:( Odejść ????

[margarittaa]

jestem po slubie dwa lata.W śród znajomych uchodzimy za idealne małżeństwo.Ale nim nie jesteśmy.Od roku wszystko się psuje.Jestem zmęczona nim,męczy mnie psychicznie.Ciągle się kłócimy,typowa niezgodność charakterów.Przed ślubem mieszkaliśmy pół roku i było ok.nic nie mówił,nie narzekał ze nie jestem typem tz.kury domowej.A teraz??? o to właśnie są te kłótnie(,tz.nie tylko),że nie biegam ze scierką,ze zupek nie gotuje.Powiedział że myslał ze po ślubie się zmienię!!!ZALAMAŁAM się!!! .A ja mam już dosć!!! tych ciągłych pretensji,jego humorków.Mam swoje życie,pracę,hobby.A on chyba by chciał żebym była jak jego mama która nigdy nie pracowała i tylko w garach siedzi.
Dodam ,że nie mamy dzieci i wydaje mi się ze jeśli mam odejść to właśnie teraz póki ich jeszcze nie ma,bo po co maja później cierpieć :(.Nie wyobrażam sobie Nas w przyszłości.A teraz jesteśmy jeszcze młodzi może warto spróbować ułożyć sobie zycie na nowo.I dać sobie szanse na szczęście.Ja unieszczęśliwiam jego a On mnie.Tylko ,że On uważa ze to przeze mnie bo się nie chcę dla niego zmienić!!!!A ja próbowałam tylko mam inny charakter,nie potrafię zyć tak jakby on tego chciał :(. Jego charakter też mi nie odpowiada w 100% ale ja nie próbowałam go nigdy zmieniać tylko zaakceptowałam.Nie chce mi się tego dłużej ciągnąć.Chce być szczęśliwa ,chcę zeby On był szczęśliwy .Niestety razem nie da rady :(

[rotkaeppchen1]

A co ma wspolnego bycie kura domowa z gotowaniem zupek czy
sprzataniem? Bycie kura domowa to kwestia mentalnosci, takowa moze
nie umiec gotowac i miec balagan w domu. Nie kazdy musi lubic
gotowac, ale warto to robic - minimalizujac czas potrzebny na
przygotowywanie posilkow. Domowe posilki moze nie zawsze sa tansze
(bywaja) ale na pewno zdrowsze, szczegolnie jezeli przygotowuje sie
je swiadomie. Gotowac mozna we dwoje, lub sie uzupelniac (ja gotuje,
ty sprzatasz pozostalosci po kuchni, kiedy skoncze ;-))
Sprzatac tez ktos musi, w koncu trudno zyc w brudzie i kurzu - takze
to mozna podzielic: np ja odkurzam, myje podloge, moj partner sciera
kurze i zajmuje sie zmywarka - i to ja wybralam sobie moje zajecia,
bo pozostalych nie cierpie. Jezeli sie zyje pod jednym dachem,
trzeba sie zatroszczyc o to i o tych, ktorzy sie pod nim znajduja,
tak jak oni powinni zatroszczyc sie o nas.
Moze dobrze ze nie macie dzieci - kto by sie o nie troszczyl -
chodzilyby brudne i mialyby nadwage od gotowych posilkow typu
zamowiona pizza czy frytki z mc´donalds.
Najlepiej zyc samemu i wynajac gosposie i sprzataczke :-)
I co tam jeszcze... moze warto kwestie spojrzenia na zwiazek i role
obu stron w nim warto omowic, zanim sie je zawrze?
Pozdrowienia, J

[margarittaa]

No fajnie.Ale mi właśnie o tą mentalność chodzi!!!
Nie mam brudu i bałaganu w domu!!!tylko nie biegam ciągle ze scierką i nie ma
codziennie obiadu zresztą po co? skoro ja wracam o 18 do domu a On o 15 do pracy
wychodzi??? On się ciągle czepia o wszystko!!! Nie tylko o to !!!to był tylko
taki przykład.
I co jak co ale dzieci na pewno zadbane by były!!!Mój mąż też nie powinien
narzekać wszystko zawsze uprane,wyprasowane...Ale nie ma to jak szukanie dziury
w całym :/
Jak siedziałam w domu było Ok jak zaczełam się realizować zaczeły pojawiać się
konflikty

[brak.slow]

margarita nie sluchaj tych atakow! sama piszesz, ze gotowanie z logicznego
punktu widzenia jest u was zbędne, ty przychodzisz on wychodzi po prostu sie
mijacie. facet jest dorosly, moze sam sobie przygotowac, nie to nie, niech
chodzi glodny. napisalas, ze problemy zaczely sie gdy poszlas do pracy, moim
zdaniem raczej nie o gotowanie obiadow tu chodzi, ale o chęć udupienia Cie.
dopoki nie masz wlasnej kasy, nie masz wiele do gadania, jestes uzalezniona od
takiego typa, no i co jest mu zapewne na reke-nigdzie nie wychodzisz, ma cie do
obslugi siebie i domu, i nadodatek rządzi.
nie sluchaj glupich rad jak wyzej. pracuj, zarabiaj, nie rezygnuj ze swoich
marzeń. jesli mąż byl pomyłką to zrob jak czujesz, rozwod to nie koniec świata,
chociaz wydaje mi sie, ze musi byc duzo gorzej skoro chcesz sie rozwiesc, w
kwestii gotowania czy sprzatania mozna sie dogadac,,,poza tym on tez powienien
cos robic, mam 21 wiek! pamietaj, ze jesli nie pomaga w domu, a tylko siedzi i
wydaje rozkazy, popija piwo, wszystko robisz ty, to po urodzeniu dziecka nie
licz na jego wielką zmiane, raczej bedzie miala do obslugi 2 osoby i nikogo do
pomocy.

[margarittaa]

Dziękuje za te słowa:)
Ale On też sprząta i gotuje tylko daje mi do zrozumienia ze to należy do
mnie.Ale masz rację nie tylko o to chodzi.
prawie w ogóle ze sobą nie rozmawiamy,a jak rozmawiamy kończy się to kłótnią
,jak jest wściekły potrafi powiedzieć "spierdal**"
Nawet nie całujemy się od nie pamiętam jakiego czasu.O seksie nie wspomne,ale to
z mojej niechęci wynika.Ogólnie jest dobrym mężem i chyba mnie kocha.Powiedział
nawet ze jak jakiś koleś mnie skrzywdzi (jak już się rozstaniemy) to go zaje***
!Ale też potrafi o 2 w nocy awanture zrobić(no raz mu się zdarzyło)
Rozmawiamy o rozstaniu ale wiem ze ta ja ostatecznie będe musiała podjąć
decyzje. Obydwoje wiemy ze nie pasujemy do siebie.Nie okłamuje go,nie udaje że
jest Ok.staram się być szczera ,ale nie potrafie powiedzieć"Ja Cię już nie
kocham tak jakbyś chciał" Kocham go jak brata jak przyjaciela.Nie tak jak męża
powinno się kochać. :(!!!Nawet zazdrosna nie jestem,gdy próbuje tą zazdrość we
mnie wzbudzić.

[agaqwerty]

w kwesti tego obiadu skoro on idzie o 15 do pracy to on powinienen zrobić ten
obiad dla ciebie żebyś po przyjściu z pracy nie była głodna, a ty weź na siebie
sprzątanie i problem rozwiązany.
A najlepiej to idźcie na terapie. przy psychologu łatwiej porozmawiać.

[gosiadzika]

widać że facet ma kompleksy, boli go to że pracujesz, a może wiecej
zarabiasz i masz ciekawsza pracę?
gotowanie to tylko pretekst by sie na tobie wyżyć
tragedia

[horpyna4]

Facet ma ewidentny problem z sobą.

Powiedz mu, że gdyby przed ślubem wyraźnie powiedział o swoich
oczekiwaniach odnośnie Twojej pracy i roli w domu, to nie wyszłabyś
za niego. A tak, to czujesz się przez niego oszukana. Przenieś
ciężar problemu w ewentualnej dyskusji właśnie na ten aspekt sprawy.
Zarzuć mu nieuczciwość, niech on się broni i tłumaczy, a nie Ty.
Całą odpowiedzialność za obecne nieporozumienia przerzuć na niego.

Bo nie miał prawa oczekiwać, żebyś się zmieniła. Owszem, mogłaś się
zmienić z własnej woli, gdybyś już przed ślubem wiedziała, czego on
chce. Wtedy ślub rzeczywiście byłby "świadomy i dobrowolny", a tak
nie był. Nie wiedziałaś, w co się pakujesz. I to, że dla niego taki
układ jest oczywistością wyniesioną z domu, nie ma żadnego znaczenia.
Jest dorosły i powinien zdać sobie sprawę, że jego dom rodzinny to
nie cały świat.

[twojabogini]

margarittaa napisała:

Margarittaa, przypomnij sobie dlaczego zawarłaś ten związek? Jeśli z
miłości, to warto uzdrowić sytuację. Myślisz, że następnym razem, z
innym mężczyzną będzie łatwiej?Jak sadzę jest gorzej niż to
opisujesz. I na pewno nie chodzi o to, że nie jesteś kura domową,
czy ze pracujesz...

> On też sprząta i gotuje tylko daje mi do zrozumienia ze to należy
do mnie.Ale masz rację nie tylko o to chodzi.

Szczerze mówiąc myslę, że wogóle nie o to chodzi. Problem jest
zupełnie gdzie indziej, a to taka pierwsza warstwa maskująca.

> prawie w ogóle ze sobą nie rozmawiamy,a jak rozmawiamy kończy się
>to kłótnią

Analiza i jeszcze raz analiza. Skąd się bierze wsciekłość? Jaki inne
emocje.

>jak jest wściekły potrafi powiedzieć "spierdal**"

Nie pozwól mu na to. Jasno i kategorycznie (nie w trakcie kłótni)
powiedz mu, ze nie zyczysz sobie jako kobieta, aby ktokolwiek tak
się do ciebie zwracał, zwłaszcza mąż. Ale i sama się stosuj i nie
uzywaj "słówek" do niego. Jeśli to nie zadziała, wyjdź z pokoju lub
z domu, zaraz po tym jak tak się odezwie. Oczekuj przeprosin.

> Nawet nie całujemy się od nie pamiętam jakiego czasu.

To się pocałujcie. To proste.

>O seksie nie wspomne,ale to z mojej niechęci wynika.

Zazwyczaj tu zaczynają i kończą się problemy w małżeństwie. Jeśli
nie gra seks, bo ktoś przed ślubem był nieszczery, np. nie przyznał
się, że nie ma orgazmów, żeby fajnie wypaść i złapac męża, albo
facet nie przyznał się, ze on tylko w trójkatach...to wtedy "łóżko"
pada i to przenosi się na pozostałe elementy zycia. Albo najpierw
małżeństwo szwankuje gdzie indziej i odbija się to na sferze
intymnego pozycia, np. mąż źle się odnosi do zony i ona potem jest
spięta, nie odczuwa przyjemności, po stosunkach che się jej płakać,
uważa ze otrzymała zbyt mało czułości. Jak to u was? Od czego się
zaczęło?

>Ogólnie jest dobrym mężem i chyba mnie kocha.Powiedział nawet ze
>jak jakiś koleś mnie skrzywdzi (jak już się rozstaniemy) to go
>zaje***

To nie dowód miłości. Raczej sygnał, ze twój mąż dopuścił do siebie
już myśl, ze możecie nie byc razem. Nie liczyłabym na takie
deklaracje.

> !Ale też potrafi o 2 w nocy awanture zrobić(no raz mu się
>zdarzyło)

Zdarza się najlepszym.

> Rozmawiamy o rozstaniu ale wiem ze ta ja ostatecznie będe musiała
>podjąć decyzje. Obydwoje wiemy ze nie pasujemy do siebie. Nie
>okłamuje go,nie udaje że jest Ok. Staram się być szczera ,ale nie
>potrafie powiedzieć "Ja Cię już nie kocham tak jakbyś chciał"

Mylisz miłość z emocją. Dojrzała miłość to trwanie w raz podjętej
decyzji bycia z kimś, bycia z nim i dla niego. Ładnie to opisał
Erich Fromm. Polecam lekture jego ksiązek, wyjasniaja wiele spraw,
które nurtują ludzi.

>Kocham go jak brata jak przyjaciela.Nie tak jak męża powinno się
>kochać.

Czyli jednak o seks chodzi...To teraz zastanów się i odpowiedz sama
sobie szczerze: czy tak było od początku i myślałaś, ze po ślubie
jakoś się ułoży? czy popsuło sie po slubie?

>:(!!!Nawet zazdrosna nie jestem,gdy próbuje tą zazdrość we
> mnie wzbudzić.

Nawet takiego "instynktu terytorialnego" - nie ruszać moje? To
znaczy, że coś tłumisz, albo próbujesz udowodnic: jemu albo sobie.

Pozdrawiam,

[anettad1]

witaj, jeśli widzisz chociaż mały cień nadziei na uratowanie Waszego
małżeństwa to może powinniście się przejśc do psychologa. Taka rozmowa
może byc Wam bardzo pomocna. Inaczej rozmawia się w cztery oczy a
inaczej przy psychologu. szczerze polecam

[orsella]

Niesamowite jak szybko potrafisz rezygnować. Każdy mężczyzna
potrzebuje kobiety, przyjaciółki, opiekunki i kochanki w jednej
osobie i to nic zdrożnego i niepokojacego. Jeżeli Wasza niezgodność
charakterów polega jedynie na pokazywaniu przez Twojego Męża kuchni -
jako Twojego środowiska życiowego, to naprawdę nie widze problemu.
Ugotuj czasem coż wspaniałego, przez żołądek do serca i znajdziecie
się pełni namiętności w łóżku, zrób tak kilka razy, zapytaj o Jego
potrzeby, porozmawiaj z Nim jakie Ty masz i nie mów, że chcesz mieć
swoje życie, bo odkąd za Niego wyszłaś to już nie jest Twoje życie a
Wasze. Jeżeli czujesz, że nie dojrzałaś do małżeństwa to musisz to
sobie wszystko przemyśleć i zacząć cieszyć się, że masz obok siebie
ukochaną osobę.

[secondmichaela]

Cześc, wiem co czujesz. Twój mąż Cię ogranicza, robi Ci awantury,
kiedy chcesz coś zrobic dla siebie, tj. wyjśc ze znajomymi bez
niego, pójśc na basen, itp. Czepia się wszystkiego, że źle się
ubierasz, że wyglądasz wyzywająco, itp. Chce abyś żyła jego życiem,
robiła to co on powie. Jeżeli tak jest to lepiej odejśc teraz -
kiedy nie ma dziecka. Wiele kobiet na tym forum napisze - że to
takie bzdury. To są bzdury, ale kiedy są monotonnie powtarzane te
same pretensje to problem rośnie. Nie da raby ciągle zwracac uwagę
na to, żeby niczym nie zdenerwowac męża. Ja mam podobną sytuację, a
raczej wg. mnie dużo gorszą i bardziej skomplikowaną. Nie chcę Ci
nic doradzac. Ale skoro teraz się tak zachowuje, to puźniej jak
będziecie mieli dziecko - będzie Cię totalnie ograniczał. Ja mam
córeczkę i w moim życiu jest czasem słońce, czasem desz i też jestem
bardzo zmęczona moim małżeństwem (choc nie mogę powiedziec, że mąż
jest kiepski) - ale chodzi o to kontrolowanie, brak zaufania, itd.
Pozdrawiam

[40cztery]

margarittaa napisała:
> jestem po slubie dwa lata. Wśród znajomych
> uchodzimy za idealne małżeństwo.Ale
> nim nie jesteśmy. Od roku wszystko się psuje.
> Jestem zmęczona nim, męczy mnie psychicznie.

znajdź sobie kochanka

40cztery

[ameno33]

Jezeli Twoje argumenty do niego nie trafiaja,chyba decyzja o odejsciu jest
najlepsza okazja uczynic w trybie niemal natychmiastowym.
Szkoda kazdego dnia na klotnie niczego nie wnoszace.