Mloda na Slub ???

[tina69]

witam,
ostatnio mam takie glupie mysli o slubie. mam dopiero 20 lat ale jestem z
moim chlopakiem juz prawie 3 lata, mieszkalam z nim ponad rok ale ze wzgledow
rodzinnych mieszkamy narazie u swoich rodzin chwilowo. skonczylam juz studium
i mam dobra prace jak na poczatek, moj chlopak jeszcze jest w szkole i jest
starszy o 2 lata. musze jeszcze dodac ze jest obcokrajowcem z azji. coraz
czesciej mysle o slubie, czasem nawet o dziecku ale to narazie zostawie
pozniej. niewiem czy ja juz robie sie stara czy co ze mam takie mysli ale
wiem jedno ze chce miec wlasny kat i rodzine. co mam na to zrobic ???
pozdrawiam

[80misia]

Opowiem Ci o sobie. Ja tez majac 20 lat i będąc z moim facetem ponad 3 lata
myślałam o slubie. Nawet o tym zaczęlismy rozmawiac. I włąśnie wtedy podjęlismy
decyzję. W grudniu były zaręczyny a we wrzesniu stanęlismy na ślubnym kobiercu.
Miałam wtedy 21 lat. Nie uważam żeby to było za wcześnie. poza tym my mielismy
warunkui, on miał pracę, małe mieszkanko. Ja skonczyłam studia i teraz minęły
juz trzy lata od tego momentu. Uważam, ze jesli oboje będziecie tego chcięli
naprawdę, to nic nie stoi na przeszkodzie. Miłość to miłość. Powodzenia i nie
przejmuj się wiekiem.

[tina69]

misia dziekuje ci bardzo za rade, ja tez mysle ze wiek w sumie nie gra roli,
ale zawsze rodzice cos powiedza a to a tamto a za mloda, i tak sobie czlowiek
mysli co w koncu zrobic. my obydwoje chcemy sie pobrac wiec mam nadzieje ze
jakos sobie damy rade mimo uwag rodzicow itd. dziekuje :)

[jkatnik]

Jak poznałam mojego męża miałam niecałe 20 lat. (Dzisiaj mijają dokładnie 2 lata
od naszego pierwszego spotkania.) Rok później wzięliśmy slub. (Za dwa dni będzie
nasza pierwsza rocznica:) ) I wcale nie uważam, że się pospieszyliśmy. Wiek nie
ma znaczenia, ważne jak sami czujecie. Jeśli macie warunki, chęci i bardzo się
kochacie to uważam, że nic nie stoi na przeszkodzie żeby myśleć o ślubie.
Pozdrawiam

[arturlahar]

opiowiem o sobie ze strony faceta.Byłem w długim zwiazku,bo zaczelismy byc
razem juz w 7 klasie podstawowki.Po maturze jej(rok pozniej od mojej)
zamieszkalismy razem.Mielismy wlasne
mieszkanie,studiowalismy,pracowalismy.Sielanka poprostu.Milismy ta sama
prace.Tanczylismy w zespole tanecznym i bralismy udzial w konkursach tanca
towarzyskiego.Wiec praca i dom nas laczyl.bysmy mieli troche czasu dla
siebie,to wyjezdzalismy czasem osobno gdzies na weekend z innymi ludzmi
robilismy cos osobno.Pozniej opowiadalismy jak bylo.I tak to trwalo 7 lat.Niby
ok.Bylismy szczesliwi.Jednak po 7 latach zaczelo sie cos psuc.Rozmawialismy
wielokrotnie o tym,co sie dzieje miedzy nami.Docenialo jedno
drugiego,szanowalo,kochalo.Jednak uznalismy,ze trzeba sie rostac.Na jakis
czas.Okazalo sie,ze to nic nie da.Obecnie kazdy ma swoj nowy zwiazek.pozostala
przyjaźń i piekne wspomnienia

[peggy1]

Ja wlasnie w wieku 20 lat rozstalam sie po wieloletnim zwiazku z moim
chlopakiem. Niedlugo pote poznalam mojego meza i juz nie mialam zadnych
watpliwosci czy brac slub czy nie, czy jestem za mloda, czy nie. Dzis ma 22
lata i za pare dni urodzi nam sie dzidzius. Jak sie kocha to nie ma sie zadnych
watpliwosci. Zycze podjecia slusznej decyzji i pozdrawiam.

[zlosia]

Witam!!! Ja mam 20 lat i juz ponad pół roku jestem mężatką. I nie mam
dzidziusia, chodz moi znajomi cały czas patrzą mi sie na brzuch, czy rośnie...
Poznałam mojego męża przez czat. Ponad pół roku rozmawialismy przez GG.
Rozbiłam jego związek... Chodz on mnie wtedy jeszcze nie widział i nie wiedział
jak wygladam. Spotkalismy sie i po 4 miesiącach planowalismy juz zaręczyny.
Zaraz po mojej maturze (po 10 miesiącach) zaręczylismy sie. I zaplanowalismy
slub. 27 grudnia wyszłam za mąż. I jestem najszczęśliwszą dziewczyną na
świecie. Na dzidziusia musimy jeszcze poczekać. Ale jest juz w planach.
Wydaje mi sie, że każda dziewczyna niezaleznie od wieku potrzebuje
bezpieczeństwa, stabilizacji. A jeśli idzie za tym jeszcze miłość to nie ma na
co czekać. Nie ma odpowiedniego wieku na małżeństwo. Ty musisz Go wybrać.

[ive-mailbox]

Ja mam 20 lat, męża i synka 2,5 letniego. Gdy brałam ślub byłam najszczęśliwszą
dziewczyną na świecie. Tak się zdażyło, że byłam w ciąży, ale to nie było
przyczyną zawarcia związku małżeńskiego. Kochaliśmy się z moim przyszłym mężem,
więc w zaistniałej sytuacji, byliśmy szczęśliwi. Niestety jadorosłam do bycia
matką i żoną. Jednak jak się później okazało mój mąż nie. Obecnie przechodzę
przez rozwód. Samotnie wychowuję dziecko.
Wniosek mój jest taki, to kobiecie szybciej potrzebna jest stabilizacja i
poczucie bezpieczeństwa. Mężczyźni zazwyczaj choć nie zawsze później tego
potrzebują. Uważam również, że wiek nie gra roli, gdy dwie połówki odnalazły się
i pragną spędzić razem życie.
Pozdrowienia