wild
12.11.03, 04:28
Paine's Torch
WDZIĘCZNY NIEWOLNIK
Jestem wdzięcznym niewolnikiem. Mój pan to dobry człowiek. Daje mi jedzenie,
dach nad głową, pracę i inne rzeczy. Wszystko, czego wymaga w zamian, to
posłuszeństwo. Powiedziano mi, że ma on władzę kontrolowania mojego życia.
Patrzę na niego i chciałbym być tak potężny.
Mój pan musi rozumieć świat lepiej niż ja, bo na swoje szacowne stanowisko
został wybrany przez wielu innych. Czasami się uskarżam, ale boję się, że nie
mógłbym żyć bez jego pomocy. To dobry człowiek.
Mój pan chroni moje pieniądze przed kradzieżą przed i po tym, jak zabiera
połowę z nich. Zanim zabierze swą połowę mówi, że tylko on może chronić moje
pieniądze. Po tym, gdy ją zabierze, mówi, że jest ona nadal moja. Wydając
moje pieniądze mówi, że jestem właścicielem rzeczy, które kupił. Nie rozumiem
tego, ale wierzę mu. To dobry człowiek.
Potrzebuję mojego pana do ochrony, bo inni mogliby mnie skrzywdzić. Albo
wzięliby moje pieniądze i użyli ich dla siebie. Mój pan jest od nich lepszy:
gdy zabiera moje pieniądze, wciąż jestem ich właścicielem. Rzeczy, które
kupuje są moje. Nie mogę ich sprzedać ani decydować, jak mają być używane,
ale są moje. Mój pan tak mi mówi, a ja mu wierzę. To dobry człowiek.
Mój pan zapewnia darmowe wykształcenie moim dzieciom. Uczy je, by szanowały i
były posłuszne jemu i wszystkim przyszłym panom, jakich będą miały. Mówi, że
są one dobrze uczone; że uczą się rzeczy, które będą potrzebowały wiedzieć w
przyszłości. Wierzę mu. To dobry człowiek.
Mój pan troszczy się o innych panów, którzy nie mają dobrych niewolników.
Każe mi przyczyniać się do ich wspierania. Nie rozumiem, dlaczego niewolnicy
muszą pracować na więcej niż jednego pana, ale mój pan mówi, że to konieczne.
Wierzę mu. To dobry człowiek.
Inni niewolnicy proszą mojego pana o trochę moich pieniędzy. On się zgadza,
bo jest on dla nich tak dobry, jak dla mnie. To znaczy, że musi wziąć więcej
moich pieniędzy, ale mówi, że jest to dla mnie dobre. Pytam się mojego pana,
dlaczego nie byłoby lepiej pozwolić każdemu z nas trzymać swe własne
pieniądze. Mówi, iż to dlatego, że on wie lepiej, co jest najlepsze dla
każdego z nas. Wierzę mu. To dobry człowiek.
Mój pan mówi mi: źli panowie gdzie indziej nie są tak dobrzy, jak on;
zagrażają naszemu wygodnemu stylowi życia i pokojowi. Wysyła więc moje dzieci
na walkę z niewolnikami złych panów. Opłakuję ich śmierć, ale mój pan mówi
mi, że była ona konieczna. Daje mi medale za ich poświęcenie i ja mu wierzę.
To dobry człowiek.
Dobrzy panowie muszą czasami zabijać złych panów i ich niewolników. Jest to
konieczne, by chronić nasz sposób życia; by pokazać innym, że nasza wersja
niewolnictwa jest najlepsza. Spytałem mojego pana: "Dlaczego niewolnicy złego
pana muszą być zabijani razem z nim?". Odpowiedział: "Bo dokonują jego złych
czynów. Poza tym nigdy nie mogliby się nauczyć naszego systemu; zostali
zindoktrynowani, by wierzyć, że jedynie ich pan jest dobry". Mój pan wie, co
jest najlepsze. Chroni mnie i moje dzieci. To dobry człowiek.
Mój pan pozwala mi co kilka lat głosować na nowego pana. Nie mogę głosować na
to, by nie mieć żadnego pana, ale wspaniałomyślnie pozwala mi dokonać wyboru
pomiędzy dwoma kandydatami, których wybrał. Nie mogę się doczekać dnia
wyborów, bo głosowanie pozwala mi zapomnieć o tym, że jestem niewolnikiem. Do
tego czasu mój obecny pan mówi mi, co mam robić. Akceptuję to. Zawsze tak
było i nie będę zmieniać tradycji. Mój pan to dobry człowiek.
W ostatnich wyborach pozwolono głosować około połowie niewolników. Druga
połowa albo złamała reguły ustanowione przez pana, albo nie została uznana
przez niego za odpowiednich. Ci, którzy złamali reguły powinni mieć w głowie
więcej rozumu i nie być nieposłusznymi! Ci nie uznani za odpowiednich powinni
wdzięcznie przyjąć pana wybranego dla nich przez innych. Jest to słuszne, bo
zawsze robiono w ten sposób. Mój pan to dobry człowiek.
Było dwóch kandydatów. Jeden otrzymał większość głosów - około jednej
czwartej populacji niewolników. Spytałem, dlaczego nowy pan może panować nad
wszystkimi niewolnikami, skoro dostał głosy jedynie od jednej czwartej z
nich. Mój pan powiedział: "Bo kilku mądrych panów dawno temu robiło to w ten
sposób. Poza tym wy jesteście niewolnikami, a my jesteśmy panami". Nie
rozumiem jego odpowiedzi, ale wierzę mu. Mój pan wie, co jest dla mnie
najlepsze. To dobry człowiek.
Niektórzy niewolnicy mają złych panów. Zabierają oni ponad połowę pieniędzy
swych niewolników i są wybierani jedynie przez jedną dziesiątą, a nie jedną
czwartą z nich. Mój pan mówi, że różnią się oni od niego. Wierzę mu. To dobry
człowiek.
Spytałem, czy mógłbym kiedyś zostać panem zamiast niewolnikiem. Mój pan
powiedział: "Tak, coś takiego jest możliwe. Ale najpierw musisz przyrzec
posłuszeństwo swemu obecnemu panu i obiecać nie porzucać systemu, który
uczynił cię niewolnikiem". Jestem zachęcony tą możliwością. Mój pan to dobry
człowiek.
Mówi mi on, że rzeczywistymi panami są niewolnicy, bo mogą głosować na swych
panów. Nie rozumiem tego, ale wierzę mu. To dobry człowiek, który nie ma w
życiu innego celu niż czynienie swych niewolników szczęśliwymi.
Spytałem, czy mógłbym nie być ani panem, ani niewolnikiem. Mój pan
powiedział: "Nie, musisz być jednym albo drugim. Nie ma innych wyborów".
Wierzę mu. On wie najlepiej. To dobry człowiek.
Spytałem mojego pana, czym nasz system różni się od systemów złych panów.
Powiedział: "W naszym systemie panowie pracują dla niewolników". Nie będąc
już dłużej zakłopotanym, zaczynam akceptować jego logikę. Teraz to widzę!
Niewolnicy kontrolują swych panów, bo co parę lat mogą wybierać nowych panów.
To, że panowie wydają się kontrolować niewolników między wyborami, jest
wielkim złudzeniem! W rzeczywistości spełniają oni pragnienia niewolników.
Gdyby tego nie robili, nie zostaliby wybrani w ostatnich wyborach. Jak jasne
jest to teraz dla mnie! Nigdy więcej nie będę wątpić w ten system. Mój pan to
dobry człowiek.
www.libertarianizm.pl/slave.html
