Poezja III

[rb13]

Cieniem już tylko byłaś

Cieniem już tylko byłaś
Ulotnym wspomnieniem
Nierzeczywistością
Ukrytym pragnieniem
Tak chciałem zapomnieć
Już zapominałem
Na dźwięk telefonu
Na sms
Na list krótki
Już nie czekałem

Kłamałem
W ukrytej tęsknocie
W sennym marzeniu
We mgle zapomnienia
W mroku nocy
W słońca promieniu
W szarości
W kłębiących się chmurach
W deszczowy dzień
W ukochanych górach
Wciąż twarz Twą widziałem

Niczym błyskawica
W jednej chwili
Rozświetliłaś ciemność
Zbudziłaś wspomnienia
Wbiłaś drzazgę
Znów kłuje
Wydobyłaś z mroku zapomnienia
Miłość
W oczach Twych też widziałem
Tęsknotę
Niespełnienia

Ryś B. Kraków 08.07.2003 r. godz. 912

[rb13]

Dentystka

Przez świst
Szybkoobrotowej wiertarki
Natrętny
Odgłos dzwoniącego budzika
Trzepocze w podświadomości
Uczuciem strachu przed bólem
Tańcząc na linie
Mrocznym cieniem

Ból napłynął ukłuciem szpilki
Rozgościł się
Zawirował ,mignął
I nagle znikł
Pod wpływem mimowolnego dotyku
Piersi o kształcie pomarańczy
Namalowanego w mej wyobraźni

Zabolało –pytaniem słodkim
Płynie kojący głos
Odurzony
Zapachem migdałowym
Zanurzam palce w miodowym runie
Utkanym z mchu złotego
Wchłaniając zapach alg morskich
Płynących spod błękitnej bluzy

Zabolało?
Nie, trochę
To zaraz minie- szepnęłaś
Biegnąc naga
Przez leśne bezdroża
Z rozwianymi złotymi włosami
Ubrana tylko
W trójkąt z bursztynowego mchu

Na dziś - koniec
Wyrwany z letargicznego snu
Niczym topielec
Słysząc odgłos porządkowanych narzędzi
Czerpałem głębokimi garściami
Odpływający zapach ciała
Wołając- nie odchodź





W niemym krzyku
Otworzyłem oczy
Oglądając lazur nieba
Odbity w Twoich oczach
Oświetlony płomiennym żarem
Złapałem gasnącą iskierkę pożadania
Z za maski zobaczyłem
Uśmiech zrozumienia

Ryś B. Kraków 11.07.2003r. godz. 1431

[rb13]

Życie

Przypadkiem znajdziesz z mój grób
W ciszy leżący pośród tysięcy mogił
Staniesz bezwiednie u mych stóp
Z cokołu strącając zapomnienia pył

Pochylisz się nad literami co rozmył czas
Zapalisz świeczkę – znicz wspomnienia
Boże - tak dawno nie ma Cię wśród nas
Szepniesz – w blasku migotliwego płomienia

I wzniesiesz do Boga oczy przerażone
Czytając epitafium wyryte w granicie
Krótkie – tylko ze słów i dat złożone
Urodził się i umarł – to całe nasze życie


Ryś B. Kraków 13.07.2003 r. godz. 2332

[rb13]

Kraina zapomnienia

W trumnie leżę, samotny ,bez żadnych trosk
Z żałobnych świec kroplami spływa wosk
Snem wiecznym pokryte me powieki
Boże – już mam spać tak przez wieki
Czuję zapach wosku z palącej się gromnicy
Słyszę głosy w tej przedwiecznej ciemnicy
Płacz, modlitwy ciche i organów granie
Dlaczego odszedłeś – To twoje pytanie ?

Ktoś nachyla się nade mną w żałobie
Kto to jest .Nie mogę przypomnieć sobie
Twarz znana kiedyś - teraz nieznana
Kochałem ją – poznaje to moja ukochana ?
Po jej policzku perłowa łza płynąc lśni
Pusto tu bez Ciebie , a minęło kilka dni
Brak mi pocałunków i oddechu tchnienia
Żaru Twego ciała i miłosnego westchnienia

Więc otwieram oczy inaczej widzące
Biegnę ku Tobie po niebiańskiej łące
Stoisz ,a sina mgła otula Twą twarz
Już jestem blisko , czemu wciąż łkasz
Jesteś zmoknięta morzem wylanych łez
Pachnie liliami, jaśminem ,pachnie bez
Te czarowny zapach coś mi przypomina
Wdycham go i ...znów o Tobie zapominam


Rys B. Kraków 14.07.2003r. godz. 1230

[rb13]

Rudowłosa z Doliny Prądnika

Pamiętam ! Jesień wtedy była
Ta polska,ciepła, jeszcze sercu miła
Zielono-żółta z płonącą czerwienią
Starym złotem Twe oczy się mienią,
Świecą słoneczną żółcią,zielenią
Przecięte czarnymi sztyletami źrenic
Jak zgasłe trawy co przestają się zielenić
I te włosy w kolorze polskiej jesieni
Rude ze złotymi pasmami promieni

Usiadłem pośród białych wapieni
Podziwiając bażantowe kolory jesieni
Ty na drewnianym ganku siedziałaś
Pełna dzikości ,lecz się mnie nie bałaś
I pobiegłaś przez rdzawe jesienne łąki
Nie zważając na kłujące ostów pąki
Jak tygrysica biegłaś szybko i zwinnie
Przez przeszkody skaczącpłynnie

Wskoczyłaś mi na kolana bez wahania
Przytuliłaś się mocno bez skrępowania
Ciało przylgnęło z oddaniem ,namiętne
Wciąż spragnione pieszczot ,wciąż chętne
Z rozkoszy do ucha mi pieśń mruczałaś
Opuszkami wyczuwałem dreszcz ciała
Drżałaś pod dotykiem jakbyś febrę miała
Oddawałaś namiętnie każdą pieszczotę
Szkoda moja rudowłosa,że byłaś ...kotem

Ryś B. Kraków 16.07.2003 r. godz. 1450

[rb13]

Pociąg

Pociąg odjechał
Tylko twoje słowa zostały
Szeptem wymówione
Cóż znaczyć miały
Z błyskiem czarnych oczu
Z figlarnym uśmiechem
Zawróciły do mnie po chwili
Ze stokrotnym echem
Zniekształcone dworcowym gwarem
Stałem wtedy
Na peronie drugim
Pod dworcowym zegarem
Wyłowiłem je z szumu szarości
Zrozumiałem
Kocham Cię powiedziałaś .
Ja Cię też kochałem

Ryś B. Kraków 16.07.2003 r.godz.845

[rb13]

Zdjęcie z nad jeziora

Przysłałaś mi zdjęcie
Z nad jeziora Szeląg
Wokół Ciebie widzę
Starszych panów krąg
Wpatrzonych w Twą twarz
Porażonych jej urodą
Spragnionych uśmiechu
Który ma być dla nich
Małą nagrodą

Nadzieją na coś więcej
Więc w oczekiwaniu trwają
Z minami tygrysa,
Co zdobycz w zasięgu już mają
Gotowi rzucić się na Ciebie
Jak lwy zgłodniałe
Na ciało twe młode
Kobiecości pełne, wspaniałe

A jeszcze tydzień temu
Wierność mi obiecywałaś
W przeddzień odjazdu,
Nawet łzy w oczach miałaś
Może nie pojadę sama me kochanie ?
Zadałaś pytanie
Teraz na dnie mego serca
Niczym szpilek kłucie
Rodziło się potworne
Zazdrości uczucie

Ryś B. Kraków 16.07.2003r godz.2156

[rb13]

To tylko był sen ?

Z kąta pokoju wypełza smutek siny
Łoskot wskazówek odmierza godziny
Towarzyszem mu cisza grobowa
W sinościach mgielnych giną słowa
Szeptem strachu wypowiedziane
O niedotykalnym ,o tym co nie znane
Czuję to, widzę w kącie jakieś cienie
Są coraz bliżej , nie - to nie złudzenie

Ciało me oplatają mgielne opary
Zimne ,oślizłe i północ biją zegary
Krzyk strachu zamiera mi na ustach
Ta postać - spowija ją czarna chusta
I ta poświata – blade światła lśnienie
Śmierć nadchodzi ,czy to złudzenie
Już blisko zimno ,coś mnie dotyka
Ręka ze strachem szuka wyłącznika

Ostrze światła kłuje po oczach igłami
Pustka, znajome ściany, znikły omamy
Co za ulga - nie ma tu przecież nikogo
Koszmary znikły - och jak mi błogo
Cóż tam na ścianie jakaś smuga cienia
Znów w obraz w pokoju się zmienia
Rośnie, przekształca się i kołysze
Wypełza i jakiś okropny jęk słyszę

Jęk przeciągły, straszny i wibrujący
W korę mózgową się wkręcający
Napędza nowym koszmarem sen
Nie wiem ktoś ty - czyj jęk jest ten
Ręka odruchowo tłumi terkot budzika
Otwarte oczy ,jęk ścichł , zanika...
Przez okno przesącza się blady dzień
Boże - jaka ulga. To tylko był sen ?


Ryś B. Kraków 21.07.2003 r. godz.0108

[rb13]

Motto
Nocą wyciągam ku sobie trwożliwe dłonie
Józef Baran
Ostra pieśń miłosna

Nocą wyciągam ku Tobie trwożliwe dłonie

Co nas jeszcze łączy
Znaki zapytania
Wypalony żar miłości
Więc tak to się kończy ?
Prócz wspólnego mieszkania
Pozostała pamięć
Fornirowanych mebli
Pokrytych kurzem zapomnienia
Dni kiedy nosiłem Cię na rękach
Szeptając sprośne słowa
Odgłosów wersalki
Znowu
Daj spokój boli mnie głowa

Zostały
Ulotne wspomnienia
Obiady pospiesznie jedzone
Z rozbieganym pilotem
Chwile wspólnego zapatrzenia
W zatrzymany kanał tv - potem
We wspólnym milczeniu
Poszukamy wypalonego uczucia
W pospiesznym zbliżeniu

Wsłuchani
W oddechy śpiących dzieci
Szukamy dogasającej miłości
Nieśmiało wyciągając ku sobie ręce
Zasypiamy z uśmiechem radości
Splatając trwożliwie dłonie
W podzięce
Coś nas jeszcze łączy!
Przytuleni

Ryś B. Kraków 22.07.2003 r. godz.1254

[rb13]

Twe oczy widzieć w zorzach


Chciałbym Twe oczy w zorzach
Widzieć choć raz jedyny
Razem z Tobą szybować w przestworzach
Wznieść się ponad ziemskie wyżyny

Rozbić niemocy mury
Stapiając się w jedno ciało
Z ptaków krzykiem iść w konkury
By miłosnym trelem śpiewało
Wnosząc się ponad chmury

Zobaczyć raj przez chwilę
Przez rozkoszy Twej łkanie
Usłyszeć tylko tyle
Ależ było cudownie Kochanie

Ryś B. Kraków 23.07.2003 r. godz. 2347

[rb13]

Furia

Mrok złości
Skrycie skrada się
Niczym dziki kot
Wystarczyło
Twoje jedno spojrzenie
Z szybkością geparda
Słowa niczym dwa sztylety
Wyfrunęły z moich ust
Ostrzami brzytew
Uderzyły w Twą postać
Zatapiając się w ciele
Rozcinając je szarpiącymi ranami

Morze nienawiści
Dopadło Cię z szybkością tajfunu
W uszy uderzyła
Kakofonia wyzwisk
Krwawe Łzy bólu
Spłynęły po Twoich policzkach
Ogłuszona
Bezwiednie zasłoniłaś się
Ręka przed ciosem

Tym gestem
Spotęgowałaś gniew
Czarna burzowa chmura
Przez moment
Przysłoniła mój umysł
Błysk błyskawicy
Oświetlił umysł pytaniem
Dlaczego?
Spójrz na łzy !
Co robisz?

Z szarej mgły zapomnienia
Wolno z rozpostartym żaglem
Napłynęło pytanie
O co poszło?
Wgryzając się niczym kornik
Boże ! Nie pamiętam
W geście rozpaczy poszukałem dłoni
Uklękłem
Całując ją w niemej prośbie
Przebacz mi
Moja Ukochana !

Ryś B. Kraków 28.07.200r. godz. 1448

[rb13]

Mrok nocy


Mrok nocy otuli mnie szarością
Na usta rzuci cień milczenia
Ogłuszy wątpliwością
Wygładzi mrok wspomnienia

Osuszy gorzkie łzy rozpaczy
Przykryje oczy płaszczem zapomnienia
I nikt rano nie zobaczy
Mego cierpienia

Zbolałą duszę ochłodzi
Krwawe rany zagoi
Odpłynę w Charona łodzi
Pośród bladych gwiazd roi

[rb13]

Rozkosz

Niczym rozszalały jeździec
Wnosiłaś się i opadałaś z powrotem
Mienił się trójkąt malowany złotem
Mgła niespełnienia zasnuło moje oko
Gdy ciało Twe podskoczyło wysoko
Niczym smagnięta niewidocznym biczem
I zobaczyłem Twą twarz
Rozjaśnioną płomiennym zniczem

Przez moment Twe ciało
Bez ruchu – stężało
Jakby o mnie sobie przypominało
Przez chwilę na coś czekało
W ten krzyk rozkoszy
Napełnił sypialni sklepienie
Wprawiając ściany w drżenie
Przez chwilę jeszcze cichutko jęczałaś
Nim padłaś na mnie omdlała

Ryś B. Kraków 30.07.2003 r. godz. 008

[rb13]

Motto
...sama w pokoju rozebrała się przed lustrem...
[e-mail]

Poduszka

W Twojej sypialni
Z drugiej strony lustra obserwuję
Jak ramiączko koszuli nocnej
Leniwym gestem zdejmujesz
Powoli spływa koszula na dywan miękki
I w czułym geście Twe nogi obejmuje
Wywołując we mnie piekielne męki
Gdy Twe dłonie coraz bardziej śmiałe
Zataczając kręgi delikatnie masują
Dwie brzoskwinie dojrzałe

Oszalały me zmysły
Przez lustro patrzę z bliska
Niewidzialnymi rękami
Dorodne piersi masuję i ściskam
Czując ich jedwabistą skórę z atłasu
Wyczuwam ulotny zapach ciała
Zapach - dzikiego lasu
Opuszkiem palca okrążam
Delikatnie brązową otoczkę
W atawistycznym geście
Do nabrzmiałego sutka ustami podążam

Nie zważając na me usta
Twa dłoń zbiega w złoty trójkąt
Znalazła tam rozkwitłą dziką róże
Wśród pachnących złotych łąk
Spłakaną perłowymi kroplami rosy
Mchem złotym omszałą
Rozpłomieniona różę rozkoszy

I ciało Wenus oszalało
Oczy patrzyły półprzytomnie
Jakby z zimna jej ciało drżało
I zapomniała już o mnie
Gdy o grzbiet z poduszki się ocierała
Patrzyłem w ciszy jak kwiliła
Na przemian śmiała się i jęczała
Przez przeszkody skoki ćwiczyła
Oblizując lubieżnie usta
Cwałując z rozwianym włosem
A ja patrzyłem z za lustra
Pytając- ten cwał to jawa czy sen

Ryś B. Kraków 30.07.2003 r. godz.750

[rb13]

Krzyk samotności

Mówisz
To życie mnie tego nauczyło
Nieźle dało mi się we znaki
Nie wierzę już w żadną miłość
Dziś jestem wolna jak ptaki
Zapomnę wreszcie o miłości
Co łzy przynosi zamiast radości

Dla niepoznaki w pancerz ubrana
Udajesz twardą niczym ze stali
Nie pragniesz być już kochana !
Swą wolnością wokół się chwalisz

Kiedy nadchodzi nocy mrok
Pragniesz dotyku czułych rąk
Przewracając się z boku na bok
Czujesz nabrzmiały kwiatu pąk
Dłoni mej szukasz rozogniona
Zaciskasz w pustce swe ramiona

Na ustach czujesz czuły pocałunek
Tym pocałunkiem - Twoja łza słona
Krzycząc bezgłośnie o ratunek
Sama dotykając swego łona

Błagania o miłość - nikt nie słyszy
Do bólu gryziesz z rozpaczy wargi
Krzyk rozkoszy to łkanie w ciszy
A ściana echem odbija słowa skargi
Wstajesz rano znów niespełniona
Samotnością dnia – przerażona

Spróbuj wyjść z samotności matni
Raz jeszcze może nawzajem
Uwierzmy w miłość po raz ostatni
Stwórzmy coś - co może być rajem

Ryś B. Kraków 03.08.2003 r. godz.2346

[rb13]

Szept i krzyk


W pustce przestrzeni płynie żałosny
Przez zaciśnięte z bólu wargi
Krzyk cichy niemal bezgłośny
Pełen bolesnej skargi
Szept niespełnienia

Sen udając leżysz niezaspokojona
Po twarzy spływa słona łza
Pieszczot spragniona
Wspólnie z nami w ciszy łka
Krzyk pożądania

Ryś B. Kraków 04.08.2003 godz. 1126

[rb13]

Mam przed oczami

Mam przed oczami Twoje spojrzenie
Słyszę jęk , krzyk i czuję ciała drżenie
Tak szybko - jam wciąż niezaspokojona
W błagalnym geście zaciskam ramiona

Wciąż pragnę choćby małej pieszczoty
Ty na moje ciało już nie masz ochoty
Przed chwilą szeptałeś słowa miłości
Teraz Cię złości każdy gest czułości

Mgła niespełnienia przysłania mi oczy
Ty już zrywasz się i do łazienki kroczysz
Po drodze jeszcze papierosa zapalasz
I szybkim krokiem się ode mnie oddalasz

Zostałam sama w pomiętej pościeli
Sex nas nie łączy ,wszystko inne też dzieli
Nadeszła chwila naszego rozstania
Wyjdź już – nawet bez słowa pożegnania

Ryś B. Kraków 07.08.2003r. godz. 1043

[rb13]

Cisza II
e-mail -
sms -





Cisza
Po burzy
Leżą porozrzucane po mieszkaniu
Obumarłe słowa
Wymowne milczenie
Usta ściągnięte w podkówkę
Wrogie spojrzenie
Odmierzając czas ciszy
Perkusja zegarów głośno dudni
Pełne wyrzutów bezgłośne słowa
Niewypowiedziane
Odbite od mieszkalnej studni
Powracają stokrotnym echem
Ciszy

Opuszczona zasłona milczenia
Tłumi rozpacz
Łkającą w samotności
Ciszy
Ukradkiem po twarzy
Spływa łza
Z ust słonych
Szept żałosny niesie
Ciche słowo
Przepraszam
I słowo
Rozdarło zasłonę
Ciszy
Wpuszczając promyk nadziei
Słońca

Ryś B. Kraków 14.08.20003 r. godz. 1047

[rb13]

Zafrasowany Bóg

Na polanie wsród wyniosłych sosen
W przydrożnej kapliczce na skraju dróg
W zadumie nad ludzkim losem
Zafrasowany przysiadł Bóg

Wsparł na dłoni swe smutne oblicze
Poczerniały od mgieł i jesiennej słoty
Twarz oświetlały mu zgaszone znicze
Spękne od mrozu i słonecznej spiekoty

Z glową w cierniową koronę ubrany
Na grzechy ludzi patrzy w zamyśleniu
Przez wszystkich ludzi zapomniany
Ból odkupienia znosi w milczeniu

Zeschnięte kwiaty leżą w krąg
Rozwiane wiatrem wokół kaplicy
Hołd mu składa zaschnietej rózy pąk
Włożony w potłuczoną donicę

Wygrzany słońcem ,wichrem wysmagany
Zafrasowany Bóg - cierpliwie czeka
Nie bacząc na krwawiące rany
Wierząc, że spotka na ziemi człowieka

Spisane na trasie Chełm- Kudłacze w Beskidzie Niskim

Ryś B. Kraków 12.08.2003 r. godz. 1751

[rb13]

Słowo

O jedno słowo nam poszło
Nikt z nas już go nie pamięta
Jam niewinny
Też jesteś święta
Powoli w me serce wkręcasz
Korkociąg agresji
Patrzysz pod światło
Kawałki złości pływają w butelce
Zepsute wino
Skwaśniała miłość
Jedno słowo było przyczyną
Taplamy się
W nienawiści szarej toni
Nie widzisz
Znaku przebaczenia
Mej wyciągniętej dłoni

Ryś B. Kraków 12.08.2003 r. godz. 1400

[rb13]

OUSK czyli Operator Urządzeń Sortowni Koksu

Pomiędzy obłokami czarnego pyłu
Snuły się białe welony
Oparów węglowodorów aromatycznych
Przy wtórze ogłuszającym huku
Spadającego do przesypów koksu
Grała chrzęstliwa muzyka
Zacierających się łożysk

Niedogaszony koks
Z radością oddawał swoje ciepło
Podnosząc temperaturę powietrza
Niczym w saunie
Rozgrzana
Odurzona oparami fenoli
Ubrana w piękny kostium z drelichu
Cudownie maskujący kobiece kształty
Stałaś
Wsparta o szuflę

Najlepsze kosmetyki
Marki Coks-sort
Upiększały Twoja twarz
Maseczka z pyłu koksowego
Okrywała cienką warstwą twarz
Uszminkowane pyłem usta
Lśniły upiornym fioletowym kolorem
Blond włosy nabrały
Ciemno- popielatego koloru

Snujące resztki
Bladych naftalenowych oparów
Dusiły oddech
Łzawiły oczy
Dwie szaro-czarne perły
Płynąc wyżłobiły
Białe ścieżki na policzkach
Na lustrze kurzu
Ujrzałaś twarze swych synów
I uśmiech miłości
Rozjaśnił zmęczoną twarz

Dedykuję - mojej Mamie

Ryś B. Kraków 08.08.2003 r. godz.1300

[rb13]

W ciepłą noc sierpniową


W ciepłą noc sierpniową
Rozgwieżdżoną gwiazd tysiącem
Z poświaty księżycowej
Obsypana brylantowym pyłem gwiazd
Spłynęłaś w srebrnym blasku
Otulona płaszczem
Z miedzianych włosów

Zalśniło ciało
Mleczno-kawowym blaskiem
Obsypane piegów brokatem
Pokryte delikatnym złocistym puchem
Rozświetliłaś nagością
Posągowym kształtem
Oczy moje
Wpatrywały się trójkąt
Wieńczący dwie antyczne kolumny

Z miedzianego mchu
Prześwitywał kwiat róży
Nieśmiało rozchylając dwa płatki
Spłakane bladymi perłami
Ręce nieśmiało dotknęły
Alabastrowego ciała
Głowę wtuliłem pomiędzy
Dwie dojrzałe brzoskwinie
Wdychając zapach nieba

I śniłem
W ciepłą noc sierpniową...


Ryś B. Kraków 08.08.2003 godz. 945



[08-08-2003 r.]
27380. oddano głosów: 12

[rb13]

Awantura o Boy'a czyli glupota krakowskich radnych

Jest w Krakowie dwóch radnych co by także chciało
W następnej kadencji być Najjaśniejszej posłami
Tych dwóch panów - precz z Boyem gromko zawołało
My patrona dla gimnazjum nr 21 wybierzemy sami
Precz Boyem - kolaborantem i zdrajcą co to we Lwowie
Ukochał komunizm i współpracował z sowietami
Do tego kabaret Zielony balonik założył w Krakowie
I podobno zadawał się ze swawolnymi paniami

Wyśmiewał zacne cechy krakowskiej matrony
Nie klękał jak to kalwin przed Matki Boskiej obrazem
Uroków i powabów nie zachwalał polskiej żony
Po Plantach z prostytutkami podpity chodzał razem
O związkach kazirodczych też nie wspominając
Podobno trzymala się go też każda dewiacja
O innych rzeczach radnych delikatność znając
Nie bedziemy wymieniać na tej Sesji Rady miasta

Nie ma dla takiego indywiduum miejsca w Krakowie
Zburzyc jego pomnik co Plant wątpliwą ozdobą
Niech Pan Prezydent się w tej sprawie wypowie
On jest urzedowo najbardziej kompetentną osobą
Po namyśle Pan Prezydent wydał swą decyzję
Zostawim pomnik tam gdzie na Plantach stoi
Wiem ,że Młodzież Wszechpolska kocha ojczyznę
Na Boga niech się jednak pomnika Boya nie boi

Boy sie przyglada z rozbawieniem z zaświatów
Przecięż to jak za czasów "Zielonego balonika"
Wystapieniami swoich radnych ośmiesza się Kraków
A z poglądów narodowców wciąż głupota nie znika
Ech panowie może niech wasza łysa przybudówka
Nie plecie bzdur za Wami ,że Boy to komunista
Dla poszerzenia horyzontów poczytajcie "Słówka"
Ech za moich czasów na rozwój umyslowy pomagała
"czysta"

kraków 01.09.2003 godz.1604

[rb13]

Impresja jesienna

Z nad rzeki wstała sinobura mgła
Snując się szarymi smugami ku wsi szła
Rozmazując łóz nabrzeżnych kontury
Poranek budziła ze snu szary i ponury

Przyklękła przed kapliczką na rozstaju dróg
Umajoną kwiatami pelnymi śmierci smug
Suszki pokropiła srebrnych pereł drobiną
Frasobliwego zaś oplotła siwą pajeczyną

Spadła wilgoci strzępkowatą plechą
Na chaty okryte słomianą strzechą
Koślawe płoty , i drzewa i samotny żuraw
Zarosły wyniosłym tatarakiem mały staw

Uśpione wsi oblicze sinym oparem otuliła
I niczym u krótkowidza obraz rozmyła
Przysłaniając perłowo-srebrnym cieniem
Z niebieskawo-fioletowym odcieniem

Ryś b. Kraków 10.08.2003 godz. 1151

[rb13]

Księżyc


W noc jasną otoczony poświaty zwojem
Z mrugających na niebie gwiazd rojem
Pyzaty księżyc zagląda nieśmiało do okien
Zalewając sypialnię lśnienia potokiem

Niczym kobieta do mnie przychodzi
Usta spragnione pocałunkiem chłodzi
Kładzie na oczy cień zwodniczy
Obiecując odkrycie życia tajemnicy

Perłowym blaskiem obmywa me skonie
Trupia bladością pokrywa dłonie
Patrzy z bladością śmierci podobną
Z pełną wyrzutu miną żałobną

Prosząc cichaczem wstań z tego łoża
Już czas Twój nastał -taka wola Boża
Otwieram oczy za oknem księżyc lśni
Czy to tylko moje somnambuliczne sny?

Ryś B. Kraków 10.09.2003 godz.2127

[kendo]

test

[rb13]

Spowiednik

Pachnącym jeszcze żywicą
W motywy kwiatowe
Wyrzeżbionym konfesjonale
Usiadł dumnie niczym na tronie
Z twarzą pełną pogardy
Dla marnych grzeszników
Spowiednik

W próżnym geście
Wygładzając fałdy sutanny
W teatralnej pozie
Z obłudnym uśmiechem na ustach
Wschłuchiwał się
Niby pełen zatroskania
W wyznawane grzechy

I zaczął osądzać
Ludzkie przewinienia
Dostrzegał najmniejsze zdżbła grzechu
Nie dając rozgrzeszenia
Bo belkę miał w oku
Zapominając o słowach Jezusa
Nie sądzcie
Bo sami będziecie osądzeni

Ryś B. Zakopane 14.09.2003 godz.2010

[rb13]

Widok spod Zawratu

Zasępiony Kościelec niczym pokryty kirem
Na skały pobliskie rzuca szary cień
Słońcem oświetlony czaruje szafirem
Czarny Staw na co dzień ciemny niby sień

W dali na hali wśród kosodrzewiny zieleni
Dach schroniska czerwienią się mieni
Trawy mamią złoto-rudymi kolorami
Przeplecione borowin ognistymi barwami

Szlak na Zawrat wije się wśród kosodrzewiny
Cienką jasnozłotą nitką stawu brzegiem
By ostro wspiąc się nagle do posępnej krainy
Z kamiennych głazów poukładanych szeregiem

Ułożone pracowitą ręką w szaro-ciemne mury
Tu Granaty pod same niebo wypiętrzone
Na Zawrat turnia Świnicy rzuca cień ponury
Obok Kozie Wierchy śniegiem posrebrzone

W ten coś rozświetla te mroczne otchłanie
Gdy tylko na progu skalnym staniesz
Coś błyska ,coś mieni sie niczym światełka
To Zmarzły wśród stawów tarzańskich perełka

Kraków 17.09.2003 godz.1120

[rb13]

motto
Poczekam az znowu
Wrócisz do mnie
Jak zbity sie pies przywleczesz ...
[e-mail]

Jak głupia II

Codziennie przysiegałem Ci wierność
Spragniony Twej pieszczoty
Zawsze możesz na mnie liczyć
Mówiły me oczy
Cóż warte jest słowo mężczyzny
Uciekłem do innej
Który to raz z kolei
Krzyczysz
Niewierny jak pies
Nie wracaj już

Nieprzespałaś nocy
Wygladając przez okno
Wołając moje imię
Podsłuchując pod drzwiami
Stojąc w deszczu
Drżąc z zimna
Wróć do domu
Skomlałaś cicho jak suka
Jesteś moja miłością
Przebaczę ci
Twą chwilową
Niewierność

Z dala usłyszalaś mój głos
Wiedziałaś ,że wrócę
Zawsze wracam
Z oczami spuszczonymi
Z miną pełną niewinności
Pełznąc po podłodze
Z wyrazem psiej wierności
Z podwiniętym ogonem
Znowu mi przebaczysz
Przecież jestem...
Tylko psem

Ryś B. Kraków 22.09.2003r. godz.1740


Ps. Przy okazji polecam wiersz Sawy 80 "Jak głupia" w wersji oryginalnej na
www.wiersze.nex.pl

[mala20033]

..uderzyl..mnie ten wiersz..Mala

[rb13]

Krzyk rozpaczy !

Mamo!
Wszyscy pieli peany w zachwycie
Ach jaka piękna z Was para
Wróżąc długie życie
Krótko sielanka trwała
Stało się to dnia pewnego
Prawdziwą miłość poznałam
Pytasz szlochając boleśnie
Dlaczego ?

Nie odpowiem na to pytanie
Nie rozumiem siebie
Kocham tego człowieka
Jest mi z nim jak w niebie
Życie z niekochanym mężem
Mi się nie uśmiecha
A Ty w mym Kochanku
Widzisz wszystko co złe
Roniąc kolejna łzę

Mamo!
Czy słyszysz ?
Mój krzyk rozpaczy
Też w ciszy płaczę
Odrzucona przez Ciebie
Słysząc wciąż słowa
Nigdy Ci tego nie wybaczę
Wyjeżdżam za morze
Czy jeszcze kiedyś Cię zobaczę ?
W to wierzę !

Ryś B. Kraków 23.09.2003 godz.1310


Dedykowany
Agacie K .- oby usłyszała krzyk własnego dziecka
oraz Sylwii Z .- za odwagę i poszukiwanie prawdziwej miłości

[rb13]

Złe wspomnienia

Kiedy księżyc ciemna chmura przysłoni
Ukryte w zakamarkach niepamięci toni
Wypełzają czarne myśli z zapomnienia
Z dawnych lat ukryte złe wspomnienia

Dni szarych i ponurych
Pełnych łez niespełnienia
Bez krzyku narodzonego życia
Pytań o cel istnienia
Kiedy Dziecko co radość nam dać miało
Grono aniołów w niebie powiększało

Ryś B. Kraków 24.09.2003 godz. 1222