on nie chce...

[libusza78]

Jestem ze swoim partnerem od ok. roku. Nigdy nie był namietnym kochankiem
i "te " sprawy traktował raczej "powierzchownie". Nasz sex nie był ani
regularny, ani częsty mimo, że mieszkamy razem. Próbowałam różnych metod, aby
go zachecić (bielizna, nastroje rozmowa, etc...)Nic nie pomogło :( zawsze
mówi, że jest zmeczony nawet gdy ma urlop. Myślałam, że może ma inna
orientacje - twierdz, że nie. Nie wiem co mam robić jestesmy młodzi, (ja 26
on 32)planujemy sie pobrać, ale obawiam się że prędzej czy później to runie.
Myślałam o różnych tabletkach na potencje ale nie chce podawac mu czegos bez
jego wiedzy, o wizycie w poradni nie chce słyszec, poza tym jest
pracoholikiem, ale czy to moze powodowac, że nie ma chocby czasem ochoty na
sex? Moze odpowie mi jakiś pracoholik?

[lambertz]

Jeśli facet ma 32 lata i już nie chce się bzykać, to albo jest coś z nim
poważnie nie w porządku, albo kompletnie go nie obchodzisz. Jedno czy drugie -
ja bym na twoim miejscu po angielsku się wyplątał z układu.

Wiej od niego!!!!

[ambx]

Ibusza! Podpisuję się pod tym co napisał Lamberz! Wiej od niego!!! Facet jest
niereformowalny, więc musi sobie znaleźć równie bezpłciową partnerkę! Szkoda
twojego życia! (Płciowego, rzecz jasna). Znajdź sobie pełnosprawnego mena,
który cię chce. Za parę lat będziesz nam mogła podziękować.

[libusza78]

Dzieki Wam za dobre rady :), jest tylko jeden maly problem...ja go kocham i nie
wyobrazam sobie zycia bez niego :(

Libusza78

[szkodnik]

Niestety są tacy faceci, którzy nie mają wysokiego libido. Mnie też zastanawia
jak to możliwe, ale niestety jest i nic się na to nie poradzi nikt.
Są dwa wyjścia, albo zmienisz partnera albo przyzwyczaisz się do tego jak jest.
Sex jest bardzo istotną rzeczą w związku, więc będzie ci ciężko.
Życzę powodzenia.

Rozbudź swoją wyobraźnię

[ambx]

Piszesz, że "nie wyobrażasz dobie życia bez niego" - to spróbuj sobie wyobrazić
życie z nim za 10, 20 lat, biorąc pod uwagę, że wydajność "z jednego ha" ciągle
spada. Dobrą metodą jest staranna lektura licznych postów na tym forum,
napisanych przez małżonków płci obojga, którym przyszło żyć z partnerem
niedopasowanym pod względem temperamentu. Życzę owocnej lektury!

[mamba13]

Apel do wszystkich dziewczyn!!!
Jezeli juz przed slubem cos jest nie tak, to nie liczcie na to, ze jak sie
ozeni to sie odmieni. Nie odmieni sie napewno!!!.Jezeli teraz nie lubi seksu,
to napewno pozniej tez nie polubi. Bedziecie ryczec w poduszke, samotne i
sfrustrowane...

[wolne]

Miałam identyczną sytuację i wydawało mi się, że wytrzymam, ale nie udało się.
Nie jestem siostrą zakonną, żeby zamykać się w klasztorze z buzującymi
hormonami. Zważ, że uczucie rozdrażnienia i niedowartościowania – głównie
Twojego – będzie rosło, a to ma zgubny wpływ również na inne sfery związku.
Jestem szczęśliwa, że odeszłam od tamtego człowieka. Teraz mam kochającego
męża, z którym uprawiam seks średnio 2x dziennie, a w weekendy szalejemy......i
nie czuję się nieatrakcyjna i niezaspokojona. Nie bój się odejść. W takiej
sytuacji jak obecna nie wróżę Ci dobrego....hmmmm...samopoczucia i radości z
pozostawania w tym związku. Takie już jest życie, trzeba wybierać.

[pysia_75]

wolne napisała:

> Miałam identyczną sytuację i wydawało mi się, że wytrzymam, ale nie udało
się.
> Nie jestem siostrą zakonną, żeby zamykać się w klasztorze z buzującymi
> hormonami. Zważ, że uczucie rozdrażnienia i niedowartościowania – głównie
>
> Twojego – będzie rosło, a to ma zgubny wpływ również na inne sfery związk
> u.
> Jestem szczęśliwa, że odeszłam od tamtego człowieka. Teraz mam kochającego
> męża, z którym uprawiam seks średnio 2x dziennie, a w weekendy
szalejemy......i
>
> nie czuję się nieatrakcyjna i niezaspokojona. Nie bój się odejść. W takiej
> sytuacji jak obecna nie wróżę Ci dobrego....hmmmm...samopoczucia i radości z
> pozostawania w tym związku. Takie już jest życie, trzeba wybierać.

Dziewczyno! czy ty czytać nie umiesz? ona pisze że go kocha nad życie i TO jest
najważniejsze a nie seks...jak nie ma go tak często jakby chciała to zawsze
może sobie sama zrobić dobrze albo stosować różne metody by facet w końcu
nabrał ochoty, ale związek nie powinnien się z tego powodu kończyć broń Boże,
przecież jest cos takiego jak miłość, prawda? i starania obojga aby było dobrze
i coraz lepiej.

[aniulekq]

Ja bym Twojego pana zaciągnęła do laboratorium na zbadanie poziomu
testosteronu. Sądzę, że poprostu Twój partner ma go za mało i nie ma chęci na
sex, jest on mu niepotrzeby.
I nie zgadzam się z poprzednikami bo rozumiem, że kochasz swojego mężczyznę i
chcesz mu pomóc będąc przy tym sama usatysfakcjonowana.

[libusza78]

DZiekuje wszystkim, ktorzy oddali swoj głos-jedni mnie pocieszyli inni
zdolowali-za 3 tyg nasz slub...

Zawsze możesz walnąć bukietem o posadzkę...

[ambx]

... i wrzasnąć "nieeeeee" na cały kościół. Że też takie wypierdki jak twój luby
zyskują okazję by reprodukować swe marne geny... Wrócisz do tematu jak
odchowasz dzieci - "rycząca czterdziestka", samotnie na wczasach...

[annpio]

Nie rob tego, nie wychodz za niego!!! Ja zrobilam ten blad. 5 lat temu wyszlam
za faceta, ktory nie ma potrzeb seksualnych, nadal go bardzo kocham ale jestem
z nim bardzo nieszczesliwa. Wiesz, jak to bedzie wygladalo? Napierw bedzie
narastal stres,zaczniesz przyjmowac tabletki na uspokojenie, pozniej na sen,
potem poprosisz lekarza o tabletki na obnizenie libido, potem trafisz do
psychiatry! Bedziesz czula sie coraz mniej atrakcyjna i staniesz sie opetana
brakiem sexu. Poczucie nizszej wartosci i milosc do meza nie pozwola Ci na
spojzenie na innego faceta. Bedziesz pograzac sie coraz bardziej. Moj maz,
aczkolwiek deklaruje, ze mnie bardzo kocha to po 5 latach wiecznego
mojego "molestowania" jego osoby, doszedl do wniosku, ze ja, jego zona musze
znalezc sobie kochanka bo on nie jst w stanie wspolzyc ze mna. I ze jest mu
bardzo przykro, ale sie nie zmieni. Jestem z nim juz 7 lat w tym 5 po slubie i
wyszlam za niego, bo bylam zamroczona miloscia do niego. Teraz, po tylu latach,
kochajac nadal meza dojrzalam do tego aby znalezc sobie kochanka. Wobraz sobie
siebie za kilka lat, kiedy tak jak ja dojrzejesz do tej decyzji i pomysl o tym
jak pojdziesz do lozka z facetem, ktorego nie kochasz a przed oczami bedziesz
mila obraz swojego meza i oczywiscie poczucie winy. Jakbym wiedziala, ze moj
maz sie nie zmieni, to na oltarzu krzyknelabym NIE!!! Powodzenia

[artur737]

Nich mnie ktos poprawi jak chce, ale normy seksualne sa bardzo szerokie. Tzn jedni wspolzyja 3 razy dziennie a inni 2 razy w miesiacu i jest to ciagle NORMA. Nie wiem dokladnie jak to sie dzieje, ale ludzie jakas sie miedzy soba dobieraja zwykle na tyle, ze im odpowiada to co dostaja. Ciekawe jaki jest tego mechanizm? Moze pan doktor cos na ten temat napisze.
Mysle, ze ludzie jakas przewiduja zapotrzebowanie seksualne swojego przyszlego partnera i tylko wtedy decyduja sie zalecac gdy uznaja, ze partner nalezy do ich poziomu zapotrzebowania.
Problem zaczyna sie, ze gdy jedna strona jest z jakiegos powodu nieszczesliwa, jak jest to w twoim przypadku. Dobor jak widac nie zawsze dobrze dziala i dochodzi do sparowania partnerow o odmiennych potrzebach.
Ten problem moze pozniej narastac w miare trwania malzenstwa i doprowadzic do konfliktow na innych poziomach. Mnie sie wydaje, ze wasz problem powinien byc wyraznie zaadresowany teraz (przed slubem i dziecmi) przy udziale seksuologa zapewne i otwartej rozmowy was obojga. A na co sie zdecydujecie na to sie zdecydujecie.

[art_bo]

no to masz problem libusza78.....sex to bardzo ważna strona życia dwojga
ludzi....po pewnym czasie takiej "stagnacji" nastąpi zobojętnienie...i ty
również staracisz ochotę na sex widząc niechęć partnera,,,a to prowadzi do
rozstania...prędzej czy później....zastanów się więc...póki co...

[Gość: Nitka]

A może wyciągniesz wnioski z doświadczenia mojego życia???
Mój jedyny był dokładnie taki jak Twój, ale .... kochałam go nad życie...
Pierwszych pięć lat małżeństwa płakałam z bezsilności. Następnych pięć to koszmar, na wspomnienie którego do dziś reaguję chwilowym bezwładem nóg. Poznałam opisywany w literaturze "ból serca" - uwierz, tego nawet wytrawny powieściopisarz nie jest w stanie przekazać. Byłam wrakiem. Nie było już dla mnie rzeczy ważnych. Nawet dzieci przestały być ważne. Chciałam tylko umrzeć. Nic więcej.Mimo wszystko, jeszcze potrafiłam być dumna z tego, że nie mam sobie nic do zarzucenia. Byłam wzorową matką i żoną, choć błagałam Boga o zesłanie śmierci. Nie wysłuchał. Ale pomógł... o ironio... W wieku 38 lat po raz pierwszy zdradziłam męża. Teraz mam 48 lat i dopiero od 10 lat wiem, że seks jest poezją życia. W świetle prawa nadal jestem mężatką, choć już nawet nie mieszkamy ze sobą. Ale jestem szczęśliwą kochanką innego mężczyzny... Tylko czy naprawdę nie lepiej byłoby być żoną i kochanką w jednym ???

[darthwojtex]

Moja dziewcyzna ma 17 lat i nie chce sie kochac. Mam ja zmienic na inna?

[szkodnik]

Nie, ty poczekaj kilka(naście) lat, a zobaczysz jak ją ochota najdzie. :-)

[darthwojtex]

Nie bo, zalozy tutaj topic za kilkanascie lat, ze ja nie chce, bo mi sie
odechce zapewne ;]

[Gość: mała]

Libusza- jak ja Cie dobrze rozumiem....roznica tylko taka ze slub w najblizsza
sobote i....jestem w ciazy!:)Kocham go bardzo i podobnie jak Ty nie wyobrazam
sobie zycia bez niego. A seks....teraz "moge" troche mniej, bo mam bole
brzucha, ale tak to bylo mniej wiecej raz w tygodniu, w porywach do dwoch.
Powoli zaczynam sie do tego przyzwyczajac. Nie zlicze ile razy probowalam z nim
rozmawiac o tym, bylam nawet u seksuologa (sama) ale on sie nie dal namowil na
wizyte, tlumaczyl to tym,ze bedzie sie wstydzil mowic o tym innemu facetowi.
Moj facet unika rozmow o seksie a ja juz mam dosc inicjowania rozmow o tym i
inicjowania czegokolwiek.....Chce go namowic na badanie poziomu testosteronu
ale juz nie wiem jaki sposob mam uzyc:((

[Gość: pracoholia]

Każdy przypadek jest inny, nie ma tu sztywnych reguł i każdy musi sam
niestety dokonać wyboru. Powiem tylko z autopsji, że najpierw żony
nie wypuszczałem prawie z łóżka ;-) ale kiedy przekroczyłem 35 latek,
liczyła się dla mnie w zasadzie tylko praca, przez co niemal straciłem
ją ze swego "widnokręgu" i mocno zniedbywałem... Jednak po szczerej
rozmowie wróciłem po rozum do głowy, odpuściłem trochę z tą "karierą"
i teraz znów mam ochotę, prawie zawsze. Teraz to z kolei ukochana żona
bywa przepracowana i rzadziej ma ochotę, ale mówiąc jej o tym, zaczęła
więcj uwagi poświęcać mnie, czyli nam, naszemu związkowi. To idzie
jakby falami - okresami mam non-stop ochotę na miłosne karesy, w innym
okresie wcale, podobnie i żona. Reasumując, najważniejsza jest rozmowa
i potem, stosownie do jej wyników, jakieś kroki. Ale skoro już na początku,
tj. przed ślubem lub zaraz po, jest coś nie tak, brak ZROZUMIENIA, to
absolutnie nie wróżę takiemu związkowi nic dobrego w przyszłości...

[dwoja]

Mnie zastanawia tu jedno: on musi zrozumieć, że jest to poważny problem a
jeżeli to do niego dotrze to chciałabym poznać jego reakcję. Myślę, że brak
reakcji też bardzo dużo mówi.
Zapytaj się jaka jest jego propozycja w rozwiązaniu tego problemu. I nie
doraźne rozwiązanie problemu tylko kompleksowe.
Mam prawie 40 lat, moje małżeństwo rozpadło się głównie z tego powodu. Do dziś
nie mogę sobie darować, że nie walczyłam o miłość męża, o kontakt fizyczny. Ja
nawet nie potrafiłam o tym rozmawiać. Dziś płacę olbrzymię cenę za to. Po
rozwodzie ojciec moich dwóch synów popełnił samobójstwo. Chłopcy nie mają ojca
a ja jestem samotną matką. O tym, jaki miało to wpływ na dzieci nie będę pisać,
możesz sobie wyobrazić.
Pomyśl jakie scenariusze mogą przydarzyć się Tobie.
Uważam, że powinniście oboje stawić czoła temu problemowi. A jeżeli to dla
niego nie jest ważne, to sorry, bardziej by mnie to bolało, niż odtrącenie
fizyczne. Po prostu powiedz mu to co czujesz, uważając żeby go nie urazić. Mów
o swoich uczuciach, pragnieniach, bólu, frustracji, braku akceptacji, żalu,
starając się dać mu wsparcie w postaci miłości. Do niego powinno tez to
dotrzeć, że jest to ogromny problem.
A kompromis to może być jedna wiagra w tygodniu. :)

[dwoja]

Zapomniałam dodać, że rozwód był z tego powodu, że znalazłam sobie kochanka.
Miał to być romans ale czasem na emocje nie mamy wpływu.
Oczywiście zostałam przez wszystkich okrzyczana winną rozpadowi małżeństwa... a
potem w konsekwencji śmierci byłego męża. Nawet moja rodzina uważa, że winną
byłam ja.
A i syn czasem mówi do mnie "mamo, nienawidzę cię"