interferon cd.

[sloncegorace77]

Bardzo dziękuje za wypowiedzi na temat interferonu. U mnie pojawiło się w 2009r PZNW i samo przeszło, nie dostałam sterydów, po jednym MRI żyłam w niepewności, po roku zrobiłam kontrolne MRI wyszło lepiej, zmiany się zmniejszyły.Za kilka miesięcy miałam dużą infekcje, nie mogłam kaszlu wyleczyć, chory ząb, to spowodowało(tak myślę) że zaatakował SM, od tego czasu mam zawroty głowy, zaburzenia widzenia-mroczki. Nie zażywam obecnie nic, pije sobie olej lniany, aloes, zamierzam sprowadzić wit D z Kanady, chciałam ok 5-10 tys jedn zażywać dziennie. Czekam na interferon, mam 26 punktów, MARTWI MNIE JEDNA SPRAWA: chcemy powiększyć rodzinę, mam 34 lata i myślę że najwyższy czas na 2 dziecko,
a z drugiej strony skoro interferon pomaga nie chcę rezygnować z niego, PROSZĘ O RADĘ, POMYSŁ JAK TO POSKŁADAĆ?

[iza_czarnecka]

Fakt, Interferon wyklucza ciąże.

Poddaję się, nie odpowiem na to pytanie. To powinna być wasza wspólna decyzja, to znaczy - Twoja i męża/partnera. Znacie prawdopodobnie wszystkie i za i przeciw.

NIe powiem też, co bym sama zrobiła. Niestety nie mam dzieci, tak mi się ułożyło życie. Wiem co znaczy być kobietą, która nie ma dzieci. Wiem też co znaczy życie z SM. Nie będę obiektywna.

Jakąkolwiek decyzję podejmiecie, pamiętaj, trzymamy kciuki.

Iza

[czarnajagoda]

Rady udzielić nie mogę, bo to wszystko to bardzo osobiste i indywidualne, ale mogę coś o sobie napisać.
Interferony brałam 2 lata, nawet się zakwalifikowałam na trzeci rok. Z tym że u mnie nie było szczególnego szału z tym lekiem, bo rzuty i tak miałam rzadkie i przy interferonach pozostała ta sama częstotliwość (1/rok), coraz bardziej natomiast odczuwałam skutki uboczne. W pewnym momencie leukocyty zaczęły mi dość gwałtownie spadać, więc neurolog zasugerowała branie połowy dawki. I dobrze, bo właśnie tak wyszło (bez planów), że zaszłam w ciążę, więc problem - ciągnąć te interferony (za: Mężczyzna i matka, ja - sceptyczna) rozwiązał się w sposób naturalny.
Przez pierwszy trymestr strach, czy nie poronię - bo tym może skutkować branie interferonów w ciąży, potem trochę strach czy dziecko nie ma wad genetycznych, po badaniach prenatalnych wszelkie strachy poszły w kąt - miałam czuć się dobrze, żeby nie stresować dziecka. Ciąża przebiegała bezproblemowo, odnosiłam wrażenie, że do gin. chodzę tylko po to, żeby usłyszeć, że wszystko jest w porządku. W pierwszym i trzecim trymestrze oraz po porodzie zostałam obejrzana przez neurologa - też wszystko OK. Córka urodziła się zdrowa w terminie... wyznaczonym przez ginekologa. Poród - cc przy znieczuleniu ogólnym, tak zadecydowała neurolog, choć podobno coraz więcej opinii skłania się ku naturalnemu porodowi.
10 miesięcy po porodzie - 2 rzuty (jestem w trakcie drugiego), względnie łagodne, ale ja zawsze takie miałam. I radość z każdego uśmiechu dziecka, i ta świadomość, że nawet jak mnie się już nie chce, to mam dla kogo się starać być zdrowa.
A ja naprawdę, naprawdę nigdy nie planowałam mieć dziecka. Teraz córka udowadnia mi, jak bardzo się myliłam.

A, tak mi się przypomniało - karmienie piersią podobno jest dobre nie tylko dla dziecka, ale i dla matki z SMem, przynajmniej w dłuższej perspektywie czasowej. I cóż z tego, skoro ja prawie pokarmu nie miałam, więc moja przygoda z karmieniem skończyła się po jakichś 2 miesiącach.

[czarnajagoda]

Decyzji: interferon czy dziecko za Ciebie nikt nie podejmie, ale żeby jeszcze namieszać, albo tylko dorzucić argument do wzięcia pod rozwagę, podrzucam art.
abczdrowie.pl/ciaza-a-stwardnienie-rozsiane

[marcinl0]

www.ccsvi-ms.pl/forum/viewtopic.php?f=11&t=666&p=5741&sid=fbe4f54bb506963161ead5ebe6cc2de3#p5741

[apietr02]

słonce odezwij sie do Mnie !
[e-mail] ;)