Pani Krysiu...

[bepeef]

Dawno, dawno temu... byłam zdziwiona słysząc starszą panią (nauczycielkę)
z oburzeniem mówiącą o młodszej koleżance, że jest bezczelna bo zwraca się
do niej per "Pani Krysiu" zamiast : "Proszę Pani". Pani owa twierdziła,
że używanie imienia w rozmowie jest bardzo intymną sprawą, świadczy o bliskich
relacjach. Ledwo weszłam wtedy w świat nastolatków i wydawało mi się to
przesadą.
Dzisiaj - już nie jestem taka pewna. Drażni mnie zwracanie się do mnie
per "pani Bepeefko" przez agenta ubezpieczeniowego. (Uświadomiłam sobie, że
prezenterka czyścików miała u mnie przegrane już na samym starcie - bo
też zaczęła zwracać się do mnie : pani Bepeefko

Zauważyłam, że z kolei w rodzinnych relacjach bardzo częste jest
używanie jedynie zaimka, ( niekoniecznie dotyczy małżonków, także relacji
dzieci-rodzice, czy rodzeństwo).

No i teraz, po tym długaaachnym "zagajeniu" mam pytanie:
Czy używacie imienia rozmówcy w rozmowie (w listach) i w jakiej formie?

Pozdrawiam

[lablafox]

To zależy od stopnia zażyłości lub długości znnajomości. Zawsze jednak pytam
czy mogę się w ten sposób zwracać , nawet jeśli jest to osoba młodsza. Hahaha
a w moim wieku to większośc jest "osobą młodszą".
Nie przywiązuję jednak tak bardzo uwagi do tego jak kto się do mnie
zwraca .Dlaczego ? Bo szkoda mi życia .
Nie lubie jedynie tego gdy młodszy mężczyzna ,a zwłaszcza chłopak prawie
wyciąga do mnie pierwszy rękę . Wówczas dostaje dobrą szkołę.
Lx

[marialudwika]

Podobnie u mnie.Zalezy od stopnia zazylosci.W Holandii wszyscy sobie mowia na
ty.Troche sie trzeba do tego przyzwyczaic,hm.Drazni mnie tez forma nieco
bardziej oficjalna z serii panie Iksinski...grrrr!!!!No ale co kraj to obyczaj.
Jest jeszcze forma pelna szacunku gdy sie mowi "U",uzywam jej do osob starszych
od siebie a nie z rodziny.Pozdrawiam
ml

[edeka5]

Nie podoba mi się natychmiastowe "tykanie" w sytuacjach oficjalnych, uważam że
w Polsce obowiązuje forma Pan/Pani. Oczywiście zależy to od formy przyjętej w
danym środowisku - np na forum czy w pracy. Śmieszy mnie mówienie po imieniu do
babć przez wnuki (znam osobiście takie przypadki), ale to ich sprawa.
Jak do mnie mówić, zostawiam ten problem rozmówcy, ale tak jak lablafox nie
przywiązuję do tego szczególnej uwagi. Jednak sama trochę uważam na formę. Parę
lat temu moja rówieśniczka, z którą znałam się kilka lat (nie tylko
oficjalnie), odmówiła mi propozycji przejścia na ty. Tak że teraz mocno się
zastanawiam zanim sama to zaproponuję.

[marialudwika]

Moja wnunia mowi po imieniu do mnie,"mzonka" i innego dziadka tez.Wcale mnie to
nie smieszy,hi,hi!!!!Czasami mowimy do siebie per wnuniu i babuniu,ale to
dopiero od niedawna.Moj syn do mojej mamy tez mowil po imieniu...
Z moich obserwacji nie z kazdym mozna przechodzic na "ty",niestety.
Pozdrawiam
ml

[wywrot53]

Moj ŚP przyjaciel, miał 50 lat kiedy go poznałam a mnie zaglądało w oczy -
dzieścia parę. Zaproponował mówienie na Ty. KIedy miałam opory powiedział
" teraz jestem dla ciebie stary dziad, zobaczysz z upływem czasu (a on tak
szybko mija) , ja się nie zmienię lub tylko troszkę, za to ty odczujesz każdy
mijający rok nie tylko w bagażu doświadczeń, ale i w urodzie". I miał rację.
On przez 20 lat naszej znajomości nie zmienił się wogóle o sobie niestety tego
powiedzieć nie mogę ((
Nauczył mnie,że sztuczny dystans w stosunkach międzyludzkich nie jest
najlepszym sposobem na życie. Za jego przykładem wszystkim poznanym proponuję
przejście na ty oczywiście, jeżeli ode mnie taka propozycja zależy, a jak
zwracają się do mnie po imieniu nie zdrabniają, nawet mężowi na to nie
pozwalam. Ja też tego nie robię (takie moje dziwactwo)). Nie ma Krysi,
Marysi, Ludwisi. Jest Krystyna, Maria, Ludwika.

[edeka5]

Przypomniało mi się jeszcze jak mój sąsiad, w wieku moich dziadków, znający
mnie od kołyski, w momencie gdy zdałam maturę zaczął mówić mi na "Pani". Gdy
protestowałam, mówił że tak wypada i koniec. Jego żona mówiła do mnie po
imieniu do końca życia. Jest mi przykro, jak rodzice moich kolegów ze szkoły
przestają mnie tykać. Może czuję się starsza, nie wiem.

[mammaja]

Czasy sie zmieniaja - mlodziez mowi do siebie na ty , ale
jak sprzedawczyni na bazarze zaczyna do mnie mowic "pani
Mamajko" (wcale jej sie nie przedstawialam zreszta) to
jestem zszokowana.Rowniez zadrzylo mi sie ,za tak zaczal
zwracac sie do mnie mlody czlowiek (bardzo
mlody),przychodzacy w sprawach pol sluzbowych.Musialam mu
niestety zwrocic uwage na niestosownosc tej formy w
kontaktach urzedowych. Jest to poufalosc, ktora predzej
mozna przyjac od bazarowych przekupek niz osob zwiazanych
urzedowo.Mimo to ta forma ta rozpelza sie zaczyna i byc
popularna; w kontaktch typu fryzjerka, sasiadka,jest do
przelkniecia. W innych mnie wkurza. Juz wole tych
przechodzacych na ty, chociaz rowniez nie robie tego
pochopnie.Do kolegow i kolezanek moich dzieci nawet jak
zostaja rodzicami mowie na ty, jezeli znalam ich dobrze -
zreszta zawsze o to pytam w ktoryms momencie.Wola "na ty"
- tak zreszta jak i ja w swoim czasie w kontaktach z
przyjaciolmi rodzicow. A kto napisze jak elegancko
protestowac przeciwko tej "pani Krysi" ?

[wedrowiec2]

Jestem formalistką w sprawach zwracania się do innych ludzi, czy przestrzegania
etykiety. Jeśli młody człowiek zwraca sie do mnie przez pani wedrowniczko, to
wyrażam zdziwienie 'ale my nie jesteśmy po imieniu". Oczywiście wszystko zależy
od sytuacji. Też łatwiej jest mi zaakceptować babę z jajkami niż
np.przedstawiciela telekomunikacji, który dzwoniąc pyta się o mnie, oczywiście
po imieniu. Niedawno pogoniłam listonoszkę, która dzwoniąc do drzwi
powiedziała "mam liścik dla pana wodniczka" (chodziło o list do mojego taty -
wodnika).

[lablafox]

Nasza pani listonoszka mówi do mnie pani labluniufoxunu , a do mojego meża
panie foksusiu . Mamy ubaw po pachy i mówimy na nią "pani foksusia"
Lx

[wedrowiec2]

Nie lubię tej listonoszki i dlatego (między innymi) tak zareagowałam, gdyż ma
ona zwyczaj zabierania końcówek z przynoszonych do domów rent i emerytur.
Zawsze wyrównuje w dół do orągłej dziesiątki złotych, a ludzie boja się zwrócic
jej uwagę. Obliczyłam, że rocznie ma od jednego emeryta ok. 60 zł, a emerytów
jest mnóstwo.
Wracam do pracy - wpadłam do domu tylko na chwilę by coś zjeść.

[lablafox]

To przyjemnej pracy życzę.
lx

[bodzio49]

Moja praca wymaga kontaktów ze sporą ilością tzw. VIP-ów. Przeważnie mówię
Pani, Pani Krystyno, ale zdarza się i Pani Krysiu. Zależy jak dobrze się znamy.
Jeszcze nigdy nie zostałem za to "skarcony".
Okazali się być bardzo tolerancyjni w tym względzie.
Prywatnie przechodzę na "ty" przy pierwszej okazji i nigdy nie mam tego innym
za złe. Chyba że ktoś to robi w innym celu niż uproszczenie konwersacji.
Oczywiście najpierw pytam. Ale nigdy listonoszka czy sprzedawczyni nie
próbowała mnie nazywać Bodziem he,he. Czy niechcący nie prowokujecie takich
odzywek?

[alfredka1]

Tak, Bodziu masz rację..tylko że nasza prowokacja polega na uśmiechu, grzecznym
odezwaniu się i to już u pewnych osób budzi poufałość.Właśnie opisana przez
Wędrowca listonoszka potrafiła za mną wołać "a Wodniczek to jest w domuuu". Ale
mimo wszystko trzeba się uśmiechać i być uprejmym, chociaż czsami chciałoby
się ... o nie , nie napiszę co. Pozdrawiam

[bodzio49]

Uśmiechać się owszem ale nie w sytuacji kiedy jest się, delikatnie
mówiąc "podskubywanym". Chyba dobrze mówią o nas (polakach), że powinniśmy
uczyć się asertywności. Pozdrawiam

[warum]

Wracajac do tykania - ja dosyc szybko po przekroczeniu magicznej 40 zaczelam
latwiej przechodzic na Ty i i to immienne, jedyna zasada to ... rodzaj
kontaktow - jesli wiem,ze to wielki BOSS i z gornej polki to nie smiem oczu
podniesc a jesli wiem,ze to mlody czlowiek to ... ja go z gorkiUwazam,ze
zwracanie sie z imieniem po "pani" zmniejsza dystans ale go zawsze zachowuje /
a grubosc dystansu zalezy czy pelne imie czy spoufalone zdrobnienie/. Ja w
swoim zyciu spotkalam 2 osoby/ prawie rowiesnicy/, z ktorymi NIGDY/a z jedna
osoba pracowalam prawie 10 lat/ nie potrafilam zaczac sie tykac, mimo
wielkokrotnie zwracanych mi uwag - ze powinnam bo oni nalegaja/ czuli sie
negatywnie wyroznieni w srodowisku gdzie wszyscy z wszystkimi byli na ty i
nawet roznica 20 lat miedzy nami nie byla zadna w tym przeszkoda./ Dla mnie to
przejscie na ty wiaze sie z "pozwoleniem" na zapytanie o cos wiecej niz papiery-
a wiec to ja decyduje czy chce czy nie. A co do tykania w internecie - to
uwazam za tak naturalne,ze...jak ktos mi powie pani, to az sie dziwie, gdzie
sie taki uchowal Tu nie widac ani marki zegarka ani auta jakim ktos
przyjechal ani... urody wiec dlatego tak naturalnie tu przyjelo sie TY.

[ewelina10]

Czy pani Ewelina ....??? Mam tu tyle odpowiedzi, ile razy mi się zdarza
uczestniczyć w róznych okolicznościach i kontaktach.
Troszeczkę odbiegnę od tematu, ale niekoniecznie.....
Coraz częściej spotykamy się z "tykaniem" w telewizyjnych programach
sprowadzanych z zagranicy. Forma ta jest niemalże już powszechna.
Niepoważnie wygląda, jak prowadzący program, zwykle jest to osoba młoda,
zwraca się do zaproszonego uczestnika, czasami osoby w zaawansowanym wieku
na ....TY.
Nie zawsze obce wzorce są do przyjęcia na gruncie rodzimym.

[marialudwika]

Mnie tez niepomiernie irytuje to, o czym wspomnialas!!!!!Uwazam to za brak
szacunku dla starszych i malpowanie!!!W koncu u nas to nie USA/na szczescie/.
Pozdrawiam
ml

[omeri]

Mnie też, ale to też zalezy od jezyka i tradycji. Bardzo lubię niemiecką
wersje "milionerów", gdzie zwraca sie do wszystkich per Pan i Pani i w ogóle to
nie przeszkadza miłej atmosferze audycji. Mama mnie uczyła, że trudniej
powiedzieć Pani jest idiotka niż jestes idiotka i zgadzam sie z tym. Nie
przepadam za natychmiastowym przechodzeniem w pracy na ty, wolę by to po jakims
czasie samo z siebie wyszło. Nie cierpie formy pani + imię , i do tego jeszcze
zdrobniale, reaguje w ten sam sposób i najczęsciej skutkuje. Ale czasami też
wychodzi brak kindersztuby.

[mammaja]

Pani Omerciu, a kto tu jeszcze pamieta co to jest kinder
sztuba? Nawet w serialu (chyba "sasiedzi") ,ktory
przelotnie ogladalam niegrzeczny chlopiec kopal pania
opiekunke w golen czesto i bolesnie i zero reakcji ze
strony opiekunki.Jezeli to miala byc "parodia" to
bynajmniej nie wyszla.
Uzmyslowilam sobie ,ze jest pewna forma
"podwarszawskiego folkloru", w ktorj niektore
ekspedientki mowia do Ciebie"niunia" albo "kochanie" ale
to jest folklor. Im bardziej o tym mysle ,tym bardziej
nie toleruje formy "pani Mamajko" , juz predzej "pani
Mammajo" w uzasadnionych przypadkach.

[edeka5]

mammaja napisała:

> Uzmyslowilam sobie ,ze jest pewna forma
> "podwarszawskiego folkloru", w ktorj niektore
> ekspedientki mowia do Ciebie"niunia" albo "kochanie" ale
> to jest folklor.

Nie wiem czy to jest "podwarszawski folklor". Wiele lat temu w sklepie,w
Moskwie sprzedawczyni zwracała się do mojej mamy (wówczas ok. 50 letniej)
per "diewoczka". Omało nie popłakałyśmy się ze śmiechu.
I odwrotna sytuacja. U mnie były 2 koleżanki z Moskwy i mój dziadek znający
Rosję i język rosyjski przedrewolucyjny zwracał się do nich - "barisznia"
(pani). Dziewczyny to tak śmieszyło, że długo o tym wspominały. Ale teraz i tam
się zmieniło i wróciły przedrewolucyjne formy grzecznościowe (może nie
wszędzie).

[ada296]

nie cierpię tykania
wiem, że Ci wszyscy agenci uczeni są by mówić mi po imieniu, żebym czuła się
taka wyjątkowa
jeśli tylko mam sposobność mówię, że na formę pani Ado może przejdziemy gdy
się lepiej poznamy a teraz wystarczy samo "pani"
ale generalnie zaciskam zęby i klnę sobie w duszy\bo raz trafilam w próżnie
zadzwonił klient
pani Ado to, pani Ado tamto (zdrabniając moje imię - czego nie cierpię)
na pytanie czy się znamy odpowiedział, że nie ale ma mój telefon od kolegi
powiedziałam, że w takim razie (dzwonił służbowo) niech się do mnie zwraca
pani kierownik (przykład taki)
a on na to: oczywiście pani Ado
czsami mi żal, że nie mam spluwy
pozdrawiam

[omeri]

Czsem sie pytam w takiej sytuacji, czy bawilismy sie razem w piaskownicy?

[foxal]

A ja mam inny problem z tym uzywaniem zdrobnien nawet w rozmowach towarzyskich.
Mamy przyjaciol, ktorych znamy juz nascie lat. Maz przyjaciel mowi do
zony "krysienko" i ja zawsze mam problem z odnoszeniem sie do niej
przez "krysienko" - ja wole zwykle "krysiu". Wedlug mnie ona jest "krysienka"
dla meza, a nie dla znajomych (przyjaciol). Czesto odnosze wrazenie, ze jesli
ludzie zwracaja sie do siebie uzywajac zdrobniale imienia nie w rodzinie, to
jest to taka poufala forma i brzmi to, jak umizgywanie sie z jakims niemowionym
podtekstem.
Ale moge sie mylic.

Jesli idzie o tykanie sie w pracy, to tutaj jest to zwyczajem ogolnym bez
wzgledu na wiek, za wyjatkiem ludzi na bardzo wysokiej "polce" w hierarhii,
wowczas wszyscy zwracaja sie przez "panie ixinski" (nazwisko) a nie imie.

Tutaj nie uzywa sie tytulow przy zwracaniu sie w stosunkach biurowych, nie
mowiac o prywatnych. Natomiast w oficjalnej korespondencji, uzywa sie tytulow
przy adresowaniu i zwracaniu sie. Jesli sie zna te osobe blizej, to wymienione
nazwisko w zwracaniu sie przekresla sie piorem i pisze recznie imie. Taka forme
uzywa sie jak juz sie dobrze zna delikwenta, przez dlugi okres sluzbowego
obcowania bezposredniego. Co kraj to obyczaj. W wiekszych instytucjach to maja
protokol jak i co nalezy uzywac w korespondencji wewnetrznej i zewnetrznej.