hugo_w2
18.04.07, 08:44
Tragedia w Wirginii ...
Choć do pełnego obrazu wydarzeń w Virginia Tech (politechnice stanu
Wirginia), gdzie śmierć od kul samotnego sprawcy poniosło 32 studentów i
wykładowców, jeszcze daleko, to jedno jest pewne. Takiej tragedii
społeczeństwo nie doświadczyło, choć co pewien czas wstrząsają Ameryką
wiadomości o masowych zabójstwach "bez powodu". Podzielamy smutek i żałobę,
gniew i frustrację, jakie odczuwają dziś miliony Amerykanów. Wiemy doskonale,
że takie losowe akty przemocy zdarzyć się mogą wszędzie i w każdej chwili.
Całkowicie zapobiec im nie sposób, choć można i należy wyciągać wnioski z
wydarzeń, aby maksymalnie eliminować możliwość powtórzenia się podobnych
wydarzeń w przyszłości. W tym przypadku władze uczelni i policja zlekceważyły
zagrożenie. Napastnik wpierw zamordował dwie osoby w akademiku, by "zniknąć"
i pojawić się w dwie godziny później w głównym budynku politechniki, gdzie
zastrzelił 30 osób, a około 20 ranił. Miast rozpocząć wielkie poszukiwania
mordercy, zaalarmować studentów, iż na kampusie może być uzbrojony
nieobliczalny człowiek, zalecić więc najwyższą ostrożność, pozwolono na
swobodny rozwój wypadków aż do tragicznego rezultatu. Tym bardziej należało
zachować przezorność, że już wcześniej uczelni grożono zamachami. Dla osób
odpowiedzialnych za bezpieczeństwo powinno być jasne, że "coś wisi w
powietrzu".
Trudno osądzać sytuację, gdy się nie było na miejscu, jeśli jednak napastnik
popełnił samobójstwo, to znaczy, iż według własnego chorego uznania
doprowadził dzieło do końca. Działał więc swobodnie, i to przez pewien czas.
Policja, która była (powinna być) na miejscu, winna interweniować
natychmiast.
W pierwszych komentarzach pojawiają się skargi na amerykański system, na
łatwość dostępu do broni, na kulturę przemocy, którą przesiąkają młodzi
ludzie za pośrednictwem gier komputerowych, telewizji i filmów. W uwagach
tych tkwi zapewne wiele słuszności, ale bezsprzecznie pierwsze, co przychodzi
do głowy w obliczu takiej tragedii, jest swoista fatalistyczna myśl, że przed
szaleńcem nie sposób się uchronić. Gdyż niewątpliwie napastnik nie mógł być w
danej chwili przy zdrowych zmysłach. Żadne zabezpieczenia, żadne środki
ostrożności nie wystarczą w obliczu nieobliczalnego charakteru ludzkich
zachowań.
Na pewno zbyt łatwy dostęp do broni daje potencjalnym mordercom wygodne
narzędzie do rąk, ale nie w tym tkwi zasadniczy problem. Istotną kwestią jest
pogodzenie swobód obywatelskich z bezpieczeństwem. Można na pewno skuteczniej
chronić obywateli, ale kosztem ich wolności. Ameryka jest właśnie państwem,
gdzie częściej niż gdzie indziej dochodzi do podobnych tragedii, albowiem
jest krajem wolnym i przystępnym. Jak chronić ludzi, by zarazem nie zniszczyć
systemu swobód (i tak już bardzo ograniczonych)? Odpowiedź na to pytanie
stanowi największe wyzwanie.
Quelle PDN-NY(CK)