Co jest z tymi zdrobnieniami ?

[Gość: Anna]

Mam takie wrażenie, że w Polsce większość osób usłyszawszy, jak ma dziecko na imię, stara się to imię zaraz przerobić, dodać coś od siebie. Dlaczego ? Mówię np. , to jest Staś, i zaraz następuje Staszek, Stachu, Stachulek , nie wiem, co jest grane. Mieszkając we Francji Stanisław był Stanisławem, a w Polsce ? - mały chłopczyk Stanisław, no nie !
Też macie takie wrażenie ?

[blimpka]

Piękna polska tradycja. Pomyśl, jak fatalnie brzmiałoby "Andrzej, ran twoich niegodnam całować"

[aneladgam]

to cofając się linijkę wcześniej, jak brzmiałoby "A co, Aleksandro? A co?"

[aneladgam]

większość ludzi rzeczywiście ma takie tendencje
ale coraz częściej spotykam się z rodzicami twardo stawiającymi sprawę typu "To jest Konstanty, a nie Kocio"

[bohemiere]

Bo u nas w kraju to wszystko musi być takie 'swojskie'

[azomim]

Po prostu we Francji nie ma zwyczaju zdrabniania imion, nosi sie tylko jedna, oficjalna wersje przez cale zycie, a w Polsce zwyczaj jest inny- kazde imie ma skrot (albo prawie kazde).
Przyzwyczajenie to druga natura...

[Gość: rybka Nemo]

Jest jest. Gabriel zdrabniany do Gabi brzmi w miare OK, ale spotkalam tez zdrobnienie Muriel - MuMu. Katherine - KaKa pozostawie bez komentarza.

[polifonia1983]

Florentine - FloFlo

[solveiga1]

Francuzi tez zdrabniaja, ale nie tak czesto i raczej uzywaja zdrobnien w kregu rodzinnym lub bliskich znajomych. Specyfika jezykow slowianskich, w tym polskiego jest duza tendencja do zdrabniania, nie tylko imion. To wielkie bogactwo naszego jezyka i walka za ta tendencja jest jak walka Don Kichota z wiatrakami... Zmiast z tym walczyc, lepiej chyba polubic I nie ma to wiele wspolnego ze "swojskoscia"

[bohemiere]

Miałam na myśli to, że w naszym kraju zazwyczaj do osob które się zna, w tym do dzieci mówi się np Gosiu, Aniu, bo to od razu tak 'sympatycznie' a nie np Małgorzato, czy Anno Katarzyno, bo to brzmi wyniośle, jak z zamierzchłych czasow, chociaż ja przywykłam, bo mój dziadek nie zdrabnia imion. A francuskie zdrobnienia kojarzą mi się ze zdublowaniem pierwszych liter imienia Sisi, Nene, Lili...

[aneladgam]

nasz język jest jednak bardzo fleksyjny, więc ma dużą różnorodność możliwości tworzenia rozmaitych form, przełożyło się to też na imiona. nie tylko zdrobnienia, ale i zgrubienia są u nas przecież w powszechnym użyciu.

[quasi.modo]

solveiga1 napisała:

> Specyfika jezykow slowianskich, w tym polskiego jest duza tendencja do zdrabniania, nie tylko imion. To wielkie bogactwo naszego jezyka i walka za ta tendencja jest jak walka Don Kichota z wiatrakami...

Madrze napisane i podpisuje sie obiema rekami.

Szczerze mowiac, dzialaja mi juz te ubolewania nad zdrobnieniami na nerwy. Przeciez Wam tego dziecka nie ubedzie, ani Wasza wladza rodzicielska nie zostanie podwazona, jesli ktos do niego powie Staszku zamiast Stanislawie. Nie wiem, jak mozna nie rozumiec, ze jest to poprostu oznaka przyjacielskiego stosunku do malenstwa?

[dasza_dm]

Myślę, że czasem wystarczy raz, ale za to dobitnie powiedzieć, żeby nazywać kogoś tak i tak, a nie inaczej. Ja tak robię w swoim przypadku i działa

[kamelia04.08.2007]

Gość portalu: Anna napisał(a):

> Mieszkając we Francji Stanisław był Stanisławem

raczej byłby Stanislasem ten twój Stanisław.

Francuzi zdrabniaja tez, tylko nie tak jak sie Polakom wydaje.
Nadaja imiona w formie zdrobnień (!), sklejaja imie z nazwiskiem i wychodzi cos w stylu kaka czy też żüżu, skracają imiona....

[hawa.etc]

Mieszkając we Francji Stanisław był Stanisławem, a w Polsce ? - mał
> y chłopczyk Stanisław, no nie !

Dlaczego nie? Według mnie mówienie "Stanisławie" do niemowlęcia i przedszkolaka jest po prostu urocze.

[dziennik-niecodziennik]

pamiętam jak położna mi opowiadała w szpitalu jak położnica sie zwracała do swojego swiezo narodzonego synka "Stanisławie nie płakusiaj, zaraz Ci dam cycusia"

[hawa.etc]

Haha. Ja tam jestem wrogiem zdrobnień wszelkich. "Stanisławie, milcz. Za moment rozpoczniemy proces karmienia naturalnego."

[toya666]

hawa.etc napisała:

>
> "Stanisławie, milcz. Za moment rozpoczniemy proces karmienia naturalnego."

Jestem Twoją dozgonną fanką

[kwiecienka1]

zdrobnien uzywa sie nie tylko w stosunku do osob z rodziny czy dzieci

a slynne panie Zosie czy panie Zdzisie z urzedow? panie Krysie z poczty?

ja tam za Chiny nie moge mojemu mezowi /Niemcowi/ wytlumaczyc, ze skoro ona jest "pani", to moze byc "Krysia"...

pozdrawiam
Kwiecienka o Zdrobnieniach

[solveiga1]

I jeszcze o zdrobnieniach imion we Francji, przyklady z mojej rodziny:
Brigitte - Zit
Solange - Solo
Renaud - Nono
Morgane - Ganou
Guillaume - Guichon
Thierry - Thierso
Chantal - Chatout
Henri - Riton
Victoria - Vicky
Stephanie - Stef
Guthier - Tot

[lazurja1]

Niestety własnie tak jest co moim zdaniem psuje czasem brzmienie niektórych imion np. Magdalena ładne ale Magda już nie ,Leokadia -Lodzia lub Lotka , Anna -Anka ,Konstancja -Kostka i wiele innych imion o ładnej formie podstawowej a brzydkim zdrobieniu . Ja to bardzo nie lubię jak się ktos do mojej Liliany zwraca Lilka .

[Gość: Madzia]

lazurja1 19.02.12, 01:04

>>>Niestety własnie tak jest co moim zdaniem psuje czasem brzmienie niektórych imion np. >>>Magdalena ładne ale Magda już nie ,Leokadia -Lodzia lub Lotka , Anna -Anka ,Konstancja >>>-Kostka i wiele innych imion o ładnej formie podstawowej a brzydkim zdrobieniu . Ja to >>>>bardzo nie lubię jak się ktos do mojej Liliany zwraca Lilka .

Zgadzam się i podpisuję obiema łapkami... !!!!!!

I nic nie mogę poradzić, że ciągle jestem Magdą i panią Magdą //

Na szczęście są osoby, które mówią do mnie Madzia, pani Madziu, pani Magdaleno.. (ta wersja występuje najrzadziej).
dla jednej koleżanki z lo byłam Madzialeną..

Imiona diminutywne

[a_weasley]

Termin jest mój prywatny, ale gdzieś czytałem, że polski jest językiem diminutywnym, tzn. podatnym na zdrabnianie (aczkolwiek nie w takim stopniu jak np. ukraiński).
Są imiona, które się dobrze noszą bez zdrabniania, są takie, których wręcz żadne zdrobnienia się ich nie imają (na przykład, żeby daleko nie szukać, Artur), a są takie, które w formie pełnej brzmią bardzo oficjanie i nawet "panie <imię>" brzmi dziwnie, wszystkie -sławy na przykład. "Panie Piotrze" - w porządku, ale "Panie Zbigniewie" jakoś głupio.
Aczkolwiek znam osobę, która o swoim synu - obecnie studencie, ale w okolicach I Komunii było to samo - mówi pełnym imieniem i takoż się do niego zwraca, a ma on na imię Maksymilian.