Singiel/singielka

[Gość: Marek]

Singielki czy stare panny? Nigdy nie mógłbym być singlem. W dzień, nie ma problemu, dookoła są ludzie, praca, rozrywki itp. Zbliża się jednak czarna noc i z nią równie czarne myśli, rozterki, pytania i wątpliwości. Człowiek jest zupełnie sam w zmaganiach ze wszystkimi przeciwnościami świata. Gaśnie światło w sypialni i nie ma obok nikogo, z kim można się podzielić myślami, planami i pomysłami, do kogo można się przytulić. Otwierasz oczy i widzisz w ciemnym kącie upiory, które na pewno zaraz wyjdą i… Straszne.
Singielkom i starym pannom naprawdę współczuję.

[granatowa-only]

Skąd taki przypływ uczuć - to a`propos współczucia.
Jeśli przyjąć, iż singielką/singlem jest się z wyboru to nie musisz sięgać do uczuć wyższych:)
Bycie starą panną lub kawalerem to dopiero dramat:)))) Nikt Cię nie chce, nie toleruje i nie kocha, buuuu....

[Gość: stara panna]

Jestem starą panną i to jest straszne.
Przychodze z pracy do pustego mieszkania, w którym nikt na mnie nie czeka.
Kłade się do pustego łóżka, nie mam do kogo się przytulić, komu powiedzieć dobranoc.
Seksu też strasznie brakuje, a tu nie ma z kim.
Znajomi sparowani mają dla mnie mało czasu, to oczywiście zrozumiałe.
Samej nie chce się wychodzić do kina, teatru.
Bylam kilka razy sama na wakacjach i też nie ma w tym nic przyjemnego.
Albo pozna sie kogoś fajnego, albo nie, czasem nawet zdjęcia nie ma kto zrobić.
O starości to boje się nawet pomyśleć.
Życie w pojedynke to nie życie to wegetacja.
Gdybym tylko miało odwage zakończyć te męki...

[lonely.stoner]

Otwierasz oczy i widzisz w ciemnym kącie upiory,
> które na pewno zaraz wyjdą i… Straszne.

ej, no o ile nie masz 10 lat to lepiej zglos sie do psychiatry, bo w wieku doroslym to raczej niezbyt zdrowe.

[Gość: Marek]

Nie mam (niestety) 10 lat i jestem od wielu lat żonatym facetem. Gdy wyjeżdżam służbowo, czuję dyskomfort. Nie widzę siebie w roli singla - w dzień wszystko jest OK, praca, znajomi, klienci, czytelnicy, sport (tenis często) pisarstwo, ale w nocy jest system zero-jedynkowy. Albo jesteś sam, albo w kimś. Bycie samemu jest dla mnie bardzo przykre i niekomfortowe. Współczuję wszystkim tym, którzy są sami w nocy. Ot, co.
Pozdrawiam Marek

[Gość: a]

masz rację, to smutne, ale do wszystkiego można się przyzwyczaić i... znaleźć sobie jakieś wyższe cele zycia niż przeciętny człowiek, dla którego celem życia są związki i seks. Samotni/single mogą sobie znaleźć jakieś wyższe cele życia wychodzące poza przeciętność, np. rozwijać swoje pasje czy oddać się jakiejś misji, doskonalić siebie.

[Gość: ankh]

Bycie w nocy z kimś to jest dopiero straszne. Chrapie, mamrocze przez sen, rzuca się, zabiera kołdrę, przydusza, spycha z łózka brrr... Nie ma to jak samotne noce w samotnym łóżku, człowiek jest wypoczęty i od razu lepiej funkcjonuje ;]

[triismegistos]

Niektórzy pewnie mają tak jak ty, ale nie musisz współczuć wszystkim, serio?

[dora_1983]

ale dlaczego bycie singielką ma oznaczać samotne wieczory?

[lonely.stoner]

chyba raczej z tego co zrozumialam, to facet nie tyle cierpi na samotne wieczory co na te potwory czyhajace z kazdego ciemnego kata. Moze to jakas choroba psychiczna jest? taka bujna wyobraznie to zazwyczaj dzieci maja- ze sie boja samotnie w ciemnosci siedziec bo wierza ze jakies potwor wyjdzie spod szafy, ale dorosly facet?? lepiej teraz cos z tym zrobic niz potem, jak np. owdowieje albo zona go rzuci, albo wyjedzie gdzies na miesiac.

[triismegistos]

O ile te samotne wieczory są rozumiałe, bo nie mieszka się z nikim, a trudno jednak prowadzić życie towarzyskie codziennie, to te upiory też mnie rozbawiły :)

Singiel a samotność to nie to samo

[waldemar1971]

A autora też nie podejrzewam o chorobę, jak tu niektórzy sugerują. Lansowanie stylu życia singlowego u nas przyjęto utożsamiać z byciem osobą samotną. A to nie to samo. Ale rozumiem autora. Sam po rozwodzie świadomie stałem się singlem. I dobrze mi z tym było, aż się nie zakochałem. I już nie jest miło wracać do pustego domu. I wtedy wyłażą upiory. Ale ja, mimo iż to cały czas pokręcony związek, to kogoś mam. A jak ktoś stał się samotny. Bez kochanej osoby, bez kręgu przyjaciół, znajomych odwiedzających się nawzajem.

[moonatnight]

To powinieneś w dwójnasób też współczuć wdowom i wdowcom, którzy nie mają dzieci lub dzieci odchowane i na swoim, bo oni mają znacznie gorzej. Nie dość, że zostali sami, to jeszcze żyją w upiornym pędzie poszukiwania życia po śmierci i chęci kontaktu ze zmarłym małżonkiem/ką. To dopiero jest klęska. Zwykły singiel/singielka jest bardziej przyzwyczajony do samotności niż ludzie, którzy stracili najbliższą osobę.

[Gość: Marek]

Rozszerzam moje stwierdzenie - współczuję wszystkim samotnym osobom, również wdowom/wdowcom, ludziom opuszczonym.

[Gość: dd]

ależ nie współczuj tak gorliwie,bo oni często tego współczucia nie potrzebują.
To jest tylko twoje spojrzenie na singli,zresztą bardzo subiektywne.
Takie współczucie może drażnić szczególnie singli z wyboru,którzy świetnie sobie żyją, często budząc nie tyle współczucie,co zazdrość.

[moonatnight]

Ależ z Ciebie dobry człowiek.
Nie życzę Ci tego, ale gdybyś kiedyś został sam, to daj znać. Chętnie poznam Cię osobiście.

[moniapoz]

myślę, że nie ma co się użalać nad singlami - są sami z reguły z własnego wyboru i wcale nie oznacza to samotności, single mają wielu przyjaciół, znajomych, odpowiada im ten stan singowy i mi nic do tego kto jaki wybiera styl życia.
stara panna to stan umysłu moim zdaniem
poza tym chciałam zwrócić uwagę, że samotnym można być też w związku....

------
Tylko tu i teraz ja wybieram. Tylko tu i teraz jestem.
Tylko tu i teraz całym sercem więcej szans nie będzie.

[nabakier]

Ja bym też nie mogła być sama, ale rozumiem że ktoś inny mógłby. I Tym się różnimy :-)
Zrozum, że ludzie są różni, i że z powodu różnic nie trzeba im współczuć.

[mama_myszkina]

Cóż, niektórzy po prostu nie są tacy neurotyczni i lękowi jak Ty, mają silniejsza osobowość i nie muszą być z kimś tylko dlatego, że się boją sami zasnąć.

[lulukrecja]

Ja współczuję tobie Marku.Dlaczego tak sie zastanawiałeś co czuje singiel czy singielka?
Podejrzewam, że tkwisz w nieszczęśliwym związku ale boisz się odejść. Bo wtedy TE UPIORY W NOCY STRASZĄ!!!!!!
A widzisz. Sa jeszczer szczęśliwi ludzie na świecie, którzy nie boją się i potrafią walczyć o szczęście. Bo czy singiel jest skazany na samotność do końca życia?
Dla mnie to etap poznawania siebie i doskonalenia,po nim będzie inny, równie wspaniały.
Pozdrawiam

[marek.zak1]

Lulukrecjo,
Jestem od 34 w związku małzeńskim ze wspaniałą kobietą i uważam małżeństwo za najlepszą rzecz, jaka przytrafiła mi się w życiu. W moich książkach bohaterowie, mimo wielu dziejowych zakrętów, także dochodzą do wniosku, że szczęście nie jest sumą przyjemności, ale może przynieść miłość i małżeństwo w ukochaną kobietą, nawet Niemką, co podczas IIWS nie było częstym wnioskiem..
Niespodzianka - prawda?
Pozdrawiam Marek.

[Gość: monikajakastam]

czy singiel jest skazany na samotność do końca życia?

- no wlasnie! tak samo, jak mozna stac sie rozwodnikiem/rozwodka, wdowa/wdowcem tak samo mozna stac sie osoba sparowana. zycie nie jest w 100% przewidywalne!