzystwo wymięka i a ja wolę tiwi od ględzenia o dupie Marzenki :).

Dobra, koniec tych wywodów, bo „szkoda mi lakieru na paznokciach” :))))

Pozdrawiam wszystkich

Czuwaj!

pi-es: mamy wiosnę.

[ewka5]

Cali, Ty nie piernicz, Ty chodz. (zeby nie bylo tak smutniascie, troche glupa
pale).
Czasami sobie mysle, ze obok wypalenia zawodowego istnieje tez cos takiego, jak
wypalenie czatowe. I bliskie mi ono coraz bardziej.

[gregorij]

Czat ostatnio jest do dupy, wiadomo. Ale mimo wszystko warto bywać dla kilku,
wybranych, ulubionych i ciekawych osób. A "niebywanie" przez jakiś czas
rzeczywiście powoduje "alienacje" i "brak punktów stycznych w dyskusji"
oraz "całkowity brak zrozumienia dla rosyjskiego disco", wiadomo :-)

[cwi]

Ech Cali,
Niechże Cię uścinę!
(((cali)))
Cwi

[innco]

"Re: Kto chętny na spotkanie?
Autor: cwi
Data: 24.02.2004 20:48 + dodaj do ulubionych wątków

+ odpowiedz na list

+ odpowiedz cytując

--------------------------------------------------------------------------------
Gregg, od dawna to postuluję.
Z wielką radością.
Ale to zależy od składu.
Cwi