Pierwsza polska recenzja "Solaris"

[redakcja]

Witamy forumowiczów,

Nasz recenzent był na światowej premierze filmu
"Solaris", ekranizacji powieści Stanisława Lema.

Recenzję możecie przeczytać tutaj:
www2.gazeta.pl/film/1,24464,1136679.html
Pozdrawiamy,
Redakcja

[Gość: mihal04]

No to fajnie, zobili z Solaris love story :( W sumie zadnych sensacji i tak sie
nie spodziewalem.

[Gość: mihal04]

Po dokladniejszym rozpoznaniu - moze nie jest az tak zle, zobaczymy.

SYNOPSIS

SOLARIS is a love story rich with emotion and mystery, set within a science
fiction framework. The story, which takes place sometime in the future, opens
as Dr. Chris Kelvin is asked to investigate the unexplained behavior of a small
group of scientists aboard the space station Prometheus, who have cut off all
communication with Earth.

Kelvin undertakes the journey after watching a communique from his close friend
Gibarian, the mission's commander, who seeks Kelvin's help aboard the
Prometheus for reasons Gibarian is unwilling - or unable - to explain. Keenly
aware that his opinion will decide the fate of the orbital station, Kelvin is
shocked by what he finds upon his arrival: Gibarian has committed suicide and
the two remaining scientists are exhibiting signs of extreme stress and
paranoia, seemingly caused by the results of their examination of the planet
Solaris.

Kelvin, too, becomes entrapped in the unique world's mysteries. Solaris,
somehow, presents him with a second chance at love - to change the course of a
past relationship that has caused him overwhelming guilt and remorse. But can
he really revisit and alter the past? Or is he fated to repeat its mistakes?

[Gość: kpsting]

Romance w kosmosie? tego jeszcze chyba nie bylo... i prawde mowiac zapowiada
sie interesujaco. Gdyby Soderbergh napakowal efektow specjalnych i strzelaniny
to by sie mowilo, ze film za bardzo holywoodzki jest. Tak jak w przypadku
swoich poprzednich filmow sklonil sie jednak w strone czegos bardziej
niekonwencjonalnego. Z drugiej strony moze to przypominac wersje Tarkowskiego
bardziej niz by to bylo dopuszczalne i bedzie sie mowilo, ze splagiatowal tego
ostatniego... i tak zle i tak niedobrze

[Gość: Kagan]

Po TITANIC'u nalezalo sie tego spodziewac. :( Kolejne
"love story", tyle ze zapewne znow bez pokazania owego
"love", bo wtedy film bylby MA albo nawet R, wiec
niedostepny dla nastolatkow, na ktorych Hollywood
najwiecej zarabia (stad tyle infantylnych filmow Made in
USA)... :(
KaganPS: Lem i tak zarobil na tym interesie, niezaleznie
od sukcesu czy klapy filmu... Swoja droga rodzil sie ten
film bardzo dlugo, bo juz w roku 1996 Lem sie chwalil, ze
Hollywood bedzie krecic SOLARIS, a premiera odbyla sie
ponad 6 lat pozniej...;)

[Gość: Kagan]

A ja polecam Lema
mywebpage.netscape.com/ljkel2/lem01.html

Pierwsza polska recenzja 'Solaris' - Errata

[Gość: Redakcja]

redakcja napisała:
Witamy forumowiczów,
Nasz recenzent był na światowej premierze filmu
"Solaris", ekranizacji powieści Stanisława Lema.
Recenzję możecie przeczytać tutaj:
mywebpage.netscape.com/ljkel2/lem01.html
a takze
www2.gazeta.pl/film/1,24464,1136679.htmlPozdrawiamy,
Redakcja

przeczytalem recenzje i zrozumialem jedno:

[Gość: gitman]

film jest do dupy i dajcie sobie z nim spokoj, czy tak?

pierwsze.... obejrzec

[okazja]

nie!..... film jest do ogladania..... jak go juz obejrzymy to sie
wypowiemy...... wpychanie filmu zas do otworka ..... czy to w formie szpulki
czy tasiemki....hemoroidy spowodowac moze.....

[mihal_04]

Hm recenzje za oceanem wydaja sie pozytywne. Pisza, ze film jest zrobiony w
europejskim stylu i martwia sie, ze moze byc trudny w odbiorze dla
Amerykanców ;) To chyba dobry znak. Wyglada tez na to, ze rzeczywiscie rezyser
skupil sie na watku milosnym ("And so the question posed by Solaris isn’t
just “Where do these creatures come from and how do we get rid of them if we
(and do we) want to?” but “ Is it possible for us to relive the past without
repeating our old mistakes?”" - brzmi jak z lorda jima ;) Troche mi jednak
szkoda watku 'oceanicznego', ciekawe czy zachowali chociaz dyskusje Kelvina ze
Snautem (w flmie - Snowem). Oto losowo wybrana recenzja :) Negatywne na które
trafilem sprowadzaja sie do: "bez sensu i nie wiem o co w tym chodzi"

"There are no answers. Only choices.

If you want to understand Steven Soderbergh’s Solaris, you’re going to have to
let go of the diamond in the bottle, pull your relaxed hand out and let the
diamond come to you.

If you value things being done the way they’ve always been done before, you are
going to have a problem. Solaris is a sci-fi movie without much real science
fiction. Solaris is a love story that deals with loss and our sense of
responsibility for others without much interest in sexual combustibility.
Solaris is a story about the nature of humanity and the divine, without telling
you what to think.

Thirty years ago, Andrei Tarkovsky made his version of the Stanislaw Lem
novel. Some of the dialogue in some of the scenes is virtually identical with
that in the new movie. But Tarkovsky seems to have been trying to connect more
metaphors to the novel’s premise than Soderbergh has. Tarkovsky’s film
involved parents and aging and political humiliation and an occasional sense of
Twilight Zone clarity. Soderbergh’s adaptation of the novel aims directly at
the human heart free of, what it seems to this writer, the distractions in
which Tarkovsky’s film becomes immersed.

George Clooney plays the central character here, Chris Kelvin. As a therapist,
he seeks answers for the emotionally broken. One of Soderbergh’s most
arresting touches is the group dialogue that fits the specific losses of a
group of people who have lost loved ones, but which also can be read as the
voices of 9/11 family members. But Kelvin has his own loss to deal with. The
loss of his wife.

Kelvin heads to Solaris after he sees a transmission from his friend, Gibarian,
requesting that he, very specifically he, comes to the space station orbiting
Solaris. The “why,” however, is far less clear.

On arriving, Kelvin finds a lot of empty space and two crew members. Like
Gibirian, they speak in riddles… riddles that only their psyches, at rest, can
answer.

And so the heart of the movie begins… the journey into the big questions of
life and love.

But this is no sterile, intellectual exercise. This is a film of deep, deep
emotion and passion, which is even the more powerful for its sterilized
environment of space. This is a film that breathes, literally, its sound
making the ship itself a character in its telling.

George Clooney is remarkable in a role for which an actor of his charms could
never get enough credit. Terry Gilliam recently discussed directing Bruce
Willis in 12 Monkeys. First, Willis agreed to work without his “big movie”
support staff and without the big money he usually gets. He wanted to really
work. Gilliam says that his only real direction on set was that Willis not
smirk, not twist his upper lip like he does when he is in thought and not widen
his eyes. And what Gilliam got out of Willis was a great dramatic
performance. This is what Soderbergh gets out of Clooney, whichever one of
them made the rules.

Clooney doesn’t fall back on any of his charming tricks. Besides being
unshaven and a touch grayer than usual, he exudes an impenetrable personal
space around him that is exactly the opposite of what he normally does as an
actor, which is to invite people to come close.

Amazingly, this is one of the elements that really matched the Tarkovsky
Solaris. I don’t know the work of the actor who played Kelvin in that film,
but with Clooney, it is quite unexpected. The other example of the same this
year is Tom Hanks in Road To Perdition. Unfortunately, the limitation of that
performance was the limit Sam Mendes put on it as a director. Hanks was
distant, but Mendes still kept him close. Soderbergh has no trouble allowing
us to distance ourselves from Clooney’s Kelvin. In fact, even after he finds a
reason to soften, his edge remains, in defense of his vulnerability. Credit
for that goes to Soderbergh as both director and screenplay writer. But a lot
of it has to go to Clooney, who surfs a very complex character wave and never,
ever worries about what we in the audience will think. And in his control, we
feel his anguish more deeply than histrionics could ever explain.

The rest of the cast is sterling as well. Natasha McElhone’s performance is
deceptively easy on first glance. But she essentially plays four different
characters in this film (you’ll have to see it to understand) and each has its
own unique character arc, knowledge of history and motivations. And if her
emotions are not clear – and Soderbergh traditionally likes his characters to
emote in silence and short bursts of intense energy – then the Clooney
character doesn’t work. The balance is precarious. And she pulls is off, all
the while making it look easy.

The other two major supporting performances come from Jeremy Davis and Viola
Davis, both of whom are quite different than Tarkovsky’s shipmates… at least in
body. This is one of the lovely things about Soderbergh. He develops his
characters so well that issues like age, race and even sex are almost always
irrelevant.

The Great Viola Davis (I’m petitioning to have her name changed officially) is
the voice of science, even if her faith in that religion has been a bit
shaken. She doesn’t get a lot of screen time, but she is so strong a presence
that we feel as though we know her and we respect her strength and
intelligence.

On the other side of Kelvin’s shoulder is Jeremy Davies, who plays a shipmate
who seems to have a space bong nearby at all times. But he is open to
everything, much as Davis’ character wants to stay closed. Again, he doesn’t
have an enormous amount of screen time, but by the time you reach the end of
this journey, the nuances along the way fill in many of the blanks.

Solaris is one of Soderbergh's finest works, more closely aligned to the
emotional layering of The Limey than one would imagine. It is easily one of
the finest films of this year and will probably outlast City of God and
Adaptation as an enduring piece of art.

Much of the frustration you are likely to hear from critics is about the very
end of the film, which I won’t even broach until after you have all had a
chance to see the film. But if you want to understand, then scroll right back
up to the top of this column.

Soderbergh's unwillingness to explain every detail in order to make it easier
for the audience is daring, but not so daring that the underlying emotionality
is out of reach of the average person. My only fear for the film is that the
breathtaking silence will turn some people off before they allow themselves to
be turned on.

This whole film is very much like the silent section of Cast Away, where you
really have to stay with the movie. This is not a passive experience. And if
you don’t want to be in touch with your own

cd

[mihal_04]

This whole film is very much like the silent section of Cast Away, where you
really have to stay with the movie. This is not a passive experience. And if
you don’t want to be in touch with your own heart, you will find yourself
pushing away. When I first saw Cast Away, I said that it was Bob
Zemeckis’ “art film”… the art film of a filmmaker who masters and reinvents
genre after genre. I didn’t think it would be very commercial, even though not
terribly commercial for Tom Hanks means $105 million. But the audience found
the film and did that work. I can only hope that the same will happen... even
if it's just $70 million domestic... for Solaris.

I don't like to jump all over the "masterpiece" thing after one viewing. But
Solaris has been with me every day since I saw it. In a time where I am
seeing "Oscar movie" after “Oscar movie,” Solaris creeps into my thoughts when
I am talking about other movies. And any time rain falls. (Again, you’ll have
to experience the film for yourself to understand.) In the face of a lot of
rageful movies, something as pure as Solaris is a heartful respite to a tender
place. And in the pantheon of great movies, Soderbergh’s Solaris will soon
takes its place.

Biedny Stanisław Lem :-((

[Gość: Adam]

"Przetransponować dyskurs Lema na kongenialny ciąg obrazów mógłby tylko reżyser
dorównujący mu przenikliwością myślenia i podobną, a zarazem inaczej
ukierunkowaną wrażliwością estetyczną. Głęboko wątpię, aby ktoś taki miał się
szansę objawić. Zwłaszcza w Hollywood, gdzie kastruje się, przycina i sprowadza
do infantylnego poziomu dzieła największych klasyków literatury po to, aby nie
znudził się na nich nastoletni analfabeta. I aby nie miała pretekstu dla
protestów i procesów żadna organizacja broniąca mniejszości etnicznych,
seksualnych i jeden Bóg raczy wiedzieć jakich jeszcze. Podpisując cyrograf na
prawa do ekranizacji Mistrz musiał sobie doskonale zdawać sprawę, na jaki los
skazuje jeden ze swych najlepszych utworów."

To cytat z dzisiejszej "Rzeczpospolitej". Biedny Stanisław Lem :-((

[Gość: Adam]

A nie mówiłem:

"Solaris" Lema lepsze od "Solaris" Soderbergha IAR 2002-12-02 (06:26)

Debiut hollywoodzkiej adaptacji powieści Stanisława Lema "Solaris", rozczarował
twórców tego filmu. Film Stevena Soderbergha uplasował się na siódmej pozycji
pod względem wpływów ze sprzedaży biletów w czasie minionego weekendu.

W ciągu trzech dni "Solaris" zarobił zaledwie 7 mln dolarów. W gronie filmów
premierowych obraz Soderbergha uplasował się na trzeciej pozycji. Wyprzedziły
go dwa filmy animowane: "Planeta Skarbów" wytwórni Walta Disneya oraz "Osiem
szalonych nocy Adama Sandlera". Oba filmy zarobiły powyżej 10 milionów dolarów.

Największą popularnością wśród amerykańskiej widowni nadal cieszą się "Harry
Potter i Komnata Tajemnic" oraz nowe przygody Jamesa Bonda. W przypadku każdego
z tych filmów wpływy z biletów przekroczyły 30 milionów dolarów.

Przedstawiciele wytwórni Fox, która jest dystrybutorem "Solaris" przyznają, ze
film nie trafił w oczekiwania publiczności. W internetowych recenzjach widzowie
najczęściej narzekają, ze Solaris Stevena Soderbergha jest nieciekawy i nużący.
Wielu widzów radzi by zamiast tracić czas na oglądanie filmu sięgnąć po powieść
Stanislawa Lema lub obejrzeć jej pierwsza adaptacje w reżyserii Andrieja
Tarkowskiego. (mag)

[Gość: Kagan]

Lem do biedakow na 100% NIE nalezy, ale ze Hollywood z "Solaris"
zrobi nudnawy romans "in space", to tego sie nalezalo spodziewac... :(
Kagan

[Gość: Adam]

Gość portalu: Kagan napisał(a):

> Lem do biedakow na 100% NIE nalezy

Zależy co rozumie się pod pojęciem "biedny".

[Gość: Kagan]

Gość portalu: Kagan napisał(a):
Lem do biedakow na 100% NIE nalezy.
A: Zależy co rozumie się pod pojęciem "biedny".
K: Mysle po prostu, ze Lem NIE jest ani ubogi materialnie, ani tez ubogi
duchem...;)

[Gość: Adam]

Gość portalu: Kagan napisał(a):

> Gość portalu: Kagan napisał(a):
> Lem do biedakow na 100% NIE nalezy.
> A: Zależy co rozumie się pod pojęciem "biedny".
> K: Mysle po prostu, ze Lem NIE jest ani ubogi materialnie, ani tez ubogi
> duchem...;)

Zgoda, ale napisałem to, gdyż uważam, że Lem dał się wtłoczyć we współczesną
medialną papkę. Powieść "Solaris", była kiedyś dziełem kultowym, a teraz
zrobiono z tego podrzędny film, który nawet nie potrafi zrobić dobrej kasy,
tylko przepada gdzieś w natłoku innych produkcji, a jego producenci muszą w
celach reklamowych stosować takie chwyty, jak zachwalnie gołego tyłka jednego z
aktorów. I dlatego uważam, że Lem jest biedny, gdyż świadomie na takie coś się
zgodził.

[Gość: rybb]

Gość portalu: Adam napisał(a):

> Gość portalu: Kagan napisał(a):
>
> > Gość portalu: Kagan napisał(a):
> > Lem do biedakow na 100% NIE nalezy.
> > A: Zależy co rozumie się pod pojęciem "biedny".
> > K: Mysle po prostu, ze Lem NIE jest ani ubogi materialnie, ani tez ubogi
> > duchem...;)
>
> Zgoda, ale napisałem to, gdyż uważam, że Lem dał się wtłoczyć we współczesną
> medialną papkę. Powieść "Solaris", była kiedyś dziełem kultowym, a teraz
> zrobiono z tego podrzędny film, który nawet nie potrafi zrobić dobrej kasy,
> tylko przepada gdzieś w natłoku innych produkcji, a jego producenci muszą w
> celach reklamowych stosować takie chwyty, jak zachwalnie gołego tyłka jednego
z
>
> aktorów. I dlatego uważam, że Lem jest biedny, gdyż świadomie na takie coś
się
> zgodził.

slabe wyniki w Box Office to akurat nic wielkiego. Bladerunner swego czasu byl
najwieksza klapa roku... a teraz? zalicza sie go do pieciu najlepszych filmow
scifi. nie wroze Solaris podobnego sukcesu, ale fakt, ze nie przypadl
amerykanskiej publicznosci do gustu jest raczej zacheta do obejrzenia. majac w
uwadze poprzednie dziela Soderbergha uwazam, ze nie mozna mowic o wyprzedazy.
Soderbergh zrobil film eksperyment o tematyce milosnej za kilkadziesiat
milionow dolarow, ale przynajmniej nie poszedl w strony kolorowych wrazen
i efekciarstwa.

[mihal_04]

Gość portalu: Adam napisał(a):

> A nie mówiłem:
>
> "Solaris" Lema lepsze od "Solaris" Soderbergha IAR 2002-12-02 (06:26)
>
> Debiut hollywoodzkiej adaptacji powieści Stanisława Lema "Solaris",
rozczarował
>
> twórców tego filmu. Film Stevena Soderbergha uplasował się na siódmej pozycji
> pod względem wpływów ze sprzedaży biletów w czasie minionego weekendu.
>
> W ciągu trzech dni "Solaris" zarobił zaledwie 7 mln dolarów. W gronie filmów
> premierowych obraz Soderbergha uplasował się na trzeciej pozycji. Wyprzedziły
> go dwa filmy animowane: "Planeta Skarbów" wytwórni Walta Disneya oraz "Osiem
> szalonych nocy Adama Sandlera". Oba filmy zarobiły powyżej 10 milionów
dolarów.
>
>
> Największą popularnością wśród amerykańskiej widowni nadal cieszą się "Harry
> Potter i Komnata Tajemnic" oraz nowe przygody Jamesa Bonda. W przypadku
każdego
>
> z tych filmów wpływy z biletów przekroczyły 30 milionów dolarów.
>
> Przedstawiciele wytwórni Fox, która jest dystrybutorem "Solaris" przyznają,
ze
> film nie trafił w oczekiwania publiczności. W internetowych recenzjach
widzowie
>
> najczęściej narzekają, ze Solaris Stevena Soderbergha jest nieciekawy i
nużący.
>
> Wielu widzów radzi by zamiast tracić czas na oglądanie filmu sięgnąć po
powieść
>
> Stanislawa Lema lub obejrzeć jej pierwsza adaptacje w reżyserii Andrieja
> Tarkowskiego. (mag)

Dla odmiany recenzja w Polityce byla bardzo przychylna Soderbergowi. Zobaczymy