gdybyscie byly/byli tesciowymi...

[gaudencja]

...ponawiam pytanie z innego watku, bo przeszlo niezauwazone, a problem mnie
ciekawi: jezeli bylybyscie/bylibyscie tesciowymi i Wasze dzieci chcialyby
nadac dzieciom imie, ktore z jakichs konkretnych powodow doslownie nie
przechodzi Wam przez usta, co byscie zrobily/li? Czy z reka na sercu nie
pisnelybyscie/libyscie nawet slowka, ze sie Wam imie nie podoba?

[agi40]

Ja chyba pisnelabym) Wiem, ze to bylaby ich sprawa, ale gdyby mnie
powiadomili o swoim wyborze, ktory bylby dla mnie naprawde okropny, to
skomentowalabym. W koncu chyba wsrod bliskich swoje zdanie mozna wyrazic.
Natomiast zadne szantaze i inne takie zagrywki opisywane w innych watkach nie
wchodzilyby w gre, chyba, ze sie okropnie zestarzeje i bede straszna tesciowa))

[mankencja]

powiedzialabym dlaczego odradzam, używając wyłącznie rzeczowych argumentów, bo
głównie takie na ludzi działają. a potem niech z tą wiedzą robią, co im się
żywnie podoba, ich dziecko.

[guitarra]

Moje zdanie znasz. Zero mobbingu w tej sprawie. Przeżyłem to na własnej skórze,
więc wiem, że nie warto ingerować. Uważam, że to jest wyłącznie sprawa
rodziców, a dziadkom nic do tego. Mają kochać, rozpieszczać i akceptować. Mam
nadzieję, że nie zmienię zdania za jakieś 25 lat, kiedy moja Natasza sama
będzie mieć dziecko... .

[mankencja]

wiesz, zaakceptowac powinni, ale moga chyba wyrazic swoje zdanie. dla
scislosci - wyrazic raz i tyle.

[gaudencja]

guitarra napisał:

> Moje zdanie znasz. Zero mobbingu w tej sprawie. Przeżyłem to na własnej
skórze,
>
> więc wiem, że nie warto ingerować. Uważam, że to jest wyłącznie sprawa
> rodziców, a dziadkom nic do tego. Mają kochać, rozpieszczać i akceptować.

A pomysl teraz o najbardziej znienawidzonym i nieakceptowanym przez Ciebie
imieniu i wyobraz sobie, ze Natasza chce je nadac dziecku - nic bys nie
powiedzial? Jestes tego pewien?

[guitarra]

Ręki sobie nie dam uciąć, że nic bym nie powiedział...
Ale na pewno bym się 50 razy zastanowił.
Chodzi mi o to, że bardzo łatwo jest przekroczyć granicę pomiędzy dobrymi
chęciami, a wtrącaniem się w cudze życie.

[bodomlake]

Słówko bym pisnęła, ale nie ingerowałabym w to. To w końcu ich dziecko!

[rycheza]

Obawiam się, że bym powiedziała... Starałabym się jednak używać rzeczowych
argumentów, a nie szantażu. I to tylko w momencie, gdyby imię mogło obiektywnie
w jakiś sposób zaszkodzić maleństwu. Co do nieprzyjemnych skojarzeń osobistych,
to może bym wyraziła opinię (w końcu wszystko pozostaje w rodzinie!), ale nie
wiem czy starałaym zmienić decyzję. Czasami lubimy jakieś imię lub nie przez
pryzmat znanych nam osób o tym imieniu... Może maluszek zmienił by moją opinię.
Pozdrawiam.

[pepperann]

Powiedziałabym (nie tylko jako teściowa, również jako matka), zwłaszcza gdyby to
było imię, które BARDZO by mnie raziło.

A opiszę historyjkę pouczającą , że nie ma co przeginać z niewtrącaniem.

Moja babcia - osoba, która woli w milczeniu cierpieć, niż się narzucać - nic nie
powiedziała, że nie podoba jej się imię (Zuzanna) mojej ciotecznej siostry. Nie
podobało jej się dlatego, że nazywała się tak żona jej kuzyna, która zapadła na
schizofrenię, manię prześladowczą i w końcu popełniła samobójstwo. Od tej pory
źle kojarzyło się Babci imię, a Zuza nie mogło jej przejść przez gardło.

Ale nie pisnęła słówkiem. Za to kiedyś okazało się, że wujek (ojciec ZUzi)
kompletnie nie pamiętał o tej rodzinnej tragedii, a ciotka (synowa babci) w
ogóle o tym nie słyszała. MOże by to wzięli pod uwagę. A babcia do dziś (Zuza ma
20 kilka lat)ma opory wymawiając jej imię. I zawsze mówi do niej : Zuzanno, żeby
było inaczej.

WIęc warto mówić.

[andaba]

Niestety pewnie bym się wtrąciła. Niestety nie zawsze zdążę się ugryźć w język.

[bea-sjf]

Jeśli moje dzieci ( i ich ukochani / ukochane ) będą chcieli poznać moją opinię
n/t imienia wnuczki/wnuka to na pewno ją poznają .Zresztą liczę na to ,że w
przyszłości tak jak i teraz bedziemy sobie wspólnie debatować o imionach ,więc
jakoś tam ustalimy co komu się podoba a co absolutnie nie .Może wpłynę na ich
gusta
Ale trudniej będzie z synowymi
Chociaż jestem ogromnie tolerancyjna ,to jeśli jednak wybór będzie zupełnie
nietrafiony ( nie chodzi tu o to ,że mnie się akurat nie podoba ),będę
sugerowała dalsze poszukiwania .
Moja córka już planuje Łucję Aspazję i choc nie podoba mi sie imie Łucja az tak
bym dała je własnemu dziecku ,wnusię -Łusię akceptuję w pełni .

[martka_k]

ja bym powiedziala... Nie ukrywam, ze licze na brak tego problemu-ze moje
dzieci wyrobia sobie dobry gust w domu... I jak imie bedzie w dobrym guscie, to
ok, sa oczywiscietakie, co mis ie podobaja bardziej,a lbo mniej, ale ok.
Natomiast jakby mialobyc w zlym guscie to bym sie odezwala... U znajomych tez
generalnie nie komentuje, rozne sa, wiele takich co mis ie wprost bardzo nie
podoba (Martyna...) ale ostatnio jak uslyszalam od koleznaki o Olivierze (przez
v oczywiscie) to jednak sie nie ugryzlam w jezyk...

[verdana]

Moi rodzice wypowiedzieli się w sprawie imienia - bardzo negatywnie. No i
wybralismy bez większych oporów inne. Nie jestem wcale fanatyczną zwolenniczką
nadawania dziecku imienia wybranego przez rodziców, jesli szczególnie nie
podoba się ono reszcie rodziny (szalenie podobać się nie musi, ale pewne
zastrzeżenia są rzeczowe i racjonalne). Wcale bym nie chciała nazwać dziecka
tak, by podobało się to tylko mnie i męzowi, a reszta rodziny z trudem
wymawiała imię wnuka czy siostrzeńca. Ostatecznie dziecku tez lepiej będzie z
imieniem akceptowanym w rodzinie, niż takim, którego babcia nie znosi ( nie
wyobrazam sobie, zebym do wnuczki mogła powiedzieć przy ludziach DŻessiko np.!)

[kartoflanka]

Przyznaję się! Gdybym dowiedziała się, że moja córka planuje nazwać swoje
dziecko patryk, arkadiusz lub nicola, to nie tylko bym pisnęła, ale
prawdopodobnie walczyłabym do upadłegoz tym, ze mam nadzieje, ze moja corka
bedzie miec podobny gust do mamusi i taka sytuacja sie nie wydarzy...dodam
tylko na swoje usprawiedliwienie, ze potrafie przegrywac i sie nie obrazam,
wiec nawet wnuczka arkadiusza koniec koncow jakos bym przelknela...

[nastka_7]

Ja też bym wyraziła swoje zdanie, ale bez żadnych szantażów.
Pamiętam jak mojej mamie mówilismy z mężem, że podoba nam się imię Nadia, a ona
skomentowała: Nadyjka-radyjko... )) A ja jej na to, że mnie imię Wanda(to
jej imię) kojarzy sie z wanną...
Tak się jej kojarzyło, ale powiedziała, że to nasza sprawa jak dziecko będzie
mieć na imię...W każdym bądź razie usmialismy się wtedy...

do nastki

[gaudencja]

Nastko, a co u Ciebie slychac?

[cataluna]

Na 100% wyraziłabym swoje zdanie,ale nie namawialabym na zmiane decyzji , nie
wtracala sie . To w koncu sprawa rodzicow,jakie imie dadzą dziecku. A
teściowa...cóż.. zdanie wyrazic moze, to wszystko...

[agmani]

Mysle, ze gdyby bylo to jakies ´specjalne` imie, to jednak bym pisnela i to jak
siebie znam, calkiem donosnie. Tyle ze musialby byc to naprawde szczegolny
wytwor, a nie na zasadzie "a ja to zawsze chcialam miec Malgosie"...

[aurelia_b]

Ponieważ temat "przerabiałam" ze swoją teściową dosyć niedawno, więc - na razie
przynajmniej - zakładam, że nie będę się zbytnio wtrącać przy wyborze imion dla
moich wnuków, bo wiem jakie to jest irytujące a i tak do niczego nie prowadzi.
Na pewno wyrażę opinię, ewentualnie podrzucę jakieś swoje propozycje (ale
delikatnie, bez zbytniej agitki), ale nie będę stroić fochów ani posuwać się do
szantażu.
Jeżeli, tfu tfu odpukać, któregoś z moich synów zaćmi na tyle, że nada swojemu
dziecku imię w stylu Mariolka, Nikolka albo Areczek, będę się do dziecka
zwracać per "wnusiu", "kwiatuszku" itp. ))

[werbena11]

Nigdy nie wplywalabym na wybor swoich dzieci, trzeba miec do nich szacunek i
zaufanie... I dobre kontakty sa najwazniejsze.

Pracuje w baaardzo miedzynarodowym srodowisku, z obcokrajowcami z roznych
krajow. Czesto najpiew stykam sie z ludzmi e-mailowo, jedyne dane jakie na ich
temat mam to imie i nazwisko, pozniej czasem poznaje osobe. I to nauczylo mnie
nie krytykowac imienia, bo za nim moze stac bardzo mila, interesujaca osoba. I
to rzuca zupelnie inne swiatlo na imie. I mam tez czesto inne nowe skojarzenia
dotyczace imienia. Jedyny moje rozczarowanie budziloby nadanie imienia z
pierwszej piatki, ale krotki komentarz bez krytyki, tylko: o to bardzo
popularne imie! uwazam za rzeczowy, informatywny, a nie emocjonalny. Ale na tym
zakonczylabym komentarz.

Wlasciwie moja jedyna niechec (choc to moze za mocne slowo) budzi podazanie za
moda, wybranie jednego z pieciu imion jakie komus przyjda do glowy. jestem za
liberalizycja nadawania imion w PL. Spotkalam ludzi po podobnie brzmiacych
imionach w tej samej firmie i to bylo dobre, ze nie brzmialy jednakowo, bo
latwiej bylo odroznic dane osoby np maggie, margaret, margot, margo, vince,
vincent, itp. Dlatego nie rozumiem na przyklad argumentu-Natasza blee, bo to
zdrobnienie od Natalii. Na pewno Polacy maja mniejszy wybor niz na Zachodzie.

[gaudencja]

werbena11 napisała:

Spotkalam ludzi po podobnie brzmiacych
> imionach w tej samej firmie i to bylo dobre, ze nie brzmialy jednakowo, bo
> latwiej bylo odroznic dane osoby np maggie, margaret, margot, margo, vince,
> vincent, itp. Dlatego nie rozumiem na przyklad argumentu-Natasza blee, bo to
> zdrobnienie od Natalii. Na pewno Polacy maja mniejszy wybor niz na Zachodzie.

Tak naprawde, nawet mimo to wybor jest ogromny, a stosowanie roznorakich
pisowni czy roznych form akurat w lubiacej zdrobnienia polszczyznie nie zawsze
umowliwia odroznienie jednej osoby od drugiej. Bo co z tego na przyklad, ze
jedna panna nazywa sie Magda, a druga Magdalena, jesli i tak na obie bedziesz
mowic Magda albo Madzia. Z drugiej strony, nawet identyczne imie moze byc
bardzo roznie zdrabniane (np. jedna Natalia do Nataszy, druga do Natalki) i
problem odroznienia masz z glowy.

Jestem przeciwna calkowitej wolnoamerykance, jesli chodzi o formy imion, bo
jest to tylko forma utrudnienia (nieustanne literowanie pisowni, wyjasnianie,
ze sie czlowiek nie nazywa, zostanmy juz przy tym przykladzie, Magdalena, tylko
Magda), a nie ulatwienia, bo niekoniecznie pomagajaca odroznic jedna osobe od
drugiej. W dodatku jestem pewna, ze ludzie zapisywaliby na tysiac sposobow te
same najpopularniejsze imiona, zamiast rzeczywiscie wybierac wsrod imion
roznych. Myslisz, ze czemu teraz tak sie popularyzuje akurat Natasza, a nie
dajmy na to Ałła, Walentyna czy Zinaida? Ludzie deklaruja milosc do "ruskich"
imion, ale ze swieczka szukac tych, ktorzy wybieraja trzy ostatnie.

Natasza sie popularyzuje przez podobienstwo do hiperpopularnej Natalii - jest
nieslychanie podobna, ale jedna troche inna, i to juz ludziom wystarcza, zeby
uznac ja za "oryginalne" imie. Jest to, powiedzialabym, poszukiwanie
oryginalnosci najmniejszym kosztem.

[koza_w_rajtuzach]

Ja bym swoją Klarę chyba zadręczyła na śmierć jakbym usłyszała, że rozważa dla
swojego potomstwa któreś z imion, które znajdują się na mojej czarnej liście
(Angelika, Nikola, Oliwier, Alan itp.). Chyba będę musiała jej od maleńkości
tak obrzydzać te imiona, abym potem nie miała z nią takich "problemów
wychowawczych" .
Co tyczy się natomiast imion, które nie mają dla mnie żadnego uroku, ale też
nie mam do nich jakiejś awersji, to abolutnie bym się nie wcinała.
Pogłaskałabym jedynie po główce córeczkę, że ładnie wybrała, bo wiedziałabym,
że mogłoby być o wiele gorzej .

[a_pola]

ja tez bym dreczyla, tak jak ostatnio dreczylam swoja przyjaciolke,ale efekt
jest taki,ze przesadzilam i sie do mnie nie odzywa
czasem mam taki niewyparzony jęzor

[koza_w_rajtuzach]

Echh.. bywa i tak..
Ale może Twoja przyjaciółka pod Twoim wpływem zmieni zdanie. Ponoć nie ma tego
złego co by na dobre nie wyszło.

[a_pola]

juz nie zmieni, dzidzius sie urodzil,a ona jest pod przemoznym wplywem swojego
zupelnie przypadkowego partenra zyciowego, ktorego zdanie stalo sie z dnia na
dzien wyrocznia... a ja zawsze mowie co mysle, kiedys to jej nie przeszkadalo,a
teraz mamy kolejna Nikole na swiecie
jak byla jeszcze w ciazy to ja blagalam , pokazywalam co piszecie na forum,
uzywalam nawet dosadnych argumento,ale ni nie trafialo , jak grochem

[koza_w_rajtuzach]

No cóż, tak bywa .
Skoro podoba jej się to imię, nazwała już tak swoją córeczkę, to nic na to nie
poradzisz. Spróbuj odzyskać przyjaciółkę, bo szkoda z takiego powodu, jak imię
dziecka, tracić z kimś przyjaźń.
A co do przemożnego wpływu partnera, to pewnie kiedyś przejrzy na oczy. A
widzę, że ten wpływ zły jest, skoro nazwała córeczkę Nikolą .

[noemip]

Hm, mysmy w ogole nie mowili nikomu z rodziny, jak nazwiemy dzidziusia...
Przeciez to nasza decyzja. Powiedzielismy dopiero po porodzie. Moj brat byl
zachwycony, reszta troche sie dziwila, ale przyzwyczaili sie, a teraz maja
wnusie Nati, wszyscy ja kochaja i chyba zupelnie przyzwyczaili sie do jej
imienia (notabene w mojej ojczyznie jest ono b. rzadkie).

[a_pola]

masz racje, ale zapewniam Cie ,ze nigdy bym nie walczyla tak zaciekle gdyby
choc raz powiedziala,ze jej to imie sie podoba! stwierdzala raczej,ze Piotrus
tak chce , ze w sumie nie jest to takie złe imie i ,ze pewnie sama w koncu do
niego przywyknie... a Piotrus postawil na swoim i nastawil ją przeciwko
wichrzycielowi czyli mnie))

[abiela]

Ja podobnie jaa wiekszosc dziewczyn wyrazilabym swoje zdanie w obliczu Nikolki,
Areczka czy innego Olivierka. Jesli imie nie byloby obciachowe ale nie
nalezaloby do moich ulubionych to bym sie nie wtracala.

[gaudencja]

Wydaje mi sie, ze problem jest szczegolnie istotny, jesli babcia czy dziadek
beda duzo pomagac przy dziecku. Oczywiscie, zabcia czy sloneczko zawsze moze
wchodzic w gre, tylko powstaje kolejny problem, co zrobic, jesli sie pojawia
dwie albo trzy zabcie. Odroznianie przez rodzaj czulego slowka (jedno zabcia,
drugie - sloneczko) jest juz nieco komicznie zalosne. Ale to juz oczywiscie
dywagacje.
U mnie Natasza nalezy wlasnie do takich imion; watpie, czy bylabym sie w stanie
kiedykolwiek przemoc, zeby do wnuczki kiedykolwiek zwracac sie uzywajac tego
imienia. Mam nadzieje, ze nigdy nie dorobie sie wnuczki Nikolki, Nataszy,
Mariolki czy Dzesiki.

[guitarra]

Jestem diametralnie innego zdania.
O ile jestem w stanie zrozumieć wątpliwości, odmienny gust i "dobre rady" o
tyle za nieludzkie uważam zwracanie się do dziecka per "wnusiu", "żabciu",
czy "kwiatuszku". Uważam bowiem, że to krzywdzi dziecko. Rolą dziadków jest
kochać, akceptować i wzmacniać poczucie własnej wartości u dziecka. Tymczasem
unikanie nazywania dziecka po imieniu (niezależnie od własnych - subiektywnych
w końcu - gustów) przyczynia się do powstawania kompleksów u dziecka.

[martka_k]

W obliczu takiego zdania nie rozumiem oporow przed ustapieniem tesciom choc w
sprawie drugiego imienia...
sorki,a le dziadkowie tez sa ludzmi-nie mozna wbrew ich blaganiom dac imienia,
ktoregonienawidza i miec pretensje za mowienie "zabciu"...

[gaudencja]

Otoz to. A dziecko i tak przeciez doskonale wyczuje, ze ich imie staje dziadkom
koscia w gardle i bedzie sie zastanawialo, za co go dziadkowie tak nie lubia.
To juz ta zabcia lepsza.

[guitarra]

No dobrze. Martko i Gaudencjo, spróbuję jednak trochę podrążyć temat.
Wyobraźcie sobie więc taką sytuację, że Waszym rodzicom (dziadkom Waszego
dziecka), niestety nie przechodzi przez gardło imię, które nadałyście swojemu
dziecku. I zaczynają mówić per "żabcia" wszędzie, w każdych okolicznościach: w
piaskownicy, w przedszkole przy dzieciach, na spotkaniach rodzinnych, itd...
Jak się czujecie? Czy uważacie, że to jest OK?

[martka_k]

tak.
bo wole, zeby z miloscia mowili "zabciu" niz ze wstretem po imieniu...
a jesli mi tak cholernie zalezy, zeby mowili akurat np. "Felicjo" to nie daje
tego imienia, skoro im nie chce przejsc przez gardlo...
I uczciwie mowie, ze jakbym miala miec np. Olivierka, to pewnie bym miala z tym
problem...
Moj znajomy ma i jakos nie potrafie sie przemoc i zawsze pytam "jak twoj
synek" "co u mlodego" itd, imie mnie mierzi i przez usta przejsc mi nie chce...
I prawda jest taka, ze wiekszosc imion jest mi przynajmniej obojetna i nie
wywoluje we mnei negatywnych skojarzen, ale sa takie, ktore uwazam po prostu za
okropne. I niejestem w stanie wymowic "neutralnie". W takiej sytuacji "zabcia"
jest niezlym rozwiazaniem, a jesli sie rodzicomnie podoba, to jednak nie
powinni dziadkow zmuszac...
Wolnosc dziala w obie strony-wy macie prawo wyboru imienia dla dziecka i
mozecie wybrac jakie chcecie, ale inni maja prawo nie lubienia tego imienia i
nie powinniscie ich zmuszac-moim zdaniem. I albo jestesmy asertywni, jak ja na
przyklad, bo mnie generanie naprawde wali, czy sie komus podoba, czy nie, albo
nam zalezy na akceptacji (jak wy, skoro widzicie problem w "zabci") i wtedy
uwzgledniamy jednak opinie otoczenia...

[guitarra]

OK. Dwie uwagi:

1) moim zdaniem potrzeba akceptacji u innych chociaż jest wprawdzie cechą
konkurencyjną wobec asertywności, ale nie wykluczającą się. Czyli można zarówno
chcieć być asertywnym, jak i oczekiwać akceptacji - tak zazwyczaj jest u ludzi,
że nie są czarno-biali.

2) zgadzam, się, że jak mnie wali, to wali - tak też jest ze mną. Ale sytuacja
jest o tyle specyficzna, że postawa innych ludzi nie dotyczy wyłącznie mnie,
ale przede wszystkim mojego/ czy Twojego dziecka, którego uczucia są często
bardzo wrażliwe...

[martka_k]

guitarra napisał:

> OK. Dwie uwagi:
>
> 1) moim zdaniem potrzeba akceptacji u innych chociaż jest wprawdzie cechą
> konkurencyjną wobec asertywności, ale nie wykluczającą się. Czyli można
zarówno
>
> chcieć być asertywnym, jak i oczekiwać akceptacji - tak zazwyczaj jest u
ludzi,
>
> że nie są czarno-biali.

No fajnie...
Tylko, ze caly czas ty oczekujesz od ludzi... A ludzie sa rozni i niekoniecznie
musza zyc tak jak chcesz... Poz atym glupio jest robic komus wbrew, jak Cie
uprzedza, ze mus ie nie podoba ipotem oczekiwac-on tez mialby prawo oczekiwac
ze uszanujesz jego zdanie, nie?
I w tym sensie pisze, ze cosjednak powinno przewazac-albo asertywnosc, robie po
swojemu i w zwiazku z tym innym tez daje prawo robienia pos wojemu
inieoczekuje, zes ie dostosuja do mnie; albo jakos tam ja sie dostosowuje i
pozniej mam czyjac akceptacje, bona tymmi w danej chwili zalezy... Cos za cos,
niestety w zyciu tak jest i postawy pt. "robie jak chce a inniniech robia jak
ja chce" nie rozumiem i nie pochwalam... a Wy akurat wykazaliscie sie bardzo
duza asertywnoscia, nie dajac dziecku nawet drugiego imienia, o ktore tesciowie
tak zabiegali i to mim zdaniem na zasadzie psa ogrodnika-nie dlatego,
zemieliscie upatrzone inne, czy cos, tylko zeby sie nie ugiac... No to teraz
nie macie prawa oczelkiwac, ze oni sie ugna...
>
> 2) zgadzam, się, że jak mnie wali, to wali - tak też jest ze mną. Ale
sytuacja
> jest o tyle specyficzna, że postawa innych ludzi nie dotyczy wyłącznie mnie,
> ale przede wszystkim mojego/ czy Twojego dziecka, którego uczucia są często
> bardzo wrażliwe...

No ale jezeli powoduje taka sytuacja w Tobie dyskomfort i bylo Ci wiadome, ze
jest duza szansa, ze wystapi, bo tesciowie bardzo sie sprzeciwiali, to trzeba
bylo uczucia dziecka wziac pod uwage wczesniej... Nie mozna tylko od innych
oczekiwac i wymagac!
Co innego gdyby wyskoczylo znienacka, ale skoro wiedzieliscie, ze tak moze to
wygladac, to znaczy ze sami olaliscie uczucia wlasnego dziecka...
Troche koloryzuje, oczywiscie, ale uwazam dalej, ze naprawde macie prawo robic
jak chcecie, ale inni tez maja prawo miec swoje uczucia i juz...

[guitarra]

martka_k napisała:

> Co innego gdyby wyskoczylo znienacka, ale skoro wiedzieliscie, ze tak moze to
> wygladac, to znaczy ze sami olaliscie uczucia wlasnego dziecka...

mocne słowa... zapewniam Cię, że nie olewamy uczuć naszego dziecka. No ale
chyba nie powinienem się z tego tłumaczyć, bo to jakbym się tłumaczył, że nie
jestem wielbłądem. Żeby zakończyć spór proponuję, żeby każdy pozostał przy
swojej opinii.

[gaudencja]

guitarra napisał:

> No dobrze. Martko i Gaudencjo, spróbuję jednak trochę podrążyć temat.
> Wyobraźcie sobie więc taką sytuację, że Waszym rodzicom (dziadkom Waszego
> dziecka), niestety nie przechodzi przez gardło imię, które nadałyście swojemu
> dziecku. I zaczynają mówić per "żabcia" wszędzie, w każdych okolicznościach:
w
> piaskownicy, w przedszkole przy dzieciach, na spotkaniach rodzinnych, itd...
> Jak się czujecie? Czy uważacie, że to jest OK?

Jest OK, jesli mnie lojalnie uprzedzili, a ja to zignorowalam i zrobilam po
swojemu. Zaznaczam, ze w ogole tu nie mowie o sytuacjach typu "moglabys dac
ladniejsze imie, bo Kajetan nie bardzo mi sie podoba", tylko o autentycznej,
glebokiej i nieprzezwyciezonej niecheci dziadkow do imienia dziecka. I ze nie
uwzgledniam szantazy emocjonalnych, tylko normalna, spokojna rozmowe. Jednak
mysle, ze w przypadku przekonujacych argumentow zrezygnowalabym z takiego
imienia; w koncu nie jedno jest imie na swiecie, tylko wiele, i na ogol mozna
wybrac cos innego. Np. jesli kiedys bedziemy miec dwie coreczki, to wstepnie z
mezem rozmawialismy pod katem drugiej o imieniu, ktore jest dosc rzadkie, a
nosi je rowniez nielubiana przez moja mame druga zona jej ojca, a mojego
dziadka. Jesli tylko moja mama powie choc slowo, ze jej to nie odpowiada, bede
pierwsza osoba, ktora zaproponuje inny pomysl na imie.

Natomiast jesli dziadkowie po prostu marudza bez zadnych konkretniejszych
powodow, to nie bardzo by mnie to obchodzilo. Tylko roznice miedzy jednym a
drugim trzeba umiec wyczuc, co nie jest takie proste. I nie ma racji moim
zdaniem Iza, ktora pisze, ze tak czy inaczej dziadkowie zaakceptuja nawet
najbardziej nielubiane imie noszone przez ukochanego wnuczka. Pomijajac fakt,
ze nie wszyscy dziadkowie musza kochac swoich wnuczkow ;-P to moga byc sytuacje
takie, jak opisana przez pepperann, kiedy to babcia nie mogla sie przemoc do
imienia nawet juz doroslej wnuczki.

A poza tym, w pelni podpisuje sie pod tym, co napisala Martka.

[judytak]

mam nadzieję, że wychowuję swoich dzieci asertywnych na tyle, że nie będą
odbierać jako "mobbing", jeśli im powiem, co myślę :o)

ja to i teraz różne rzeczy im mówię, bo chcę, żeby znali mój punkt widzenia, a
nie, bo chcę, żeby się dostosowali
a jak będą dorośli, to tym bardziej tak będzie

a do wnuka/wnuczki zawsze mogę się zwracać per Kotku/Żabko/etc.
poza tym jestem mistrzem w wymyślaniu zdrobnień nie do skojarzenia ;oP

pozdrawiam
Judyta

[iza131]

Pisnąć słówko, wyrazić swoja opinie to jedno, a upierać się przy zmianie
decyzji to już kompletnie inna sprawa, nie mówiąc już o innych niedojrzałych i
starających się kontrolować dorosłe dziecko zachowaniach (np. szantaż
emocjonalny etc) Mam nadzieje, że nigdy się tak nie zestarzeje i nie posunę się
do takich zachowań. A swoją drogą wiadomo, że nawet najbardziej paskudne imię
jeśli kojarzy się ze słodkim ulubionym wnusiem, może nie od razu, ale za jakiś
czas przejdzie do porządku dziennego - wiem to z własnego doświadczenia, więc
po co tracić czas na zbędne emocje?

[scarbonka]

Na pewno wyraziłabym swoją opinie na temat imienia wnuka, a co dzieci z tym
zrobia to inna sprawa. Moi teściowie powiedzieli, ze im sie imie Tadeusz nie
podoba (wybralismy je gdyby urodził sie chłopiec) i wcale nie odebrałam tego
jako nieuprzejme. Nie podoba się - ma prawo. Gdyby natomiast mój wnuk został
Brajankiem a wnusia Wanessą to nie wygłupiałabym sie z żabciami i innymi tylko
mówiłabym normalnie po imieniu. Nie podobają mi sie imiona wielu moich znajomych
i przyjaciół i jakoś sie przyzwyczaiłam.

[agi40]

Przpomnialam sobie przyklad z zycia wziety... moja siostra cioteczna urodzila
niedawno synka, oboje z mezem chcieli mu dac na imie Wojciech.
Ale przypomnieli sobie, ze imie to kojarzy sie mamie meza bardzo bardzo zle, z
czlowiekiem, ktory jej i jej rodzinie wyrzadzil wiele zla (nie znam szczegolow,
ale cos tam w czasach stalinowskich).
Mama nawet nie komentowala ich wyboru, ale zauwazyli, ze bylo jej bardzo
przykro, ze decyduja sie na takie imie. I choc bardzo im sie podobalo, zmienili
swoja decyzje wlasnie ze wzgledu na nia, siostra opowiadala mi, ze jednak
uczucia i przezycia tesciowej byly dla nich wazniejsze, a imion jest duzo i
mozna w tej sprawie znalezc na pewno rozwiazanie.
MOze to ekstremalny przyklad, bo stoi za nim cos wiecej niz zwykle "nie podoba
sie", ale mimo wszystko uwazam, ze postapili bardzo ladnie. Dodam jeszcze, ze sa
to bardzo asertywne osoby.

Dlaczego jak raz teściem?

[a_weasley]

Teściem synowej/zięcia, czyli ojcem syna/córki, bo to wszak wspólna decyzja.

> ...ponawiam pytanie z innego watku, bo przeszlo niezauwazone, a problem mnie
> ciekawi: jezeli bylybyscie/bylibyscie tesciowymi i Wasze dzieci chcialyby
> nadac dzieciom imie, ktore z jakichs konkretnych powodow doslownie nie
> przechodzi Wam przez usta, co byscie zrobily/li? Czy z reka na sercu nie
> pisnelybyscie/libyscie nawet slowka, ze sie Wam imie nie podoba?

Pisnąłbym na pewno, i to niejedno. To, na jakiej zasadzie, zależy od tego, jakie
by to było imię - dlaczego by mi nie pasowało.
1. Imię, które mnie się źle kojarzy. Proszę, żeby nie czynili mnie na przykład
dziadkiem imienniczki mojej porąbanej eks (zakładając, że za te 30 lat będzie
mnie to jeszcze obchodziło) albo, dajmy na to, Albina. Oczywiście ich prawo dać
dziecku imię jakie chcą, moje prawo prosić, żeby z tego prawa korzystali w
sposób, który u mnie nie będzie powodował dyskomfortu, a ich wolna wola moją
prośbę spełnić albo nie.
2. Imię, które uważam za zły pomysł z przyczyn nie dotyczących mnie osobiście.
Gdyby na przykład zapragnęli dać chłopcu na imię Eustachy Klarencjusz, uważałbym
to za zły pomysł i odradzałbym tak, jak bym odradzał każdemu tu na forum, tak
samo odradzałbym imię z telenoweli, ośmieszające czy też imię samo z siebie w
porządku, ale obsługujące w danym momencie 10% rocznika - czyli np. 40 lat temu
odradzałbym Beatę, Dorotę, Andrzeja, a teraz Natalię czy Kacpra. I jak to z
radami - moje prawo radzić (w końcu to mój wnuk), a ich prawo rad słuchać albo
nie (bo wprawdzie wnuk mój, ale dziecko ich).
Kiedy był w drodze mój bratanek, brat i bratowa mówili rodzicom (i mnie), jakie
imiona wchodzą w rachubę, i były rozmowy przy stole na ten temat.
My sami tego problemu o tyle nie mamy, że choć dzieci dopiero w planach, to
imiona wybrane (dwa męskie i dwa żeńskie), rodzicom powiedzieliśmy i bardzo im
się podoba perspektywa być dziadkami Janka, Marcina, Marysi czy Teresy (acz tu
się jeszcze zastanawiamy).