REKLAMA

[36krzysiek]

Właśnie wróciłem z teatru Ateneum. Byłem na Stacyjce Zdrój i
chciałbym Was szczerze zachęcić. Wyobraźcie sobie Starszych Panów
Dwóch, teraz dodajcie do tego Andrzeja Poniedzielskiego. Robi się
ciekawie? Poniedzielski snuje się po scenie i wierszem gada, ale
jakim! Na scenie pojawiają się Zawadzka i Tkacz. Przyśpiesza Wam
puls? Dodajcie do tego Tyńca, Kamasa i Barcisia. Jeszcze nie
pędzicie po bilety? No to na scenie pojawia się sam Piotruś
Fronczewski. W cylindrze! Tanie dranie, Pomidory, Herbatka.
Przytupujecie nerwowo nóżką? To wyobrażcie sobie Tkacz uwieszoną na
Poniedzielskim, śpiewającą Zosię! Piosenki KSP wielokrotnie były
wykorzystywane w przedstawieniach, ale takiego majstersztyku nie
widziałem nigdy. Gdyby było czarno-białe można by nazwać spokojnie
XVII Wieczorem. Przybora i Wasowski byli na widowni i tak klaskali,
że im dłonie spuchły, jestem tego pewien.

[groha]

To pięknie, że się panu Baronowi wieczór tak świetnie udał, cieszymy się bardzo,
naprawdę, naprawdę. I oczywiście, zazdrościmy, a jakże inaczej. Bo co nam,
zdalaczynnym miłośnikom tych wszystkich znakomitości, w takiej sytuacji
pozostaje robić? W tej chwili nic, cholera. Tylko iść się uśpić, upić, albo
utopić, bo to też na "u". Uwentualnie - rzucić wszystko i lecieć do Ateneum,
innego wyjścia nie widzę. Ale dziś już trochę za późno. W każdym razie, dzięki
wielkie, Baronie. Kurczę, udało się panu - puls faktycznie mam nieco
przyśpieszony i lewa nóżka nerwowo mi dryga...

[lylika]

Baronie, proszę mi się od dziś nie kłaniać.

[bbbzyta]

1 primo: nareszcie coś dla ludzi.
2 primo: absolutnie rozumiem Panią Prezes .

[lylika]

Teatr Ateneum w Warszawie
_____________________________________________________________________________
STACYJKA ZDRÓJ

reżyseria: A. Opatowicz, A. Poniedzielski
premiera: 19 kwietnia 2008
___________________________________________________________________________

Piosenki wiecznie zielone
"Stacyjka Zdrój" w Ateneum. Jeremi Przybora nazywał Kabaret Starszych Panów "maleńkim zakątkiem inności". Opowiadał, że stworzyli go z Jerzym Wasowskim, żeby oderwać się od panoszącego się wokół nich prostactwa.

Wydaje się, że złożony z wiecznie zielonych piosenek Przybory i Wasowskiego wieczór w Ateneum powstał z podobnej potrzeby, choć od pierwszego programu kabaretu minęło pół wieku.

W Warszawie dopiero co zakończył się wielodniowy maraton młodego teatru. Demonstrowane były widowiska, w których idący na czele postępu artyści uczynili z teatru wychodek, zamtuz, vomitorium i rzeźnię, jakiej nawet Mrożek nie przewidział w swoim proroczym utworze o filharmonii zamienionej w ubojnię bydła. Amatorzy podobnych procederów, mający za sobą potężną propagandę oraz wielkie pieniądze od "pożytecznych idiotów" z zarządu miasta, z pewnością nie znaleźliby upodobania w przedstawieniu tak wyciszonym i subtelnym jak "Stacyjka Zdrój". Ci, którzy takie upodobanie jeszcze przejawiają, stanowią dość kameralną publiczność. Zresztą sam Przybora, który nigdy nie żywił złudzeń na temat powszechności wysokiej kultury, o Kabarecie Starszych Panów mówił już u schyłku lat 90., że "program adresowany do inteligencji, która od zakończenia wojny do dziś nie odgrywa w tym kraju większej roli, nie może mieć wielkiej widowni".

Trzecim, obok Przybory i Wasowskiego, autorem wieczoru jest Andrzej Poniedzielski, który wybrane piosenki Starszych Panów powiązał własnym tekstem i przyjął rolę poety przewodnika, prowadzącego widzów przez melancholijnie żartobliwy świat po drugiej stronie życia. Scenariusz jest, powiedzmy sobie szczerze, pretekstowy, scenki i skecze nie tworzą rozwiniętej dramaturgii, choć zachowują ciągłość postaci, które - zaledwie zarysowane - pełnię osiągają w piosenkach. Taki układ zdaje się rozmyślnie powtarzać strukturę Kabaretu Starszych Panów w kształcie, jaki pamiętamy z jego wersji oryginalnej.

Poniedzielski, mimo że młodszy od Przybory i Wasowskiego o dwa pokolenia, jest postacią, którą ci dwaj powinni byli wymyślić - do galerii osobliwych figur z Kabaretu Starszych Panów pasuje jak ulał. I to z dwóch powodów. Po pierwsze, osobowość Poniedzielskiego (nie wiem, gdzie u niego leży granica między cechami prywatnymi a publiczną personą) jest jedyną w swoim rodzaju kombinacją melancholii, liryzmu i autoironicznego humoru. Po drugie, Poniedzielski jako poeta jest w moim przekonaniu spowinowacony z Przyborą. Chodzi mi o talent do uprawiania zabawy językiem i lingwistyczną inwencję. Różnica zaś między nimi taka, że Przybora organicznie wyrastał z kultury międzywojnia wraz z jej XIX-wiecznymi antecedencjami, tymczasem poezja Poniedzielskiego żywi się melancholią utraty i żalu za tamtymi korzeniami. Tak czy inaczej, Poniedzielski jest spiritus movens wieczoru.

Żeby jednak nie było za słodko: Kabaret Starszych Panów mamy w oczach, a przynajmniej w uszach; zarówno oryginalne, niezrównane wykonania piosenek, jak i ich kolejne nowe wersje, niekiedy udane. Sięgał po nie także teatr, pamiętam choćby wieczór-hommage w Teatrze Współczesnym po śmierci Wasowskiego czy spektakl Magdy Umer "Zimy żal". Słowem - chcąc, nie chcąc - "Stacyjka Zdrój" wpisuje się w tradycję i nie może uniknąć porównań. Aktorzy Ateneum nie ze wszystkich wychodzą zwycięsko, czasami grzeszą niegustownym przerysowaniem postaci lub nonszalancką rutyną. Ale z przyjemnością wymieniam Tkacz, Zawadzką, Wnuka, Kozłowicza. Dziwię się, że spektakl podpisało na afiszu aż dwóch reżyserów, tymczasem na scenie są momenty, które prosiłyby się choćby o jednego. Wreszcie nie umiem pojąć, dlaczego Piotr Fronczewski został - by się tak wyrazić - użyty podczas całego wieczoru dwukrotnie jako ornament i nawet nie wykonał przewidzianej w programie "Herbatki". Mogłoby się przecież zdawać, że taki aktor - i tak śpiewający - powinien być, skoro już pojawia się na scenie, centralną postacią tego wieczoru i głównym partnerem Poniedzielskiego.


O co chodzi?


Janusz Majcherek
Gazeta Wyborcza Stołeczna
24 kwietnia 2008

[lylika]

Aktorzy Ateneum nie ze wszystkich wychodzą zwycięsko, czasami grzeszą niegustownym przerysowaniem postaci lub nonszalancką rutyną. Ale z przyjemnością wymieniam Tkacz, Zawadzką, Wnuka, Kozłowicza. Dziwię się, że spektakl podpisało na afiszu aż dwóch reżyserów, tymczasem na scenie są momenty, które prosiłyby się choćby o jednego. Wreszcie nie umiem pojąć, dlaczego Piotr Fronczewski został - by się tak wyrazić - użyty podczas całego wieczoru dwukrotnie jako ornament i nawet nie wykonał przewidzianej w programie "Herbatki". Mogłoby się przecież zdawać, że taki aktor - i tak śpiewający - powinien być, skoro już pojawia się na scenie, centralną postacią tego wieczoru i głównym partnerem Poniedzielskiego.


O co chodzi?
...

No właśnie, o co chodzi? Krzysiek, zeznawaj!

[36krzysiek]

Nie jestem krytykiem teatralnym, od kuchni nie zaglądam i nie
rozmyślam, co autor miał na myśli. Wiadomo, jak w każdym
przedstawieniu są lepsze i gorsze momenty. Faktycznie, Piotrusia
trochę mało, ale Herbatkę zaśpiewał. Poza tym to przedstawienie jest
absolutnie godne KSP. Piotrusia uwielbiam bezgranicznie, mógły nawet
zagrać pomidora, i tak by dostał owację na stojąco. A Zawadzka ma
takie nogi, że klękajcie narody! Poza tym sama doskonałość, płakałem
i ze śmiechu i ze wzruszenia. Jest taki jeden moment...Ech... Już mi
oczy mgłą zaszły...

[asia.sthm]

> i ze śmiechu i ze wzruszenia. Jest taki jeden moment...Ech...

Prosze koniecznie sie podzielic, niech i nam zajda.

[36krzysiek]

Akcja jakby przycicha, uspokaja się, zapada mrok, wszyscy zbierają
się na środku sali i nagle biały snop światła z góry, i płatki
śniegu. Z głosników leci Śnieg, śpiewany przez Wasowskiegi i
Przyborę. Pół sali siedziało z chustkami przy nosach, ja też

[asia.sthm]

Ach, faktycznie sobie mozna siorbnac nosem .

Ja kiedys tak sie poplakalam jak jeden facet bielinka kapustnika
tak z garsci wypuscil na ciemnej scenie. Znienacka to bylo.

[groha]

Zawsze do łez mnie wzrusza sam Poniedzielski. Andrzej. Nawet nie musi nic mówić.

[36krzysiek]

Organizujemy z Szefową chmielewskie wyjście do teatru na Stacyjkę
Zdrój. Jak kto chętny, raz, dwa, się zapisywać. Mamy do wyboru 28,29
i 30 października. Zgłoszenia przyjmowane są w sekretariacie do dnia
8 pażdziernika 2008 do godziny 11.00.
p.o KO

[jotka13]

Chętnie piszę się na 28 lub 29 - 30 odpada. Na którą godzinę?

[bumbecki]

to ja się zapisuję na 29/10. Poproszę o 2 bilety...

[36krzysiek]

Godzina 19.00

[edeka5]

To ja też poproszę - 2 bilety.
Z terminem dostosuję się do ogółu wycieczki

[36krzysiek]

A więc rezerwacja na 29.10
Baron x1
Szefowa x1
Bbbzyta x1
Jotka x1
Bumbecki x2
Edeka x2

[jotka13]

Poproszę o rezerwację dwóch biletów.

[lylika]

Szefowa x 2 albo nawet 3. Trzeci będzie uzgodniony dziś wieczór albo jutro rano.

[36krzysiek]

A więc rezerwacja na 29.10
Baron x1
Szefowa x3
Bbbzyta x1
Jotka x2
Bumbecki x2
Edeka x2
Czy wszyscy Państwo raczą miejsca na parterze (60 zł) czy na
balkonie (40 zł)?

[lylika]

Ja się dostosuję. Wydaje mi się, że balkon nawet lepszy. Lepiej widać.

[36krzysiek]

Tu jest plan widowni

www.teatrateneum.pl/bilety.php

[lylika]

Pierwszy i drugi rząd na balkonie są najlepsze.

[36krzysiek]

Tak jest Szefowo! W końcu my organizujemy wycieczkę, my tu
rządzimy!

[lylika]

Przynajmniej niech nam się wydaje, że rządzimy.

[lylika]

Uwaga!
Edyta w konkurencyjnej szajce teatralnej udaje się na KREMATORIUM tfu, na KLIMAKTERIUM!
Obiecała sprawozdanie.
Czekamy, a w razie czego możemy pociągnąć za tak zwane konsekwencje.

[edyta95]

Upiór w operze zniechęcił mnie wielce do słowa śpiewanego, do tej
pory płaczę na samo wspomnienie.

[lylika]

36krzysiek napisał:

> A więc rezerwacja na 29.10
> Baron x1
> Szefowa x3
> Bbbzyta x1
> Jotka x2
> Bumbecki x2
> Edeka x2
> Czy wszyscy Państwo raczą miejsca na parterze (60 zł) czy na
> balkonie (40 zł)?
>
...
Bedzie nas 11 sztuk. Może dostaniemy zniżkę jako grupa?

[lylika]

Uff zdążyłam przed zamknięciem listy. Baronie, dla mnie 4 bilety, jeśli łaska.

[36krzysiek]

Na 29 są miejsca tylko na sali w rzędzie X (60zł). 28 balkon też
zajęty. Wolny jest 30 go. Co robić?!

[bbbzyta]

Ja się zgadzam na wszelkie warianty, ale jestem drobny procent całości

[36krzysiek]

Ufff! Życie K.O. wcale nie jest proste! Bilety zamówione, idziemy 30-
go na 19.00, miejsca na balkonie, rząd IV i V, środkowe miejsca.
Jutro odbieram bilety, proszę przygotować się na rozliczenie
finansowe w piątek. W październiku jest promocja na marżę, jedyne
15%

[36krzysiek]

Czy P.T. Szanowni pamiętają? Już się nie mogę doczekać !

[lylika]

miętają, co mają nie miętać.
Sklerozę maja wybiórczą. W sklerozie nie mieści się Teatr.

[36krzysiek]

Tak się tylko pytam

[lylika]

Baron dał znać około drugiej, że właśnie wyjeżdża. Nie wiem skąd wyjeżdża, ale tam gdzie był akurat była burza. Ciekawe czy zdąży do teatru...

[bbbzyta]

Jaka burza?! Gdzie? Tak jest pięknie, nie życzymy sobie żadnej burzy!

[edyta95]

grzywki wyczesane? kołnierzyki wyrasowane? to proszę nie jeść
chipsów i nie pić napojów gazowanych i nie gadać w trakcie
bawcie się dobrze moi drodzy

[lylika]

Bardzo dobrze się bawiliśmy, choć była to melancholijna podróż w zaświaty. Niestety Baron nie dotarł. Baronowi w drodze powrotnej z delegacji zaczął szwankować służbowy samochód. Ostatnie doniesienia mówiły o braku świateł drogowych (jechał na halogenach) i dysfunkcji sprzęgła. Bardzo się martwię bo telefon nie odpowiada. Nie dotarła też moja koleżanka Bożenka, która utknęła w jakimś korku. Nie wiem jak można utknąć w korku. To przecież korek tkwi w szyjce.
O przedstawieniu napiszę później. Na razie wydzwaniam do Barona. Do Bożenki też. Żadne z nich nie odpowiada.

[lylika]

Muszę się odstresować, więc opowiem o mojej Bożence. To jest osoba tak rozkojarzona, że żadna ustawa tego nie przewiduje. Chyba jest najbardziej chmielewska ze wszystkich chmielewszczyków.
Ma dwoje dzieci, które w wieku żłobkowym i przedszkolnym nastręczały Jej dużo kłopotu przez swoją ruchliwość i często zamawiała opiekunki do dzieci, żeby trochę odetchnąć. Nie był to czas "wynajmu" opiekunek i łatało się babciami, sąsiadkami i znajomymi. Nie zawsze udawało się kogoś znaleźć. I zawsze, przy każdym wyjściu z domu pozostawało pytanie, kto zostanie z dziećmi?
Wiele lat temu, kiedy miał się odbyć chrzest Jej córki Moniki, układała sobie kolejno wszystkie czynności.
Zapisała nawet na kartce:
-zawiadomić chrzestnych i gości,
-przygotować poczęstunek
-ochrzcić!
W dniu chrztu Moniki, ostatnie spojrzenie na stół z poczęstunkiem, na siebie w lustrze i głośne pytanie do męża:
No tak, my wszyscy wychodzimy...
a kto zostanie z Moniką???