Forum Towarzyskie ::SZUFLADA LISTOPISÓW::
ZMIEŃ
    Dodaj do ulubionych

    47 - Corneliaz

    09.10.03, 23:34
    Oto Twoja własna PRZEGRÓDKA LISTOWA Z CYFROWYM ZAMKIEM BŁYSKAWICZNYM NR 47
    na TWOJE listy do świata, wszystkich, bezadresowe, a nawet - takie wyjątkowe -
    do samej siebie...wink

    W tej PRZEGRÓDCE układaj - według własnego uznania - swoje zachwycenia,
    zauroczenia ale i rozczarowania, których życie nie skąpi nikomu, a wiec
    i Twoim bywają zapewne udziałem.

    Dziel się z nami radościami - będą rosły.
    Dziel się także smuteczkami... może zmaleć zechcą?
    Obserwuj wątek
      • aniouek1 od.. Cornelia z 10-10-2003 10:03 10.10.03, 10:29
        Autor: cornelia.z@NOSPAM.gazeta.pl
        Data: 10-10-2003 10:03 + odpowiedz na list
        --------------------------------------------------------------------------------
        smile))
        Już przybywam smile
        hehe jam ci szufludek! - bardzo mi się podoba
        chyba trochę się pójdę najpierw rozejrzeć
        którędy do kuchni? wink nie żebym była jakimś jamochłonkiem ale jakiś pączek,
        drożdżówka (?) – ok. może być nawet ciastko bebe wink

        Tak poważnie - dziękuję za zaproszenie, a Veni podziękuję "osobiście" za te
        rekomendacje (wyciągnę z niej siłą co tu na mnie nagadała wink)

        A co do SPISKOWANIA – hmmm kiepski ze mnie będzie spiskowiec wink) ale szybko się
        uczę!

        Ponieważ chwilkowo zatkało mnie to przyjęcie i zaskoczyło
        Pozwolę sobie na wyjście na werandę i zaczerpnięcie świeżego powietrza wink

        Tzn. ja chciałam się teraz jakoś przywitać i podziękować za ten numer 47

        Dziękuję
        Cornelia
        • corneliaz Zaszumiały razem drzewa ... 25.05.04, 11:59
          Zalegam gdzieś między
          Teraz, a sobotnim obrazem:
          My, dwie jemioły jednym
          Najstarszym żywione wyrazem

          Z szumnej piliśmy korony
          Tonąc i znów do powietrza
          By dalej nurzać szalone
          Konary na naszym wietrze

          I oto wieko się nieba
          Zamknięte czterema siłami
          Przed nami uchyliło
          Jak kiedyś – było nami

          I gdyby nie to zdanie
          Co w czeluść mnie rzuciło
          „Zawsze będę miał słabość”
          Niebo niebem by było


          Zalegam gdzieś między

          Ciągle Twoimi
          Szumami
      • aniouek1 od Cornelia.Z .. z 10-10-2003 13:18 10.10.03, 15:00
        Autor: cornelia.z@NOSPAM.gazeta.pl
        Data: 10-10-2003 13:18 + dodaj do ulubionych wątków
        --------------------------------------------------------------------------------
        smile no ładnie ledwo weszłam a już wychodzę poza szafki smile
        jeszcze się chyba nie zorientowałam co gdzie się zostawia wink
        i teraz pewnie też mi się dostanie wink))
        ale jak tylko znajdę chwilkę - na razie strasznie rozgalopowane stworzenie ze
        mnie, to obiecuję przysiąść za biurkiem i posprzątać! wink
        pozdrawiam
      • corneliaz 47 - Corneliaz 13.10.03, 12:17
        ***

        Ale bez cierpienia
        nie poznałabym radości
        nie wbijających się paznokci
        wtargających między ciąg linii papilarnych
        dłoni

        Nie poznałabym w lustrze
        tego spojrzenia jasnych rysów

        Nie poznałabym unoszącej mgły
        osnuwającej trawnik
        po obfitym deszczu
        w której można zatracić granice

        Swobodnie wypaść na zewnątrz
        własnej zastygłej stagnacji
        i wypuścić kurczowe powietrze
        które uparcie z powrotem
        wtłacza się do płuc
        penetrując zdziwione
        otwarte ciało

        ale ono jest tylko szczęśliwe
        po deszczu
        po wietrze
        po chmurach
      • corneliaz * * * 23.10.03, 22:21
        na dnie rzeki zatopione ciało
        nie ma cierpienia
        na twarzy
        w rozwartych okiennicach powiek
        nie łzawią przygasłe kwiaty

        wrzos ust rozchylonym
        uśmiechem
        słał się w głębię
        płynącej wody

        falujące wodorosty włosów
        stały się domem
        dla płochliwych
        mieszkańców ...


        na dnie rzeki
        zatopiona

        leżysz tak ...

        NADZIEJO
      • corneliaz kiedyś byłam białą ... 29.10.03, 20:42
        patrz jak umieram
        w Twych dłoniach
        zacierasz

        ślady tych płatków róż

        patrz jak umieram
        z oczu wygasam
        zamiera

        bez wody błękitu już

        patrz jak umieram
        z ust zamazana
        zaschnięta

        ostatnim dotykiem ją skrusz ...
      • corneliaz w tej skórze nie ma już nikogo ... 06.11.03, 14:51
        w skórze szorstkiej
        tak żywej jeszcze
        wzrok odmierza
        sekundy wierszem

        zimnymi palcami
        głaszcze wspomnienia
        na ugiętych kolanach
        siły wstać już nie ma

        spustoszone wnętrze
        tęsknotą zbolałe
        przeorane pola
        ziarnem nie posiane

        giń ciało zepsute
        co trujesz mnie łzami
        odejdź z tego świata
        wszak mają cię za nic
        • corneliaz Pogańska ... 14.11.03, 13:17
          Pogańska ...

          Będę jak Pogańska Bogini
          Na dnie rzeki diament
          Przez korsarzy szukany
          Ukryty głęboko przed nimi

          Szlif kunsztem nie kamieniarza
          Z wieków wierzeń i dziejów
          Ja z Ciebie dla Twego ołtarza
          Stanę u ścieżki Twej celu

          Strzec będę wrogów miotając
          Gdy tylko który w zazdrości
          Zechce me miejsce zająć
          W pogańskiej zniszczę dzikości

          Trwać nigdy nie przestanę
          Nad krokiem każdego poranka
          Gdy wieczór senny zapadnie
          Na progu snów Twoich stanę


          Ja
          Twoja jedyna kochanka ...
      • corneliaz okruchy .... 17.11.03, 10:30
        Pozbierajmy te okruchy ...

        Kiedyś może zechcesz mówić
        Mnie ubierać w przeżyć chwile
        By Twych myśli już nie trudzić
        Kłaść je będę w gwiezdnym pyle

        I jak dawniej w nić związani
        Jednym końcem w igle ziemi
        Wyszyjemy z marzeniami
        To co w duszach tak się mieni

        Rozłożymy obrus nieba
        Nakryjemy go oddaniem
        Jeden słoik wiary trzeba
        No i w dzbanku zaufanie

        ...
        I spleciemy w jedną całość
        To co nam się rozsypało
      • corneliaz ... 17.11.03, 13:32
        Z Tobą ...

        zdziwiona skóra
        i oczy z niedowierzaniem
        ażurowe usta
        ciągle jeszcze
        ciepłe

        roztykany mięsień koniczyny
        pozbawiony rytmu

        i myśl trzepocząca
        po szybie
        ku wolności

        ... na Twojej piersi
        składając
        rude włosy

        a Ty spokojem:
        „Maleństwo ...”
      • corneliaz Nie zaszumią razem drzewa ... 18.11.03, 07:57
        Ty mi opisz smak spijanych
        Z kłączy dłoni ukochanych
        Jaki mają na opuszkach
        Gdy wędrują sok wypuszczam

        Kiedy czerpiesz ssąc ustami
        Obejmujesz konarami
        Kora torsu mnie oblewa
        Żywicami Twego drzewa

        I jak pąk płatkiem nabrzmiały
        Co rozchyla kwiat swój biały
        Delikatnie go wabiłeś
        Budząc liśćmi drobnych żyłek

        Jaki zapach był nektaru
        Gdy weszliśmy tam do jaru
        Zieloności Twej korony

        Szum już nigdy nie zadzwoni ...
      • corneliaz tęsknotą jestem ... 20.11.03, 10:53
        gdybym tylko ...

        gdybym tylko mogła
        uchwycić się
        Twych dłoni
        jak żagli motylich
        i zakotwiczyć
        spokojem

        gdybym tylko mogła
        uwierzyć
        w prawdziwość Twych myśli
        niewypowiedzianych

        gdybym tylko mogła
        w obrazie Twych oczu
        widzieć swoje imię
        i tyko
        i zawsze

        gdybym tylko mogła
        namalowałabym nam
        nasturcje i żonkile
        a Ty przyniósł byś mi
        białe róże

        gdybym .....

      • corneliaz jeszcze tli ... 24.11.03, 14:23
        mówisz ... że dobre oczy
        i łza zastawiona uśmiechem
        twarz miarowym odmierza
        łagodnym ujmując oddechem

        cumują liczne okręty z hardymi
        od sztormów masztami
        za sobą pozostawiając
        porty wysłane cierniami

        przyciąga je tu blask żaru
        co w oczach do życia się tli
        ta wiara zrodzona z obrazów
        ze miłość, oddanie - nie mit

        wiatry z odległych światów
        tęskne tak zwykłych radości
        żagle im wciąż wypełniają
        rwąc dobro w swojej dzikości


        zanika powoli oddanie
        wiara i dobre sny
        srebrem skrzą się jedynie
        w oczach cierniowe łzy
      • corneliaz oddam ... 25.11.03, 14:05
        nie, nie miły – nie pozwolę
        w smutku tarzać Twoją dolę
        los niech ze mną w życie gra
        i za Ciebie pójdę .... ja

        nie, nie mój przyjacielu
        narysuję tęczę celów
        w niej łapczywe wątpliwości
        nie zamącą wiary w złości

        żelbetowa cała stanę
        bo oddania jest fundament
        i uniosę wszelkie kary
        Tobie życia oddam dary ...
      • corneliaz ... 26.11.03, 15:04
        zdjąłeś z półki
        w pożółkłej oprawie
        zanurzyłeś dłonie
        pożądanie źrenic
        w pulsujących rzędach
        usystematyzowanych wyrazów
        usta ułożyłeś między krawędziami
        zapach zadrgał
        okładką

        w treści tak
        splątani
      • corneliaz walcz przyjacielu ...walcz choć nie widzisz celu 10.12.03, 13:07
        tylko raz zdarza się komuś tak ufać ... tak swobodnie wpadać słowami do jego
        ucha ... tylko raz w opuszkach nieposkromiona czułość, a w oczach miłość
        malowana iskierkami świateł ...
        a gdy się to straci? ... gdy los wyrzuci nas na przeciwległe brzegi? ...

        kochany zbudowałam pomost kruchy .... po którym wciąż idę .... bo pęka pode
        mną ...

        a nim zdążę dojść, być może on będzie pierwszy ... ja i on – rak, nieboskie
        stworzenie

        dlaczego On w Tobie miałby zamieszkać? za młody jesteś! za dobry! za bardzo Cię
        potrzebuję!!! .....


        wznieść nad granicę utartą
        dziurawiąc sufity wpojone
        projektowane rozumem
        instynkty wyzwolić uśpione

        szaleńczo rozerwać powłoki
        masek z wychowu odlanych
        uwierzyć, że można zmienić
        i tamy wyburzyć stawiane

        ...
        uniosę Cię ponad krawędzie
        zostanie co złe pod nami
        i wtedy tylko w akwarium
        skorupiak zapuka szczypcami
      • corneliaz zwyczajnie ... 05.01.04, 10:00

        chciałabym obłaskawić
        dla Ciebie rzekę
        rękojeść fali
        oddać tylko włosom

        odważne góry
        co kaleczą niebo
        powiesić na szyi
        nawleczone sosną

        morzu wyrwać serce
        spalić w tyglu chmury
        by się nie skraplało
        między policzkami

        i chciałabym jeszcze
        Ciebie
        dziś
        zobaczyć
      • corneliaz nastroję ... 27.01.04, 12:58
        nie zamieszczę już obrazu
        nie pomieści się na płótnie
        zarys tylko tych wydarzeń
        trąca podkład, stroi lutnię

        zaplatanych w pięciolinii
        czystych dwunastu półtonów
        nut drgających tęskną kroplą
        co pojawia się na skroni

        jak kot zakraść się do myśli
        wykraść te kolory Twoje
        i uwięzić Cię jak myszkę
        pod Twą tercję się nastroję
      • corneliaz Maluję ... 13.02.04, 13:30
        aniouek1 napisała:
        maluję Cię stale
        co rano
        wieczorem zmywając
        ze szkliwa

        rzeźbię uparcie
        nocą
        poduszkę wygniatam
        solą

        szkicuję ryciną
        źrenic
        bo ciągle
        wspomnienia
        ... bolą
      • aniouek1 niemoc... z 28.04.2004 (odnalezione 25.05.04) 25.05.04, 12:47
        list 20 niemoc ...
        Autor: corneliaz
        Data: 28.04.2004 07:54 + dodaj do ulubionych wątków
        --------------------------------------------------------------------------------
        trudno mi teraz dostroić oczy
        do świata pięknych przeżyć
        wkomponowane chwil ponure twarze
        że w szczęście mam uwierzyć?

        skoro kaleczą zeszłoroczne pędy
        winoroślą oplótłszy mnie całą
        kiedy rozdarte w splotach jedynie
        tkwi krwawe zbolałe ciało

        ...
        gdy ciągle nie wie, co się zdarzyło
        marcowej tajemnej nocy
        może w prognozę fałszywą wierzyło
        trwając po dziś w niemocy
      • corneliaz Widzę więcej 14.12.05, 09:34
        pochodzę z tamtego świata

        delikatnie rozbujanych myśli ciepłych
        dotyków właściwie skierowanych energii
        bez zadumy oplatają drogi
        kroków

        niezamieszkałych argumentów
        obliczanych na szybki efekt


        przyszłam …
        bez tysięcy sposobów
        postrzegania danej prawdy

        widzę więcej niż chcesz
        dostrzec
        • corneliaz za mało 15.12.05, 13:47
          zakradłeś się do mojego nieba
          przeszywając wzrokiem
          do szpiku

          na pergaminie szyi pisząc
          palcami słów
          bez liku

          ustom podając smak tiramisu
          i dłoni bukiet
          ciału

          nawet nad ranem w szarości poranka
          ciągle mi Ciebie
          za mało


          smile))))
      • aniouek1 [...] 11.03.07, 13:57
        Post został usunięty przez adminów lub założyciela forum .
      • marucha1 Re: 47 - Corneliaz 02.03.08, 21:45
        wpis ratunkowy
      • aniouek1 Re: 47 - Corneliaz 01.03.09, 07:26

      • megxx Re: 47 - Corneliaz 24.02.10, 14:53
      • aniouek1 Re: 47 - Corneliaz 20.02.11, 18:53

        • kendo Re: 47 - Corneliaz 06.02.12, 11:21
          .
    1 2

    Najnowsze z forum ::SZUFLADA LISTOPISÓW::

    Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

    Nakarm Pajacyka
    Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin