Jesień...

[siamese67]

A ja jednak kocham jesień. Naprawdę. Nastraja mnie znakomicie.


Byłam na weekend w Warszawie. Dziś rano odwiedziłam Powązki, pospacerowałam z siostrą - jednak w listopadzie jest na cmentarzach najpiękniej. Chryzantemy, rude wiewiórki i siwe wrony...

A porą popołudniową wracałam pociągiem z Warszawy, po drodze widać było głównie mgły. I ten płaski krajobraz, wierzby, jakieś strumyki po drodze, rozległe pola, Bug, potem Narew - i to wszystko tak ładnie, miękko otulone mgłą.
Było szarawo, jeszcze trochę świeżej zieleni, bo ozime już wypuściło listki, trochę złotych liści tu i ówdzie, zeschłe, pożółkłe kępy traw. Po drodze mija się też lasy - czarno-białe brzózki, sosny ciemnozielone, opadłe liście, taki złotobrązowy dywan.
Pięknie było...

A w domu ciepło, koty szczęśliwe, że już jestem, przytulne, mruczące.

Przepadam za jesienno-zimową porą roku. Nawet jak leje, siąpi, mży i wieje. Mimo wszystko.
Dla mnie każda pora roku ma uzasadnienie i swoje uroki.

[madziulka_wawa]

masz rację - jesień może byc piękna.
Za oknem zimno - można sie schować w domu z kubkiem herbaty z
sokiem malinowym.
Ciepłe skarpety, polar

[siamese67]

A nie masz wrażenia, że uroki tego ciepła w domu docenia się lepiej, jak jest właśnie taki kontrast z tym, co za oknem? Jak się zmarznie na dworze, na spacerze, zmoknie...

No i ten kontrast: tu - ciepło, tam - zimno, ułatwia zbliżenia międzyludzkie
Jakoś bardziej się garnie człowiek do człowieka. Że o kotach nie wspomnę.

[mirmik]

... Ty masz chociaż koty ... .

[siamese67]

Tak. I dlatego jestem szczęśliwym człowiekiem...

[claire.ampres]

Dużo tutaj i na forum obok kociarzy Aż miło

[claire.ampres]

Mirmik, sprawić sobie kota to nie problem

[mirmik]

Niby nie, choć w moim przypadku to nie jest takie proste. Ale koty
bardzo lubię, m. in. za ten ich charakterek

[sorrento_8]

Uwielbiam na trasie pociagiem jak jesienią wczesnym rankiem z tych
mgieł wyłaniają się sarenki i tego typu podobne
Codziennie chodzę aleją platanową, teraz wlaśnie wygląda cudownie...