Skradziona kolekcja

[mzrr21]

W poniedziałek 20 czerwca 2006 r. godz. 20.00 "Ale Kino"

[stara.gropa]

Niech to szlag trafi, nie mam Ale kino

[g0p0s]

Wakacje niedługo, będą powtórki chodziły. Obstawiam Lekarstwo w TV4.

[mzrr21]

Przepraszam!!!!!!!!!
WTOREK nie poniedziałek

[groha]

Taaa... "Lekarstwo" będzie na mur również w Kino Polska, bo już było, a tam
powtarzają w kółko. A "Kolekcji", jak nie widziałam, tak nadal nie zobaczę, bo
operator kablówki mówi, że nie stać go na Ale Kino, kurza jego dziobata bez
kreski

[mzrr21]

Nie przejmujcie się, ja na pewno zapomnę i będę ogladała co innego, albo będę
siedziała w pracy

[anorektyk2006]

film jest średni... niestety ale z miłości nie takie rzeczy się ogląda

anor

[aganioq]

...no właśnie, ja tego nie rozumiem, jak TAKIE książki można w taki sposób
adaptować... czy my nie mamy normalnych scenarzystów, którzy nie pisaliby
własnego mhm "dzieła" tylko najnormalniej w świecie na podstawie tego, co mają,
a co nieraz jest materiałem wyśmienitym napisali scenariusz, z którego potem
jakiś normalny reżyser zrobiłny normalny film...już nie mówię tylko o
twórczości Guruy ale weźmy choćby "Wiedźmina" Sapkowskiego, czy jakąkolwiek
polską adaptację...czuję się bezsilna...kiedyś myślałam, żeby we własnym
zakresie coś stworzyć, ale brak mi środków, no chyba, że może wspólnymi
siłami ???

[dacard]

Czesc Wam wszystkim - podczytuję was od jakiegos czasu i pomyslalam ze skoro
mogę wkleic tutaj przedsłowie do "Skradzionej kolekcji", to wezmę udział ustami
w Gurui w dyskusji pt. jak to możliwe...

A film b. chetnie obejrze, bo nie widziałam.

No i pewnie wszyscy znacie to przedsłowie, ale ja na nie trafiłam dzisiaj, wiec
tryska ze mnie chęć podzielenia się... no i rosnie ochota na obejrzenie filmu

"Czuję się zmuszona powtórzyć zadawane mi wielokrotnie pytanie: dlaczego z
moich książek nie kręci się filmów? Sama tym jestem zdziwiona i nawet ścisła
współpraca z reżyserem nie rozjaśniła mi kwestii. Zastanawiam się, co w tym
jest: chcą ekranizować książkę, łapią się za nią, wydają się nią zachwyceni, a
potem wychodzi im kompletnie co innego. Zmieniają, co popadnie, wyrzucają, ile
mogą, zostaje im ledwo ślad pierwotnego pomysłu. To właściwie co im się tak
podobało w moim utworze? Dialogi...? A skąd, dialogi dokładają swoje, te
książkowe gdzieś giną, bohaterowie ulegają metamorfozie całkowitej, w słowach
wykazują tępotę i ograniczenie beznadziejne, gdzie w tym wszystkim sens, gdzie
logika? Myślę obrazami. Najpierw oczyma duszy widzę scenę czy wydarzenie, potem
je dopiero opisuję, możliwe, że czynię to nieudolnie, ale reżyser, operujący
wyłącznie obrazem, powinien załatwić sprawę lepiej. Dla przedstawienia gestu,
zachowania, wyrazu twarzy osoby potrzebuję całego akapitu, w filmie wystarczy na
to jedna sekunda. Pod warunkiem oczywiście, że się chce pokazać akurat to, co
opisałam, a nie coś zupełnie innego. Tymczasem pokazują co innego. Występujące w
filmie osoby nie mają nic wspólnego z moimi bohaterami i to pod żadnym względem.
Akcja startuje z jakiegoś kawałka mojego pomysłu i z dużym przyśpieszeniem
podąża w odwrotnym kierunku. Jeśli jestem włączona w ten cały interes, ogłupia
mnie to doszczętnie, sama już nie wiem, co mam robić, wydłubywać dalszy ciąg z
książki, czy pisać nowy utwór? Nowy utwór nie podoba mi się wcale, napisałabym
go całkiem inaczej. Ludzie, ratunku, od czegoś takiego można zwariować!
Osobiście byłam zdania, że Upiorny legat zawiera w sobie mnóstwo możliwości,
ostatecznie jest to kryminał, zaczyna się od trupa i jakieś zwłoki pałętają się
także dalej. Przytrafiają się liczne idiotyzmy, już same napady i włamania w
wykonaniu amatorów mogą dostarczyć rozrywki, jednostki płci żeńskiej występują
tam cztery, można je zużytkować prawie dowolnie, mogą się nawet rozbierać jakby
kto chciał, mogą być cudownie piękne, bo niby dlaczego nie, wszystko w ramach
stworzonej i jako tako logicznej akcji. Zmodyfikować ją nieco, żeby nie było za
długie i cześć, scenariusz gotowy. No, romans to nie jest z pewnością, a zdaje
się, że reżyser był spragniony romansu. No dobrze, można było ostatecznie kogoś
tam rzucić sobie wzajemnie w objęcia, niechby Gaweł ożenił się z Baśką, czort
ich bierz, niechby kapitan zakochał się w kłopotliwej bohaterce, poszłabym na te
dodatki dla świętego spokoju, ale kryminał powinien pozostać. Batory umiał robić
kryminały, lubił nawet, skąd mu się wzięła nagła odmiana...? Przygnębiającym
nieszczęściem była i jest dla mnie sprawa bohaterów. To prawda, że prawie
nigdzie nie opisuję ich wyglądu zewnętrznego, ale wszyscy wiedzą, iż mają swoje
pierwowzory w naturze. Posługuję się gronem znajomych, przyjaciół i wrogów,
niekiedy wcale nie chcę, żeby się rozpoznali, niekiedy zaś głupio informować
całe społeczeństwo, jak ktoś wyglądał, bo ten ktoś mógłby się obrazić. Niemniej
są autentyczni i wszystko, co robią, pasuje do nich, prawdziwych. Tymczasem w
filmach występują jakieś obce osoby, do nikogo niepodobne, niedopasowane do
treści, całkowicie skłócone z moimi, bądź co bądź opisanymi wcześniej,
wyobrażeniami. Pewnie że każdy może mieć dowolne wizje, ale skoro ich już
pokazujemy, chciałabym wszystkich zaprezentować we właściwej postaci. A tu
klops. No proszę, proszę, wyobraźmy sobie Herkulesa Poirot w charakterze
wysokiego bruneta, gładko ogolonego, albo Scarlett O'Hara jako wielką, dorodną
dziewuchę z głosem mosiężnej trąby. Co by z tego wynikło...? Rozpacz mnie istna
ogarniała, kiedy żaden reżyser nie słuchał, co do niego mówię i robił swoje po
swojemu. Miał własny obraz, no dobrze, wolno mu, ale po co mu była moja książka?
Wszystko zaczynało się zmieniać... Upiorny legat przeistoczył się w Skradzioną
kolekcję gruntownie i radykalnie. Na dobrą sprawę, jedynym elementem, jaki
pozostał z książki, są znaczki, zaprezentowane zresztą w sposób urągający
zasadom zbieractwa. Z piersi każdego filatelisty muszą się wyrywać rozpaczliwe
jęki na widok macania pierwszej królowej Wiktorii gołymi palcami, nie mówiąc już
o nie usztywnionej kopercie. Pan Parfiniewicz, doradca filatelistyczny w owej
imprezie, musiał się zasugerować znikomą wartością używanych w filmie
reprodukcji, albo też stracił siły, tak samo jak ja, co doskonale potrafię
zrozumieć. Chyba jednak zabrakło mu tchu i poniechał protestów, bo używane dalej
pakieciki z kiosku "Ruchu" nie mogły, wbrew intencjom scenariusza, budzić
wzruszeń żadnego zbieracza. Na ekranie cenne serie powinny się różnić od chłamu
wyraźnie i porządnie, nie różnią się wcale, cała sprawa zatem została zwyczajnie
puszczona. No owszem, jeszcze szpital. Właściciel walorów poszedł do szpitala i
na tym właściwie koniec powiązań filmu z książką. Zaczęłam się dziko kłócić z
Batorym już od pierwszej sceny i pierwszego pomysłu. W książce bohaterem całej
awantury i posiadaczem znaczków był Marcin, postać poniekąd ustabilizowana,
przewijająca się przez kilka utworów, charakterem dopasowana do akcji. Batory
uparł się przy dziewczynie, poszedł niejako po linii Lekarstwa na miłość, znów
dwie przyjaciółki, wmieszane w idiotyzm. Uległam, bo niby co mi innego
pozostało. Ponadto zaczął z tego robić groteskę w znacznie większym stopniu niż
przy ekranizacji Klina. Po krótkim, acz zaciętym oporze też się ugięłam i
machnęłam ręką na własną twórczość, przestawiając się na całkowicie nowy, świeży
utwór, w zasadzie wymyślony przez reżysera. Batory miał pomysły znakomite, tak
świetne, że mogły dać w rezultacie komedię stulecia i dałam się w nie wciągnąć.
Co z tego wynikło, wszyscy widzą. Na włamania do hipotetycznych sprawców
kradzieży zgodziłam się prawie od razu, aczkolwiek w książce poszłam raczej na
rozboje. Do włamań miał być użyty gaz usypiający, wyprodukowany przez
przyjaciółkę-chemika, którą byłam zmuszona zaakceptować. No dobrze, niech będzie
gaz, w książce gaz występuje. Batory wpadł na pomysł, zamiast gazu usypiającego
dziewczyna sporządziła gaz rozweselający wielkiej mocy, natchnieniem był mu
zapewne Gaweł, chichoczący przy telewizorze. Od opisanej w scenariuszu sceny
sama się popłakałam ze śmiechu. Miało to wyglądać następująco: Wdzierają się te
dwie dziewczyny do willi jednego z podejrzanych. Dom stoi w ogrodzie, dają
spokój zamkniętej furtce i przełażą górą przez ogrodzenie po dwustronnej
drabince. Zakradają się pod drzwi i psikają gazem przez dziurkę od klucza. Facet
rzeczywiście siedzi przed telewizorem, na fotelu pod regałem, nad głową ma
półki, z których najwyższą przyozdabia wielki wazon, gapi się w ekran, dosyć
znudzony, po czym nagle chichocze. Chichocze raz, chichocze drugi, zaczyna
chichotać nieprzerwanie, wybucha śmiechem coraz potężniejszym, rży niczym ogier
na łące, dostaje zgoła ataku, tupie nogami w podłogę i wali łbem w regał. Wazon
z górnej półki spada mu na potylicę i mamy gościa z głowy. Dziewczyny otwierają
drzwi, wchodzą i rzucają się gorączkowo do poszukiwań. W trakcie szperania
zaczynają chichotać, dialog zaś brzmi mniej więcej tak: - W szufladach nic nie
ma, cha cha cha... - Sprawdź w bibliotece, cha cha cha, ja zajrzę, cha cha cha,
do szafy... - Cha cha cha, pieniądze, cha cha cha, on tu trzyma pieniądze, cha
cha cha... - Żeby się tylko nie ocknął, cha cha cha, jeszcze komoda, cha cha
cha, same gacie, cha cha cha, i skarpetki, cha cha cha... - W sypialni, cha cha
cha, albumy tylko, cha cha ch

[groha]

Witaj Dacard To teraz już nie czekaj na następną okazję, co? Pisz!
Och, ile myśmy się już tutaj nadyskutowali o tych nieszczęsnych ekranizacjach,
to głowa puchnie. Chyba po każdej emisji i bez okazji także. Myślę, że twórcy
tych arcydzieł filmowych nie mają spokojnego snu. Niektórzy nawet wiecznego,
niestety. Bo jak mieć dla nich litość? Po prostu się nie da. Ale mimo to,
chciałabym zobaczyć, jak został sknocony "Upiorny legat", bo fantazji mi
brakuje, żeby sobie to wyobrazić. Aha, ale o "Całym zdaniu nieboszczyka" w
wersji rosyjskiej, nie rozmawiamy, dobrze? Myśleć nawet o tym nie mogę. Z mety
mnie szlag trafia.

[g0p0s]

> Aha, ale o "Całym zdaniu nieboszczyka" w
> wersji rosyjskiej, nie rozmawiamy, dobrze? Myśleć nawet o tym nie mogę.
> Z mety mnie szlag trafia.
Wszystkiego czerwonego nie widziałaś Zresztą nikt z nas nie widział, nawet
Gurua nie widziała w całości. Miały być jakieś wieści na temat seansu i co?

[meduza7]

Słuchajcie, a może by tak od drugiego końca zacząć? Tzn wziąć którąś z tych
gorszych dzieł Gurui (nie wyrzućcie mnie za bluźnierstwo), taką najstarszą
prawnuczkę choćby i postawić na fantazję scenarzystów? jakby co, to i tak
bardziej nie sknocą

[g0p0s]

Nie zauważyłem, żeby ktoś był z tąd wyrzucany, chociaż przed swoją pierwszą
krytyczną wypowiedzią na forum też podobnie pisałem. Każdemu coś się może nie
podobać i ma do tego prawo. Nawet na takim forum
Obawiam się, że mogą sknocić.
PS.
Prawnuczka nie jest taka najgorsza

[mzrr21]

Żeby w sposób tylko przyzwoity (pieniądze nie są tu najważniejsze), powtarzam
przyzwoity zrobić Guruę trzeba mieć odrobinę wyobraźni. Nasi filmowcy jej nie
mają. Dlatego nie mówię o już tym, żeby zrobić ja dobrze lub bardzo dobrze.

[groha]

Filmowe ręce precz od Najstarszej prawnuczki! Oraz od Harpii, Złotej Muchy i
Depozytu! Jako i od pozostałych książek, napisanych przed Trudnym trupem. Jeśli
już muszą, niech knocą jego i to, co po nim. Trudno, płakać nie będę. Ale
prawnuczki ruszać nie pozwalam. Jest tak świetnie napisana, że chyba nie
przeżyłabym widząc, jak ją przerabiają. A za próby udziwnienia, lub
uwspółcześnienia diariusza panny Dominiki, z mety życzę scenarzyście
wszystkiego najgorszego, z siedmioma plagami egipskimi włącznie. Przepraszam,
ale już na samą myśl dostaję wścieklizny, wrrr...

A wiecie co? :))))

[the_dzidka]

Własnie wpadłam na pomysł, od którego Guruę, za przeproszeniem, szlag by trafił
na miejscu )))
Co powiecie o... ekranizacji "Autobiografii"?.. ;PPPP

(Ała! Ała!! Już nie będę!!)

[stara.gropa]

Dobre!
Która aktorka zagra Guruę?

[g0p0s]

Trzeba to (z zachowaniem praw autorskich do pomysłu sprzedać Gurui))

[groha]

g0p0s napisał:

> Trzeba to (z zachowaniem praw autorskich do pomysłu sprzedać Gurui))

Chyba po uprzednim zadaniu właściwego znieczulenia obu stronom? Bo na trzeźwo
może być ciężko)

[asia.sthm]

o jeeezzzuu, znowu modzicie!!
Ja juz to wszystko prawie oczami widze i az mnie sciska )
Gurue to powinno grac pare roznych osob zaczynajac od jakiejs przegrzanej
cieplym ubrankiem dziewczynki.

[alytka]

> Gurue to powinno grac pare roznych osob zaczynajac od jakiejs przegrzanej
> cieplym ubrankiem dziewczynki.
I koniecznie banan w... tej, no, paszczy

[alytka]

Mam nadzieję, że mnie nie zlinczujecie, ale... Właśnie oglądam "Skradzioną
kolekcję" ))

[bumbecki]

nie,nie zlinczujemy )
ciekawe czy ci się spodoba ...

[alytka]

Ogladałam juz X lat temu. Jako film OK, jako adpatacja książki... NIe będę się
posługiwac łaciną podworkową.

[groha]

A kto grał w tym filmie? Bo może ja to widziałam, tylko nie pamiętam? Nie mogę
tego wykluczyć. Alytko, opowiedz, opowiedz

[bumbecki]

Elżbieta Starostecka jako Janka i Izabella Dziarska jako Joanna

[dacard]

Też oglądałam wczoraj, i dopiero podczas oglądania sobie przypomniałam, że już
widziałam przed laty

Ten film ma jednak tak mało z Chmielewskiej...