prawda o milosci

[ania20lub]

kiedys bylam osoba wierzaca w prawdziwa wzajemna milosc dwojga ludzi,
spotkalam wlasciwego faceta, w ktorym zakochalam sie do szalenstwa. wydawalo
sie ze jest uczciwy, odpowiedzialny, ale przede wszystkim widzialam w nim
dobrego czlowieka. takiego naprawde dobrego. dzis juz widze tylko zimnego
drania ktory w mistrzowski sposob sie maskuje i umie manipulowac
ludzmi.kiedys myslalam ze nie ma lepszego faceta od niego ze zaden nigdy
mocniej mnie nie pokocha i nie da mi wiecej niz on mi dal. moj problem polega
na tym ze sie mu oddalam w calosci i chce byc przy nim. wydaje mi sie ze beze
mnie cos mu sie stanie, nie poradzi sobie, choc wiem ze szybko znajdzie sobie
zastepstwo za mnie. jestem glupia i naiwna, ale nie moge go zostawic. przez
lata walcze o nalezny mi szacunek, przymykam oko na jego klamstewka mniejsze
i wieksze, staram sie rozumiec, wybaczac. ale to jak grochem o sciane. nic go
nie rusza. czy mozna w jakis sposob obudzic w czlowieku sumienie? kiedys
nawet napisalam sobie kartke- "pamietaj,nikogo nie zmusisz do milosci" i
przykleilam w takim miejscu ze czytal;am ja po 100 razy dziennie. jestem
beznadziejna. nie szukam tu "madrych" rad, nie chce krytyki, naprawde
potrzebuje wsparcia, nie wiem komu ufac, w co juz mam wierzyc, jak zyc; nie
mam znajomuch, przyjaciol ktorym moge w pelni ufac, nikogo

[ania20lub]

moze ktoras z was zna jakis wiersz, cytat, w ktorym moglabym szukac odpowiedzi?

[cytrynka123]

Tu nie wiersz pomoze, a pozadna rozmowa i ewentualna pomoc terapeuty. Oddalas
sie na talerzu, jak napisalas, teraz on jest ten 'zly'. Rozumiem, ze oczekujesz
milosci, ale prawda jest, ze tych, co sie klada na oltarzu milosci, kochac sie
nie da. Trzeba czegos wymagac od partnera, a nie mu calkowicie sie
podporzadkowywac. Nikt sie nie rzuca z torbami na gory piasku, na zloto - tak,
gdyby tylko bylo dostepne. Lekka rezerwa, wlasne zainteresowania, wyznaczenie
granic, obowiazkow i przestrzeganie prawa do swoich odrebnosci jako osoby.

otóż to

[plutoniczna]

oględnie mówiac dziewczyna ma pretensje do faceta ze go za mocno kocha a on nie
odwdzięcza sie tym samym.

[mike2005]

Prawda jest taka, że miłość prędzej czy później wygasa. Tylko naiwni łudzą się,
że tak nie jest.

[pendecha]

wlasnie ze nie i znam wiele na to przykladow

Ale

[veevaa]

To nie jest prawda o milosci, wg mnie. Jedynie moze o tym, co was laczy. Albo
pod warunkiem, ze kazdy ma wlasna prawde.
Nie mozesz mu powiedziec, ze chyba odejdziesz, bo ci zle? Czy on serio nie
widzi, ze sie meczysz?

[arwen8]

Chcesz wiedzieć prawdę o miłości? Przeczytaj "O sztuce miłości" Ericha Fromma.

[gesta]

przeczytaj ksiązke 'Jak znaleźć mężczyznę właściwiego" ale nie traktuj tego jako
czytanke tylko stosuj sie do zawartych tam zasad...zreszta przeczytasz to wiele
zrozumiesz...tak na marginesie-sama byłam taka naiwna jak Ty- myslalam ,ze to
ten jedyny.kłamał,oszukiwał i nie powiedział kim naprawde jest.tak mnie
zdominował psychicznie,że myslalam ,ze umrę jesli go zostawie ,bo co on biedny
zuczek beze mnie pocznie.zaczał się bronic,mowić ,ze nikt mnie nigdy nie pokocha
jak on, płakać szlochac nawet szantazowac samobójstwem.obiecywał,że juz nigdy
mnie nie okłamie.(wyszła na jaw bardzo ciekawa jego przeszłość) skurwiel robil
ze mna co chciał,wiedział jakie mam podejście do dziewictwa i mi je
zabrał.poszłam do łózka z zupełnie innym facetem.wiedział,ze jestem
miekka,wrazliwa. Boże! jakie ja miałam wyrzuty sumienia żeby go zostawic-a on na
tym żerował.zmarnowałam trochę zycia..straciłam szacunek sama do siebie.nie
mialam przyjaciol,nigdzie nie wychodziłam bo gdzie pokzac sie z takim
głąbem,nieudacznikiem. wmowił mi,że juz nikt mnie nie zechce-mnie wykształconą,
piękną,towarzyską i dobrą.teraz to wiem.zostawiłam oszusta i to chyba jakiś cud
,bo Bóg dał mi te łaskę ,że nie musiałam rozpaczać.spotkałam...mojego
męża.mądrego,przystojnego,dobrego ,który wyrwał mnie z tego psychicznego
bagna.bardzo chciałabym Ci pomoc, bo widze siebie kiedy czytam Twój list. uwierz
w siebie.nie marnuj sobie zycia.nie męcz sie,pamietaj,ze gdyby on naprawdę Cie
kochał to widząc Twoje cierpienie i męke odszedłby sam.obys to w porę
zrozumiała. miłość to nie cierpienie,wyrzeczenia,łzyi POCZUCIE WINY!.miłość to
szczęście, radość ,zrozumienie, nadzieja na lepsze jutro. miłość to wiara,że
jestem najpiekniejszą,najcudowniejsza kobietą świata! jeszcze jedno na koniec-
moj eks powiedział mi jeszcze,że nie będzie w stanie nawet dotknąć innej kobiety
kiedy go zostawie,jestem jego zyciem...tydzien albo dwa jak go rzuciłam posuwał
juz jakąś lalę...i nie bój sie samotności,niech nie przysłania Ci tej decyzji-że
zostaniesz sama,że nikt Cie nie zechce.poznasz cudownego faceta,tylko uwierz w
siebie i zrzuć tę pentlę z szyi,która Cię kiedyś udusi.
życzę Ci duzo szcześcia z całego serca.przeczytaj tę książkę,o której
pisałam,może Ci pomoże.
:))))))))))))))))))

[yoana.p]

Ania wszyscy sie zmieniamy Mówienie ze kidyś ktos był inny jest bez sensu bo
czas płynie i nic nie jest stałe A miłośc poprostu sie przeobraza i w
zalezności na jakie tory oboje ja skierujemy tak sie rozwija, nic sie samo nie
dzieje
Myśle tez że przedewszystkim powinnas się zdystansowac do swoich emocji i
odpowiedziec sobie czego chcesz w życiu a co masz Czy ta sytuacja ci odpowiada
Na pewno nie będzie ci łatwo ale moze znajdziesz kogos kto pomoże ci (mam na
mysli jakiegoś terapeute) bo wydaje mi się ze dopóki nie dokonasz zmian w sobie
to tym trudniej będzie ci zmieniac otaczajacą Cie rzeczywistosc

[sandra0026]

może i masz racje...