Chruszczewski...kto go pamięta?

[Gość: fanta9]

Dla mnie to taki Szaniawski polskiego s-f. niby naiwne, czasami przesłodzone
opowiastki, ale czyms potrafia urzec. To naprawdę oldschoolowa literatura.

[Gość: Andre]

Najlepsze były :Fenomen Kosmosu i Gdy niebo spadło na Ziemię.

[Gość: fanta9]

Miło, że ktoś go jeszcze zna. "Niebo" rzeczywiście dobre, "Fenomen" ciut
gorzej. pzdr!!!

[Gość: Dilvish]

To zabawne, ale przez lata uważałem „Fenomen Kosmosu” za najgorszą książkę SF
jaką w życiu czytałem. I szczerze mówiąc cały czas tak uważam, bo jak
dotychczas nie zetknąłem się z czymś równie infantylnym i naiwnym.
Kiedyś Ziemkiewicz fajnie podsumował treść książek Chruszczowskiego i
Fijałkowskiego: „Srut, Drut i Pierdut lecą w kosmos i to koniec fabuły”.
Panowie ci publikowali w stutysięcznych nakładach masę swoich wypocin dzięki
układzikom panującym w PRL-u, o takiej literaturze lepiej jednaj jak
najszybciej zapomnieć. No, chyba że komuś to się podoba, proszę bardzo, miłej
lektury, ja jestem na NIE.

[Gość: monika_kot]

Ja doskonale pamietam Chruszczewskiego. Powieści jakoś nie trafiłam ale zbiory
opowiadań były niczego sobie. Poniewaz czytałam to wszystko dawno temu (jeszcze
w szkole podstawowej) i w zasadzie potem nie wracałam mam do nich sentyment.
Było w nich kilka fajnych pomysłów i motywów których jakos nie mogę zapomnieć.
nadal mam te zbiory opowiadań w swojej domowej bibliotevzce i nie zgadzam sie
że należy o nim zapomnieć. Układy układami, PRLPRL-em ale miłe wspomnienia z
fantastycznej lektury pozostają. W "Fenomenie..." mam nawet podpis
Chruszczewskiego.
Pozdrawiam!!!