samotność w święta(?)

[aglajaaa]

Pokuszę się jeszcze o podzielenie się z Wami (a może tylko mi to przelewanie
myśli jest potrzebne) jedną refleksją.
Czy w istnieje samotność w święta?
Nawet jeżeli nie ma obok nas tej "drugiej skarpetki" w czasie świąt okazuje
się, że mamy kogoś, że są bliscy, że SAMI nie jesteśmy.
Niestety nie wszyscy... Są ludzie, którzy naprawdę nie mają NIKOGO...
Czy tylko oni są prawdziwymi samotnikami? Tylko Ci, którzy w pewnych ważnych
momentach życia nie mają obok żadnego człowieka?

Mam nadzieję, że wśród naszej małej(?) forumowej społeczności nie ma nikogo
takiego...

[robert.83]

Nie wiem czy można taką osobę nazwać samotnikiem. Nie zaglądałem do słownika, ale mi się to słowo kojarzy z pewnym świadomym wyborem. Samotnik jako człowiek stroniący od towarzystwa.

Nie mienie nikogo właśnie wtedy kiedy kogoś potrzebujesz jest chyba jednym z paskudniejszych uczuć jakie mogę sobie wyobrazić. Obawiam się, że nie jest to też takie rzadkie w tym popieprzonym świecie.

Tym bardziej każdy z nas powinien się starać, żeby nigdy nie zlekceważyć prośby o kontakt... i może nauczyć się wychodzić z sobą do ludzi po to, żeby nie musieli sami o ten kontakt prosić. Pewnie każdy myśli o sobie samym jako o dobrym człowieku, który pomaga... ale co innego teoria, a co innego prozaiczna potrzeba chwili (tu i teraz).

Tak sobie myślę, że stan osamotnienia najczęściej jest przejściowy. Na szczęście jest kupa ludzi, którzy odpowiadają na potrzebę bliskości/kontaktu/zrozumienia... na swój sposób i tak jak umieją, ale robią to.

Wszystkim takim "bardzo solo" życzę cierpliwości, (bo to się zmieni.. pewnie wielokrotnie) i odrobiny inicjatywy (siły, żeby dać znać innym o swoich potrzebach).

Pozdrawiam,
R.

[uny]

dobrze to powiedziałeś (napisałeś)

[robert.83]

Jak już jest taki leniwy dzień, to trochę posmęcę.

Uwaga, jadę:

Wiesz, sam tak naprawdę przez dłuższy czas miałem taką dziwną postawę... coś
mnie uwierało, nie miałem się komu wygadać... miałem wrażenie, że coś robię
bardzo nie tak, że coś mi umyka.

Prawda była taka, że tak byłem skoncentrowany na sobie, że niewiele dawałem z
siebie. Wynik był taki, że mało dawałem i mało dostawałem... a swoje problemy na
tym polu zostawiałem dla siebie.

Czasem może warto dać sobie chwilę na przemyślenie wszystkiego, wygarnąć sobie
samemu co jest do wygarnięcia i pomyśleć, jak to zmienić. Zacząć od siebie...
powoli, ale coś zmienić.

[gapuchna]

Robercie = napisałeś: Zacząć od siebie...
powoli, ale coś zmienić. = moje motto życiowe od kilkunastu miesięcy. Bardzo
trudne do realizacji, ale innego sposobu jeszcze nie wynalazłam. Cieszę się, że
myślisz podobnie do mnie.

[robert.83]

Zmiany idą czasem bardzo powoli. Co zrobisz krok do przodu, dasz ciut mniejszy w
tył. Ale jak sama zauważyłaś... coś trzeba robić.

[ktoj-akto]

Można smęcić. Ale można jak Stanisławski "O wyższości świąt Wielkiejnocy nad świętami Bożego Narodzenia". Słusznie prawi Robert:
"wygarnąć sobie samemu (...) i pomyśleć jak to zmienić. Zacząć od siebie".

Aglajo! Czy istotnie może Cię pocieszyć, że nie przeżywasz sama - samotności? Trzymaj się, bo TO guzik warte!

[aglajaaa]

"Aglajo! Czy istotnie może Cię pocieszyć, że nie przeżywasz sama - samotności?
Trzymaj się, bo TO guzik warte!"

To mnie nie pociesza w żaden sposób... ale niewyobrażalna jest dla mnie sytuacja
(choć przy moim charakterze bardzo możliwa - kiedyś, w przyszłości, może nawet
nie tak dalekiej), że byłabym zupełnie sama... ZUPEŁNIE...
Robert strasznie(!) mądrze napisał, by nie lekceważyć prośby o kontakt... Tak,
tylko jeszcze niektórzy powinni się nauczyć prosić o taki kontakt chociażby...

[martynka0803]

Można być samotnym w tłumie i to też bardzo boli...Ale masz racje, ze my
użalając się nad sobą nie myślimy o osobach, które nie mają NIKOGO...Może czas
zacząć myśleć o swoim życiu bardziej pozytywnie? MOże właśnie te święta i ten
wiosenny klimat mają na celu nas ulepszyć...?? Co o tym myślisz?

[ktoj-akto]

"Zupełnie sama?" Tak naprawdę człowiek zawsze jest zupełnie sam. Możliwość integracji z drugim osobnikiem jest iluzoryczna, przynajmniej fragmentaryczna. Pomyśl: czy nie byłaś sama nawet w najbardziej intymnych sytuacjach zespolenia? Czy nie górowały TYLKO
Twoje odczucia. Bo przecież nawet chęć przynoszenia JEMU rozkoszy przede wszystkim TOBIE dawało satysfakcję. To jak z dawaniem prezentów: głównie SOBIE sprawiamy radość, zwłaszcza jeśli podarek
udany! Pogódźmy się z tym, że to jest naturalne, zaakceptujmy. I będzie lżej żyć, znosić swój los. Skupmy się na DAWANIU, wtedy sami
będziemy obdarowani. Buddyzm dawno to odkrył. Czas na nas!

[robert.83]

To co napisałem nie jest odkryciem Ameryki. To są strasznie ogólne sformułowania. Sęk nie w tym, czy warto to robić, ale JAK to porządnie robić. Konkrety niestety każdy sam musi sobie wymyślić.

Mam wrażenie, patrząc na siebie samego, że ciężko jest świadomie pracować nad sobą... po prostu w gąszczu spraw, gonitwy i pierdółek jakoś... zapominam. Jest jakaś refleksja, jest chęć zmiany... a potem budzę się za kilka miesięcy w nieodległym punkcie. To jest żmudne i trudne... ale czym bym był, gdybym nie próbował?

Napisałaś:
tylko jeszcze niektórzy powinni się nauczyć prosić o taki kontakt chociażby...

Wiesz, mi się wydaje, że często ludzie z tym nie tylko nie wychodzą, ale jeszcze utrudniają!
I co z nimi? Zostawić? Powiedzieć, że sami sobie są winni i tyle? No często tak właśnie się robi, ale czasem możnaby ich kopnąć w d... i jeszcze raz wyciągnąć do nich rękę, mając już 100% ich uwagi.

Kurde, Aglajaa, ja sam nie umiem chyba prosić o kontakt!
Nie zawsze.

[aglajaaa]

Martynka, chciałabym by ten czas pozwolił inaczej spojrzeć na własne życie,
bardziej optymistycznie. Ale chyba podejście optymistyczne spowodowane
porównaniem, że inni maja gorzej, żadnej satysfakcji mi nie przynosi. Co nie
przeczy temu, by ten czas mógł nas ulepszyć (mnie się już ulepszyć nie da, bo
jak poprawić doskonałość)

Ktoj-akto, to nie jest aż tak iluzoryczne jak piszesz. Jednak człowiek stojący
obok nas jest Człowiekiem...
Idąc Twoim tokiem myślenia rzeczywiście MOŻE tak być, nie zawsze musi. Czasami
skupiamy się na odczuciach drugiej osoby bardziej niż na własnych, a może tylko
na tych pierwszych..
"Skupmy się na DAWANIU, wtedy sami będziemy obdarowani" Hmm... albo będziemy
dawać i czekać na choćby okruszyny w nieskończoność... Ale czekać potrafią tylko
Ci, którym dawanie naprawdę sprawia przyjemność...

"Kurde, Aglajaa, ja sam nie umiem chyba prosić o kontakt!
Nie zawsze."
Ja nie potrafię... Nigdy.
I wiem, że sama jestem winna, że jest tak nie inaczej...

[ktoj-akto]

No popatrz, jak trudno o porozumienie. Mimo najlepszych chęci. "czekać potrafią tylko ci, którym dawanie sprawia przyjemność"
Oczywiście! Dlatego sugerowałem: "SKUPMY SIĘ na dawaniu". I na akceptacji siebie samego!

[hesse.1]

i znowu sie powtórzę, tak naprawdę wszystko, dosłownie Wszystko zaczyna się w
naszych głowach... Tam też tak naprawdę pozostaje do
końca naszych ziemskich dni.Żyjemy projekcjami, odczuwając, myśląc,
patrząc.Samotność tak naprawdę jest wpisana
w każdego z Nas... Co można zrobić? Można Popatrzeć na drugiego człowieka, można
się nim pozachwycać, można doświadczyć jego
osobowości, jego Odczuć... Można na chwilę być kimś innym, bo to też nam Samym
jest Potrzebne. Słusznym jest w samotności dostrzegać własne myśli i pragnienia,
słusznym jest iść drogą, tą Własną, usłaną niezwykle, inną obecnością. W
chwilach zwątpienia i niedosytu warto pamiętać, na czym polega inność i
odrębność każdego z Nas.

[ktoj-akto]

"Wszystko zaczyna się w naszych głowach". Zaczynam stawiać pomnik Hessego-myśliciela. A w czym się kończy? Zacząłem podejrzewać, że w dupach. Ale dopuszczam pomyłkę. Skorygujesz?

[hesse.1]

"ktoj-akto napisał: A w czym się kończy?" Powinno być: a na czym się kończy.
odp: Na Twoim wulgarnym i agresywnym móżdżku. I tam już do końca pozostanie...
hehe...

[ktoj-akto]

Zatem powinieneś napisać, że zaczyna się NA głowie.

Ach, ach! Jakże nie tolerujemy sprzeciwu! Dysponując Twoim wysublimowanym "móżdżkiem" zaordynowałbym zbanowanie. To byłby argument... niepodważalny. Przynajmniej w Twoim przekonaniu!

[hesse.1]

Weź Ty sie mnie już nie czepiaj... potrafisz tak? , a sprzeciw tolerujemy.
Wszelkie interpretacje dozwolone z wyjątkiem ostrych
i niesłusznych posądzeń,że coś się kończy w ....
Toż to nie tylko niesmaczne, ale i mało atrakcyjne do rozwijania
w dalszej dyskusji, polemice, czy jak tam to zwać, zważywszy, że
i tak już muszę uciekać, gdyż czas ciągle mnie popędza w rejony mi bliższe...

[kawamija]

aglajaaa napisała:

> Czy w istnieje samotność w święta?

Tak...tak. Tylko ta okołoświąteczna bardziej boli, bo....cisza, więcej
czasu...tylko po co?.... bo trudno " nie słyszeć" i " nie widzieć" owych
żółtokurczaczkowych przypominaczy, ludzi w świątecznym biegu, zapachu ciast, i
tych idących ze święconkami....

Dobry czas na refleksje....

Darowany moment na " nasze" pytania....

[aglajaaa]

kawamija napisała:
> Dobry czas na refleksje....
> Darowany moment na " nasze" pytania....
Jeśli człowiek zazwyczaj przemyśleń, refleksji i pytań ma (zbyt) wiele... a jego
natura skłania go w czasie świątecznym do kolejnych chwil zadumy bardziej niż do
zabawy... to... trochę trochę tego za wiele, prawda?

[kawamija]

aglajaaa napisała:

> Jeśli człowiek zazwyczaj przemyśleń, refleksji i pytań ma (zbyt) wiele... a
jego natura skłania go w czasie świątecznym do kolejnych chwil zadumy bardziej
niż do zabawy... to... trochę trochę tego za wiele, prawda?

hmm........napisze tak...

...potrzebujemy czasu zwanego świętem, ale nie docenilibysmy go gdyby nie dzień
powszedni, potrzebujemy ciszy, ale zauważamy ją pamiętając otaczający nas szum,
chcemy fajerwerków, szaleństwa...pozwolić się porwać i ponieść..tak bez
drogowskazów....
ale....
jak obserwuje dzieci....to wiem....dziecko musi mieć jasne reguły, zasady,
godziny na zabawę i sen....jest bezpieczne wśród ograniczeń i powtarzalności....

więc.....oby Nasze Swięta rózniły się od jakiejś soboty zwykłej.....oby....a
jak to ma wyglądać w konkretnym przypadku....każdy wie najlepiej

[kawamija]

Aglajaaa..........dla Ciebie.........

www.youtube.com/watch?v=l1kHEOcL7Ow&feature=related

[aglajaaa]

Kawa, dziękuję (sama siebie pytaj...)

Wesołych, słonecznych radosnych chwil w święta, a po świętach aby chwile te nie zagubiły się w codzienności

W mojej głowie klimat podobny do tego: (SŁOWA... słowa...)
www.youtube.com/watch?v=I3gBWto3Bfo

/z napisanych słów nie ma sensu się tłumaczyć... jeśli Ktoś ich nie zrozumiał, albo rozumie inaczej... a mnie nieustannie to Tu spotyka, chyba i to należałoby przemyśleć
to taka moja mała dygresja - czasami myślę, że moje życie to jedna dygresja.../

[kawamija]

hmm.........posłuchałam .........śliczna pioseneczka........ale
pomyślałam sobie, ze z tym wymyślaniem sobie Jego....to jest zajęcia "
stosunkowo" miłe choć energii i czasu może pochłonąć wiele, a potem......się
pojawia Ktoś i ................z owym wymyślonym ma jedynie wspólne imie
ojca............

ostrzegam

-*-*-*-
....żyj z całych sił i uśmiechaj się do ludzi.......bo nie jesteś sam.....

[aglajaaa]

Tak, tylko u niektórych ludzi (niech zostanie takie określenie, nie będzie, że to o mnie) zbyt często ma miejsce "wymyślenie" w sensie wyidealizowania człowieka, a kiedyś zawsze przychodzi (czasami zbyt późno, ale z reguły jednak przychodzi) moment powrotu na ziemię i takiego trzeźwego spojrzenia i... okazuje się, że górę wzięły jakieś wyobrażenia o człowieku, całkowicie nieprzystające do zastanej rzeczywistości.
Ja wiem, że w każdej sytuacji konieczne jest racjonalne myślenie i jasny obraz - wszyscy to wiemy - ale czasami to chyba zbyt trudne. Często ludzie dostrzegają to, co chcą zobaczyć, co odpowiada obrazowi człowieka istniejącego w ich umysłach...

Onyksie, znam te "ucieczki". Ale dobrze, że Oni SĄ, czasami mamy ich dość, ale przecież kochamy właśnie za to, że są...

[czarny.onyks]

no właśnie ucieczki ucieczkami, ale trzeba umieć docenić ich za to, że są, że się troszczą.....czasem róznie to okazując

warto podzielić sobie święta tak, by znależc czas na rodzinę, przyjaciół i dla siebie
i wtedy to będą fantastyczne dni....
w dodatku bez pracy...a niektórzy pracują, gdy my sie obijamy

no i mamy dach nad głową.....gdy inni w ten świateczny czas go stracili....

[czarny.onyks]

a ja właśnie uciekłam ...od rodziny
która czasem bywa męczaca

do swojej samotności...
co prawda to taka samotność na zawołanie...
bo zawsze jest do kogo wrócic, gdzie pójść...

ale są ludzie, którzy zostają sami....
którzy nie maja nikogo, bliskich, rodziny
znajomych...
z róznych powodów...czasem z własnego wyboru...

mam to szczęście, że do nich nie należę
choc na razie jestem jedna skarpetką to mam mozliwości

[singielka-1]

święta , to taki czas , kiedy samotność boli bardziej , dlatego nie lubię świąt

[0_maciek]

wiele samotnych i samych osób nie lubi świąt właśnie dlatego, że nie
mają nikogo, cieżko jest się nam przyznać, że jest nam źle że chcemy
z kimś być, a ty singielka jesteś z wyboru czy z musu? Czasami
jesteśmy sami bo nawet my sami nie cchemy ze soba być. A skoro my
sami siebie nie lubimy jak inni moga nas lubić? Na podstawie pewnej
historii o której dowiedziałem się z internetu, odkryłem jaki mam
problem i wtedy dopiero źle o sobie myślałem, ale postanowiłem coś z
tym zrobić. A gdyby ktoś się zastanawiał co przeczytałem to prześle
linka:
www.coachinginstitute.biz/po/artyku-y/pokochaj-siebie-wiat-pokocha-ciebie.html
dopiero wtedy po przeczytaniu zaczałem coś w sobie zmieniać i myśle,
że teraz będzie lepiej i były to moje ostatnie święta samemu

[czarny.onyks]

ech, te reklamy.....

a co Ciebie przekonało?
widze jak zmienic może sie kobieta...a facet?