kompozytor Karlheinz Stockhausen nie żyje .....

[rimbalzo]

był uznawany za najbardziej znaczącego kompozytora naszych czasów .
Umarł w środę w Kürten-Kettenberg koło Köln w wieku 79 lat.
Studiował szkołę muzyczną w Kolonii i od 1950 pracował jako
kompozytor.
Podczas gdy jego wcześniejsze kompozycje raczej były
konwencjonalne , szybko jednak skierował się ku seryjnej muzyce ,
nurtu nowej muzyki która dalej rozwinęła dwunastotonową technikę
Arnold’a Schönberg’a.
Ostatnio jego ocena ataków terrorystycznych z 11.wrzesnia 2001
wywołała ostre dyskusyjne kontrowersje. Stockhausen określił je
jako „największe dzieło sztuki które w ogóle istnieje w całym
kosmosie.”
www.spiegel.de/img/0,1020,51441,00.jpg

[martin.aero]

rimablzo napisał - ‘seryjna’ muzyka ..idzie o serielle musik ( dot.
m.in. struktury wys.tonów) z ( franc. musique sérielle) i punktuelle
musik ...
wybitnym w tej materii był awangardzista Stockhausen
www.kurier.at/mmedia/2007.12.07/1197051065_4.jpg

Pamiętam,

[jaceq]

jak w latach 70-tych usłyszałem (stare już wtedy) fortepianowe "Kurzwellen" i
jak zwariowałem na ich punkcie, nawet atonalna muzyka Zappy jakoś zbladła. Potem
jeszcze podobał mi się Stańko wykonujący na którymś Jazz Jamboree numer
Stockhausena na trąbce.

"The Helikopter-Streichquartett. Performing the piece:

Needed for a performance are: four helicopters with pilots and sound
technicians, four television transmitters, 4x3 sound transmitters, an auditorium
with four columns of televisions and loudspeakers, a sound technician with
mixing deck and a moderator (and the actual string quartet). The piece focuses
on the simple idea of a string quartet, with the rotor blades acting as a second
instrument, with microphones placed so the helicopters may blend with the
instruments themselves, whilst the instruments remain louder than the blades.
The piece is played as follows. A moderator, who may be the sound technician,
introduces the quartet, and then explains the technical aspects of the piece.
The players must then walk, or be driven if necessary, to the helicopters,
always being visible to the auditorium audience by camera. The embarcation is
also shown, with each helicopter being equipped with three microphones, a camera
and television/sound transmitters. The musicians and instruments remain
constantly in the view of the cameras, with no camera changes. Behind each
player the ground can be seen, as well as the glass. Then the piece begins. The
original version lasted approximately 18 1/2 minutes, but the 1994 revision was
extended to 21 1/2 minutes. Descent and landing also last 5 minutes. The
helicopters circle at a radius of 6 km from the auditorium, changing altitude
constantly to create the `bounce' of the piece. All 12 incoming signals are
controlled by the sound technician. The descent lasts five minutes, with the
decreasing sound of the rotor blades acting as a background as the quartet
re-enter the hall. The moderator then takes questions and leads applause."

[martin.aero]

W 75. urodziny Stockhausen’a w Salzburger Hangar 7 wystawiono
jego "Helikopter Streichquartett" (quartet smyczkowy helikopter) ,
dzieło na zamówienie na festiwal .
Z czterech krążących nad Salzburg’iem helikopterów transmitowano
wytwarzane przez smyczki tony razem z szumem silników. Stamtąd
odtwarzano je "synchron perfekt" w zbliżeniu na czterech
projekcjach ekranowych .

Z dwóch małżeństw z Doris i Mary miał dwóch synów i cztery córki dla
których pilnie komponował – ponadto był 14.-krotnym dziadkiem.....

Pamietam zapach

[atolski21]

Komponowal niesmiertelne utwory na: Wiertarke i mlot pneumatyczny,
na kota dartego za ogon oraz na du*pe po grochowce.

[jaceq]

"Helikoptery", Abprallu, to była pierwsza (i przedostatnia) moja płyta
kwadrofoniczna. Z jej okazji zbudowałem sobie nawet kwadro dekoder QS-SQ, na
tranzystorach BC413 i jakichś czipach ośmionóżkowych, mam go nawet jeszcze
gdzieś w piwnicy.

"Helikoptery" robiły wrażenie na zamkniętych imprezach czterogłośnikowych po
ciemku, jakich kilka udało mi się zorganizować pod rodzicieli nieobecność. Płyta
była tak zrobiona, że przy słuchaniu pierwszej strony smyczki docierały do
ciebie, jakbyś słuchał umieszczony na obrotowej scenie, wokół której są głośniki
i ta scena wiruje coraz szybciej, albo dźwięk (scena dźwiękowa) wiruje wokół ciebie.

Później płyta służyła mi (zwłaszcza solowe sekcje helikopterowe z drugiej
strony) do neutralizowania chóru moherowych babć miauczących podczas
Bożociałowych parad. Do czasu aż pojawiła się znacznie wydajniejsza Sepultura i
już nic nie było takie samo.

Trochę racji ma Kutolski z tymi kotami. Ale i na kotach, młotach, wiertarkach i
suszarkach trafiały się bosko brzmiące wokale, coś pośredniego między
cherubinami a serafinami, czasem brzmiące jak Brian Eno ciągnący za ogon swój
instrument, a czasem jak trąby Jozue'go pod Jerychem. Późniejszy tzw. ambient
przy tych wokalach, to był letni kisiel.

Specjalnie dla Dżeka jaceq’ua ....

[nordpol]

"Helikopter Streichquartett"
tv.repubblica.it/home_page.php?playmode=player&cont_id=15154

To wszystko oszusci muzyczni

[atolski21]

Muzycy wielu orkiestr symfonicznych zmuszani do grania
wspolczesnych "kompozytorow" zadali wielokrotnie podwyzek za prace w
warunkach niebezpiecznych dla zdrowia. Sluchanie kakafonii
powoduje bowiem powazne dolegliwosci trawienne oraz rozstroj nerwowy.

[jaceq]

Dzięki! To jest to.

[jaceq]

btw., rok kartofla za pasem:

deser.gazeta.pl/deser/1,83454,4742508.html

[stormbird]

..niektóre źródła podają , że podczas jednej z konfprasowej
wypowiedział się o 11.wrzesnia jako „największe dzieło sztuki
Lucyfera” ..czego pono później b.żałował ...

www.spiegel.de/fotostrecke/0,5538,27156,00.html

[stormy_weather]

www.nytimes.com/aponline/world/AP-Obit-Stockhausen.html?_r=1&hp&oref=slogin

Elektroniczny Bóg nie żyje ...

[dajan.jr]

Stockhausen’a zna każdy , przynajmniej nazwisko , niekoniecznie znać
musi jego prawie 300 utworów.
Z tym nazwiskiem wiąże się rewolucja , przewrót , prowokacja ,
obłęd , zmiana interpretacji wszystkich wartości .
A więc Stockhausen był romantykiem we własciwym sensie tego słowa.

(foto) – kompozytor Karlheinz Stockhausen w 2001 w Hamburger
Musikhalle , gdzie prezentował swoj wczesniej skomponowany „ śpiew
młodzieniaszków w piecu gorejącym” .

utwór na taśmie magnetofonowej ‘śpiew młodzieńców’ traktuje
biblijne słowa trzech młodzieniaszków w piecu gorejącym z trzeciej
księgi Daniela.
Praca nad elektroniczną kompozycją ‘śpiew młodzieńców’ wychodziła z
wyobraźni , by śpiewane dźwięki zharmonizować z wytworzonymi
elektronicznie : one miały być tak szybko , tak długo , tak głośno ,
tak cicho , tak gęsto i utkane w takim małych i dużych interwałach
wysokich tonów i tak zróżnicowanych różnic barw dźwięku
słyszalne , jak tego chciała fantazja, uwolniona od fizycznych
granic jakiegokolwiek śpiewaka.

Słuchałem tego utworu prawie w tym samym roku gdy powstał , w
akademiku na ks.janusza.
Byłem przez długi czas pod niezwykłym wrażeniem , nie idzie tego
zapomnieć .. to się w pamięci nieodwracalnie utrwaliło ..

pix.sueddeutsche.de/kultur/artikel/544/147201/image_zoom_0_0-1197055383.jpg