hellish.monster
07.07.10, 09:26
Dupę wynalazł uczony radziecki Wołow. Dlatego mówimy: "dupa Wołowa".
Inni twierdzą, że dupę wynalazła Marynia. Ci z kolei rozmawiają o "dupie Maryni".
Dupa pełni ważną rolę w ruchu obrotowym. Wszystko kręci się wokół dupy.
Dupa służy również do przekazywania zdecydowanych sygnałów niewerbalnych.
Dobrze wymierzony, solidny kopniak w dupę jest wyrażeniem uczuć negatywnych
wobec adresata takiego gestu.
Dupie można również przekazać emocje pozytywne, np. "całując kogoś w dupę".
Dupa może spełniać też rolę lizaka. Szczęśliwie nie wszyscy są "dupolizami".
Uniwersalność dupy nie kończy się na tym, jest ona bowiem zadziwiająco
skutecznym pojemnikiem: "w dupie" można mieć całe osoby, a nawet społeczności.
Dupa służy nieraz jako etalon: wiele rzeczy jest "do dupy", tym samym dupa
spełnia rolę uniwersalnego wzorca porównawczego.
"W dupę" (lub "po dupie") można również dostać.
Czynność ta umacnia więzi emocjonalne między rodzicami i dziećmi.
Prócz tego, dupa spełnia rolę siedziska, powiadamy bowiem: "siadaj na dupie",
często z dodatkiem poleceń uzupełniających, jak np. "[...] i siedź cicho".
Określenie "dawać (dać) dupy" funkcjonuje w dwóch znaczeniach: erotycznym i
wartościującym, jednak "ściągnąć kogoś z dupy" tylko w tym pierwszym.
Można również "chronić swoją (lub czyjąś) dupę", co kolejny raz potwierdza
ważność dupy w otaczającym nas świecie.
Zabrać się do czegoś od "dupy strony" oznacza podejście niewłaściwe, od końca;
dupa funkcjonuje tu jako synonim odwrotności.
Dupa pełni również rolę uchwytu, można bowiem "trzymać się czyjejś
dupy".Określenie to nie oznacza braku równowagi, ale samodzielności.
