Anatomia rynków wschodnich obala mity

[ignorant11]

Sława!

biznes.interia.pl/prasa/nowe_zycie_gospodarcze/news/polska-podbija-wschod,1182475

WidaC, że rosja jest dla Polski dostawca, zapleczem surowcowym...

Widac tez ze wcale nie jest jakims wielkim rynkiem zbytu, gdy niewiele
przewyższa Ukraine...
)

Forum Słowiańskie
gg 1728585

Krótka ale treściwa opinia Luttwaka (1)

[eliot]

Zwróć uwagę szczególnie na wyjatkowo trzeźwą ocenę Rosji i jej
potencjału. To rzadkie u zachodnich ekspertów. Również ocena Chin i
Indii nieco odbiega od zwyczajowych zachwytów...

Ameryka i tak będzie najsilniejsza
Edward Luttwak*2008-09-27, ostatnia aktualizacja 2008-09-26 19:21

wyborcza.pl/1,76498,5740114,Ameryka_i_tak_bedzie_najsilniejsza.html

Mimo wszystkich obecnych problemów Stany Zjednoczone wraz z Europą
długo jeszcze utrzymają prymat w świecie


W czasach, gdy słabną amerykańskie finanse, bo taniejące
nieruchomości nie gwarantują narosłego do kolosalnych rozmiarów
(idącego w biliony, nie w miliardy) długu hipotecznego, gdy wartość
bezpiecznych lokat bankowych może z dnia na dzień spaść do zera i
gdy sam dolar traci na wiarygodności wskutek nowych długów
zaciąganych na nieznaną dotąd skalę przez rząd USA,
prawdopodobniejsze stają się przepowiednie o schyłku Ameryki.

Pisane na poczekaniu dziennikarskie książki - jak Fareeda
Zakarii "The Post American World" - powtarzają to, co wiemy wszyscy.
Że gospodarka Chin przeżywa wzrost od blisko 30 lat, a Indii - od
10. Że w Zatoce Perskiej trwa karnawał konsumpcji - każdy szejkanat
sprawia sobie wielkie międzynarodowe lotnisko i nie bacząc na ryzyko
pustych foteli, własną linię lotniczą. Że w Moskwie płynie struga
petrorubli, niepodzielną władzę sprawuje Kreml, a na prowincji
rządzi szara bieda. Że na przeszkodzie wzrostu gospodarczego Europy
stoi głęboki konserwatyzm związków zawodowych i korporacji
pracodawców (tzw. problemy strukturalne), podczas gdy polityczna
integracja nie pełznie już nawet z szybkością lodowca. Że wreszcie
ogromne bogactwo Stanów Zjednoczonych - kraju 19 tys. lotnisk dla
prywatnych maszyn i iście śródziemnomorskiego zagęszczenia
prywatnych basenów - marnieje wskutek nieakceptowania pragmatycznych
rozwiązań problemów kraju, od narkotyków po transport publiczny i
opiekę zdrowotną, zżerających dziś 17 proc. dochodu narodowego USA.

Marnotrawne Chiny

To wiemy, lecz by określić przyszłość USA - i Europy - musimy
wiedzieć jeszcze, jak wypadną one w konkurencji z innymi
mocarstwami. Może Komunistyczna Partia Chin utrzyma się u władzy,
może upadnie - duże trzęsienie ziemi w Pekinie wystarczyłoby do
wyzwolenia nagromadzonego przez dziesięciolecia niezadowolenia - a
może zreformuje się demokratycznie, przegrywając wybory po to, żeby
jak Kuomintang na Tajwanie wygrać je naprawdę? To warunek
prześcignięcia przez Chiny USA - modernizujący się, demokratyczny i
stabilny kraj z 1,3-1,5 mld mieszkańców przewyższy w każdej
dziedzinie mniejszego konkurenta. Dalsze rządy komunistów zaowocują
natomiast kolejnymi błędami, bo popełnia je każda dyktatura,
poczynając od monstrualnych strat kapitałowych - w każdej chińskiej
prowincji i w setkach mniejszych jednostek administracyjnych
realizuje się na mniejszą skalę megalomanię rządu centralnego:
elektrownia wodna na rzece Jangcy, z której prąd nigdy nie
zrekompensuje kosztów zatopienia tylu miast, 1142-kilometrowa
wysokogórska magistrala kolejowa do Lhasy, która nigdy nie
przyniesie zwrotu poniesionych kosztów, igrzyska olimpijskie
wymagające zamknięcia bądź przeniesienia tysięcy fabryk w próżnym
wysiłku oczyszczenia zatrutego powietrza stolicy, wreszcie projekty
regulacji Żółtej Rzeki w rzeczywistości pogłębiające procesy
pustynnienia, imponujące siedziby partyjne oraz wystawne rezydencje
lokalnych przywódców.

Całe to marnotrawstwo w połączeniu z przeinwestowaniem prywatnym
redukuje zysk per saldo z kapitału, zżerając pomału realną wartość
chińskich oszczędności. Oto powód, dla którego Chiny rządzone przez
komunistów nie mogą liczyć na osiągnięcie koreańskiej wydajności,
nie mówiąc o konkurowaniu na dłuższą metę z amerykańską
innowacyjnością. Będą nadal polegały na imporcie technologii,
projektów i modeli strukturalnych - dziełem zagranicznych
architektów są najważniejsze olimpijskie budowle. Dzisiejsze Chiny
kontynuują błyskawiczny wzrost dzięki niskim kosztom produkcji, ale
tylko głupcy i autorzy pisanych na poczekaniu książek wierzą, że ten
trend utrzyma się mimo rosnących kosztów.

[eliot]

Skłócone Indie

Indie nie cierpią na deficyt demokracji, tylko jej przerost:
wzrostowi gospodarczemu zagraża rosnąca korupcja populistycznych
rządów. Dużymi partiami - Kongresem i Indyjską Partią Ludową - nadal
kierują szanowani politycy, jednak ustępują one pola mniejszym
formacjom decydującym o powstawaniu i rozpadzie koalicyjnych rządów.
Formalnie reprezentują kasty, regiony i rozmaite radykalizmy, jednak
ich deputowani coraz chętniej sprzedają głosy, a inni, by głosować,
muszą brać przepustki z więzienia, gdzie siedzą za wymuszenia,
łapówki, oszustwa, a nawet morderstwa. Jeszcze gorsza (z wyjątkami)
korupcja panuje na szczeblu krajowym. Polega - najogólniej mówiąc -
na przekształcaniu polityki w codzienny spór o podział dóbr, co
bardzo utrudnia planowanie i uszczupla fundusze na inwestycje
publiczne. O ile Chiny przeinwestowują infrastrukturę, Indie
dramatycznie nie doinwestowują dróg, lotnisk i elektrowni, a zarazem
stawiają opór prywatyzacji. Szczupła elita administracji centralnej
walczy o utrzymanie dawnych brytyjskich standardów, jednak na
szczeblu stanowym szerzy się biurokratyczna nieudolność i coraz
bezwstydniejsza korupcja. W dorównującym liczbą ludności Niemcom
stanie Tamil Nadu, gdzie swego czasu dobrze rządzili bramini, dziś
urzędnicy z niższych kast nie tyle rządzą źle, ile z reguły nie
rządzą wcale. Jeżeli wzrost gospodarczy nie odwróci tych trendów,
niesprawne rządy zagrożą gospodarce kraju.


Niedoinwestowana Rosja

Wyludniająca się Rosja z trzecioświatową gospodarką opartą na
eksporcie surowców nie jest dla Stanów Zjednoczonych i Europy
poważnym rywalem. Jednak kosztuje je sporo, bo popiera wszelką
antyzachodnią działalność - od rządów Chaveza po opłakaną w skutkach
dyktaturę Mugabego. Kiedy zmarniały nadzieje na prawdziwą
demokrację, świat łudził się, że Putin stworzy przynajmniej
przyzwoity autorytaryzm z władzą na Kremlu, ale wolną gospodarką.
Zamiast tego zbudował on niestety jedyny w swym rodzaju ustrój
centralnie planowanego gangsteryzmu, gdzie wypadający z łask lokalni
kapitaliści i za dobrze prosperujący zagraniczni inwestorzy
wywłaszczani są pod groźbą śledztw za zmyślone przestępstwa,
natomiast mordercy podlegają ochronie. Nie brakuje pieniędzy na
wszelkie luksusy, ale brakuje na doinwestowanie badań, rozwoju,
rolnictwa czy przemysłu. Dlatego koniec boomu na ropę i gaz -
wszystkie boomy kończą się prędzej czy później - pogrąży ostatecznie
całą rosyjską gospodarkę.

Zintegrowana Europa

Wniosek z tego taki, że mimo wszystkich obecnych problemów Stany
Zjednoczone wraz z Europą długo jeszcze utrzymają prymat w świecie i
że może przyjacielska, ale nieuchronna i realna rywalizacja toczyć
się będzie między nimi. Przewagą USA jest ustrój federalny, więc
przyszłość transatlantyckiej rywalizacji zależeć będzie w znacznej
mierze od integracji UE. Kraje członkowskie stawiają konsekwentny i
coraz mocniejszy opór wszelkim unifikacyjnym propozycjom
brukselskich eurokratów - od unijnego prezydenta po normy sera.
Teraz jednak otwiera się inna ścieżka integracji dzięki czemuś, co
wydaje się jej przeciwieństwem - decentralizacji Europy rozpadającej
się na regiony, a nawet quasi-państwa, jak Katalonia i Szkocja, do
których wkrótce może dołączy włoska Padania. Tym, co łączy tak
odmienne regiony, jest potrzeba wyższego szczebla zarządzania
pozwalającego radzić sobie z ponadregionalnymi problemami
gospodarczymi i politycznymi - szczeblem tym wcale nie musi być
państwo, od którego pragną się uwolnić. Jest to impuls na rzecz
stworzenia europejskiego rządu federalnego znacznie silniejszy od
wszelkich idei eurokratów. Pozwoli on może ominąć przeszkody
stawiane politycznej integracji przez państwa członkowskie.

Innowacyjna Ameryka

Co do Stanów Zjednoczonych powstaje pytanie, czy potrafią one stawić
czoło swoim problemom metodami politycznymi, czy raz jeszcze
pozwolą, by przesłoniła je prywata. Pierwsze byłoby lepsze, ale
drugie jest bardziej prawdopodobne, bo nadal brak zgody co do
rozwiązań problemów zbiorowych, od deficytu federalnego po opiekę
zdrowotną - sugestia, by 97-letnim pacjentom nie wszczepiać by-
passów, to nadal tabu.

Szeroko otwiera się jednak inna droga innowacyjnego rozwoju
gospodarczego. Wszystko wskazuje na to, że rozpoczął się nowy
transformacyjny boom w amerykańskim stylu, tym razem w sektorze
energetycznym. Mniejsza o to, że samochód mojego brata w Denver
napędzany jest dziś zużytym olejem z restauracji, ważne jest to, że
jego świadomość, wraz ze świadomością milionów Amerykanów, skupiła
się na problemach oszczędzania, wytwarzania i zastępowania źródeł
energii - bzdurach nieobchodzących nikogo w czasach taniej ropy.
Nowe wynalazki wchodzą w fazę przemysłową, jak izraelski projekt
samochodu elektrycznego, będący gigantycznym przełomem, bo
technologia jest gotowa, koszt jednostkowy bardzo niski, cały
projekt może wdrożyć na dowolną skalę każdy przedsiębiorca i każde
miasto, a produkcję rozpocząć szybko dowolna fabryka. W odróżnieniu
od dotowanych ogniw słonecznych, turbin wiatrowych czy budowanych
latami reaktorów jądrowych obecne innowacje - budzące ducha
przedsiębiorczości, a więc szybkie - mogą zapoczątkować w Ameryce
nowy boom gospodarczy.

To te nowiny powinny przerazić eksporterów ropy, a nie próżne
gadanie o mnóstwie reaktorów jądrowych czy o czymkolwiek, co wymaga
zdolności do publicznego działania, wyraźnie słabej w Stanach
Zjednoczonych, gdzie Kongres nie umiał przegłosować ustawy o
szybkiej ścieżce legalizacji budowy nowych reaktorów jądrowych,
gdzie "szybka" oznacza nadal lata sądowych zmagań.

Może więc przyszłość zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i Europy
ukształtują ich prawdziwe zalety - indywidualna przedsiębiorczość po
jednej stronie Atlantyku i lokalno-regionalna wiarygodność po
drugiej - a nie słabości budzące dziś myśl o schyłku.

przeł. Sergiusz Kowalski

*Edward Luttwak - amerykański ekonomista i politolog. Urodził się w
1942 r. w Siedmiogrodzie. Studiował w London School of Economics. W
1968 r. jego debiut "Coup d'Etat: A Practical Handbook" ("Zamach
stanu. Poradnik praktyczny") przyniósł mu sławę w Wielkiej Brytanii.
Potem Luttwak przeniósł się do USA, gdzie doktoryzował się z nauk
politycznych i historii starożytnej na Uniwersytecie Johnsa
Hopkinsa. Był doradcą prezydenta Ronalda Reagana w czasie pierwszej
kadencji; pracuje jako konsultant polityczny i publicysta. W Polsce
wyszła jego głośna książka "Turbokapitalizm. Zwycięzcy i przegrani
światowej gospodarki"


Źródło: Gazeta Wyborcza

[ignorant11]

Sława!

No tak.

JA nie m jestem jakims wybitnym expertem, ale mysle dokladnie tak samo i pisze
prawie to samo...

Na poaracie tej jakze trzeźwej i oczywistej analizy warto wspmniec o nalezacej
do Zachodu JAponii oraz przypomniec nieco statysk.

Chiny to ca 2bln $ PKB przy milardowej ludnosci czyli ca UK lub Francja z
ludnoscia wieksza niz c ała Europawraz z USA i Mexykiem...

I do tego calkowicie uzaleznione od exportu na Zachód.., wiecej wszlekie aktywa
chińskie sa ulokowane w USA.

ZAtem zadnych szans na konfrontacje i nedza...

INdie?

Jako alternatywa dla Chin ok, ale nie jako konkurent Zachodu a co najwyzej Chin
czy rosji...
rosja???
)
Nie rozśmieszajcie mnie to podobnie jak Chiny Francja ( na wyrost) rozlana na
cala Europe i Ameryke.., tak rosja to emirat i mniejszy niz Arabia rozlany na
ludnosc 140mln czyli jakby Arabowie mieli tylko zasoby Arabii a chcieli
utrzymac z tego wszystkie kraje arabskie...
)
Widac,że Arabowie maja wieksze szanse byc nowa potega swiata.
No i postepuja nieco madrzej n9iz rosjanie.

A Iran? To kolejny konkurent dla rosji.
I na tyle grozny,ze polozony blizej Europy ni8z rosja...
)

Forum Słowiańskie
gg 1728585