Zdrobnienia...

[corleinne]

Jeśli podoba mi się jakieś imię w pełnej wersji, a nie cierpię jego pospolitego zdrobnienia - nadać i tłumaczyć wszystkim, jak należy zwracać się do dziecka, czy zrezygnować z tego imienia całkowicie? ("To nasza córeczka Jadwiga, mówimy do niej Isia lub Jadwinia, nie Jadzia")

Co sądzicie na temat "pożyczanych" zdrobnień - używanych dla imion innych niż powszechnie kojarzone? (Czy Renia może być Teresą lub Ireną, czy tylko Renatą?)

[gaudencja]

corleinne napisała:

> Jeśli podoba mi się jakieś imię w pełnej wersji, a nie cierpię jego
pospolitego
> zdrobnienia - nadać i tłumaczyć wszystkim, jak należy zwracać się do
dziecka,
> czy zrezygnować z tego imienia całkowicie? ("To nasza córeczka Jadwiga,
mówimy
> do niej Isia lub Jadwinia, nie Jadzia")

Można zaryzykować nadanie i przedstawiać ją po prostu jako Isia lub Jadwinia.
Na potwierdzenie: znam jedną Jadwinię, która jest właśnie tak przedstawiana i
jako taka funkcjonuje (to młoda panienka).

> Co sądzicie na temat "pożyczanych" zdrobnień - używanych dla imion innych niż
p
> owszechnie kojarzone? (Czy Renia może być Teresą lub Ireną, czy tylko Renatą?)

Raczej wolę nie; to jednak mylące. Chyba że to samo zdrobnienie funkcjonuje od
dwóch imion (Tymoteusz - Tymon; Marcjanna - Marcelina; Tomasz - Tomisław). Ale
Ania od Anastazji niekoniecznie. Natomiast kwestią sporną jest używanie
funkcjonujących zdrobnień "pożyczonych" dla imion mało znanych, których
regularne zdrobnienie brzmiałoby tak samo, np. Kasia od Kasyldy; widziałabym tu
i za, i przeciw.

[Gość: Sobota]

Jadwiga, żebym nie wiem jak się przedstawiała, i tak będzie Jadzią. Tak jest z
moją znajpmą - uparcie przedstawia się: Jagoda, a i tak wszyscy mówią Jadzia.
Trudno zresztą, żeby dorosła osoba / a kiedyś ta mała Jadwinia
dorośnie /przedstawiała się jako Isia czy Jadwisia.

[minerwamcg]

Trudno zresztą, żeby dorosła osoba / a kiedyś ta mała Jadwinia
> dorośnie /przedstawiała się jako Isia czy Jadwisia.

O, przepraszam - świętej pamięci fotoreporterka z krakowskich gazet, Jadwiga
Rubiś, do końca swoich dni była Iśką.
Znam też całkiem dorosłą i na poważnym stanowisku Jadwigę - Igę. To zdrobnienie
przyjęło się do tego stopnia, że kiedyś dostała kwiaty na imieniny... Igi, bo
znajomi myśleli, że to jej pełne imię.

> Tak jest z
> moją znajpmą - uparcie przedstawia się: Jagoda, a i tak wszyscy mówią Jadzia.

Może nie jest w tym dośc konsekwentna... Albo po prostu zdrobnienie Jagoda do
niej nie pasowało. Znam Jadzię, co do której przyjęło się zdrobnienie Jadwiżka -
niezwykłe, ale do niej właśnie pasuje.

[Gość: Sobota]

Wyobraż sobie taką sytuację: pierwszy dzień w nowj pracy - kobieta przedstawia
się: Jadwiga, ale proszę mówić do mnie Jadwiżka, nie Jadzia - śmiech na sali.

[minerwamcg]

Pierwszy dzień w pracy, kobieta mówi: Iga/Iśka/Jagoda/Jaga/Jagna Kowalska, miło
mi państwa poznać.

Jadwiżka to raczej na domowy i przyjacielski użytek ))

[olianka]

Przecież małe Helenki to teraz Lenki, a nie Hele, więc Jadwigi jak najbardziej
mogą byc Wigami (moje ulubione zrobnienie), Igami, Jagodami, Isiami, Jadwiniami
etc. Przyjmie się!
Jadwinia u dorosłej kobiety nie jest wcale bardziej infantylne od Oli. Wiem co
mówię, bo zawsze czuję się zażenowana przedstawiając się tą formą imienia, a
innym jakoś ona nie przeszkadza.

[j_aga]

Chyba czasami małe Helenki to Lenki.
Osbiscie znam dwie małe Helenki i żadna nie jest Lenką.

[minerwamcg]

Z tymi pomyłkami masz trochę racji. Z drugiej strony - czasem trudno ich
uniknąć, i myślę, że nie ma sensu ograniczać się w używaniu zdrobnień,
zwłaszcza jeśli są ładne, żeby się Boże broń z czymś nie pomyliły.
Moja mama ma na imię Antonina. Nikt nigdy jednak nie nazywał jej Tosią ani
Tonią - zawsze była Niną. Problem pojawił się raz, kiedy ktoś w jej imieniu
brał rachunek - trzeba było poprawić, bo figurowała na nim "Nina Z..ska"
Nawiasem mówiąc, ten sam ktoś regularnie składał jej życzenia 13 czerwca, a
więc na Antoniego )))

Najdziwniejsze zdrobnienia z jakimi się spotkałam dotyczą Marii - znałam panią
Lilę i panią Kicię, obie Marie ))

[aiczka]

Ale to juz raczej zyczliwe przydomki niz zdrobnienia - ja mam w rodzinie dwie
ciocie Lale - jedna Zofia, druga Maria. Przydomki powstaly jeszcze w
dziecinstwie i juz tak zostaly w rodzinie.
Kilkadziesiat lat temu Magdalena Samozwaniec radzila w jednym ze swoich
feliteonow "jak pozostac mloda przez lata" - m.in. znalezc sobie przydomek typu
Buba, Dziuba, Lala ^_^.

[berenika-27]

Jako dziewczynka to i owszem, panienka może się sama przedstawiać"jestem
Jadwinia". Ale pomyśl co będzie za kilkanaście lat, np mając lat dwadzieścia
kilka przedstawiając się już nie powie"jestem Jadwinia", może powiedzieć
oficjalnie "Jjestem Jadwiga". A dzwoniąc do znajomych z którymi nie jest bardzo
zżyta czy dawno nie widzianej cioci jakiej powinna użyć formy?

[minerwamcg]

W sytuacjach nieoficjalnych nie musi się przedstawiać pełnym imieniem, może
podać jakieś "dorosłe" zdrobnienie, jak choćby cytowana Iśka czy Iga.
Moja znajoma, pani po pięćdziesiątce, w takich razach przedstawia się "Zośka" i
nikogo to nie razi. Jeszcze raz podkreślam, że są to sytuacje nieoficjalne.

[aiczka]

W sytuacji nieoficjalnej mozna powiedziec "na imie mam... znajomi mowia do
mnie...". Cioci przedstawialabym sie imieniem z dziecinstwa, bo inaczej moze sie
nie zorientowac, kto mowi ^_^

[Gość: ana]

mam podobny problem z imieniem Anastazja

[gaudencja]

Nastka Wam się nie podoba?

[minerwamcg]

Może z rosyjska - Nastia? Czytałam też o pewnej Anastazji, która przedstawiała
się "Anka", ale ona akurat nie przepadała za swoim imieniem.

[corleinne]

Ad. Anastazji:

Nastka nie podoba się Mi osobiście bardzo kojarzy się z "Chłopami". A poza tym zbitka STK jest dość trudna do wymówienia.

W "Białych nocach" Dostojewskiego była Nastusia. Nie znam rosyjskiego, nie potrafię stwierdzić, czy to pomysł tłumacza, czy rzeczywiście używane zdrobnienie (ktoś wie?)

Czytałam kiedyś taką programowo-propagandową książeczkę, w której jedna z bohaterek przedstawiała się jako Stazyja/Stazyjka. Pochodziła z gminu, XIX wiek.

Czy Anastazja mogłaby funkcjonować jako Stasia? (tak a propos "pożyczonych" zdrobnień)

[gaudencja]

corleinne napisała:

> W "Białych nocach" Dostojewskiego była Nastusia. Nie znam rosyjskiego, nie
potr
> afię stwierdzić, czy to pomysł tłumacza, czy rzeczywiście używane zdrobnienie
(
> ktoś wie?)

Nastusia to przecież regularne kolejne spiesczenie zdrobnienia Nastka lub
Nastia. Tak jak Kasia - Kasiunia, a z innej beczki - Martusia.

> Czytałam kiedyś taką programowo-propagandową książeczkę, w której jedna z
bohat
> erek przedstawiała się jako Stazyja/Stazyjka. Pochodziła z gminu, XIX wiek.

W wątkach o Anastazji i jej zdrabnianiu była już mowa o tym zdrobnieniu,
śląskim.

> Czy Anastazja mogłaby funkcjonować jako Stasia?

Pewnie tak, choć regularniej byłoby Stazia...

[sundry]

Ja mam koleżankę Anastazję,która przedstawia się jako Tusia.

Tusia!

[quasimodo82]

Tusia jest boska! Bardzo lubie imie Anastazja, ale wlasnie zdrobnienie Nastka
troche mnie odstrasza. Nie dosc, ze trudne do wymowienia, to jeszcze jakies malo
urokliwe.

[Gość: Mary z pakamery]

W jakiejś książce czytałam o małej Stanisławie, Stasi, którą cała rodzina
nazywała Asia.
W innej książce pani Joanna przez rodzinę była nazywana Jasia.

[Gość: Paula]

Też nie lubie mylenia zdrobnień. Na moją kuzynkę Martynę, ciotka mówi Marta. To
tak samo jak uważa się Paulę za Paulinę i na odwrót.

[eluch_a]

Ja nie lubię tylko i wyłącznie zdrobnień na - czka, typu: Moniczka, Nineczka,
Aneczka, Juleczka itd. Nie wiem czemu,drażnią mnie.

[Gość: bolo]

właśnie przez to że imie podobało mi sie tylko w pełnej wersji azdrobnienia nie
zrezygnowałam z kilku fajnych imion np Antonina (niestety mimo prób w rodzinie
na pewno byłaby Tosią). Córka ma więc imie które w pełnej wersji spokojnie
funkcjonuje i jak w przedszkolu panie wołają Wika lub Wiki to nie reaguje
tłumacząc że ona jest Wiktoria.

jeśli chodzi o pozyczane zdrobnienia to znam jedną Renię która po jakims czasie
okazała się Teresą, a nie Renata, znam również Rysię która jest Marią, jak
również Mariolę która właściwie ma na imię Maria, a na drugie Jolanta. poza tym
słyszałam o Sabinie zwanej w rodzinie Asią

[eluch_a]

To, owszem. Znam jedną Annę nazywaną Anetą i Reginę zwaną Sabiną.

[Gość: essi]

Słyszałam o Janinie zdrabnianej do Niny

[Gość: nika]

ja z powodu zdrobnień zrezygnowałam z ZOfii. mimo, że imie to szalenie mi sie
podoba, ale nie w zdrobnieku, i nie kiedy do starej kopy mówi sie ZOsiu.
podobają mi sie również Agnieszka Joanna i Alicja, ale wielce prawdopodobne, że
zostaną Agą, Asią i ALą, a ta wersja jest dla mnie nie do przyjęcia.
teraz oczekuje trzeciego potomka i mamy na tapecie Antoniego, który pewnie
pozostanie Antkiem, wiec sie jeszcze wahamy.

[mama_4]

Gość portalu: nika napisał(a):

> teraz oczekuje trzeciego potomka i mamy na tapecie Antoniego, który pewnie
> pozostanie Antkiem, wiec sie jeszcze wahamy.

Szkoda, że Antek Ci się nie podoba... MSZ brzmi świetnie!

[Gość: patrycja]

może być trudno wytłumaczyć wszystkim, chyba naljepsze, co mozecie zrobić, to
konsekwentnie używać "waszego" zdrobnienia.
ja niecierpię zdrobnienia "Aga", ale imienia Agnieszka ogólnie nie lubię. mam
też alergię na zdrobnienia kończące się na -i. niestety, zauważyłam, że teraz
prawie każde imię mozna tak zeszpecić. znam nastoletnią Reginę, którą koleżanki
nazywają "Regi".
zdrobnienia "Pati" również nie lubię.

[piastka]

Ja miałam okazję przekonać się, że nielubiane przeze mnie wcześniej
zdrobnienie "Rózia" (od cioci mojej mamy) da się jednak zaakceptować
jako tzw. wersję zabawną imienia mojej średniaczki Rozanny. Na ogół
mówimy na nią inaczej (wersja pełna, -nka oraz Rozi), a część osób -
głównie rówieśnicy i przemiłe kuzynki - używa tej właśnie
wersji. "Rózia" nie razi mnie już w ogóle, nawet lubię to
zdrobnienie.
Może też tak będzie w przypadku Twojej małej?

[Gość: zośka]

Nasza Anielka jest Nelką, Nielką, Anulką - każdy używa własnego zdrobnienia. Rozalki są Różyczkami, a Róże - Rozalkami. Mnie to jakoś szczególnie nie przeszkadza.

[cysia.b]

Moja córka Inga jest Isią i to domowe zdrobnienie przyjęło się
również w przedszkolu. Z tego wniosek, że można niejako narzucić
zdrobnienie otoczeniu.

[Gość: kasia]

A moja Isia to w pełni Weronika (od Weronisia) a Inka zwana też
Lolką to w pełni Karolina

[Gość: Po prostu Karolina]

Ja mam na imię Karolina i od mojego imienia jest kilka nie zbyt
trafionych zdrobnień:
Lubię jak czasem mama mówi do mnie Karolinką, ale jak np. ktoś obcy,
albo jak w szkole nauczyciele uwielbiali przy całej klasie:
Karolciu, Karolka, Karolką, Karolinką. Jedna z moich koleżanek
Karcia - nie znoszę tego zdrobnienia inna Karola, a jeszcze inna
Karla, bywa tez Karolem. Niekiedy lubię zdrobnienia mojego imienia,
ale czasami...mój tata upodobał sobie Alę, a brat Janinę...

[aiczka]

Mysle, ze niezaleznie od Twojej opinii dziecko (czy pozniej dorosla pannna czy
matrona) sama wyrobi sobie opinie na temat tego, ktora forma imienia jej
odpowiada ^_^. I to raczej do jej zdania beda przychylac sie znajomi/rodzina,
kiedy podrosnie na tyle, by sie sama wypowiadac i przedstawiac. Jesli ma Cie to
razic, to lepiej chyba zrezygnowac z imienia dopoki to Ty i tata macie glos
decydujacy.

[badziul]

nasza 2-letnia córka Małgorzata jest nazywana przez nas Minia
brat mówi na nią Magasia
a ona sama o sobie mówi.... Asia