Zostałem sam

[Gość: pmb]

Wiem, że pytam trochę nie na temat, bo nie pytam o seks. Ale nie mam się do kogo zwrócić.

Mam na imię Paweł, mam 26 lat. Od 8 lat kocham jedną i tę samą kobietę. Sześć lat temu (jutro
będzie równa rocznica) zaczęliśmy być razem. Parę miesięcy temu oświadczyłem się jej (sytuacja
osobista i zawodowa nie pozwalała mi zrobić tego wcześniej), a ona zgodziła się. Jednak ostatnie
parę tygodni czułem, że coś się zmieniło, ale oszukiwałem sam siebie, nawet więcej - starałem się
sobie i innym udowodnić, jak bardzo wszystko jest w porządku i że przecież mogę być z każdą inną.
Od wczoraj wiem to na pewno - ona mnie nie kocha. Odeszła.

Nie umiem sobie z tym poradzić. To tak boli, tak strasznie boli. Nie do wytrzymania.

Nie wiem, co mam ze sobą zrobić.

[Gość: Max]

Halo pmb,

w takiej trudnej sytuacji musisz zmusić się do bycia mężczyzną (nawet chcieć
chcieć nim być). Jeżeli ją kochasz, to pozwolisz jej odejść i sam się z tym
pogodzisz, a z czasem odczujesz dużą ulgę i wewnętrzną radość z podjęcia dobrej
decyzji.

Jeśli kogoś kochamy, to chcemy, by ten ktoś był szczęśliwy. Gdy więc zgodzimy
się na unicestwienie dobra (trzymanie jej na siłę), to znaczy, że tego kogoś
nie kochamy, traktujemy raczej jako okazję do miłości. Wniosek: kochamy więc
miłość, a nie osobę. Kryje się za tym nie tylko tchórzostwo, ale i płytki
egoizm. Ten egoizm wyraża się właśnie w miłości do własnych uczuć.

Na razie cierpisz i to jest normalne. Postaraj się zrozumieć i bądź mężny, a z
czasem wszystko się uspokoi i nie będziesz żałował, że odeszła.

Halo, Max

[niedopieszczona]

Max, czy to Ty? Jak tak dalej bedziesz dawal takie dobre rady, to warto tu
przychodzic.

[charlize]

Gość portalu: Max napisał(a):

> Halo pmb,
>
> w takiej trudnej sytuacji musisz zmusić się do bycia mężczyzną (nawet chcieć
> chcieć nim być). Jeżeli ją kochasz, to pozwolisz jej odejść i sam się z tym
> pogodzisz, a z czasem odczujesz dużą ulgę i wewnętrzną radość z podjęcia dobrej
>
> decyzji.
>
> Jeśli kogoś kochamy, to chcemy, by ten ktoś był szczęśliwy. Gdy więc zgodzimy
> się na unicestwienie dobra (trzymanie jej na siłę), to znaczy, że tego kogoś
> nie kochamy, traktujemy raczej jako okazję do miłości. Wniosek: kochamy więc
> miłość, a nie osobę. Kryje się za tym nie tylko tchórzostwo, ale i płytki
> egoizm. Ten egoizm wyraża się właśnie w miłości do własnych uczuć.
>
> Na razie cierpisz i to jest normalne. Postaraj się zrozumieć i bądź mężny, a z
> czasem wszystko się uspokoi i nie będziesz żałował, że odeszła.
>
> Halo, Max

Max,
Pozwoliłam mu odejść. Tak fizycznie. Zreszta, jak miałabym go zatrzymać? Nie ma
go przy mnie, ale nadal o nim myslę. Staram się nie myśleć, co by bylo, gdybyśmy
tak jeszcze raz... Myslę o tym, co było. Przywołuję to wciąż i wciąż. Nie mam
pewności, czy to była miłość. A jeśli nie, to niby co? Zresztą, podobno każda
miłość jest pierwsza... Jeśli spotkam innego i go pokocham, to ten, którego - jak
sadzę - kocham właśnie teraz, "rozpłynie się" i może wówczas uznam, że to nie
była prawdziwa miłość. Na razie tak nie uważam. Pozdrawiam.
charlize

[Gość: Max]

Halo charlizo,

nie mam podstaw, by wątpić w twoją miłość, ale to jeszcze za mało. To, co
powiem, to zapewne głodny kawałek: obiektywizacja związku nastepuje tylko za
obopólną zgodą. Może zostałaś wykorzystana. W takich jednostronnych sytuacjach
albo on wróci, jeżeli się pomylił, albo na prawdziwą, bo odwzajemniną miłość
jeszcze czas. Nie przejmowałbym się takimi sytuacjami, chociaż są niewątpliwie
bardzo bolesne. Myślę, że to właściwe jest dopiero przed tobą. Radzę podejmować
życie seksualne dopiero w związku małżeńskim, a to zakłada dobre poznanie
przeszłego męża.

Halo, Max

do Maxa

[charlize]

Gość portalu: Max napisał(a):

> Halo charlizo,
>
> nie mam podstaw, by wątpić w twoją miłość, ale to jeszcze za mało. To, co
> powiem, to zapewne głodny kawałek: obiektywizacja związku nastepuje tylko za
> obopólną zgodą. Może zostałaś wykorzystana. W takich jednostronnych sytuacjach
> albo on wróci, jeżeli się pomylił, albo na prawdziwą, bo odwzajemniną miłość
> jeszcze czas. Nie przejmowałbym się takimi sytuacjami, chociaż są niewątpliwie
> bardzo bolesne. Myślę, że to właściwe jest dopiero przed tobą. Radzę podejmować
>
> życie seksualne dopiero w związku małżeńskim, a to zakłada dobre poznanie
> przeszłego męża.
>
> Halo, Max

Max :-),
W tym wątku nie pisnęłam słowem o seksualnym aspekcie mojego bycia z nim. Myślę,
że w paru kwestiach mamy zdania odmienne. Wiem, że nie szczędzisz sił w walce z
praktykami masturbacyjnymi. Wiem też, że jesteś niestrudzonym orędownikiem seksu
małżeńskiego. Tyle wiem z lektury Twoich postów. Moje poglądy trochę rozmijają
się z Twoimi, co - mam nadzieję - nie będzie przeszkodą, abyśmy czasem pogadali
na Forum. Pozdrawiam
charlize

samemu lepiej

[tassman]

Gość portalu: pmb napisał(a):

> Wiem, że pytam trochę nie na temat, bo nie pytam o seks. Ale nie mam się do kog
> o zwrócić.
>
> Mam na imię Paweł, mam 26 lat. Od 8 lat kocham jedną i tę samą kobietę. Sześć l
> at temu (jutro
> będzie równa rocznica) zaczęliśmy być razem. Parę miesięcy temu oświadczyłem si
> ę jej (sytuacja
> osobista i zawodowa nie pozwalała mi zrobić tego wcześniej), a ona zgodziła się
> . Jednak ostatnie
> parę tygodni czułem, że coś się zmieniło, ale oszukiwałem sam siebie, nawet wię
> cej - starałem się
> sobie i innym udowodnić, jak bardzo wszystko jest w porządku i że przecież mogę
> być z każdą inną.
> Od wczoraj wiem to na pewno - ona mnie nie kocha. Odeszła.
>
> Nie umiem sobie z tym poradzić. To tak boli, tak strasznie boli. Nie do wytrzym
> ania.
>
> Nie wiem, co mam ze sobą zrobić.


**************************
Walnij 5 setek i swiat od razu nabierze różowych barw.....

tassman:)
ps. A tak serio to ta twoja miłość to była slepa uliczka. Nie zorientowałes sie
wczesniej ze ona robi cie w konia? Szkoda tych bezpowrotnie straconych 8 lat dla
takiej tufty, a mogłeś sie niezle zabawic wtedy.....jakby nie było to wcieło ci
najlepszych pare lat zycia......Nie wiem jak to jest, ale chyba ciut boli, nie?

[Gość: Maur]

tassman napisał(a):
>Nie wiem jak to jest, ale chyba ciut boli, nie?

Raz masz racje, Tassman. Nie wiesz jak to jest.

[charlize]

Mówienie, że ona nie była warta Twojego uczucia... Myślę, że była warta. Gdyby
nie była, nie kochałbyś jej tak długo i nie cierpiałbyś teraz. Boli, bo
odeszła, więc w jakiś sposób wzgardziła Twoimi uczuciami. Boli, bo pozostawiła
po sobie pustkę. Boli, bo choć czułeś, że coś nie gra, nie przygotowałeś się na
rozstanie. Boli, bo nadal jej pragniesz.
Nie mogę Ci udzielić żadnej sensownej porady, choć sama borykam się z podobnym
problemem. Jeszcze się nie pogodziłam z tym, że on mnie odepchnął.

[Gość: Max]

Halo charlizo,

teraz już wiesz, jaka jest różnica między miłością a... uczuciami. Taka nauka
jest konieczna, by odkryć jej prawdziwą, niezafałszowaną naturę.

Halo, Max

[niedopieszczona]

Moze by tak z nia porozmawiac i sie dowiedziec o co naprawde chodzi. pozdr.

[Gość: zilka]

Paweł,
Jedyne co Ci pomoże to czas, czas i jeszcze raz czas. Przeżyłam coś takiego
parę lat temu, zupełnie runął mój świat, doprowadzenie się do pionu kosztowało
mnie prawie rok... Więc jeszcze dużo czasu przed Tobą.
Postaraj się tylko szanować, nie chce Cię to nie chce, nie dzwoń do niej, nie
odzywaj się, nie skomlej o miłość. Miej swój honor i chociaż wiem, że w tej
chwili masz gdzieś swój honor i masz ochotę błagać ją na kolanach, żeby wróciła
to bądź dzielny.
Postaraj się być bardzo zajęty, może sypiaj z tysiącem innych kobiet. Nie
pomoże ale zajmie Cię na jakiś czas.
Powodzenia, przeżyjesz.

[Gość: mmm]

to co Zilka napsiala to prawda. Przezylem podobnie rozstanie po 12 latach. Potrzeba okolo roku by dojsc
do siebie.
Ale lepiej ze ona odeszla niz by dalej cie oszukiwala. Musisz widziec to pozytywnie. Kobieta byla na tyle
uczciwa, ze odeszla. Nie bylibyscie nigdy szczesliwi razem.



Gość portalu: zilka napisał(a):

> Paweł,
> Jedyne co Ci pomoże to czas, czas i jeszcze raz czas. Przeżyłam coś takiego
> parę lat temu, zupełnie runął mój świat, doprowadzenie się do pionu kosztowało
> mnie prawie rok... Więc jeszcze dużo czasu przed Tobą.
> Postaraj się tylko szanować, nie chce Cię to nie chce, nie dzwoń do niej, nie
> odzywaj się, nie skomlej o miłość. Miej swój honor i chociaż wiem, że w tej
> chwili masz gdzieś swój honor i masz ochotę błagać ją na kolanach, żeby wróciła
>
> to bądź dzielny.
> Postaraj się być bardzo zajęty, może sypiaj z tysiącem innych kobiet. Nie
> pomoże ale zajmie Cię na jakiś czas.
> Powodzenia, przeżyjesz.

[Gość: porx]

Szczerze Ci współczuję. Sam przeszedłem przez coś podobnego. Podobnie jak Ty
zostałem sam przed Świętami Bożego Narodzenia. To potęgowało ból. Czułem się
nikomu niepotrzebny. Straciłem apetyt. Trwało to ponad 5 miesięcy. W tym czasie
schudłem i w ogóle nie chciało mi się żyć. Jednak czas leczy rany. W tej chwili
(a mija właśnie 2 lata) funkcjonuję w miarę normalnie. Ale jakaś skaza w mojej
psychice pozostała. Od tamtej pory nie mogę się związać z inną kobietą. Pewnie
dalej kocham tą poprzednią, choć wiem że nigdy nie będziemy razem.

[Gość: zilka]

To prawda. Skaza pozostaje na zawsze ale to nie jest złe. Nie wolno tak kochać
ludzi, żeby oddawać całego siebie, nie zostawić sobie ani kawałka swojego
świata tak żeby nam się cały zawalał jak ktoś nas zostawi (i oszuka). Trzeba
posiadać odrobinę zdrowego egozimu w wiele ludzi w pierwszych związkach tego
nie posiada i potem jest tragedia. Jak już się otrząśniesz postraj powyciągać
wnioski.
Ja po tych kilku latach od rozstania wiem już, że tak naprawdę dobrze mi to
zrobiło, wiem, ile było mojej winy w tym, że on mnie zostawił. To rozstanie
dużo wniosło w mój następny związek. Bo to nieprawda, że już nigdy nikogo nie
pokochasz. Pokochasz i będzie jeszcze fajniej choć wiem, że narazie dla ciebie
to bzdura. Ale uwierz mi, uwierz wszystkim którzy się tu wypowiadają, że to
kiedyś przestanie boleć.

[Gość: Ania]

Ja chodze z chłopakiem 2 lata,wiem i czuje że coś jest nie tak.To ja chcę
odejść chociaż go kocham,a dlaczego?Bo ciągle wydaje mi się,że jestem wspaniałą
kobiętą i tak jest, tylko mojemu facetowi nic sie nie podoba.Mamy udane zycie
seksualne bla bla bla.Ale chodzi o to ,że niepamiętam kiedy ostatnio
powiedział,że mnie kocha,że jestem wspaniałą kobietą,że dobrze gotuje,że ładnie
wyglądam.Na początku kupował mi kwiatki a teraz twierdzi że nie ma czasu.Może
sam popełniłeś taki błąd?Wielu facetów myśli,że kobiecie raz się powie,że się
ja kocha i to wystarczy na całe życie.Twoja kobieta chce byś jej udowodnił jak
bardzo Ci na niej zależy.Kup jej kwiatki,albo zaproś ją na niezwykłą kolacje-
niespodzianke.Jeśli ją kochasz to spróbuj przecież już nie masz nic do
stracenia a jak sie uda to zyskasz!Jesteś mężczyzną więc pasuje Ci walczyć!Nie
załamuj się tylko pomyśl jak ją zdobyć na nowo!-Pozdrawiam :)

[Gość: Kleks]

Witam
Anka ale dowalilas, prosic,kwiaty,wyznawac milosc, to bedzie odwrotny skutek od
zamierzonego.
Wiedzial przeciez ze jest cos nie tak, wiec ona sie z ta decyzja juz nosila
jakis czas.
Nie sadze ze nalezy wkolo mowic kocham cie- to bzdura.
Wystarczy dotyk,spojrzenie bo wlasnie w ten sposob mozna milosc czytac.
Badz silny psychicznie pmb.

[ptc]

Przeżywam to samo, aczkolwiek mniej czasu to trwało, choć nie mniej uczucia i
zaangażowania w to włożyłem. Nie wiem czego obecnie kobiety oczekują , te
przynajmniej mi znane, ale nie tego o czym pisze Ania, wiersze wysyłałem sms
przed spaniem. i etc, a o tym że ona chce być sama dowiedziałem się, gdy
zaniosłem jej bukiet róż. Tak więc nie do końca jest prawdą, że tylko o
komplementy, potwierdzanie wartości kobiety chodzi. Szkoda czasu i zachodu dla
kobiet, które nie chcą być, przecież żebranie o miłość jest uwłaczające. Daj
sobie spokój, jest tyle pięknych i wartościowych dziewczyn, ja mam przynajmniej
taką nadzieję. Pozdrawiam, wierz mi, jestem w podobnej sytuacji.

[jamorzeszek]

To wszystko prawda, ze boli, ze bedzie bolec, czasem nie do wytrzymania. Wiem,
bo przezylam. I minie-sam nie bedziesz wiedzial jak, dlaczego i kiedy. Pewnie
zostanie blizna. Ptzy odrobinie szczescia zmieni Cie to: zrozumiesz ile jestes
wart, ze powinienes, nawet kochajac, miec kawalek swojego swiata, staniesz sie
silniejszy.
Przezyles ze swoja dziewczyna 8 lat. Kochales i byles kochany, mimo pokusy-nie
odrzucaj tego wspomnienia. Mysle czesto, ze prawdziwe uczucie nie trwa
wiecznie, wlasnie dlatego, ze jest uczuciem.
Placz, zal sie przyjaciolom, dbaj o siebie, bo teraz stres zjada nie tylko
Twoja dusze, ale i cialo. Rozpaczaj, bo jestes mezczyzna. Nie ma racji Max
mowiac, ze prawdziwy facet sie nie mazgaji. Ile odwagi potrzeba mezczyznie aby
plakac wie tylko prawdziwy mezczyzna. Straciles milosc-to dobry powod do
okazywania cierpienia.
Nie wracaj do niej i nie probuj jej znow podbic jesli zalezy Ci choc troche na
tym, aby czuc sie kochanym, a nie tylko aby posiadac ja jeszcze troche. Ona
odeszla. Nie mam slow, zeby powiedziec Ci co czulam, kiedy moja milosc umarla.
Nie ma takich slow. Minelo kilka lat, znow jestem szczesliwa. Jesli dasz sobie
szanse-tez bedziesz.
Pozdrawiam, orzeszek

[Gość: smyk]

jamorzeszek napisał(a):

> To wszystko prawda, ze boli, ze bedzie bolec, czasem nie do wytrzymania. Wiem,
> bo przezylam. I minie-sam nie bedziesz wiedzial jak, dlaczego i kiedy. Pewnie
> zostanie blizna. Ptzy odrobinie szczescia zmieni Cie to: zrozumiesz ile jestes
> wart, ze powinienes, nawet kochajac, miec kawalek swojego swiata, staniesz sie
> silniejszy.
> Przezyles ze swoja dziewczyna 8 lat. Kochales i byles kochany, mimo pokusy-nie
> odrzucaj tego wspomnienia. Mysle czesto, ze prawdziwe uczucie nie trwa
> wiecznie, wlasnie dlatego, ze jest uczuciem.
> Placz, zal sie przyjaciolom, dbaj o siebie, bo teraz stres zjada nie tylko
> Twoja dusze, ale i cialo. Rozpaczaj, bo jestes mezczyzna. Nie ma racji Max
> mowiac, ze prawdziwy facet sie nie mazgaji. Ile odwagi potrzeba mezczyznie aby
> plakac wie tylko prawdziwy mezczyzna. Straciles milosc-to dobry powod do
> okazywania cierpienia.
> Nie wracaj do niej i nie probuj jej znow podbic jesli zalezy Ci choc troche na
> tym, aby czuc sie kochanym, a nie tylko aby posiadac ja jeszcze troche. Ona
> odeszla. Nie mam slow, zeby powiedziec Ci co czulam, kiedy moja milosc umarla.
> Nie ma takich slow. Minelo kilka lat, znow jestem szczesliwa. Jesli dasz sobie
> szanse-tez bedziesz.
> Pozdrawiam, orzeszek

Orzeszku !

Co Ty opowiadasz - facet ma płakać ? To chłop czy kalesony ?
I dobrze, że został sam, a może znajdzie sobie młodszą, ładniejszą i bardziej
wartościową kobietę i będzie żył sobie szczęśliwie.
A za jakiś czas powie sobie " jakim byłem idiotą " ona przecież na mnie człowieka
przecież wartościowego ani tyci nie zasługiwała.
pozdr.

[jamorzeszek]

Znane jest Ci pojecie debriefingu? A moze 4 faz radzenia sobie z trauma?
Zanotowales moze, ze mezczyzni zyja krocej niz kobiety? Wiesz moze co to
psychosomatyka? A Post Sraumatic Strss Disorder?
Z wyzej wymienionych powodow, z racji wykonywanego zawodu, doswiadczen, a
przede wszystkim kierowana zwykla empatia z calego serca trzymam kciuki za
obfite lzy autora postu. Niech wyjda mu na zdrowie i naucza co to
czlowieczenstwo. Zwierzeta nie placza. A Ty smyku?

[jamorzeszek]

Mialo byc PTSD (traumatic), a wyszlo smiesznie:))))))

[Gość: smyk]

jamorzeszek napisał(a):

> Mialo byc PTSD (traumatic), a wyszlo smiesznie:))))))

Orzeszku !
Co by nie mówić to chłopaki nie płaczą !

[jamorzeszek]

Co by nie mowic organizujesz mi klientow. Dzieki:)))

[pinick]

Mam 35 lat i z perspektywy czasu uwazam ze moje przejscia podobne do twoich
zrobily ze mnie czlowieka bardziej odpornego na przeciwnosci zyciowe
To pierwsze rozstanie po 5 latach bylo najbardziej bolesne
Potem byly nastepne
Teraz wiem ze licze sie tylko ja i moje zycie i nie daje sie skrzywdzic
To sie chyba nazywa - zdrowy egoizm
Wiem tez ze moje doswiadczenia zrobily ze mnie czlowieka cynicznego i nie
potrafiacego kochac naprawde
Sa plusy i minusy
Moze jestem emocjonalnym kaleka a moze to dobrze bo juz nie cierpie z powodu
odchodzacych kobiet ale nie cieszy mnie kiedy one cierpia
Wydaje mi cie ze niewiele jest mnie w stanie zaskoczyc do momentu kiedy mnie
cos zaskakuje
I chyba tak musi byc

[sloggi]

Musisz, niestety, nauczyć się być przez jakiś czas sam.
Może jesteś bluszczem rozpiętym na drzewie miłości, drzewie, które uschło
bezpowrotnie.
Teraz musisz sam stać się silny, aby Twoja przyszła podpora nie uschła sam się
nią stań.
A, że to twardnienie boli - fakt, tylko kto powiedział, że zmiany nie bolą.
Trwaj.

[Gość: Snam]

cos wam doradze panowie pmb i pinick
"najlepsze sa starsze panie z bardzo duzym mieszkaniem"
serdecznie pozdrawiam

Piekny tekst

[Gość: KR$]

Jest w tym krotkim a jakze odkrywczym tekscie duzo racji i bijacego
wieloletniego doswiadczenia.... ;-)

Zostałes sam

[hans_kloss]

Witaj,

Mam nadzieje, ze zagladasz na forum i czytasz posty. A warte sa tego, gdyz
zawieraja wiele cieplych slow oraz kilka rozwiazan problemu. Od twojego
rozstania minelo troche czasu, napisz co teraz czujesz. A moze ukochana do
ciebie wrocila?

Moim zdaniem, jesli nawalnice uczuc zwiazanych z zalem po stracie ukochanej,
masz juz za soba - czas najwyzszy zaczac odcinac kupony od tego doswiadczania.
Mysle, ze powinienes na chlodno przeznalizowac wasz zwiazek od poczatkow az do
samego konca. Jak ewoluowalo wasze uczucie, twoj stosunek do ukochanej i jej do
ciebie, jak wygladaly wasze wspolzaleznosci. Byc moze dzieki takiej analizie
dostrzezesz owe sygnaly alarmowe, ze cos zaczyna sie psuc, ktorych wczesniej
nie dojrzales. Moze uda ci sie dociec dlaczego sie pojawily, jakie byly
przyczyny poczatku usychania zazylosci.

Oczywiste jest, ze taka chwila zadumy nie ma na celu rozdrapywanie ran, raczej
ma sluzyc wyciagnieciu wnioskow na przyszlosc. Twoich nastepnych zwiazkow. Abys
wiedzial czego ci czynic nie wolno i na co zwracac uwage bys nie zostal... z
reka w nocniku.

Pamietaj, ze wszytko ma swoja przyczyne i waznym jest by zawsze ja dokladnie
poznac.

Pozdrawiam.