Czy da sie wyleczyc nimfomanie?

[nimfomanca]

Mam 20 lat i jestem nimfomanka.
Juz dluzej tego nie wytrzymam. Ciagle mysle o seksie, kiedy jem, kiedy siedze na wykladzie, nawet
kiedy spie, mam sny erotyczne.
Rok temu na obozie zeglarskim jeden nocy zaliczylam wszystkich kolesi z grupy, razem 16 osob.
Jestem atrakcyjna, wiec na powodzenie nie narzekam. Na poczatku nawet mi to imponowalo, ale
teraz widze, ze psuje mi to opinie. Nie moge sie z nikim zwiazac na stale, bo wszyscy mysla, ze
jestem zdzira. A ja po prostu musze tak zyc, to jest silniejsze ode mnie.
Kiedys bylam z chlopakiem pol roku, ale gdy wyjechal na dwa dni, zdradzilam go z jego najlepszym
kolega. To byl koniec. I tak jest za kazdym razem.
Co mam robic? Czy da sie to wyleczyc?

da sie wyleczyc nimfomanie

[tassman]

Weź mocny sznurek od snopowiązałki, idź za stodołę, przywiąż go do gałężi gruszy
i powieść sie....ulży ci....

tassman:)

[ona5]

tassman jak Ty to robisz, że nie można Cię nie lubić???

[kk74]

NIMFOMANKA, z meskiego punktu widzenia to raczej nie wymagasz leczenia ale konserwacji
obecnego stanu na zawsze:) Z punktu widzenia partnera to jak najbardziej wymagasz leczenia, bo to
moze zagrozic twemu zyciu - ja na miejscu zdradzonego partnera, po prostu bym cie zatlukl i tyle.
Hobby jakie masz jest bardzo interesujace, pozostaje tylko pytanie czu nie nastapi zmeczenie
materialu czyli czy pochwa ci szybko nie nawali?

Z pozdrowieniami (nie przejmuj sie ironia)

[andrzej.depko]

Nimfomanią określamy zaburzenie wyrażające się patologicznym wzmożeniem poziomu
potrzeb i zachowań seksualnych. Kryterium rozpoznania nie stanowi ani duża
liczba partnerów, ani zbyt urozmaicone życie erotyczne. Ważny jest stosunek do
seksu. O uzależnieniu mówimy, gdy seks staje się potrzebą , której nie można
odmówić i której podporządkowuje się wszystkie działania. Domiująca staje się
orientacja życiowa, której wyrazem jest prymat potrzeb seksualnych w życiu,
stałe zmiany partnerów, brak trwałych związków, stała potrzeba dopingu
seksualnego, erotyzacja psychiki zakłócająca adaptację do codziennego trybu
życia.
Napięcie seksualne uzależnionych nasila się pod wpływem przeżywanego stresu czy
niepowodzenia w pracy i wymaga natychmiastowego rozładowania. Nie rozładowane w
porę napięcie wywołuje fizyczne objawy uzależnienia, podobne do towarzyszących
alkoholizmowi czy narkomanii – podwyższona temperatura, dekoncentracja,
rozdrażnienie, wyłączanie się z otaczającej rzeczywistości, przymus
zaspokojenia potrzeby.
Tak jak narkoman nie umie normalnie funkcjonować bez dawki narkotyku, tak
seksoholik nie potrafi żyć bez kontaktów seksualnych.
Wyróżniamy cztery rodzaje nimfomanii : 1/ spowodowaną natręctwami
powstałymi na tle uszkodzenia mózgu, zmian hormonalnych lub fizycznych innych
nieprawidłowości, 2/ nimfomanię w przebiegu chorób psychicznych np.:
schizofrenii, stanów maniakalnych, 3/ nimfomania w przebiegu wyjątkowo
silnego ” wrodzonego” popędu seksualnego, 4/ nimfomania rzekoma : z różnych
powodów natury psychologicznej podejmowane są częste kontakty seksualne.
Najczęściej na skutek zaburzonego poczucie bezpieczeństwa i niskiego mniemanie
o sobie. Lęk przed zaangażowaniem emocjonalnym, brak umiejętności wzbudzenia
innego niż czysto seksualne zainteresowania płci przeciwnej . Seks pomaga im
uwierzyć w siebie. Staje się namiastką sukcesów i powodzenia w innych,
niedostępnych dziedzinach.
Niekiedy przyczyną takich zachowań jest negatywna postawa wobec płci
przeciwnej. Współżycie seksualne jest wówczas wyrazem, pogardy i agresji, a
partner traktowany jako instrument. Taka postawa jest najczęściej wyrazem
zemsty za negatywne doświadczenia w tej sferze. Badania dowiodły, że nałóg ten
częściej dotyka osoby, których pierwsze doświadczenia seksualne były drastyczne
i miały miejsce w dzieciństwie lub wczesnej młodości. Również dla niektórych
osób o zaburzonym poczuciu własnej kobiecości lub też o tendencjach
biseksualnych ustawiczne sprawdzanie się w roli partnera seksualnego ma dać
odpowiedź na niepokojące pytania. Ponieważ nie jest to droga na uzyskanie
takiej odpowiedzi kontakty seksualne stają się źródłem dodatkowego niepokoju.
Niepokoju który ponownie próbuje się rozładować kolejnym kontaktem seksualnym.
Nimfomania uniemożliwia powstanie trwałych, satysfakcjonujących związków
uczuciowych. Dodatkowo niesie ryzyko związane z możliwością zakażenia siebie
lub partnerów jedną z wielu chorób przenoszonych drogą płciową, gdyż przymus
szukania przyjemności jest o wiele silniejszy od poczucia zagrożenia
wynikającego z podejmowania przypadkowych kontaktów seksualnych. Pacjentki z
rozpoznaniem nimfomanii trafiają stosunkowo rzadko do seksuologów. A jeżeli
trafiają , to w wyniku skierowania przez lekarzy innych specjalności albo w
wyniku własnych ukrytych potrzeb, rzadziej natomiast z potrzeby wyleczenia
się . Osoby z takim trybem życia często czują się normalne i zdrowe, nie widzą
zatem potrzeby szukania pomocy specjalistycznej, mają nawet często poczucie
wyższości nad innymi. Chyba , że w ich życiu wydarzy się nagle tragedia ( np.:
odejście partnera, utrata dobrego stanowiska pracy ) i wówczas zaczynaja szukać
pomocy specjalistycznej.
Nimfomanię leczy się podobnie jak i inne nałogi ( np.: psychoterapia, środki
farmakologiczne ).