Jakie są słowiańskie techniki produkcji dziegciu?

[juliusz_cezar1]

Mam zamiar zrobić trochę dziegciu, mam kilka "technik", jednak chciałbym
poznać słowiańską. Czy ktoś wie coś na ten temat?

[ignorant11]

juliusz_cezar1 napisał:

> Mam zamiar zrobić trochę dziegciu, mam kilka "technik", jednak chciałbym
> poznać słowiańską. Czy ktoś wie coś na ten temat?


Sława!

Dobre...

A jeszcze lepiej byłoby gdybyś wątek zatytułował np : "na czym polega
słowiańska przewaga techonologiczna w produkcji dziegciu"...

Lub też "dlaczego słowiański dziegeć jest najlepszy na świecie"

hahahaha!

+ za pomysłowość!

Słyszałem że starożytni Słowianie dziegeć uzyskiwali z ogrzewanych pni drzew
liściastych, ale przyznam się, że nie bardzo jestem biegły w temacie...

W tej chwili nie przypominam sobie, ale z jakiegos pospolitego gatunku
liściastego dziegeć jest najlepszy: brzoza?, olcha? wierzba? chyba nie dąb?

[archeo_gda]

ignorant11 napisał:

> Słyszałem że starożytni Słowianie dziegeć uzyskiwali z ogrzewanych pni drzew
> liściastych, ale przyznam się, że nie bardzo jestem biegły w temacie...
> W tej chwili nie przypominam sobie, ale z jakiegos pospolitego gatunku
> liściastego dziegeć jest najlepszy: brzoza?, olcha? wierzba? chyba nie dąb?

Nie z pni, a wyłącznie z kory. Dziegieć to po prostu smoła uzyskiwana z
destylacji kory brzozowej. Bez trudu znajdziesz w internecie wskazówki, jak go
wytwarzać.

[borebitsa]

juliusz_cezar1 napisał:

> Mam zamiar zrobić trochę dziegciu, mam kilka "technik", jednak chciałbym
> poznać słowiańską. Czy ktoś wie coś na ten temat?

Na sporą skalę to :
Znależc jakąś wnękę skalną, pochyloną sicianę, albo zrobiś odpowiednią
konstrukcje glinian drewnianą lub kamienno glinianą.

W przypadku wnęki skalnej.
Rozpalić ognisko.
Szczelnie obłozyć dzrewem dużo polan ułozonych bliko jedne przy drugich.
Tak jak przy robieniu węgla. Całość można okryć korą. (sama kora też może być
jednak trudno uzyskać dużo kory) Chodzi o to żeby zminimalizować dostęp
powietrza. Mały dostęp powietrza jest wskazany bo inaczej cały stos nam zgaśnie
a nie bedzie się tlić i smolić. Temperatura żaru od środka powoduje ogrzewanie
drew i parowanie z nich wszyskiego co lotne.

A to co uleci skrapla się na zimnych skałach otoczenia.
Tyże się na garcach zbiera a najlepiej go odczyścić żażąc garnic pusty.
(mozna reż tak zrobić z przypaloną patelnią aluminiową po 2 godzinach na gazie
jak nowa uwaga rączka, (teflon czarny nie zchodzi))

Dziegć był prawdobodobnie samoistnym produktem palenia ognisk w jaskiniach i
nie jest to wielka trudność żeby go troche otrzymać.

NA skalę paleo-przemysłową ja bym zrobił tak

Zrobił stos smolarski.
Ustawił nad nim okap.
Okap może być z filcu.
Filc musi być cały czas mokry (a przez to zimny).
NA filcu zbiera siedziegć i okapuje do rynny którą splywa poza stos smolarski.

Przy smoleniu potrzeba nam sporo wody a i czeladź musi czuwać by ogień nie
buchnął.

Jak już sie smolenie rozpocznie to zrazu dziegć jest żadki.
Ten się nadaje do piast smarowania i do wszelkich rozpiżań kij by się swary
zadały. Zadki dziegć łatwiej się pali. Trzeba mu się odstać a wode co sie
zwiżchu zbiera czortom sprzedać bo kołtuny tym laczą zwszawione.

Dziegć twardy zbiera się na koniec smolenia. Już nie będzie on tak łatwo
spływać i okap czły oblepi. Ale jak oblepienie bedzie grube to i chlodzenie
zmaleje tak że gęsty gorący zacznie rynną spływać. Tego też można w baryłki
albo tylko w doły i potemtoporem kawalić.
Twardy dzieć do scipa smolenia jest nalepszy.

Dobrze jest smoolenie jesienią zacząć a to już szczególnie w borach gdzie sucho
i do wody daleko. Mozna na lodowatym okapie zkroplić wtedy dzigć najżadszy. Ten
lodowaty to jest przeźroczysty i pahnący. Jak sie pali to nie kopci. Róznie
jego toń nazywają. A to twin ltwon a w uglu mówia na lód ice i ice tonią go tam
zwą. Można by zmiarkować ze słów wykrzywiania że zanim wszyskie lasy zesmolą to
acetonem będą dzięgdź lodowy nazywać.

Filc jako że drogi to i wpółnocy Mazowsza na Litwach czy Rusia czasem łódź cała
nad smolarnie kładą co by ją tak od wody uszczelnić. Tak i tamtejsi smolarze
patrżc na to okapy z brzozy jak łodki robią i tak im dziegć okapuje. NIe jest
to najlepsza metoda bo szpary są miedzy łudkami i dużo dziegci w libo ulata a
to jest zmarnowanie a i swiętym gajom szkodzi.
Bo filc chciaż grogi to można go wiele lat używać bo taki dziegciem wsiąknięty
to nic go ani woda ani grzyb ani żadne robactwo nie zgryzie.

Pisząc o przymySlnych sposobach na dziegcie można wspomnieć jak to dzrzewo na
dziegć próbować juże by nie narobić sie a tylko węgle dostać adziegcia niewiele.

A to stara metoda i kazdy zna. Dziura dziegciowa co do żaru wznicania. Im się
żar u dołu pojawi a dziegć gesty kolo dzubo to lepszy scypy do smolenia.

A smoloż to jest tęgi peżun. Czosym baby smichają żeśmy usmoleni. Ale jak nosz
dziegć od dzyga poczują to im chichi w ochi sie zobmienia.

Do z tamtego dziegciu, budyniu to i dziesiąta woda po kisielu wie skąd

Sława !

Do boreetymologisty...

[ignorant11]

borebitsa napisała:

> juliusz_cezar1 napisał:
>
> > Mam zamiar zrobić trochę dziegciu, mam kilka "technik", jednak chciałbym
> > poznać słowiańską. Czy ktoś wie coś na ten temat?
>
> Na sporą skalę to :
> Znależc jakąś wnękę skalną, pochyloną sicianę, albo zrobiś odpowiednią
> konstrukcje glinian drewnianą lub kamienno glinianą.
>
> W przypadku wnęki skalnej.
> Rozpalić ognisko.
> Szczelnie obłozyć dzrewem dużo polan ułozonych bliko jedne przy drugich.
--------------------------------------------------------------------------------
-
+++Ignorant: A może nazwa POLANIE nie od pola , czy od POLANY pochodzi, ale od
POLANA?
tak tylko mi się skojarzyło w moim skromnym umyśle...
--------------------------------------------------------------------------------
--
> Tak jak przy robieniu węgla. Całość można okryć korą. (sama kora też może być
> jednak trudno uzyskać dużo kory) Chodzi o to żeby zminimalizować dostęp
> powietrza. Mały dostęp powietrza jest wskazany bo inaczej cały stos nam
zgaśnie
>
> a nie bedzie się tlić i smolić. Temperatura żaru od środka powoduje
ogrzewanie
> drew i parowanie z nich wszyskiego co lotne.
>
> A to co uleci skrapla się na zimnych skałach otoczenia.
> Tyże się na garcach zbiera a najlepiej go odczyścić żażąc garnic pusty.
> (mozna reż tak zrobić z przypaloną patelnią aluminiową po 2 godzinach na
gazie
> jak nowa uwaga rączka, (teflon czarny nie zchodzi))
>
> Dziegć był prawdobodobnie samoistnym produktem palenia ognisk w jaskiniach i
> nie jest to wielka trudność żeby go troche otrzymać.
>
> NA skalę paleo-przemysłową ja bym zrobił tak
>
> Zrobił stos smolarski.
> Ustawił nad nim okap.
> Okap może być z filcu.
> Filc musi być cały czas mokry (a przez to zimny).
> NA filcu zbiera siedziegć i okapuje do rynny którą splywa poza stos smolarski.
>
> Przy smoleniu potrzeba nam sporo wody a i czeladź musi czuwać by ogień nie
> buchnął.
>
> Jak już sie smolenie rozpocznie to zrazu dziegć jest żadki.
> Ten się nadaje do piast smarowania i do wszelkich rozpiżań kij by się swary
> zadały. Zadki dziegć łatwiej się pali. Trzeba mu się odstać a wode co sie
> zwiżchu zbiera czortom sprzedać bo kołtuny tym laczą zwszawione.
>
> Dziegć twardy zbiera się na koniec smolenia. Już nie będzie on tak łatwo
> spływać i okap czły oblepi. Ale jak oblepienie bedzie grube to i chlodzenie
> zmaleje tak że gęsty gorący zacznie rynną spływać. Tego też można w baryłki
> albo tylko w doły i potemtoporem kawalić.
> Twardy dzieć do scipa smolenia jest nalepszy.
>
> Dobrze jest smoolenie jesienią zacząć a to już szczególnie w borach gdzie
sucho
>
> i do wody daleko. Mozna na lodowatym okapie zkroplić wtedy dzigć najżadszy.
Ten
>
> lodowaty to jest przeźroczysty i pahnący. Jak sie pali to nie kopci. Róznie
> jego toń nazywają. A to twin ltwon a w uglu mówia na lód ice i ice tonią go
tam
>
> zwą. Można by zmiarkować ze słów wykrzywiania że zanim wszyskie lasy zesmolą
to
>
> acetonem będą dzięgdź lodowy nazywać.
>
> Filc jako że drogi to i wpółnocy Mazowsza na Litwach czy Rusia czasem łódź
cała
>
> nad smolarnie kładą co by ją tak od wody uszczelnić. Tak i tamtejsi smolarze
> patrżc na to okapy z brzozy jak łodki robią i tak im dziegć okapuje. NIe jest
> to najlepsza metoda bo szpary są miedzy łudkami i dużo dziegci w libo ulata a
> to jest zmarnowanie a i swiętym gajom szkodzi.
> Bo filc chciaż grogi to można go wiele lat używać bo taki dziegciem
wsiąknięty
> to nic go ani woda ani grzyb ani żadne robactwo nie zgryzie.
>
> Pisząc o przymySlnych sposobach na dziegcie można wspomnieć jak to dzrzewo na
> dziegć próbować juże by nie narobić sie a tylko węgle dostać adziegcia
niewiele
> .
>
> A to stara metoda i kazdy zna. Dziura dziegciowa co do żaru wznicania. Im się
> żar u dołu pojawi a dziegć gesty kolo dzubo to lepszy scypy do smolenia.
>
> A smoloż to jest tęgi peżun. Czosym baby smichają żeśmy usmoleni. Ale jak
nosz
> dziegć od dzyga poczują to im chichi w ochi sie zobmienia.
>
> Do z tamtego dziegciu, budyniu to i dziesiąta woda po kisielu wie skąd
>
> Sława !
>
>
>
>
>
>
>
>

[borebitsa]

ignorant11 napisał:


> > W przypadku wnęki skalnej.
> > Rozpalić ognisko.
> > Szczelnie obłozyć dzrewem dużo polan ułozonych bliko jedne przy drugich.
> ------------------------------------------------------------------------------
-
> -
> -
> +++Ignorant: A może nazwa POLANIE nie od pola , czy od POLANY pochodzi, ale
od
> POLANA?
> tak tylko mi się skojarzyło w moim skromnym umyśle...

Ja sądzę że wielu (ja też częśto) popełnamy błąd nieciągłosci myślenia.

Np skąd się wziął kurczaczek?
z jajeczka a jajeczko? Tak powtórzmy pytanie (K v J) n razy.
I co będzemy widzieć po paru milionach bedą to inne kury, ózniej przy n ~70M
dojdziemy do szczuro ptaków takie jak na gobi leżały, dalej pełzajace gady,
wilgotne płazy, dyszące ryby, sprostowane strunowce, wiotkie pierćcieniowce,
odwrócone pierwoustne, jamiste jamochłony, chłonące gąbki i wszędzie jest jajo
aż dochodzimy do tego kiedy jest tylko jajo jednojajow jednokkommurkowe życie.
Więc ewidentnie jajko było pierwsze.

Wnioskuję że Polacy byli peirwsi potem nazwy dla nich nazwa.

Od Ich nazwy ludzi połnocy nazywają południowcy rózne dobre wynalazki

Słowom by powstały nie wystarcza jedno złączenie logiczne. Żeby były trwałe jak
nazwa która Polsce i nam przylgnęła logicznych złączeń musie być wiele i to na
przestrzeni tyśiącleci.
Słowa rdzenia POL są wierne Polsce bo wiele logicznie lgnie do tej ziemi i jej
ludzi.

To aż zdumiewające że oscienni oddają nam te honory których "nasi"*
językoznawcy nie widzą!


www.wordreference.com/english/definition.asp?en=pole

*na ten temat to należy więcej napisać

> ------------------------------------------------------------------------------
-
> -
> --
> > Tak jak przy robieniu węgla. Całość można okryć korą. (sama kora też może
> być
> > jednak trudno uzyskać dużo kory) Chodzi o to żeby zminimalizować dostęp
> > powietrza. Mały dostęp powietrza jest wskazany bo inaczej cały stos nam
> zgaśnie
> >
> > a nie bedzie się tlić i smolić. Temperatura żaru od środka powoduje
> ogrzewanie
> > drew i parowanie z nich wszyskiego co lotne.
> >

[juliusz_cezar1]

Ja odkryłem inną metodę: Wykopać dół, a w dole jeszcze mały dołek. W mniejszym
dołku umieścić gliniane naczynie, a na nie kolejne naczynie z dziurkami na
spodzie(będące w dole "właściwym"). Przykryć pokrywką. Całość oblepić gliną, by
by nie było dostępu powietrza (istota suchej destylacji). Lekko rozpalić ogień
w dole (by utwardzić glinę). Potem zaś, po wstępnym utwardzeniu rozpalić mocny
ogień tak, by pokrywał całą glinianą konstrukcję. Przez 3 godziny podtrzymywać
palenie (temperatura musi wynosić 350C w przypadku dziegciu, a 700C w przypadku
smoły drzewnej). Później jeden dzień odczekać. Przy ochładzaniu się naczynia,
gaz skropli się i do dolnego naczynia napłynie z góry dziegieć. Należy
pamiętać,że produktem głównym procesu jest węgiel drzewny, a dziegieć to w
najlepszym przypadku 3%-5%.Wczoraj wykonałem owo doświadczenie i jutro rano
odkuję pokrywę glinianą.

w sumie tak też można

[borebitsa]

juliusz_cezar1 napisał:

> Ja odkryłem inną metodę: Wykopać dół, a w dole jeszcze mały dołek. W
mniejszym
> dołku umieścić gliniane naczynie, a na nie kolejne naczynie z dziurkami na
> spodzie(będące w dole "właściwym"). Przykryć pokrywką. Całość oblepić gliną,
by
>
> by nie było dostępu powietrza (istota suchej destylacji). Lekko rozpalić
ogień
> w dole (by utwardzić glinę). Potem zaś, po wstępnym utwardzeniu rozpalić
mocny
> ogień tak, by pokrywał całą glinianą konstrukcję. Przez 3 godziny
podtrzymywać
> palenie (temperatura musi wynosić 350C w przypadku dziegciu, a 700C w
przypadku

Troche niezrozumiałem twojego opisu. Pomógł mi link podany przez archeo_gda

w tym wypadku role kondansatora chlodnicy bedzie połnić dorna cześć garca z
otworami w dole poniżej poziomu paleniska. oraz dolne naczynie chłodone od
ziemi.

To ze wyszlą ci wodnista ciecz to jest naturalne. Pewnie po czasie się
rozdzieli na warstwy wodną i olejową. Aczkolwiek zawartoś fenoli i krezoli ,
które są rozpuszczalne w wodzie bezie działać jak rozpuszczalnik dla częsci
frakcji smołowatych.

Większa temperatura wypalania tak by dolne naczynie było bardziej gorące da
gęsty dziegć. Także możesz spróbować zagęścic poporzez podgrzewanie. Będzie
strasznie dymić.

Również proces wędzenia ma w sobie trochę dziegciowej technologi. Mięso jest
pokrywane warstewką skroplonego dymu i te fenolo/krezolowe substancje
zabezpieczają przed psuciem od bakterii i grzybów. Lizol zawiera też podobne
bakteriobujcze związki. Ale uwaga trucizna.

W sumie ciekawy temat.

skoro dziegć był stosowany jako mąść to może
smoła i pierze nie tylko karcącego przesłania.

Szukam odnisień do dziegciu i pierza w związku z tłumaczeniem codexu
rachonczego. człowiek opierzony czlowiek nieopierzony.
Jakie to ma odniesienia?


>
> smoły drzewnej). Później jeden dzień odczekać. Przy ochładzaniu się naczynia,
> gaz skropli się i do dolnego naczynia napłynie z góry dziegieć. Należy
> pamiętać,że produktem głównym procesu jest węgiel drzewny, a dziegieć to w
> najlepszym przypadku 3%-5%.Wczoraj wykonałem owo doświadczenie i jutro rano
> odkuję pokrywę glinianą.

A inne produkty, potaż, mydło

[borebitsa]

jak robiono kalfonie
garbowano skóry
impregnowano tkaniny czy filce
A różne inne produkty?
Lekarstwa
zioła kosmetyczne
przetwory żywności *od kiedy kiłbasa?)
serowarstwo.
tkaniny przedza
Miody, starzenie.
ciesielstwo


Do typowo słowiańskich należą kolczugi wzór z kólkami ma POL w nazwie.

saletra i wieliczka

[borebitsy]

Saltra towayszy złożom soli . Jest najbardziej rozpuszczlna dlatego występuje
na górze i pośrodku słupa solnego. 09

Może to tłumczć pioruny którymi miał żucać gromowładny i jego aniołowie.

Występuje też nazwa saletra norweska Ca(NO3)2.
KNO3 występuje w Indiach.
w Wieliczce czy Bochni w pęknięciach słupa solnego 065

Jak się robi proch to się uciera trze jej sól z węglem i siarką (Tarnobrzeg)*1
Tak więc nasza sale_tra (sul_tra) ma słownie więcejsensu niż angielskie słowo
salpetra. Również jest stosowana dozabezieczaniamięsa przed jadem kiłbasianym.
Zabija beztlenowce clostridium oxydując środek kiłbasy. Bez niej suszona kiłbsa
będzie szrociemna i potencjalnietrująca. 07

Tak tylko nie kopie się już w Wieliczce od ponad 2.5 tys lat. 05


==
*1 Tarno-tarto?

[juliusz_cezar1]

Zrobilem! Ale nie wyszlo... Tlen nie doszedl, bo powloka gliniana była dobra,
no i na dnie spoczywała ciesz tylko ze w niczym nie przypominała smoły, a
jakiej wodniste pomyje. Stąd wnioskuje, ze problem mogl tkwić w garnku lub w
korze. No wlasnie? "Którą" kore trzeba użyć? Może mała kolejność: na drewnie
znajduje się około 5 - 20 mm warstwa kory, na niej zaś zielona warstewka
(cieniutka) no a na tym charakterystyczny "papierek" brzozowy biały. Co mam
użyć?

jaki dzyg taki dziegć :(

[borebitsa]

juliusz_cezar1 napisał:

> Zrobilem! Ale nie wyszlo... Tlen nie doszedl, bo powloka gliniana była
dobra,


o biedny. A czytałeś mój opis. Przeca nie będę ciebie robić uczył.

Weź probówkę szkalaną włoż mareriał podgżej samo denko nad gazem. U wylotu, u
chłodnej części, zbieze sie brązowa maź, To jest dziegdź.

Jak chcesz zachować wierność materalną to probówkę zastąp garcem z głiny z
długim dzubkiem. A jak koniec szyjki od połowy wygniesz do dołu to przy
podgrzewaniu sam dziegć będzie wypływać. Dodatkowo wstępujący fragment szyjki
będzie działać pod prąd co się teraz nazywa frakcyjną destylacją a zanane było
od dawna nawet indianom. Długa fajka.

Dziegć miał spore militarne znaczanie.
Gorący garniec dziegciu prześnięty na wroga.
Brr. Jeszcze jak się wiechciem trzcin czy pyżu zatkało gardzeil garnca.
A wcześniej na żaże garniec podgrzewiło i z zapalonym lontem leciał by pizdnąc
w kawałki na zakutych łbach na przećiwko.

Nie dość że to konie stroży, oczy zalewa, bąble opaża ale cała ziemia płonie
jak hel nocy. Hejże dzieć był dobry.

Ostanio to też chłopy dzieć na przeiwko leją tylko zimny bo jeszcze whu jest hu
je nie wiedzą. A zimny bo to stary olej silnikowy. A dobrze robi na gliny , tak
że pała w ręku mu ślizga i dobrze go robić, tak się to ongiś a i dziś same o
bronią.

No to wiecie już poco ręcznie lepione garki.

>
> no i na dnie spoczywała ciesz tylko ze w niczym nie przypominała smoły, a
> jakiej wodniste pomyje. Stąd wnioskuje, ze problem mogl tkwić w garnku lub w
> korze. No wlasnie? "Którą" kore trzeba użyć? Może mała kolejność: na drewnie
> znajduje się około 5 - 20 mm warstwa kory, na niej zaś zielona warstewka
> (cieniutka) no a na tym charakterystyczny "papierek" brzozowy biały. Co mam
> użyć?

bułkę przez bibułkę.

[archeo_gda]

Cytuję z serwisu www.biskupin.pl:

Drobno dartą korę brzozową, wyłącznie jej zewnętrzną warstwę zwaną później w
terminologii lodu polskiego brzostą, ciasno ugniatano w garnku i po założeniu
pokrywki starannie oblepiano gliną. Po przesiąknięciu rozpalano nad nim ogień,
podsycany przez około 2-3 godziny. W wyniku wysokiej temperatury i bez dostępu
powietrza kora brzozowa zwęglała się, lecz jednocześnie dawała gęstą ciecz-
dziegieć. Wymagał on oczyszczenia z węgla drzewnego, co czyniono ugniatając w
dłoniach wałki przypominające kształtem cygara. Podobnie jak dziegieć
otrzymywano smołę drzewną, z tym że wyjściowym było drobno łupane, żywiczne
drewno drzew iglastych (najlepiej sosnowe) i z korzeni, gdyż w nich następowała
duża kondensacja żywicy.
Minęły stulecia zanim udoskonalono wyżej opisaną technikę, tworząc zestaw
składający się z dwóch naczyń. W jednym - z wywierconym otworem we dnie
gromadzono korę brzozową lub sośnicę, następnie stawiano je na drugie i całość
szczelnie oblepiano gliną, potem w dołku w ziemi palono nad czerepem ogniska. W
ten sposób w dolnym garnku gromadził się dziegieć bądź smoła, już bez
zanieczyszczeń.

Przeczytaj jeszcze to:

[archeo_gda]

www.wigry.win.pl/kwartalnik/nr7_dziegiec.htm

[borebitsa]

archeo_gda napisał:

> www.wigry.win.pl/kwartalnik/nr7_dziegiec.htm

miód dziegciowy to destylat !!! + papier.

[borebitsa]

borebitsa napisała:

> archeo_gda napisał:
>
> > www.wigry.win.pl/kwartalnik/nr7_dziegiec.htm

No włąsnie tam napisane że anglicy znają miód dziegciowy.
mozna to intermpertować że to miód z dziegciem. Raczej trutka .
Albo miód dziegciowany. czyli przerobiony tak jak dziegć.

A wtedy to otrzymamy destylat. Który na wiele przypadków i shorzeń się nada.
A łyżka dziegciu w beczce miodu?
Jak sie przeciągnie destylacje to się przypalone zfenoluje.

A jesszcz odnośnie skraplania dolnego. czyli garnek otworki kora itp.
To jest to również chemiczny proces ekstrakcji.
Z substancji podgrzewanej zostaną wypłukane trudnorozpuszczalne związki.
Pewnie dużo garbników uda sie zebrać w kondensacie.
Czy to może być dobre do garbowania skóry? fenle krezole garbniki. pewnie tak.
Może i tez nieżle leczniczo. Szczególniejak się weźmie kruszynę.

Skoro aż tak męczyli naturę to jakże proste się wydaje gotowanie pokruszonego
drewna z popiołem. Co powstanie? Masa papierowa.
Jak zrobic papier. Rozpuścic popiół w wodzie. Odstawić na noc. Odlać kłarowną
zawartość. A potem dobrze wyprażyć, K2CO3 +> KOH +2CO2/|\. Jak nie to
przecedzić przez wełne.
Dodać drewna drobengo, wierzby lub topoli. Mozna wziąć to co bobry zostawią jak
dzrzewo zcinają. Gotować kole ognia aż się wszysko na papke rozgotuje. Moe stać
koło ogniska a i ztydzień. Powtórnie odlać wody dodać swieżej wody popiołowej.
Mozna dodać wyleniłego włosiaalbo włosie specjalnie zmolonego. Zmolenie to
siebiee kupe kłakOw i mole wpuszcza. Potem na to mowili zmielone. Ale kto by
tam kłaki mielił jak są od tego mole. Śmierdzi to toche mielizną ale jak się
znowu zagotuje i odcedzi to już nie. Jak papka jest biała i drobna to ją na
plutno rozpapciać. Jak wyschnie to jest przedni żarkróż zwany też papirzem bo
najpier paple a potem się na nim pirzem i z morwy sokim znaki robi jak to ongiś
bywało. Tak jak CR.

DZIEGIEĆ

[juliusz_cezar1]

Słuchajcie! Na logikę, to dziegieć to "przerobione" chemicznie soki i inne
substancje z drzewa. Zatem jak włożę do garnca suche paski kory, to czy z nich
uda mi się zrobić dziegciu? Poprawcie mnie, jesli źle rozumuję.

[borebitsa]

archeo_gda napisał:

> Cytuję z serwisu www.biskupin.pl:
>
> Drobno dartą korę brzozową, wyłącznie jej zewnętrzną warstwę zwaną później w
> terminologii lodu polskiego brzostą, ciasno ugniatano w garnku i po założeniu
> pokrywki starannie oblepiano gliną. Po przesiąknięciu rozpalano nad nim
ogień,
> podsycany przez około 2-3 godziny. W wyniku wysokiej temperatury i bez
dostępu
> powietrza kora brzozowa zwęglała się, lecz jednocześnie dawała gęstą ciecz-
> dziegieć. Wymagał on oczyszczenia z węgla drzewnego, co czyniono ugniatając w
> dłoniach wałki przypominające kształtem cygara. Podobnie jak dziegieć
> otrzymywano smołę drzewną, z tym że wyjściowym było drobno łupane,

I ugnatane w rękach w temperaturze denaturacji białka?
bo poniżej to smoła nie jest płynna.
Moze jest to jakaś farmaceutyczna receptaale nie przemyślny sposób.
Dodtkowo ogień nie rozpala się nad tylko pod jeżeli.

Garniec szczelnie zalepiony gliną z czymś tak w środku wstawiony do ognia
exploduje. Więć bedziesz mieć gadzie na sumieniu dzieciaki które ewentualnie
posłuchają twoich nonsensów. !!!!!!!!!!!!!!!

Opisanym moim sposobem można otrzymać z jednego stosu smolnego wysokiego an 2m
srednica 4m pare baryłek dziegciu. Bez żadnego babrani się i parzenia rąk.

A cygara najlepsze kubańskie. Zakazane w USA, ale można jeździć na Kubę zapalić.


> żywiczne
> drewno drzew iglastych (najlepiej sosnowe) i z korzeni, gdyż w nich
następowała
>
> duża kondensacja żywicy.
> Minęły stulecia zanim udoskonalono wyżej opisaną technikę, tworząc zestaw
> składający się z dwóch naczyń. W jednym - z wywierconym otworem we dnie
> gromadzono korę brzozową lub sośnicę, następnie stawiano je na drugie i
całość
> szczelnie oblepiano gliną, potem w dołku w ziemi palono nad czerepem ogniska.
W
>
> ten sposób w dolnym garnku gromadził się dziegieć bądź smoła, już bez
> zanieczyszczeń.

[borebitsa]

borebitsa napisała:

> archeo_gda napisał:
>
> > Cytuję z serwisu www.biskupin.pl:
> >
> > Drobno dartą korę brzozową, wyłącznie jej zewnętrzną warstwę zwaną później
> w
> > terminologii lodu polskiego brzostą, ciasno ugniatano w garnku i po założe
> niu
> > pokrywki starannie oblepiano gliną. Po przesiąknięciu rozpalano nad nim
> ogień,
> > podsycany przez około 2-3 godziny. W wyniku wysokiej temperatury i bez
> dostępu
> > powietrza kora brzozowa zwęglała się, lecz jednocześnie dawała gęstą ciecz
> -
> > dziegieć. Wymagał on oczyszczenia z węgla drzewnego, co czyniono ugniatają
> c w
> > dłoniach wałki przypominające kształtem cygara. Podobnie jak dziegieć
> > otrzymywano smołę drzewną, z tym że wyjściowym było drobno łupane,
>
> I ugnatane w rękach w temperaturze denaturacji białka?
> bo poniżej to smoła nie jest płynna.
> Moze jest to jakaś farmaceutyczna receptaale nie przemyślny sposób.
> Dodtkowo ogień nie rozpala się nad tylko pod jeżeli.
>

Nie mam racji, stwierdzam że przedmówca miał racje. Z paleniem ognia na górze.

> Garniec szczelnie zalepiony gliną z czymś tak w środku wstawiony do ognia
> exploduje. Więć bedziesz mieć gadzie na sumieniu dzieciaki które ewentualnie
> posłuchają twoich nonsensów. !!!!!!!!!!!!!!!
Tak gdy garnic gorny ma otworki to wszysko będzie stabilne. i nic nie
wybuchnie. a nadmiar gazu rozejdzie się w ziemi.

hau hau

[borebitsa]

ponieważ naszczekałem jak pies to odszczekuje.

Czasem też nie załapie całości myśli.

pozdrowienia

ale odzszczekuje tylko tu, a gdzie indziej też może za ostro
a taki już jestem, ostry.
ostatecznie to anonimowe słowa.

A co do Głodkowskiego. To większa hańba tych co go cytują gdzyż pomijają jego
dywagacje i zastrzeżenia. On nie stwierdza jednoznacznie raczej rozważa taką
koncepcję.
A hańba spada na wszyskich że człowiek żeby pracować naukowo musi obcym się
umizgiwać bo u siebie w ojczyźnie nijak nie dojdzie. Tu troche mam wątpliwości.
bo gdyby wszyscy taka postawę przyjęli.
Wieć nie wiem hańba czy nie.
Zresztą kogo to obchodzi skoro nie ma już pojedynków.
Szkoda będę głosował za wskrzeszeniem.
Prynajmiej dla polityków.



borebitsa napisała:

> borebitsa napisała:
>
> > archeo_gda napisał:
> >
> > > Cytuję z serwisu www.biskupin.pl:
> > >
> > > Drobno dartą korę brzozową, wyłącznie jej zewnętrzną warstwę zwaną pó
> źniej
> > w
> > > terminologii lodu polskiego brzostą, ciasno ugniatano w garnku i po z
> ałoże
> > niu
> > > pokrywki starannie oblepiano gliną. Po przesiąknięciu rozpalano nad n
> im
> > ogień,
> > > podsycany przez około 2-3 godziny. W wyniku wysokiej temperatury i be
> z
> > dostępu
> > > powietrza kora brzozowa zwęglała się, lecz jednocześnie dawała gęstą
> ciecz
> > -
> > > dziegieć. Wymagał on oczyszczenia z węgla drzewnego, co czyniono ugni
> atają
> > c w
> > > dłoniach wałki przypominające kształtem cygara. Podobnie jak dziegieć
>
> > > otrzymywano smołę drzewną, z tym że wyjściowym było drobno łupane,
> >
> > I ugnatane w rękach w temperaturze denaturacji białka?
> > bo poniżej to smoła nie jest płynna.
> > Moze jest to jakaś farmaceutyczna receptaale nie przemyślny sposób.
> > Dodtkowo ogień nie rozpala się nad tylko pod jeżeli.
> >
>
> Nie mam racji, stwierdzam że przedmówca miał racje. Z paleniem ognia na górze.
>
> > Garniec szczelnie zalepiony gliną z czymś tak w środku wstawiony do ognia
> > exploduje. Więć bedziesz mieć gadzie na sumieniu dzieciaki które ewentualn
> ie
> > posłuchają twoich nonsensów. !!!!!!!!!!!!!!!
> Tak gdy garnic gorny ma otworki to wszysko będzie stabilne. i nic nie
> wybuchnie. a nadmiar gazu rozejdzie się w ziemi.
>
>

[borebitsa]

archeo_gda napisał:

> Cytuję z serwisu www.biskupin.pl:
>
> Drobno dartą korę brzozową, wyłącznie jej zewnętrzną warstwę zwaną później w
> terminologii lodu polskiego brzostą, ciasno ugniatano w garnku i po założeniu
> pokrywki starannie oblepiano gliną. Po przesiąknięciu rozpalano nad nim
ogień,
> podsycany przez około 2-3 godziny. W wyniku wysokiej temperatury i bez
dostępu
> powietrza kora brzozowa zwęglała się, lecz jednocześnie dawała gęstą ciecz-
> dziegieć. Wymagał on oczyszczenia z węgla drzewnego, co czyniono ugniatając w
> dłoniach wałki przypominające kształtem cygara. Podobnie jak dziegieć
> otrzymywano smołę drzewną, z tym że wyjściowym było drobno łupane,

I ugnatane w rękach w temperaturze denaturacji białka?
bo poniżej to smoła nie jest płynna.
Moze jest to jakaś farmaceutyczna recepta ale nie przemyślny sposób.
Dodtkowo ogień nie rozpala się nad tylko pod jeżeli.

Garniec szczelnie zalepiony gliną z czymś tak w środku wstawiony do ognia
exploduje. Więć bedziesz mieć gadzie na sumieniu dzieciaki które ewentualnie
posłuchają twoich nonsensów. !!!!!!!!!!!!!!!

Więcej przy nieszczelnosci twojego zalepienia a rozpaleniu ognia pod spodem na
szczelinie zacznie zbierać sie własnie kondensat destylatu smołowego. Chyba
łatwo jest sobie wypbraźić że dolepienie dziubka od pęknięcia pozwoli zebrać
kondensat w wygodnej postaci.Tym bardziej że para dziegćiowa to biały dym i
widać gdzie będzie się ulatniać. A zbliżając cokolwiek zimnego w jego okolice
łatwo zauważyć że sieczarnymi kroplami pokrywa.

Opisanym moim sposobem można otrzymać z jednego stosu smolnego wysokiego an 2m
srednica 4m pare baryłek dziegciu. Bez żadnego babrani się i parzenia rąk.

A cygara najlepsze kubańskie. Zakazane w USA, ale można jeździć na Kubę zapalić.


> żywiczne
> drewno drzew iglastych (najlepiej sosnowe) i z korzeni, gdyż w nich
następowała
>
> duża kondensacja żywicy.
> Minęły stulecia zanim udoskonalono wyżej opisaną technikę, tworząc zestaw
> składający się z dwóch naczyń. W jednym - z wywierconym otworem we dnie
> gromadzono korę brzozową lub sośnicę, następnie stawiano je na drugie i
całość
> szczelnie oblepiano gliną, potem w dołku w ziemi palono nad czerepem ogniska.
W
>
> ten sposób w dolnym garnku gromadził się dziegieć bądź smoła, już bez
> zanieczyszczeń.

Mnie się zmarnował cały garniec słowiańskiego...

[ignorant11]

SŁAWA!

... bimbru, a Ty dziegeciem rozlanym płaczesz?

Bądź dzielny!
Jako przynależny do tych synów ojców naszych Polaków rycerzy...