Mam głud intelektualnej dyskusji

[bain_de_sang]

Może by tak porozmawiać o czymś ważnym i uduchowionym? Żeby nie było tak, że
jednym zimno, drudzy nie mają gdzie mieszkać, trzecim makaron się nie
dogotował.

marcin

Ja też mam (głód)

[the_dzidka]

bain_de_sang napisał:

> Może by tak porozmawiać o czymś ważnym i uduchowionym? Żeby nie było tak, że
> jednym zimno, drudzy nie mają gdzie mieszkać, trzecim makaron się nie
> dogotował.

To ja chętnie. A o czym pogadamy?
Ja może zacznę od pewnego cytatu, który wysłałam dzisiaj jako ciekawostkę
dwojgu z Was. Ale co tam, upublicznić można (znacie mnie i moje poglądy).
Otóż moje ulubione pisemko zaczyna drukować tzw. świadectwa różańcowe. To ja
sobie pozwole zacytować:
""Różaniec, z którym się teraz nie rozstaję, był przywieziony przez moją
siostrę (...) W roku 1999, we wtorek, 16 lutego, w przeddzień Środy Popielcowej
w mieszkaniu mojej Mamy wybuchł pożar. Pokój spalił się doszczętnie. Ale z
pogorzeliska ocalał nasz różaniec - drewniany, na niteczce nawlekany. Ja uważam
to za cud i znak, że wiara i Bóg są najważniejsze i niezniszczalne. Różaniec
następnie został poświęcony, pobłogosławiony przez (...) ks. prałata Józefa
Romana Maja, proboszcza parafii św. Katarzyny w Warszawie - gdzie na cmentarzu
pochowana jest Mama, która, niestety, zmarła na skutek odniesionych poparzeń. "

Cud i znak: mama zmarła na skutek poparzeń od pożaru. No ale różaniec ocalał...
A to najważniejsze.

Oczywiście dyskutować możemy na zupełnie inne tematy :-) Chcialam tylko
wiedzieć, jak Ci się to podoba.

Dzi