beznadziejna? [dlugie]

[samotna261]

Jestem na skraju załamania...
Zaczne od poczatku, rok temu wyszlam za maz, przed slubem bylismy w miare
zgodna para, kochalam go, pobralismy sie - on nie mogl se zdecydowac, jednak
"wyrazil" zgode... zamieszkalismy razem i zaczelo sie... doszlo do tego, ze
wyzywal mnie, obrazal sie, nie dal sobie nic powiedziec, w koncu uderzyl...
pozniej przepraszal... zaszlam w ciaze, bicie zdarzylo sie jeszcze
kilkakrotnie. Nastepnie przez ok 6 m-cy totalny raj, mily kochany troskliwy
itp. Po urodzeniu ciagle awantury o to, ze jestem gruba ( po ciazy waze 55 kg
- 166 cm), brzydka: ubliza mi mowiać: "gruba swinio", "locho", "twoje cialo
jest gownem", "galareto". Wczoraj nie wytrzymalam i uderzylam go w twarz,
rzucil sie na mnie, zaczal dusic- upadlam na ziemie, gdy tylko powstalam dalej
upokarzal mnie...
Patrząc na to z dystansu,uwazam, ze powinnam cos zrobic !! najlepiej sie
rozwiesc, ja juz go nie kocham,ale problem tkwi,w tym, ze musialabym wrocic do
rodzicow - wstyd i upokorzenie ( sama walczylam o slub), zarabiam marne grosze
wiec nie stac mnie na wynajmowanie , zreszta co zrobie z kilkumiesiecznym
dzieckiem?
Dodam, ze moja głupota nie zna granic... utrzymywalam go od zawsze, jeszcze
zanim bylismy malzenstwem - nawet w ciazy, on uwaza, ze nie zasluguje na niego.
Nie mam latwego charakteru, nie moge siedziec cicho, stad awantury sa
codziennie - wszystko na mojej glowie, dziecko, praca, rachunki, zakupy,
gotowanie, sprzatanie itp NIE DAJE RADY!!! Przestalam juz mowic nawet
kolezankom o swoich sprawach, bo patrza na mnie z politowaniem, a niczego nie
wnosza nowego.
Ufff troche mi ulzylo

[triss_merigold6]

Pobicie zgłoś na policję, jesli założysz sprawę i poinformujesz, że Twoje życie
i zdrowie oraz dziecka są zagrożone jest szansa, że gościa przymkną albo
dostanie zakaz zbliżania się, wtedy problem lokalowy masz chwilowo rozwiązany.
Skontaktuj się z jakimś Centrum Praw Kobiet czy inną ogranizacją, mają pomoc
psychologiczną.
To na początek
Potem rozwód z orzekaniem o jego winie i alimenty na Ciebie i dziecko.
Zbieraj wszystkie kwity, nagrywaj wyzwiska - bedziesz miec jakieś dowody.

[clas_sic]

Jeśli zarabiasz "marne grosze" to jakim cudem udało ci się utrzymywać siebie i
jego? Nie dziwię się twoim przyjaciółkom, że w rozmowach z tobą "nie wnoszą nic
nowego"? Już dawno powinnaś się wynieść od niego. Nie można sobie pozwalać na
znęcanie się nad sobą. Nie jest wstydem wrócić do rodziców. Dla mnie prymitywne
stwierdzenia typu "niechby bił byle był" nie maja racji bytu. Wstydem jest tkwić
w toksycznym związku i nie decydować się na radykalne zakończenie tego. Nie
piszesz nić o jego stosunku do dziecka. Jeśli jest obojętny - tym bardziej go
zostaw i rozwiedź się. Z twoich wypowiedzi nie wynika, by bardzo za tobą
tęsknił. A jeśli wydaje ci się, że rozwód i ucieczka od niego nie jest dobrym
pomysłem - idź do dobrego psychologa lub psychiatry, on wyjaśni ci, gdzie tkwi
problem.

[caysee]

Pomysl - skoro bylas w stanie przez bardzo dlugi okres utrzymywac was oboje, to
pewnie ciebie i dziecko tez ci sie uda utrzymac bez wiekszych problemow.
Dodatkowo po rozwodzie dostalabys pewnie alimenty, wiec finansowo mysle ze
podolasz. A jezeli podolasz finansowo, to na co czekasz? Pewnie, ze na poczatku
moze byc ciezko, w sumie opieka nad dzieckiem jest wymagajaca i to nie to samo
co utrzymywac faceta, ktory sam sie myje i je, ale przy jakiejs pomocy ze strony
rodziny powinno ci sie udac. Lepsze chyba jest przyznac sie do bledu przed
rodzina i przebolec te pare zgryzliwych uwag przez pare tygodni, niz byc
ponizana i bita przez meza w nieskonczonosc.

[babunowa]

Naprawde nie wiem na co Ty jeszcze czekasz?
Chcesz az zabije Ciebie/dziecko?
Jaki wstyd?Niejedna kobieta juz sie 'wstydzila',a potem byly programy typu 'Pod
napieciem',gdzie zastanawiano sie,czy tak sie musialo stac...
Owszem,jesli rodzina i znajomi widzieli,ze ten facet ewidentnie nie jest dla
Ciebie,a Ty sie rozwiedziesz,to mozesz sie spodziewac rozmowy na ten
temat.No,ale zastanow sie,co jest gorsze-znoszenie bicia i obelg i poczucie
strachu,czy rozmowy z rodzina?
Zycze dokonania wlasciwego wyboru i wiecej szczescia do mezczyzn w przyszlosci.

[anka786]

wiem ze latwo jest mowic odejdz od niego wszystko sie ulozy,ale musisz to
zrobic!!!schowaj dume do kieszeni i mysl o zyciu wlasnym i dziecka!byc moze na
chwile sie uspokoi ten twoj maz ale co jakis czas bedzie sie powtarzalo a czas
mija...potem sie znajdziesz w sytuacji wycienczonej psychicznie,wybacz za slowo-
podstarzalej i w depresji...czy warto dla takiego chama marnowac swoje zycie!
sciskam cie i zycze duzo szczescia!!

[aiwlys25]

Znam coś takiego z życia, moja najlepsza koleżanka też tak miała, miała
obdukcję, ale jedna to jest mało, i to że zgłosisz na policję to za dużo nie
pomoże, ale od tego musisz zacząć, kilka zgłoszeń co najmniej, wiadomo, że w
domu zrobi się nie ciekawie, niestety wróć do rodziców... to jest naprawdę
najlepsze wyjście, nie wstydź się tego rozmawiaj wszędzie, są ośrodki dla
takich kobiet, ale gmina musi mieć podpisaną umowę z takim ośrodkiem, nie wiem
skąd jesteś dlatego trudno mi coś więcej powiedzieć, wiem jednak, że w takich
ośrodkach starają się pomóc, chociaż nie zawsze jest wesoło, zwłaszcza, że
przebywanie w takim ośrodku jest tymczasowe zaledwie na kilka dni, czasami
miesięcy, bynajmniej tak jest w Grudziądzu, w woj. kujawsko pomorskim.
Jeśli chcesz to napisz do mnie... ja swoją koleżankę wywoziłam z domu podczas
nieobecność męża... przeżyłam horror, wydzwanianie, straszenie policją,
wygrażanie i inne rzeczy ze strony jej męża... była w takim ośrodku trzy
miesiące, obecnie mieszka z rodzicami, nie ma swojego kąta, rzeczy w workach na
strychu bo nie ma tyle miejsca, ale ma spokój i naprawdę wie, że nigdy do niego
nie wróci, a obecnie toczy się już sprawa rozwodowa, orzec jego winę nie jest
łatwo... trzeba mieć na to dowody, widział ktoś jak cię bije, samo twoje
opowiadanie nie starczy, musiał ktoś widzieć, słyszeć wyzwiska, ważne są
zeznania sąsiadów... jak chcesz pogadać to pisz...

[mikams75]

> Patrząc na to z dystansu,uwazam, ze powinnam cos zrobic !! najlepiej sie
> rozwiesc, ja juz go nie kocham,ale problem tkwi,w tym, ze musialabym wrocic do
> rodzicow - wstyd i upokorzenie

Powrot do rodzicow jest 1000 razy mniejszym upokorzeniem niz to co przezywasz na
co dzien w towarzystwie meza-drania.

[roy.miro]

Z innej beczki: kto dał Ci prawo uderzyć go w twarz? Dlaczego uważa się, że
kobieta ma prawo do fizycznego ataku na mężczyznę. Nie bronię tego człowieka,
ale uważam, że nikt nie ma prawa do stosowania przemocy (nawet tego rodzaju).

[garava]

Ty to chyba jesteś jakiś upośledzony!!! A jakim prawem mąż może ją bić i znęcać
się psychicznie i fizycznie?!?!?!

[roy.miro]

Nie ma takiego prawa. Ani mąż ani ona. Nietykalność cielesna dotyczy obu stron.
Przeczytaj lepiej jeszcze raz. A potem powiedz, czy na znęcanie się psychiczne
można odpowiadać przemocą fizyczną. Są od tego inne środki, poczynając od
dyskusji a kończąc na rozwodzie. A na przemoc fizyczną pomaga prokurator.

[garava]

Za znęcanie się psychicznie nie odpowiem siłą fizyczną. Ale za znęcanie się
fizycznie (mąż używa wobec niej niej przemocy fizycznej) odpowiem przemocą
fizyczną. Nie będę stać biernie i przyjmować ciosy nic nie robiąc. Za cios oddam
ciosem. Niech i on poczuje co to jest być bitym przez drugiego człowieka.

[roy.miro]

Tak, ale o ile się nie mylę, to w tym przypadku ona rozpoczęła tę wymianę
ciosów "Wczoraj nie wytrzymalam i uderzylam go w twarz". Wybacz, ale to może
świadczyć o tym, że nie wszystko wygląda tak jak jest opisane...

[garava]

A wcześniej napisała...
"doszło do tego, ze wyzywał mnie, obrażał się, nie dał sobie nic powiedzieć, w
końcu UDERZYł... później przepraszał... zaszłam w ciąże, BICIE zdarzyło się
jeszcze kilkakrotnie"

[roy.miro]

Nie twierdzę, że jej wcześniej nie bił. Twierdzę jedynie że w tym konkretnym
przypadku to ona użyła przemocy jako pierwsza. Co może oznaczać że nie był to
jedyny raz. Podkreślę jeszcze raz - nie usprawiedliwiam tego faceta. Zauważam
tylko, że ona nie jest bez winy i zachowuje się w podobny sposób.

[carmela_soprano]

kolejny smutny przypadek kobiety, która na forum przyszła się wyżalić, a nie
słuchać rad. szkoda.

[an20]

samotna261 napisała:
Przestalam juz mowic nawet
> kolezankom o swoich sprawach, bo patrza na mnie z politowaniem, a niczego nie
> wnosza nowego.

A co one moge wniesc nowego, jak nei sluchasz ich rad? rozwiedz sie, wyprowadz,
dasz rade zarobic na siebei i dziecko, dostaniesz jeszcze alimenty. A jak nie to
siedz razem z nim i niech nadal Cie tlucze, bo to jak widac nie jest problem.
Problem jest - jak wroce do domu bedzie wiekszy wstyd... Pomysl troche kobito,
czy wstyd wrocic do rodzicow, czy wstyd byc workiem treningowym mezusia.....
Wez sie wgarsc, otrzasnij, pomysl o dziecku i jego przyszlosci.

[judith79]

> Dodam, ze moja głupota nie zna granic
to jest niezaprzeczalny fakt.

[oliviaaa1]

do rodziców! jak najszybciej! albo gdziekolwiek! do koleżanki, na jakiś czas chociażby, albo wynajmij sobie pokój u kogoś chociaż! i zacznij żyć normalnie! dla dziecka chociaż to zrób, im dłużej zwlekasz tym gorzej dla Ciebie, a on tkwi w przekonaniu, że może robić co chce i tylko czekać na jeszcze gorszy ciąg wydarzeń, co jeszcze Ci mamy napisać??? zacznij szanować siebie i daj szczęście swojemu dziecku!!!

[dr_kaczusia]

moja babcia zyla z mezem alkoholikiem bo "dzieci musza miec ojca".
A kiedy ludzie jej mowili jak jeszcze byla mloda, odejdz, pomozemy Ci, szew
nawet dawal jej mieszkanie zastepcze... to ona dalej swoje, ze nie...

Dzieci jak dorosly serdecznie mamusi podziekowaly za taka postawe zyciowa bo
"ojca nienawidzili i mieli ochote zabic".
A babcia do konca zycia uwazala, ze zrobila slusznie, taka skrzywiona psychika.


Wiec jesli Tobie odpowiada zycie z takim czlowiekiem co bije i sie zneca nad
Wami to Twoja sprawa, ale pomysl o swoim dziecku! Moze ono nie chce zyc w piekle
na ziemi ?! tylko jeszcze jest zbyt male by Ci o tym powiedziec...

[miauka]

samotna261 napisała:

> Patrząc na to z dystansu,uwazam, ze powinnam cos zrobic !!

Nie, no po co? Nadstaw drugi policzek, a potem mu zrób loda, żeby się nie
denerwował chłopak znowu, że jesteś taka beznadziejna i masz podły charakter....

> problem tkwi,w tym, ze musialabym wrocic do
> rodzicow - wstyd i upokorzenie

Jasne, lepiej dawać się napie...dalać, to dużo mniejsze upokorzenie.

> Dodam, ze moja głupota nie zna granic... utrzymywalam go od zawsze, jeszcze
> zanim bylismy malzenstwem - nawet w ciazy, on uwaza, ze nie zasluguje na niego.

Fakt, Twoja głupota nie zna granic.

> Przestalam juz mowic nawet
> kolezankom o swoich sprawach, bo patrza na mnie z politowaniem, a niczego nie
> wnosza nowego.

A co tu można nowego wnieść? Pewnie Ci nie powiedzą, że głupia jesteś! Słabo mi
się robi, kiedy czytam takie wynurzenia!

Natychmiast

[joy44]

Dziecko do domu dziecka (na pewien czas).
Ty do rodziców.
Prokurator.
Rozwód.
Z bólu przestałaś myśleć.
Do roboty.
Natychmiast.
j

[natalya20]

wow ja nie rozumiem tego ze dziecko do domu dziecka!! dziecko to nie paczka
ktora mozna oddac do przechowalni!! a ty dziewczyno niestety ale bedziesz
musiala wrocic do rodzicow...wiem ze to wstyd...ja tez bym sie wstydzila...ale
na pewno zrobisz to predzej czy puzniej..wiec lepiej wczesnie, szkoda czasu

[oliviaaa1]

do domu dziecka???!
kolejna GŁUPIA!