Pozdrowienia po powrocie z Hurgady.

[haffesh]

Pozdrawiam po powrocie z Hurgady.
Mam tyle do opowiedzenia, że nie bardzo wiem od czego zacząć
(wiem tylko, że nie od początku), dlatego będę starał się
chaotycznie dopisywać coś raz po raz, a na ewentualne pytania
na pewno odpowiem, nawet jeśli nie będę miał nic do odpowiedzienia.

خفاش

[izzaa]

czekam na wspomnienia i mam nadzieje miec super lekturę po moim powrocie z
Maroka :)))) jeee to juz jutro:)))

[neferett]

Ja wrocilam w maju i juz tesknie za egiptem :(

[haffesh]

Jednego popołudnia oczekiwaliśmy w hotelowej recepcji na przyjazd [auto]busa,
który miał nas zabrać na wycieczkę fakultatywną o nazwie "safari quads".
Więc czekamy i czekamy, potem dalej czekamy, a niepunktualność przyobiecanego
nam środka transportu rośnie. Jest nas czterech zapomnianych przez lokalne
biuro podróży turystów. Wreszcie postanawiamy skorzystać z telefonu do szefa
biura i przypomnieć się. Recepcjonista wybiera grzecznie podany numer i wręcza
mi słuchawkę, ale ja szybko daję mu znak by to on pogadał z niejakim Hasanem,
który ponoć był tylko ojczystojęzyczny. Recepcjonista sprawnie załatwia sprawę
i informuje nas, że za 5 minut pojawi się nasz trnasport. Po piętnastu minutach
jakiś jegomość zawija po nas czterodrzwiowym metalikiem i zaprasza pośpiesznie
do środka. Prosi przy tym o pieniądze. Wsiadamy, lecz jeszcze pieniędzy nie
dajemy - decydujemy, że damy mu je dopiero jak miejsce, do którego ma nas
zawieźć będzie wyglądało nam na to, czego się spodziewamy.
Ruszamy. Ja w ramach korzystania z każdej okazji konwersacji staram się zagadać
coś ćwiczebnie do Hasana po arabsku. Pytam "dlaczego o nas zapomniałeś,
kochany?",
a on sympatycznie szczerzy zęby i powtarza jak echo moje pytanie.
Hasan włącza się delikatnie do ruchu trąbiąc jednocześnie na brykę, której
kierowca cofa tuż przed naszym prawym, przednim kołem, najwyraźniej nie widząc
naszego pojazdu. Hasan trąbi, tamten cofa. Hasan dalej trąbi, tamten dalej
cofa. Hasan stara się trąbić już tak, by dzwięk mógł przebić się przez trąby
innych kierowców na ulicy. Dystans pomiędzy naszymi furami zmniejsza się
gwałtownie i ...dup!
Tamten nam przywalił. Dopiero kiedy się to stało, kierowca tamtego wozu
obejrzał się z lekkim przestrachem w oczach, ale Hasan rzucił mu tylko kilka
krzykliwych zdań i odjechaliśmy. Podczas jazdy, w ramach arabic lessons, staram
się zadawać Hasanowi serię standardowo-kretńskich pytań, typu: jak masz na
imię, czy mieszkasz w Hurgadzie, czy masz dzieci, czy jesteś muzułmaninem. Tu
okazuje się że Hasan ma jakoś inaczej na imię, ale dzieci ma. Z jego
kwiecistych wypowiedzi rozumiem nie za wiele, ale to dla mnie zawsze coś.
Pasażerowie (moja małżonka + druga para) pytają mnie dokąd jedziemy, a
tymczasem Hasan znów upomina się o należność myląc "niechcący" jenostki
walutowe na swoją korzyść z dolarów na euro :). Z pozycji pasażerów moje
infantylne pytania
i normalne odpowiedzi Hasana wyglądają jak sensowna konwersacja, więc moi
wpatrują się we mnie z pytajnikami w oczach, a mnie się chce śmiać z całej tej
sytuacji. Kusi mnie by zażartować i powiedzieć coś w stylu "Hasan mówi, że albo
płacimy mu teraz po 100$, albo wiezie nas na targ wymiany żon na wielbłądy",
jednak w obliczu ogólnego rozemocjonowania całą sytuacją i pospiechem,
powstrzymuję się chwilowo od takich żartów.
W połowie drogi Hasan wreszcie zatrzymuje samochod i wysiada by oszacować
straty niedawnej stłuczki. Rzuca okiem, nie wzrusza się, wraca i jedziemy dalej.
Potem jeszcze jazda przypustynną szosą i docieramy na miejsce przeznaczenia.
Wysiadamy. Na zewnątrz lapma i zapach kurzu pustyni. Uiszczamy opłatę - ale już
nie na ręce Hasana, tylko jakiegoś gościa z bazy quadów.
Zaraz pognamy w stronę gór na horyzoncie. Jest fajnie.

[gajasirocco]

Widzę, że przygody Cię nie ominęły. Najważniejsze, że się nie zraziłeś- bo tak
właśnie wygląda prawdziwy EGIPT!

[haffesh]

Tak, przygody nas nie ominęły. Wszystkie były zabawne i dobrze się kończyły;
traumatycznych nie mieliśmy.
Jedną z nich była pierwsza przejażdzka busem do Daharu, kiedy to udało nam
się wytargować transport z 5ciu funtów na 3. Wsiedliśmy do busa, w którym
siedział tylko kierowca i jego kumpel od pobierania kasy, który, kiedy tylko
ruszyliśmy, zaczął proponować nam wymianę pieniędzy, . Nie trudno było się
domyśleć, że nie wiozą nas do Daharu. Zatoczyli tylko łuk bocznymi uliczkami i
zatrzymali się przy następnej przecznicy wyjaśniając, że pierwsza część podróży
dobiegła końca i należy im się za nią po funcie od osoby. Drugą część - według
nich - mieliśmy kontynuować innym busem, który rzekomo już na nas czekał :).
Widocznie wyglądaliśmy na typowych bladych naiwniaków, bo zaczęli
stanowczo dopominać się doli za pierwszą część przewozowej usługi, ale
my powiedzieliśmy jeszcze bardziej stanowczo, że albo wiozą nas do Daharu
za ustaloną kwotę, albo wysiadamy.
I... wysiedliśmy nie dając się naciągnąć. Będąc już jedną przecznicę bliżej
celu, zapakowaliśmy się do innego busa, tym razem wypełnionego tubylcami i
dalsza część przewozu odbyła się normalnie.
Raz po raz, to ktoś wysiadał, to wsiadał, płacąc ćwierć lub pół funta
i pozdrawiając innych. Podróż busikiem była fajna: upał, powiewy wiatru przez
otwarte okna, sympatyczni milczący pasażerowie, uprzejmie podejmujący moje
nieudolne próby konwersacji - zwykli ludzie podczas codziennych zajęć,
a dla nas - białych bambusów - egzotyka, niezwykły czas.

[beduinka]

izzaa napisała:

> czekam na wspomnienia i mam nadzieje miec super lekturę po moim powrocie z
> Maroka :)))) jeee to juz jutro:)))

do Maroka sie zachcialo wybrac? good idea ;))))))))))

[izzaa]

zachcialo sie juz prawie ponad 8 lat temu, a dzis w koncu lece:))

[beduinka]

izzaa napisała:

> zachcialo sie juz prawie ponad 8 lat temu, a dzis w koncu lece:))

i jakie plany?

[haffesh]

W godzinach przedpołudniowych nasz autobus wypełniony w większości Polakami, a
w mniejszości Rosjanami dotarł centrum do Kairu, pod Muzeum Egipskie. Tam też
pojawił się nasz przewodnik - Ahmed. Uśmiechnięty przywitał się ze wszystkimi
przez mikrofon przedstawiając się jako "Grzegorz Brzęczyszczykiewicz". Ten żart
jednak średnio rozśmieszył część Polaków, bo słychać było głosy rozczarowania
typu "Eee, to ma być polski przewodnik? Kogo oni nam tu dali?". Jednak Ahmed
zdawał się nie słyszeć szemrań i nadal pozostawał na twarzy pogodny i
uśmiechnięty. Po krótkim przywitaniu przedstawił zarys naszego jednodniowego
pobytu w Kairze i zaprosił do zwiedzania Muzeum Egipskiego.
Przed muzeum było tłoczno i wielonarodowo, więc Ahmed kilkakrotnie powtarzał
nam - swojej grupie - co następuje i starał się by nawet do tych, którzy
zdawali się go ignorować, dotarły niezbędne informacje.
Głosy "wiecznie niezadowolonych" oczywiście dało się słyszeć nadal:
A to za gorąco, a to zbyt tłoczno, a to nie czegoś takiego się spodziewali,
a to nie za coś takiego płacili, itp. Przykro było słuchać takiego
niedorzecznego marudzenia, ale na szczęście było ono głosem marginalnym,
chociaż dziwnie zdającym się reprezentować opinię wszystkich uczestników
polskiej narodowości. Ahmed cierpliwie odpowiadał wciąż na te same pytania
organizacyjne, padające głównie z ust tych, którzy nie zadawali sobie trudu
słuchania go wcześniej.
Po wejściu do muzeum Ahmed pośpiesznie, acz nie pobieżnie rozpoczął nam
przybliżać migawki histori Egiptu. Od czasu do czasu rzucał jakiś żart,
ale prawdziwe rechoty gawiedzi rozlegały się dopiero wtedy, kiedy kaliber
dowcipu w pełni odpowiadał umysłowości słuchaczy i dotyczył np. "czytania
książek" lub rozmiarów prezerwatyw faraona.
Mówił interesująco i choć nie było niestety czasu na rozwijanie skrzydeł,
to jednak dało się wyczuć, iż Ahmed jest pasjonatem, a nie tylko wyrobnikiem.
Istotnie, okazało się potem, że zajmował się kiedyś zawodowo tematyką
starożytnego Egiptu, z której do dziś przetrwało mu zamiłowanie.
Niektórzy zadawali mu potem różne szczegółowe pytania, na które z chęcią
udzielał wyczerpujących odpowiedzi.
Nieoficjalnie, podpowiedział nam, że można pstrykać fotki,
byle nie ze szkodą dla eksponatów, tj. z bez fleszy lamp błyskowych.
I tak, w żwawym tempie, upłynęło zwiedzanie muzeum.
Podczas kolejnych punktów programu Ahmed służył nam cały czas pomocą
i wskazówką, która obejmowała również informacje, gdzie, kiedy i jak
kupować, by niepotrzebnie nie przepłacać.
W czasie jazdy autobusem objaśniał różne ciekawostki i nie zniechęcał się
małą ilością słuchaczy, czy wręcz sporą ilością przeszkadzających.
Miał ze sobą katrki, z pomocami, schematami którymi wspierał to, co mówił.
Nie zawsze jednak udawało mu się przebić głosem przez pełne podniecenia wołania
w stylu: "Popatrz Basiu, osioł! osioł!! Gdzie?! gdzie?! No tam! Osioł!!".
Pod piramidami Ahmed dokładnie wyjaśnił nam co i gdzie można zwiedzić oraz
uświadomił o ewentualnych niespodziankach, takich jak
duchota wewnątrz korytarzy piramid, czy zorganizowane procedery naciągania
turystów przez tubylców itp.
Czego by jeszcze nie powiedzieć, to w moim odczuciu Ahmed nie stosował
spychotechniki i traktował nas serio i serdecznie, choć smutno było patrzeć,
że po sporej części bez wzajemności.
Generalnie, Ahmed jawił mi się na obrazku naszej wycieczki, jak
filharmonik wiedeński na popijawie w remizie strażackiej.
Dla ironii kontrastu dodam, że drugi, rosyjskojęzyczny przewodnik,
przemawiał do naszych sąsiadów jak przebrzmiały kabareciarz stylizujący się
na błazna.
To on nadałby się idealnie do naszej grupy, a Ahmed pasowałby bardziej
do słuchających z zaciekawieniem i nie robiących tu rykowiska Rosjan :).

خفاش




Tak minął marsz po muzeum.

[gajasirocco]

Nic dodać, nic ująć-trafne spostrzeżenia z wycieczek fakultatywnych naszych
rodaków!

[gajasirocco]

Witamy! Cieszę się, ze ten pierwszy Twój wypad do krajów arabskich był udany,
mam nadzieję,że nie ostatni....

[tetys]

A jak jest z rafami w Hrg?
Czy przy brzegu tez są?
Czy raczej żeby sobie 'pooglądać' trzeba wypływać daalej?

Z góry dzięki!

[gajasirocco]

Są bliziutko-wystarczy zejść z pomostu i już widzisz kolorowy świat raf!

[haffesh]

Nic dodać, nic ująć - jest tak, jak mówi Gaja: rafy rozciągają się już od
brzegów. Niektóre z nich zdają się być bardziej zmartwiałe, szare, nie ma dan
nimi kolorowych rybek, a inne tętnią życiem. Rybek pełno, o różnych kolorach,
rozmiarach i kształtach; widać też inne organizmy, jak np. jeżowce,
ośmiorniczki i inne cudeńka.
Wystarczy pływać po powierzchni z machą skierowaną ku dnu i już widać to
wszystko. Woda mocno zasolona, co daje się odczuć szczególnie przy musowym
łyku, kiedy naleje się chałst przez rurę :).
Utopić się cieżej niż w Bałtyku, bo przy takim zasoleniu, morze unosi samo...

SUPER!

[tetys]

Witajcie!

Wahaliśmy się z rodzinką - Hrg czy Sharm - ale jednak wybraliśmy na przyszłe
wakacje Hurhgadę. Głównie z tego względu, że bez problemu można wybrać się do
Kairu
Bardzo cieszę się, że rafy są tuż przy brzegu:)

Może wrzucisz jakieś fotki z pobytu do galerii?
Chętnie sobie pooglądamy :)

Pozdrawiam!

[haffesh]

Chętnie wrzucę, jeśli coś zeskanuję, bo robiliśmy tylko tradycyjne fotki, bez
cyfrowych.
Wieczorem, na żywopłocie, wewnątrz hotelowego bulwaru, udało nam się cyknąć
zdjęcie byczej, zielonej modliszce, ale niestety nie wyszło ono za ostro i
chyba tylko wytrawny entomolog może się zgodzić, że była to naprawdę modliszka.
A do Kairu można się wybrać choćby z jakimś lokalnym biurem podróży
- uwaga , tu nie polecam Safari Tours, któremieści się nieopodal hotelu Sand
Beach, bo dwa razy o nas zapomnieli :).
Do Kairu jechaliśmy w konwoju wojskowym, a w autobusie siedziało dwóch gości z
pistoletami pod garniturkiem.

[gajasirocco]

Ale w Sharmie masz o wiele ładniejsze rafy i dojazd do Kairu jest jeszcze
lepszy (busem za ok 10$)

[tetys]

No to teraz jzu całkowicie nie wiem ! ;)
Pomyślimy w przyszłym roku, zorientujemy się w cenach.
Ogólnie Hurghada jest tańsza, prawda?

Pozdrawiam Wszystkich Forumowiczów!

[gajasirocco]

Masz rację-pomyślimy w przyszłym roku, jak już będziesz znał termin wyjazdu-
ostatnio Sharm bywa tańszy, ma więcej promocji i jest ładniejsza rafa!!!